Adhyaya 12

Verse 1

विस्तरेणानुपूर्व्याच्च अग्नेर्वक्ष्याम्यतः परम् / इति श्रीब्रह्माण्डे महापुराणे वायुप्रोक्ते पूर्वभागे द्वितीये ऽनुषङ्गपादे ऋषिसर्गवर्णनं नामैकादशो ऽध्यायः सूत उवाच यो ऽसावग्ने रभिमानी स्मृतः स्वायंभुवे ऽन्तरे / ब्रह्मणो मानसः पुत्रस्तस्मात्स्वाहा व्यजायत

இனி அக்னியை விரிவாகவும் வரிசையாகவும் கூறுகிறேன். சூதர் கூறினார்—ஸ்வாயம்புவ மன்வந்தரத்தில் ‘அபிமானி’ என நினைக்கப்படும் அக்னி பிரம்மாவின் மனப்புத்திரன்; அவனிடமிருந்து ஸ்வாஹா பிறந்தாள்।

Verse 2

पावकं पवमानं च शुचिरग्निश्च यः स्मृतः / निर्मथ्यः पवमानस्तु वैद्युतः पावकः स्मृतः

அக்னி பாவகன், பவமானன், சுசி என மூன்று பெயர்களால் நினைக்கப்படுகிறான். மத்தனத்தால் தோன்றுவது ‘பவமானன்’; மின்னலால் தோன்றுவது ‘பாவகன்’ எனக் கூறப்படுகிறது।

Verse 3

शुचिः सौरस्तु विज्ञेयः स्वाहापुत्रास्तु ते त्रयः / निर्मथ्यः पवमानस्तु शुचिः सौरस्तु यः स्मृतः

‘சுசி’யை சௌரன் (சூரியத்தொடர்புடையவன்) என அறிய வேண்டும்; அந்த மூவரும் ஸ்வாஹாவின் புதல்வர்கள். மத்தனத்தால் தோன்றுவது ‘பவமானன்’; ‘சுசி’ என நினைக்கப்படுவது சௌரனே.

Verse 4

अब्योनिर्वैद्युतश्चैव तेषां स्थानानि तानि वै / पवमानात्मजश्चैव कव्यवाहन उच्यते

அப்யோனி மற்றும் வைத்யுதம்—இவையே அவரவர் நிலையங்கள்; மேலும் பவமானனின் புதல்வன் ‘கவ்யவாஹனன்’ என அழைக்கப்படுகிறான்.

Verse 5

पावकिः सहरक्षस्तु हव्यवाहः शुचेः सुतः / देवानां हव्यवाहो ऽग्निः पितॄणां कव्यवाहनः

பாவகி, ஸஹ-ரக்ஷஸ், ஹவ்யவாஹன்—இவர்கள் சுசியின் புதல்வர்கள். தேவர்களுக்கு அக்னி ‘ஹவ்யவாஹன்’; பித்ருக்களுக்கு ‘கவ்யவாஹனன்’.

Verse 6

सह रक्षो ऽसुराणां तु त्रयाणां तु त्रयो ऽग्नयः / एतेषां पुत्रपौत्रास्तु चत्वारिंशन्न वैव तु

ராக்ஷஸர், அசுரர் உட்பட அந்த மூவருக்கும் மூன்று அக்னிகள் உள்ளன; இவர்களின் புதல்வர்-பேரர்கள் சேர்த்து நிச்சயமாக நாற்பது.

Verse 7

वक्ष्यामि नामभिस्तेषां प्रविभागं पृथक्पृथक् / विश्रुप्तो लौकिको ऽग्निस्तु प्रथमो ब्रह्मणः सुतः

இப்போது அவர்களின் பிரிவை பெயர்களுடன் தனித்தனியாகச் சொல்கிறேன். ‘விஷ்ருப்த’ எனப்படும் லௌகிக அக்னி பிரம்மாவின் முதற்புதல்வன்.

Verse 8

ब्रह्मो दत्ताग्निस त्पुत्रो भरतो नाम विश्रुतः / वैश्वानरः सुतस्तस्य वहन् हव्यं समाः शतम्

பிரம்மாவின் புதல்வன் தத்தாக்னி ‘பரதன்’ எனப் புகழ்பெற்றவன். அவனுடைய புதல்வன் வைஶ்வானரன் நூறு ஆண்டுகள் ஹவ்யத்தை ஏந்தினான்.

Verse 9

संभृतो ऽथर्वणा पूर्वमेधितिः पुष्करोदधौ / सोथर्वा लौकिको ऽग्निस्तु दर्पहाथर्वणः स्मृतः

அதர்வணர் முன்மேதிதி புஷ்கரோததௌ இடத்தில் அக்னியைச் சேர்த்தார். அவனே லௌகிக அக்னி; ‘தர்ப்பஹா’ அதர்வணன் என ஸ்மரிக்கப்படுகிறான்.

Verse 10

अथर्वा तु भृगुर्जज्ञे ह्यग्निराथर्वणः स्मृतः / तस्मात्स लौकिको ऽग्निस्तु दध्यङ्ङाथर्वणो मतः

அதர்வாவிலிருந்து ப்ருகு பிறந்தான்; அவனே ‘ஆதர்வண அக்னி’ என ஸ்மரிக்கப்படுகிறான். ஆகவே அந்த லௌகிக அக்னி ‘தத்யங்’ ஆதர்வணன் எனக் கருதப்படுகிறது.

Verse 11

आथर्वः पवमानस्तु निर्मथ्यः कविभिः स्मृतः / स ज्ञेयो गार्हपत्यो ऽग्निस्तस्य पुत्रद्वयं स्मृतम्

ஆதர்வ பவமானனை கவிகள் ‘நிர்மத்ய’—மத்தனத்தில் தோன்றியவன்—என்று ஸ்மரித்தனர். அவனே கார்ஹபத்ய அக்னி; அவனுக்கு இரண்டு புதல்வர்கள் ஸ்மரிக்கப்படுகின்றனர்.

Verse 12

शंस्यस्त्वाह वनीयो ऽग्नेः स्मृतो यो हव्यवाहनः / द्वितीयस्तु सुतः प्रोक्तः शुको ऽग्निर्यः प्रणीयते

ஷம்ஸ்யன் அக்னியின் ‘வனீய’ ரூபம்; அவனே ஹவ்யவாஹனன். இரண்டாம் புதல்வன் ‘ஷுக’ அக்னி எனக் கூறப்படுகிறான்; அவன் யாகத்தில் பிரணீதமாக அழைத்துச் செல்லப்படுகிறான்.

Verse 13

तथा सव्यापसव्यौ च शंस्यस्याग्नेः सुतावुभौ / शंस्यस्तु षोडश नदीश्चकमे हव्यवाहनः

அதேபோல் ஷம்ஸ்ய அக்னிக்குச் ‘ஸவ்ய’ மற்றும் ‘அபஸவ்ய’ என இரு புதல்வர்கள் உள்ளனர். ஹவ்யவாஹனனான ஷம்ஸ்யன் பதினாறு நதிகளை வரித்தான்.

Verse 14

यो सावाहवनीयो ऽग्निरभिमानी द्विजैः स्मृतः / कावेरीं कृष्णवेणां च नर्मदां यमुनां तथा

இருவேதியர் ‘ஆஹவனீய அக்னியின் அபிமானி (அதிஷ்டாதா)’ என நினைப்பவன், காவேரி, கிருஷ்ணவேணா, நர்மதா, யமுனை ஆகிய நதிகளிலும் உறைகின்றான்.

Verse 15

गोदावरीं वितस्तां च चन्द्रभागामिरावतीम् / विपाशां कौशिकीञ्चैव शतद्रूं सरयूं तथा

அதேபோல் கோதாவரி, விதஸ்தா, சந்திரபாகா, இராவதி, விபாசா, கௌசிகி, சதத்ரு, சரயூ ஆகிய நதிகளிலும் அவர் உறைகின்றான்.

Verse 16

सीतां सरस्वतीं चैव ह्रादिनीं पावनीन्तथा / तासु षोडशधामानं प्रविभज्य पृथक्पृथक्

மேலும் சீதா, சரஸ்வதி, ஹ்ராதினீ, பாவனீ ஆகிய நதிகளிலும், பதினாறு தாமங்களைத் தனித்தனியாகப் பிரித்து அமைத்தான்.

Verse 17

आत्मानं व्यदधात्तासु धिष्णीष्वथ बभूव सः / कृत्तिकाचारिणी धिष्णी जज्ञिरे ताश्च धिष्णयः

பின்னர் அவன் அந்த திஷ்ணிகளில் தன் ஆத்மாவை நிறுவி அங்கேயே வெளிப்பட்டான்; க்ருத்திகாசாரிணி திஷ்ணியிலிருந்து அவை திஷ்ணிகள் பிறந்தன.

Verse 18

धिष्णीषु जज्ञिरे यस्माद् धिष्णयस्तेन कीर्त्तिताः / इत्येते वै नदीपुत्रा धिष्णीष्वेवं विजज्ञिरे

திஷ்ணிகளில் அவர்கள் பிறந்ததனால் ‘திஷ்ணய’ எனப் புகழப்பட்டனர்; இவ்வாறு இந்நதிப் புதல்வர்கள் திஷ்ணிகளிலேயே தோன்றினர்.

Verse 19

तेषां विहरणीया ये उपस्थेयाश्च ये ऽग्नयः / ताञ्शृणुध्वं समासेन कीर्त्यमानान्यथातथम्

அவர்களுக்குரிய, சுற்றிச் செல்லத்தக்கவும் வழிபடத்தக்கவும் உள்ள அக்னிகளைச் சுருக்கமாக, யதார்த்தமாகப் புகழ்ந்து கூறுவதை கேளுங்கள்।

Verse 20

विभुः प्रवाहणो ग्नीध्रस्तत्रस्था धिष्णयो ऽपरे / विधीयन्ते यथास्थानं सूत्याहे सवने क्रमात्

விபு, பிரவாஹண, ஞீத்ரன் மற்றும் அங்கே உள்ள பிற திஷ்ண்யங்கள்—சூத்யாஹ சவனத்தில் வரிசையாகத் தத்தம் இடங்களில் நிறுவப்படுகின்றன।

Verse 21

अनुद्देश्य निवास्यानामग्नीनां शृणुत क्रमम् / सम्राडग्नि कृशानुर्यो द्वितीयोंऽतरवेदिकः

இப்போது ‘அனுத்தேஷ்ய-நிவாஸ்ய’ அக்னிகளின் வரிசையைக் கேளுங்கள்—சம்ராட் அக்னி ‘க்ருஷானு’; இரண்டாவது ‘அந்தரவേദிக’ அக்னி.

Verse 22

सम्राडग्नमुखानष्टौ उपतिष्ठन्ति तान् द्विजान् / परिषत्पवमानस्तु द्वितीय सो ऽनुदिश्यते

சம்ராட் அக்னியின் முன் எட்டு அக்னிகள் அந்தத் த்விஜர்களைச் சேவிக்க நிற்கின்றன; ‘பரிஷத்-பவமான’ என்பது இரண்டாம் ‘அனுதிஷ்ய’ எனக் கூறப்படுகிறது।

Verse 23

प्रतल्कान्यो नभोनाम चत्वरेसौ विभाव्यते / हव्यस्ततो ह्यसंमृष्टः शामित्रे ऽग्नौ विभाव्यते

‘பிரதல்கான்ய’ எனப்படும் ‘நபோ’ இந்தச் சத்வரத்தில் நிறுவப்பட்டதாகக் கருதப்படுகிறது; அதன் பின் ‘ஹவ்ய’ எனப்படும் அசம்ம்ருஷ்ட அக்னி ‘சாமித்ர’ அக்னியில் நிறுவப்பட்டதாகக் கூறப்படுகிறது।

Verse 24

ऋतुधामा च सुज्योतिरौदुंबर्यः प्रकीर्त्यते / विश्वव्यचाः समुद्रो ऽग्निर्ब्रह्मस्थाने स कीर्त्यते

அவரை ‘ருதுதாமா’ என்றும் ‘சுஜ்யோதி-ஔதும்பர்ய’ என்றும் போற்றுகின்றனர். ‘விச்வவ்யசா’ எனும் சமுத்திர-ரூப அக்னி பிரம்மஸ்தானத்தில் கீர்த்திக்கப்படுகிறது.

Verse 25

ब्रह्मज्योतिर्वसुर्धामा ब्रह्मस्थाने स उच्यते / अचौकपादुपस्थो यः स वै शालासुखीयकः

பிரம்மஸ்தானத்தில் அவரை ‘பிரம்மஜ்யோதி’ என்றும் ‘வசுர்தாமா’ என்றும் கூறுவர். சதுரத்தின் பாதங்களருகே இருப்பவன் ‘சாலாசுகீயக’ எனப்படுவான்.

Verse 26

अनुहेश्यो ह्यहिर्बुध्न्यो सो ऽग्रिर्गृहपतिः स्मृतः / शंस्यस्यैते सुताः सर्वे उपस्थेया द्विजैः स्मृताः

‘அனுஹேஷ்ய’ மற்றும் ‘அஹிர்புத்ந்ய’—இவ்வக்னியே ‘கிருஹபதி’ என ஸ்மரிக்கப்படுகிறது. ‘சம்ஸ்ய’ என்பவனின் இம்மக்கள் அனைவரும் த்விஜர்களால் உபாசிக்கத் தக்கவர்கள் எனக் கூறப்படுகின்றனர்.

Verse 27

ततो विहरणीयांश्च वक्ष्याम्यष्टौ च तत्सुतान् / विभुः प्रवाहणो ऽग्नीध्रस्तेषां धिष्ण्यस्तथा परे

அதன்பின் ‘விஹரணீய’னையும் அவனுடைய எட்டு புதல்வர்களையும் நான் உரைப்பேன். அவர்களில் ‘விபு’, ‘ப்ரவாஹண’, ‘அக்னீத்ர’ ஆகியோர்; மேலும் பிறரும் அவர்களுடைய திஷ்ண்யங்கள் (ஆசனங்கள்/இடங்கள்) ஆகும்.

Verse 28

विधीयन्ते यथास्थानं सौत्ये ऽह्नि सवने क्रमात् / होत्रीयस्तु स्मृते ह्यग्निर्वह्निर्यो हव्यवाहनः

சௌத்ய நாளில் சவனத்தின் வரிசைப்படி அவர்கள் தத்தம் இடங்களில் நிறுவப்படுகின்றனர். ஹோத்ரீய அக்னி என்பது ‘வஹ்னி’—ஹவ்யவாஹனன் என ஸ்மரிக்கப்படுகிறது.

Verse 29

प्रशान्तो ऽग्निः प्रचेतास्तु द्वितीयश्चात्र नामकः / ततो ऽग्निर्वैश्वदेवस्तु ब्राह्मणाच्छंसिरुच्यते

இங்கே இரண்டாம் அக்னி ‘ப்ரசேதாஃ’ என்ற நாமத்தால், ‘ப்ரசாந்த’னாகவும் கூறப்படுகிறான். அதன் பின் ‘வைஶ்வதேவ’ அக்னி ‘ப்ராஹ்மணாச்சம்ஸி’ என அழைக்கப்படுகிறான்.

Verse 30

उशिगग्निः कविर्यस्तु पोतो ऽग्निः स विभाव्यते / आवारिरग्निर्वाभारिर्वैष्ठीयः स विभाव्यते

‘உஷிக்’ அக்னி ‘கவி’ எனப் புகழப்படுகிறான்; ‘போத’ என்ற அக்னியும் நினைக்கப்படுகிறான். ‘ஆவாரி’ மற்றும் ‘ஆபாரி’ அக்னி ‘வைஷ்டீய’ எனவும் கருதப்படுகிறான்.

Verse 31

अवस्फूर्जो विवस्वांस्तु आस्थांश्चैव स उच्यते / अष्टमः सुध्युरग्निर्योमार्जालीयः स उच्यन्ते

‘அவஸ்பூர்ஜ’ அக்னி ‘விவஸ்வான்’ என்றும் ‘ஆஸ்தாஞ்ச’ என்றும் கூறப்படுகிறான். எட்டாவது அக்னி ‘ஸுத்யுஃ’ என்ற நாமத்தால், ‘யோமார்ஜாலீய’ எனவும் சொல்லப்படுகிறான்.

Verse 32

धिष्ण्यावाहरणा ह्येते सौत्येह्नीज्यन्त वै द्विजैः / अपां योनिः स्मृतो ऽसौ स ह्यप्सुनामा विभाव्यते

இந்த ‘திஷ்ண்யாவாஹரண’ அக்னிகள் சௌத்ய நாளில் த்விஜர்களால் வழிபடப்படுகின்றனர். அவர் ‘அபாம் யோனிஃ’ என ஸ்மரிக்கப்படுகிறார்; ‘அப்ஸுநாமா’ எனவும் கருதப்படுகிறார்.

Verse 33

ततो यः पावको नाम्ना अब्जो यो गर्भ उच्यते / अग्निः सो ऽवभृथे ज्ञेयो वरुणेन सहेज्यते

அதன்பின் ‘பாவக’ என்ற அக்னி ‘அப்ஜ-கர்ப’ எனவும் கூறப்படுகிறான். அவன் ‘அவப்ருத’ நிகழ்வில் அறியப்பட வேண்டியவன்; வருணனுடன் சேர்ந்து வழிபடப்படுகிறான்.

Verse 34

त्दृच्छयस्तत्सुतो ह्यग्निर्जठरे यो नृणां पचन् / मृत्युमाञ् जाठरस्याग्नेर्विद्वानाग्निः सुतः स्मृतः

தற்செயலாக அவனுடைய மகன் அந்த அக்னியே; அது மனிதரின் ஜடரத்தில் இருந்து உணவைச் செரிக்கச் செய்கிறது. அந்த ஜாதராக்னி ‘ம்ருத்யுமான்’ என அழைக்கப்படுகிறது; ‘வித்வான்-அக்னி’ அவன் மகன் என ஸ்மிருதியில் கூறப்படுகிறது.

Verse 35

परस्परोत्थितः सो ऽग्निर्भूतानीह विनिर्दहेत् / पुत्रस्त्वग्नेर्मन्युमतो घोरः संवर्तकः स्मृतः

ஒருவரையொருவர் சார்ந்து எழுந்த அந்த அக்னி இங்கே எல்லா உயிர்களையும் எரித்தழிக்கிறது. கோபமிகு அக்னியின் மகன் ‘ஸம்வர்த்தகன்’ மிகக் கொடியவன் என ஸ்மிருதியில் கூறப்படுகிறது.

Verse 36

पिबन्नवः स वसति समुद्रे वडवामुखः / समुद्रवासिनः पुत्रः साहरक्षो विभाव्यते

அந்த வடவாமுக அக்னி கடலில் வாழ்ந்து நீரைப் பருகிக்கொண்டே இருக்கிறது. கடலில் வாசம் செய்பவனின் மகன் ‘ஸாஹரக்ஷ’ எனக் கருதப்படுகிறது.

Verse 37

सहरक्षसुतः क्षामो गृहाणां दहते नृणाम् / क्रव्यादग्निः सुतस्तस्य पुरुषानत्ति यो मृतान्

ஸாஹரக்ஷனின் மகன் ‘க்ஷாம’ மனிதர்களின் வீடுகளை எரிக்கிறான். அவனுடைய மகன் ‘க்ரவ்யாத-அக்னி’; அது இறந்த மனிதர்களின் மாம்சத்தை உண்ணும்.

Verse 38

इत्येते पावकस्याग्नेः पुत्रा एव प्रकीर्त्तिताः / ततः शुचिस्तु वै सौरो गन्धर्वैरायुराहुतः

இவ்வாறு பாவக அக்னியின் மகன்கள் இவர்கள் எனப் புகழப்பட்டனர். அதன் பின் சூரியத்துடன் தொடர்புடைய ‘சுசி’ இருக்கிறான்; கந்தர்வர்கள் அவனை ‘ஆயு’ என அழைத்தனர்.

Verse 39

मथितो यस्त्वरण्यां च सो ऽग्निरग्निं समिन्धति / आयुर्नाम्ना तु भगवानसौ यस्तु प्रणीयते

காட்டில் மத்தனம் செய்து எழும் அக்கினியே அக்கினியைத் தூண்டி எரியச் செய்கிறது. விதிப்படி முன்னே நடத்தப்படுபவர் ‘ஆயு’ என்னும் நாமத்தையுடைய பகவான் ஆவார்.

Verse 40

आयुषो महिषः पुत्रः सहसो नाम तत्सुतः / पाकयज्ञेष्वभीमानी सोग्निस्तु सहसः स्मृतः

ஆயுவின் புதல்வன் மகிஷன்; அவனுடைய புதல்வன் ‘ஸஹஸ்’ எனப் பெயருடையவன். பாகயஜ்ஞங்களில் அதிகார-அபிமானியாக இருப்பவன் அந்த அக்கினி; அவன் ‘ஸஹஸ்’ என நினைக்கப்படுகிறான்.

Verse 41

पुत्रश्च सहसस्याग्नेरद्भुतः स महायशाः / विविधिश्चाद्भुतस्यापि पुत्रो ऽग्नेस्तुमाहान्स्मृतः

‘ஸஹஸ்’ எனும் அக்கினியின் புதல்வன் ‘அத்புதன்’; அவன் பெரும் புகழுடையவன். ‘அத்புதன்’க்கும் புதல்வன் ‘விவிதி’; அவன் அக்கினியின் மகத்தான புதல்வன் எனக் கூறப்படுகிறான்.

Verse 42

प्रायश्चित्तेष्वभीमानी हुतं भुङ्क्ते हविः सदा / विविधेस्तु सुतो ह्यर्क्क स्तस्य चाग्नेः सुता इमे

பிராயச்சித்தச் செயல்களில் அதிகார-அபிமானியாக இருந்து, அர்ப்பணிக்கப்பட்ட ஹவிஸை அவன் எப்போதும் உண்டு பெறுகிறான். ‘விவிதி’யின் புதல்வன் ‘அர்க்கன்’; அந்த அக்கினியின் புதல்வர்கள் இவர்கள் எனக் கூறப்படுகிறது.

Verse 43

अनीकवान् वाजसृक् च रक्षोहा चष्टिकृत्तथा / सुरभिर्वसुरन्नादो प्रविष्टो यः स रुकमराट्

அனீகவான், வாஜஸ்ருக், ரக்ஷோஹா, சஷ்டிக்ருத்; மேலும் சுரபி, வசுர், அன்னாத—இவர்களுள் புகுந்திருப்பவன் ‘ருகமராட்’ என அழைக்கப்படுகிறான்.

Verse 44

शुचेरग्नेः प्रजा ह्येषा वह्नयश्च चतुर्द्दश / इत्येते चाग्नयः प्रोक्ताः प्रणीयन्तेध्वरेषु वै

சுசி அக்னியின் இவ்வம்சமே பதினான்கு வஹ்னிகள்; இவ்வக்னிகள் இவ்வாறு கூறப்பட்டு, யாகங்களில் விதிப்படி நிறுவப்படுகின்றன।

Verse 45

आदिसर्गे व्यतीता वै यामैः सह सुरोत्तमैः / स्वायंभुवे ऽन्तरे पूर्वमग्नयस्तेभिमानिनः

ஆதி சிருஷ்டியில் அவர்கள் யாமர்களுடன், உயர்ந்த தேவர்களுடன் காலம் கழித்தனர்; ஸ்வாயம்புவ மன்வந்தரத்திற்கு முன்பு அந்த அக்னிகள் தத்தம் நிலையின்மேல் அபிமானம் கொண்டவர்களாயிருந்தனர்।

Verse 46

एते विहरणीयेषु चेतनाचेतनेषु वै / स्थानाभिमानिनो लोके प्रागासन्हव्यवाहनाः

சேதனமும் அசேதனமும், நகர்வதும் நிலைப்பதும் ஆகிய எல்லா உலாவத்தக்க இடங்களிலும் இவர்கள் இருந்தனர்; முன்பு இவ்வஹ்யவாஹன அக்னிகள் உலகில் தத்தம் நிலையின்மேல் அபிமானம் கொண்டிருந்தனர்।

Verse 47

काम्यनै मित्तिका यज्ञेष्वेते कर्मस्ववस्थिताः / पूर्वमन्वतंरे ऽतीताः शुकैर्यागैश्च तैः सह

காம்யமும் நைமித்திகமும் ஆகிய யாகங்களில் இவர்கள் தத்தம் கர்மங்களில் நிலைத்திருந்தனர்; முந்தைய மன்வந்தரத்தில் அவர்கள் சுத்த யாகங்களுடன் சேர்ந்து கடந்துபோயினர்।

Verse 48

देवैर्महात्मभिः पुण्यैः प्रथमस्यान्तरे मनोः / इत्येतानि मजोक्तानि स्थानानि स्थानिनश्च ह

முதல் மனுவின் அந்தரத்தில் புண்ணியமான மகாத்ம தேவர்களால்—இந்நிலைகளும் அவற்றின் அதிபதிகளும்—இவ்வாறு நான் கூறினேன்।

Verse 49

तैरेव तु प्रसंख्यातमतीतानागतेष्विह / सन्वन्तरेषु सर्वेषु लक्षणं जातवेदसाम्

இவர்களாலேயே இங்கு கடந்ததும் வருங்காலமும் ஆகிய எல்லா மன்வந்தரங்களிலும் ஜாதவேதஸ்கள் (அக்னிகள்) பற்றிய இலக்கணம் கணிக்கப்பட்டது।

Verse 50

सर्वे तपस्विनो ह्येते सर्वे ब्रह्मभृतस्तथा / प्रजानां पतयः सर्वे ज्योतिष्मन्तश्च ते स्मृताः

இவர்கள் அனைவரும் தவஸ்விகள்; அனைவரும் பிரம்மத்தைத் தாங்குவோர்; அனைவரும் பிரஜைகளின் அதிபதிகள்; மேலும் அவர்கள் ஒளிமிக்கவர்கள் என ஸ்மிருதியில் கூறப்படுகின்றனர்।

Verse 51

स्वारोचिषादिषु ज्ञेयाः सावर्ण्यं तेषु सप्तसु / मन्वन्तरेषु सर्वेषु नामरूपप्रयोजनैः

ஸ்வாரோசிஷ முதலிய அந்த ஏழு மன்வந்தரங்களில், பெயர்-வடிவு-பயன் ஆகியவற்றின் அடிப்படையில் அவர்களை ‘சாவர்ண்யர்’ என அறிய வேண்டும்।

Verse 52

वर्त्तन्ते वर्त्तमानैश्च यामैदेवैः सहाग्नयः / अनागतैः सुरैः सार्द्धं वर्त्स्यन्ते ऽनागताग्नयः

நிகழ்கால யாமதேவர்களுடன் இவ்வக்னிகள் இப்போது செயல்படுகின்றன; வருங்கால தேவர்களுடன் வருங்கால அக்னிகள் செயல்படும்.

Verse 53

इत्येष निचयो ऽग्नीनामनुक्रान्तो यथाक्रमम् / विस्तरेणानुपुर्व्या च पितॄणां वक्ष्यते पुनः

இவ்வாறு அக்னிகளின் தொகுதி முறையாக எடுத்துரைக்கப்பட்டது; இனி பித்ருக்களின் விவரமும் விரிவாகவும் வரிசையாகவும் மீண்டும் கூறப்படும்।