Adhyaya 69
Yadu-vaṃśa and the Haihaya Line: From Yadu to Kārtavīrya Arjuna
இந்த அத்தியாயத்தில் சூதர் அனுபூர்வமாக யது வம்சத்தின் விரிவான வரிசையை அறிவிக்கிறார். யதுவின் புதல்வர்களிலிருந்து வம்சம் ஹைஹய கிளையில் தொடர்ந்து, இறுதியில் புகழ்பெற்ற கார்த்தவீர்ய அர்ஜுனன் வரை வருகிறது. கார்த்தவீர்யன் கடும் தவம் செய்து அத்ரி வம்சத்துத் தத்தாத்ரேயரை மகிழ்வித்து வரங்களைப் பெறுகிறான்—முக்கியமாக ‘ஆயிரம் கரங்கள்’, தர்மத்தின் வழி வெற்றியும் ஆட்சியும், யோகபலம் கொண்டு சப்தத்வீப உலகை வெல்வது, மேலும் போரில் நியதமான மரணம். வம்சப் பட்டியலுடன் அரசதர்மமும் சாம்ராஜ்யத்தின் புனித நியாயமும் இங்கு நிறுவப்படுகிறது.
Shlokas
Verse 1
इति श्रीब्रह्माण्डे महापुराणे वायुप्रोक्ते मध्यमभागे तृतीय उपोद्धातपादे अष्टषष्टितमो ऽध्यायः // ६८// सूत उवाच यदोर्वंशं प्रवक्ष्यामि ज्येष्ठस्योत्तमतेजसः / विस्तरेणानुपूर्व्या च गदतो मे निबोधत
இவ்வாறு ஸ்ரீபிரஹ்மாண்ட மகாபுராணத்தில் வாயுப்ரோக்த மத்தியமபாகத்தின் மூன்றாம் உபோத்தாதபாதத்தில் அறுபத்தெட்டாம் அதிகாரம். சூதர் கூறினார்— மூத்தவனும் உயர்ந்த தேஜஸும் உடைய யதுவின் வம்சத்தை நான் விரிவாகவும் வரிசையாகவும் உரைப்பேன்; என் சொற்களை கவனமாகக் கேளுங்கள்।
Verse 2
यदोः पुत्रा बभूवुर्हि पञ्च देवसुतोपमाः / सहस्रजिदथ श्रेष्ठः क्रोष्टुर्नीलोञ्जिको लघुः
யதுவுக்கு தேவபுத்திரரை ஒத்த ஐந்து புதல்வர்கள் பிறந்தனர்— ஸஹஸ்ரஜித், மேலும் சிறந்தவன் க்ரோஷ்டு, நீலன், ஓஞ்சிகன், லகு.
Verse 3
सहस्रजित्सुतः श्रीमाञ्छतजिन्नाम पार्थिवः / शतजित्तनयाः ख्यातस्त्रयः परमधार्मिकाः
ஸஹஸ்ரஜித்தின் மகன், ஸ்ரீமான் ‘சதஜித்’ எனும் அரசன். சதஜித்தின் மூன்று புதல்வர்கள் புகழ்பெற்றவர்கள்; அவர்கள் மிகுந்த தர்மநிஷ்டையுடையோர்.
Verse 4
हैहयश्च हयस्छैव राजा वेणु हयस्तथा / हैहयस्य तु दायादो धर्मनेत्र इति श्रुतः
ஹைஹயன், ஹயன், அரசன் வேணு, மேலும் ஹயன்— இவர்கள். ஹைஹயனின் வாரிசு ‘தர்மநேத்ர’ என்று புகழப்பட்டான் என்று கேள்வி.
Verse 5
धर्मनेत्रस्य कुन्तिस्तु संक्षेयस्तस्य चात्मजः / संज्ञेयस्य तु दायादो महिष्मान्नाम पार्थिवः
தர்மநேத்ரனுக்கு குந்தி என்ற மகன்; அவனுக்கு ஸங்க்ஷேயன் என்ற மகன். ஸஞ்ஞேயனின் வாரிசு ‘மஹிஷ்மான்’ எனும் அரசன் ஆவான்.
Verse 6
आसीन्महिष्मतः पुत्रो भद्रमेनः प्रतापवान् / वाराणस्यधिपो राजा कथितः पूर्व एव हि
மஹிஷ்மதனின் வீரமிகு மகன் பத்ரமேனன் இருந்தான். அவனே வாராணசியின் அதிபதி அரசன் என்று முன்பே கூறப்பட்டது.
Verse 7
भद्र सेनस्य दायादो दुर्मदो नाम पार्थिवः / दुर्मदस्यसुतो धीमान्कनको नाम विश्रुतः
பத்ரசேனனின் வாரிசு துர்மதன் என்னும் அரசன். துர்மதனின் அறிவுடைய மகன் ‘கனகன்’ என்று புகழ்பெற்றான்.
Verse 8
कनकस्य तु दायादाश्चत्वारो लोकविश्रुताः / कृतवीर्यः कृताग्निश्च कृतवर्मा तथैव च
கனகனுக்கு நால்வர் வாரிசுகள் உலகப் புகழ்பெற்றவர்கள்—கிருதவீர்யன், கிருதாக்னி, மேலும் கிருதவர்மனும்.
Verse 9
कृतौजाश्च चतुर्थो ऽभूत्कृतवीर्यात्मजोर्ऽजुनः / जज्ञे बाहुसहस्रेण सप्तद्वीपेश्वरो नृपः
நான்காவதாக கிருதௌஜன் இருந்தான்; கிருதவீர்யனின் மகன் அர்ஜுனன் (கார்த்தவீர்யன்) பிறந்தான். ஆயிரம் கரங்களுடன், ஏழு தீவுகளின் ஆண்டவனான அரசன் தோன்றினான்.
Verse 10
स हि वर्षायुतं तप्त्वा तपः परमदुश्चरम् / दत्तमाराधयामास कार्त्तवीर्यो ऽत्रिसंभवम्
அந்த கார்த்தவீர்யன் பத்தாயிரம் ஆண்டுகள் மிகக் கடினமான தவம் செய்து, அத்ரி வம்சத்தில் தோன்றிய தத்தாத்ரேயரை ஆராதித்தான்.
Verse 11
तस्मै दत्तो वरान्प्रादाच्च तुरो भूरितेजसः / पूर्वं बाहुसहस्रं तु स वव्रे प्रथमं वरम्
அவனுக்கு வரங்கள் அளிக்கப்பட்டன; பேரொளியுடையவன் உடனே வரங்களை வழங்கினான். அவன் முதல் வரமாக ஆயிரம் கரங்களை வேண்டினான்.
Verse 12
अधर्मं ध्यायमानस्य सहसास्मान्निवारणम् / धर्मेण पृथिवीं जित्वा धर्मेणैवानुपालनम्
அதர்மத்தை எண்ணுபவனை நாம் உடனேத் தடுத்து நிறுத்த வேண்டும். தர்மத்தால் பூமியை வென்று, தர்மத்தாலேயே அதை ஆள வேண்டும்.
Verse 13
संग्रामांस्तु बहुञ्जित्वा हत्वा चारीन्सहस्रशः / संग्रामे युध्यमानस्य वधः स्यात्प्रधने मम
பல போர்களை வென்று, ஆயிரக்கணக்கான பகைவர்களை அழித்தாலும், பெரும் போர்க்களத்தில் போராடிக்கொண்டிருக்கையில் என் மரணம் நிகழ வேண்டும்.
Verse 14
तेनेयं पृथिवी कृत्स्ना सप्तद्वीपा सपत्तना / सप्तोदधिपरिक्षिप्ता क्षत्रेण विधिना जिता
அவனாலே இந்த முழுப் பூமி—ஏழு தீவுகளுடனும் பகைவர்களுடனும்—ஏழு கடல்களால் சூழப்பட்டதாக, க்ஷாத்திர நெறிமுறையால் வெல்லப்பட்டது.
Verse 15
तस्य बाहुसहस्रं तु युध्यतः किलयोगतः / योगो योगेश्वरस्येव प्रादुर्भवति मायया
போரிடும் போது அவனுடைய ஆயிரம் கரங்கள் யோக வலத்தால் வெளிப்பட்டன; யோகேஸ்வரனின் மாயையால் யோகம் தோன்றுவது போல.
Verse 16
तेन सप्तसु द्वीपेषु सप्तयज्ञशतानि वै / कृतानि विधिना राज्ञा श्रूयते मुनिसत्तमाः
முனிவரே! அந்த அரசன் ஏழு தீவுகளிலும் விதிப்படி ஏழுநூறு யாகங்களைச் செய்தான் என்று கேள்விப்படுகிறோம்.
Verse 17
सर्वे यज्ञा महाबाहोस्तस्यामन्भूरितेजसः / सर्वे काञ्चनवेदीकाः सर्वे यूपैश्च काञ्चनैः
அந்த மகாபாகு, பேரொளி கொண்ட அரசனின் யாகங்கள் அனைத்தும் பொன் வேதிகளுடனும், பொன் யூபங்களுடனும் அமைந்திருந்தன.
Verse 18
सर्वैर्देवैर्महाभागै र्विमानस्थैरलङ्कृताः / गन्धर्वैरप्सरोभिश्च नित्यमेवोपशोभिताः
அந்த யாகங்கள் விமானங்களில் அமர்ந்த மகாபாக்ய தேவர்களால் அலங்கரிக்கப்பட்டன; கந்தர்வரும் அப்சரஸ்களும் அவற்றை எப்போதும் மேலும் ஒளிரச் செய்தனர்.
Verse 19
तस्य राज्ञो जगौ गाथां गन्धर्वो नारदस्तदा / चरितं तस्य राजर्षेर्महिमानं निरीक्ष्य च
அப்போது கந்தர்வ நாரதர் அந்த அரசனின் கதைப்பாடலைப் பாடினார்; அந்த ராஜரிஷியின் சரிதமும் மகிமையும் கண்டு.
Verse 20
न नूनं कार्त्तवीर्यस्य गतिं यास्यन्ति मानवाः / यज्ञैर्दानैस्तपोभिश्च विक्रमेण श्रुतेन च
யாகம், தானம், தவம், வீரியம், வேதச் ச்ருதி—இவற்றினாலும் மனிதர் நிச்சயமாக கார்த்தவீர்யரின் அந்த நிலையை அடையமாட்டார்கள்.
Verse 21
द्वीपेषु सप्तसु स वै धन्वी खड्गी शारासनी / रथी राजा सानुचरो योगाच्चैवानुदृश्यते
அந்த அரசன் ஏழு தீவுகளிலும் வில்லாளர், வாளாளர், அம்பு-வில் ஏந்திய ரதாரூடன்; சேவகர்களுடன், யோகப் பலத்தால் கூடத் தோன்றுகின்றான்.
Verse 22
अनष्टद्रव्यता चासीन्न क्लेशो न च विभ्रमः / प्रभावेण महाराज्ञः प्रजा धर्मेण रक्षितः
செல்வம் அழிவதில்லை; துன்பமும் இல்லை, மயக்கமும் இல்லை. அந்த மகாராஜாவின் பிரபாவத்தால் மக்கள் தர்மத்தால் காக்கப்பட்டனர்.
Verse 23
पञ्चाशीतिसहस्राणि वर्षाणां स नराधिपः / स सर्वरत्नभाक्स म्राट् चक्रवर्ती बभूव ह
அந்த நராதிபதி எண்பத்தைந்து ஆயிரம் ஆண்டுகள் ஆட்சி செய்தான்; எல்லா ரத்தினங்களையும் பெற்ற சம்ராட், சக்கரவர்த்தியாக ஆனான்.
Verse 24
स एष पशुपालो ऽभूत्क्षेत्रपालस्तथै व च / स एव वृष्ट्या पर्जन्यो योगित्वादर्जुनो ऽभवत्
அவனே மாடுபாசகனாகவும், வயல் காவலனாகவும் ஆனான்; மழையாகப் பர்ஜன்யனாகவும், யோகத் தன்மையால் அர்ஜுனனாகவும் ஆனான்.
Verse 25
स वे बाहुसहस्रेण ज्याघातकठिनेन च / भाति रश्मिसहस्रेण शारदेनैव भास्करः
அவன் ஆயிரம் கரங்களாலும், வில்லின் நாண் இழுப்பின் கடினத்தாலும், சரத்கால சூரியன் போல ஆயிரம் கதிர்களால் ஒளிர்கிறான்.
Verse 26
स हि नागसहक्रेण माहिष्मत्यां नराधिपः / कर्कोटकसभां जित्वा पुरीं तत्र न्यवेशयत्
அந்நராதிபதி நாகசஹஸ்ரத்தின் துணையுடன் மாஹிஷ்மதியில் சென்று, கர்கோடக சபையை வென்று அங்கேயே தன் புரியை நிறுவினான்.
Verse 27
स वै वेगं समुद्रस्य प्रावृट्कालेंबुजेक्षणः / क्रीडन्नेव सुखोद्विग्नः प्रावृट्कालं चकार ह
தாமரை-நேத்திரன் அவன் விளையாட்டிலேயே இன்பமயக்கத்துடன், கடலின் வேகம்போல் மழைக்காலத்தின் உக்கிரத்தை எழுப்பினான்.
Verse 28
लुलिता क्रीडता तेन हेमस्रग्दाममालिनी / ऊर्मिमुक्तार्त्तसन्नादा शङ्किताभ्येति नर्मदा
அவன் விளையாட நர்மதா அலைந்து தளர்கிறது—பொன் மாலைகளால் அலங்கரிக்கப்பட்டவள்; அலைமுத்தின் ஒலியுடன், அஞ்சியவள்போல் அணுகி வருகிறது.
Verse 29
पुरा भुज सहस्रेण स जगाहे महार्मवम् / चकारोद्वृत्तवेलं तमकाले मारुतोद्धतम्
முன்னொரு காலத்தில் அவன் ஆயிரம் கரங்களுடன் மகாசமுத்திரத்தில் இறங்கினான்; காற்றால் கொந்தளித்த அதின் கரையளவை காலமல்லாத வேளையிலேயே புரட்டிவிட்டான்.
Verse 30
तस्य बाहुसहस्रेण क्षोभ्यमाणे महोदधौ / भवन्ति लीना निश्चेष्टाः पातालस्था महासुराः
அவன் ஆயிரம் கரங்களால் மகாசமுத்திரம் கலங்கும்போது, பாதாளத்தில் வாழும் மகாசுரர்கள் ஒடுங்கி அசைவற்றவர்களாகிறார்கள்.
Verse 31
चूर्णीकृतमहावीचिलीनमीनमहाविषम् / पतिताविद्धफेनौघमावर्त्तक्षिप्तदुस्सहम्
மாபெரும் அலைகளால் நொறுங்கி, மீன்களின் கொடிய விஷம் நிறைந்தது; விழுந்து சிதறும் நுரை வெள்ளமும் சுழற்காற்று போன்ற ஆவர்த்தங்களும் எறிந்த—தாங்க இயலாத கடல் அது.
Verse 32
चकार क्षोभयन्राजा दोःसहस्रेण सागरम् / देवासुरपरिक्षिप्तं क्षीरोदमिव सागरम्
அரசன் தன் ஆயிரம் கரங்களால் கடலைக் கலக்கி மத்தனம் செய்தான்; தேவர்கள் அசுரர்கள் சூழ்ந்த அந்தக் கடல், க்ஷீரோதக் கடலைப் போலத் தோன்றியது.
Verse 33
मन्दरक्षोभणभ्रान्तममृतोत्पत्ति हेतवे / सहसा विद्रुता भीता भीमं दृष्ट्वा नृपोत्तमम्
மந்தர மத்தனக் கலக்கத்தில் திகைத்து, அமிர்தம் தோன்றும் காரணத்தால்; அந்தப் பயங்கர நரபதியைப் பார்த்தவுடன் அவர்கள் அச்சத்தில் திடீரென ஓடினர்.
Verse 34
निश्चितं नतमूर्द्धानो बभूवुश्च महोरगाः / सायाह्ने कदलीखञ्च निवातेस्तमिता इव
பெருஞ்சர்ப்பங்கள் உறுதியாகத் தலை குனிந்து அமைதியுற்றன; மாலையில் காற்று நின்றபோது வாழைத் தோட்டம் அசையாமல் நிற்பதுபோல்.
Verse 35
ज्यामारोप्य दृढे चापे सायकैः पञ्चभिः शतैः / लङ्केशं मोहयित्वा तु सबलं रावणं बलात्
உறுதியான வில்லில் நாண் ஏற்றி, ஐந்நூறு அம்புகளால்; லங்கையின் அரசனை மயக்கி, படையுடன் இருந்த ராவணனை வலியால் அடக்கினான்.
Verse 36
निर्जित्य वशमानीय माहिष्मत्यां बबन्ध तम् / ततो गत्वा पुलस्त्यस्तमर्जुनं च प्रसाधयत्
வென்று அடக்கி மஹிஷ்மதியில் அர்ஜுனனை கட்டினான்; பின்னர் புலஸ்த்யர் சென்று அவனை அமைதிப்படுத்தி அருள்பெறச் செய்தார்।
Verse 37
मुमोच राजा पौलस्त्यं पुलस्त्येना नुयाचितः / तस्य बाहुसहस्रस्य बभूव ज्यातलस्वनः
புலஸ்த்யரின் வேண்டுதலால் அரசன் பௌலஸ்த்யனை விடுவித்தான்; அவன் ஆயிரம் கரங்களிலிருந்து வில்லின் நாண் முழங்கும் ஒலி எழுந்தது।
Verse 38
युगान्तेंबुदवृन्दस्य स्फुटितस्याशनेरिव / अहो मृधे महावीर्यो भार्गवस्तस्य यो ऽच्छिनत्
யுகாந்தத்தில் மேகக்கூட்டம் பிளந்து இடியென முழங்குவது போல—அஹோ! போரில் அந்த மகாவீரன் பார்கவனே அவனுடைய (கரங்களை) வெட்டினான்।
Verse 39
मृधे सहस्रं बाहुनां हेमतालवनं यथा / तृषितेन कदाचित्स भिक्षितश्चित्रभानुना
போரில் அவனுடைய ஆயிரம் கரங்கள் பொன் தாளவனம் போலத் தோன்றின; ஒருமுறை தாகமுற்ற சித்ரபானு அவனிடம் பிச்சை வேண்டினான்।
Verse 40
सप्तद्वीपांश्चित्रभानोः प्रादद्भिक्षां विशांपतिः / पुराणि घोषान्ग्रामांश्च पत्तनानि च सर्वशः
விசாம்பதி சித்ரபானுவுக்கு பிச்சையாக ஏழு தீவுகளையும் அளித்தான்; மேலும் நகரங்கள், கோஷங்கள், கிராமங்கள், பட்டணங்கள் அனைத்தையும் தானமாக வழங்கினான்।
Verse 41
जज्वाल तस्य बाणेषु चित्राभानुर्दिधक्षया / स तस्य पुरुषेन्द्रस्य प्रतापेन महायशाः
அவனுடைய அம்புகளில் சித்ரபானு எரிக்க விரும்பி ஜ்வலித்தான்; அந்த மகாயசஸ்வி புருஷேந்திரனின் பிரதாபத்தால் தீவிரமடைந்தான்।
Verse 42
ददाह कार्त्तवीर्यस्य शैलांश्चापि वनानि च / स शून्यमाश्रमं सर्वं वरुणस्यात्मजस्य वै
அவன் கார்த்தவீர்யனின் மலைப்பகுதிகளையும் காடுகளையும் எரித்தான்; வருணனின் புதல்வனுடைய ஆசிரமத்தை முழுவதும் வெறுமையாக்கினான்।
Verse 43
ददाह सवनाटोपं चित्रभानुः स हैहयः / यं लेभे वरुणः पुत्रं पुरा भास्वन्तमुत्तमम्
அந்த ஹைஹயன் சித்ரபானு யாகவிழாவின் ஆடம்பரமெல்லாம் எரித்தான்; வருணன் முன்பு ஒளிமிகு சிறந்த புதல்வனாகப் பெற்றவனே அவன்।
Verse 44
वसिष्ठनामा स मुनिः ख्यात आपव इत्युत / तत्रापवस्तदा क्रोधादर्जुनं शप्तवान्विभुः
அந்த முனி ‘வசிஷ்ட’ என்ற நாமத்தாலும் ‘ஆபவ’ என்றும் புகழ்பெற்றவர்; அங்கே அந்த வல்லமைமிகு ஆபவர் கோபத்தால் அர்ஜுனனைச் சபித்தார்।
Verse 45
यस्मान्नवर्जितमिदं वनं ते मम हैहय / तस्मात्ते दुष्करं कर्म कृतमन्यो हनिष्यति
ஹே ஹைஹயா! நீ என் இந்த வனத்தை விட்டு விலகவில்லை; ஆகவே நீ செய்த இந்த கடினக் கர்மத்தின் பயனாக—உன்னை வேறொருவன் கொல்வான்।
Verse 46
अर्जुनो नाम कैन्तेयः स च राजा भविष्यति / अर्जुनं च महावीर्यो रामः प्रहरतां वरः
கௌந்தேயன் அர்ஜுனன் என்னும் அவன் அரசனாவான்; மேலும் மகாவீரன் ராமன், தாக்குவோரில் சிறந்தவன், அர்ஜுனனைத் தாக்குவான்।
Verse 47
छित्त्वा बाहुसहस्रं वै प्रमथ्य तरसा बली / तपस्वी ब्राह्मणश्चैव वधिष्यति महाबलः
வலிமையுடன் அவன் வேகமாக ஆயிரம் கரங்களை வெட்டி நசுக்குவான்; மேலும் மகாபலன் அந்த தவசி பிராமணனையும் வதம் செய்வான்।
Verse 48
तस्य रामस्तदा ह्यासीन्मृत्युः शापेन धीमतः / राज्ञा तेन वरश्चैव स्वयमेव वृतः पुरा
அப்போது அந்த ஞானியின் சாபத்தால் ராமனே அவனுக்குப் மரணமாக ஆனான்; மேலும் அந்த அரசன் முன்பே தானே அவரை வரமாகத் தேர்ந்தெடுத்திருந்தான்।
Verse 49
तस्य पुत्रशतं त्वासीत्पञ्च तत्र महारथाः / कृतास्त्रा बलिनः शूरा धर्मात्मानो यशस्विनः
அவனுக்கு நூறு புதல்வர்கள் இருந்தனர்; அவர்களில் ஐவர் மகாரதர்கள்—ஆயுதக் கலையில் தேர்ந்தோர், வலிமைமிக்கோர், வீரர், தர்மாத்மர், புகழ்மிக்கோர்।
Verse 50
शूरश्च शूरसेनश्च वृषास्यो वृष एव च / जयध्वजो वंशकर्त्ता अवन्तिषु विशांपतिः
சூரன், சூரசேனன், வ்ருஷாஸ்யன், வ்ருஷன், ஜயத்வஜன்—இவர்கள் வம்சத்தை நிறுவியோர்; அவந்தி நாட்டில் மக்களின் தலைவர்களாக இருந்தனர்।
Verse 51
जयध्वजस्य पुत्रस्तु तालजङ्घः प्रतापवान् / तस्य पुत्रशतं त्वेवं तालजङ्घा इतिश्रुतम्
ஜயத்வஜனின் புதல்வன் வீரப்புகழ் கொண்ட தாலஜங்கன். அவனுக்கு நூறு புதல்வர்கள் பிறந்து ‘தாலஜங்கர்கள்’ எனப் புகழப்பட்டனர்.
Verse 52
तेषां पञ्च गणाः ख्याता हैहयानां महात्मनाम् / वीतिहोत्राश्च संजाता भोजाश्चावन्तयस्तथा
அந்த மகாத்மா ஹைஹயர்களில் ஐந்து குலக்குழுக்கள் புகழ்பெற்றன—வீதிஹோத்ரர்கள், போஜர்கள், அவந்தயர்கள் முதலியோர்.
Verse 53
तुण्डिकेराश्च विक्रान्तास्तालजङ्घास्तथैव च / वीतिहोत्रसुतश्चापि अनन्तो नाम पार्थिवः
துண்டிகேரர்களும், வீரமிகு தாலஜங்கர்களும் இருந்தனர். மேலும் வீதிஹோத்ரனின் புதல்வன் ‘அனந்தன்’ எனும் அரசனும் தோன்றினான்.
Verse 54
दुर्जयस्तस्य पुत्रस्तु बभूवामित्रकर्शनः / अनष्ट द्रव्यता चैव तस्य राज्ञो बभूव ह
அவனுடைய புதல்வன் துர்ஜயன்; அவன் பகைவரை ஒடுக்குபவன். அந்த அரசனுக்கு செல்வம் அழியாத அருளும் இருந்தது.
Verse 55
प्रभावेण महाराजः प्रजास्ताः पर्यपालयत् / न तस्य वित्तनाशः स्यान्नष्टं प्रतिलभेच्च सः
தன் மகிமையால் அந்த மகாராஜா குடிகளைப் பாதுகாத்தான். அவனுடைய செல்வம் அழியாது; இழந்ததையும் மீண்டும் அடைவான்.
Verse 56
कार्त्तवीर्यस्य यो जन्म कथयेदिह धीमतः / वर्द्धन्ते विभवाश्शश्वद्धर्मश्चास्य विवर्द्धते
இங்கு கார்த்தவீர்யரின் பிறப்புக் கதையை அறிவுடன் கூறுபவனின் செல்வச் சிறப்புகள் எப்போதும் பெருகும்; அவனுடைய தர்மமும் மேலும் வளர்கிறது।
Verse 57
यथा यष्टा यथा दाता तथा स्वर्गे महीपते
மஹீபதே! யாகம் செய்பவனும் தானம் அளிப்பவனும் எவ்வாறு உள்ளாரோ, அவ்வாறே அவன் சொர்க்கத்தில் பலனை அடைகிறான்।
Frequently Asked Questions
It catalogs the Yadu-vaṃśa and a Haihaya-associated branch, moving through named successors (e.g., Sahasrajit → Śatajit → Haihaya line) and culminating in Kārtavīrya Arjuna as a paradigmatic ruler.
Dattātreya functions as the boon-granting ascetic authority: Kārtavīrya’s tapas legitimizes extraordinary sovereignty (notably the ‘thousand arms’) and frames royal power as morally conditioned by dharma and ascetic merit.
It is a Purāṇic sovereignty formula indicating universalized rule over the classical seven-dvīpa world-system; the chapter uses it to elevate the king’s status beyond a local realm into cosmographic, ideal-king territory.