Adhyaya 33

Verse 1

इति श्रीब्रह्माण्डे महापुराणे वायुप्रोक्ते मध्यभागे तृतीय उपोद्धातपादे भार्गवचरिते द्वात्रिंशत्तमो ऽध्यायः // ३२// सगर उवाच श्रुतं सर्वं मुनिश्रेष्ठ कीर्त्यमानं त्वया विभो / कवचं वद सर्वत्र त्रैलोक्यविजयप्रदम्

இவ்வாறு ஸ்ரீபிரஹ்மாண்ட மகாபுராணத்தில் வாயு உரைத்த மத்தியப் பகுதியில், மூன்றாம் உபோத்தாதப் பாதத்தில், பார்கவ சரிதத்தில் முப்பத்திரண்டாம் அதிகாரம். சகரன் கூறினான்— முனிசிறந்தவரே! நீங்கள் புகழ்ந்து உரைத்த அனைத்தையும் கேட்டேன்; பிரபுவே, எங்கும் மூவுலக வெற்றியை அளிக்கும் கவசத்தைச் சொல்லுங்கள்.

Verse 2

वसिष्ठ उवाच शृणु वत्स प्रवक्ष्यामि कवचं परमाद्भुतम् / मन्त्र च सिद्धिद शश्वत्साधकानां सुखावहम्

வசிஷ்டன் கூறினான்— மகனே, கேள்; நான் பரம அதிசயமான கவசத்தை உரைக்கிறேன். இது மந்திரசித்தியை அளித்து, சாதகர்களுக்கு எப்போதும் இன்பம் தரும்.

Verse 3

गोपीजनपदस्यात वल्लभाय समुच्चरेत् / स्वाहान्तो ऽयं महामन्त्रो दशार्णो भुक्तिमुक्तिदः

‘கோபீஜனபதஸ்யாத் வல்லபாய’ என்று உச்சரிக்க வேண்டும். ‘ஸ்வாஹா’ என முடியும் இந்த தசாக்ஷர மகாமந்திரம் போகமும் மோக்ஷமும் அளிக்கும்.

Verse 4

सदाशिवस्त्वस्य ऋषिः पङ्क्तिश्छन्द उदाहृतम् / देवता कृष्ण उदितो विनियोगो ऽखिलाप्तये

இந்த மந்திரத்தின் ரிஷி சதாசிவர்; சந்தம் ‘பங்க்தி’ என உரைக்கப்படுகிறது. தேவதை உதித்த ஸ்ரீகிருஷ்ணர்; இதன் வினியோகம் அனைத்துப் பெறுதலுக்காக.

Verse 5

त्रैलोक्यविजयस्याथ कवचस्य प्रजापतिः / ऋषिश्छन्दश्च जगती देवो राजेश्वरः स्वयम्

திரைலோக்யவிஜயக் கவசத்தின் ரிஷி பிரஜாபதி. சந்தம் ‘ஜகதி’; தேவன் தாமே ராஜேஸ்வரர்.

Verse 6

त्रैलोक्यविजयप्राप्तौ विनियोगः प्रकीर्त्तितः / प्रणवो मेशिरः पातु श्रीकृष्णाय नमः सदा

திரைலோக்யவிஜயம் பெற இதன் வினியோகம் கூறப்பட்டது. பிரணவம் என் சிரத்தை காக்கட்டும்; எப்போதும் ஸ்ரீகிருஷ்ணருக்கு நமஸ்காரம்.

Verse 7

पायात्कपालं कृष्णाय स्वाहेति सततं मम / कृष्णेति पातु नेत्रे मे कृष्णस्वाहेति तारकाम्

‘கிருஷ்ணாய ஸ்வாஹா’ எப்போதும் என் கபாலத்தை காக்கட்டும். ‘கிருஷ்ண’ என் கண்களை காக்கட்டும்; ‘கிருஷ்ணஸ்வாஹா’ என் தாரகை (கண் மணியை) காக்கட்டும்.

Verse 8

हरये नम इत्येष भ्रूलतां पातु मे सदा / ॐ गोविन्दाय स्वाहेति नासिकां पातु संततम्

‘ஹரயே நமः’ என்ற மந்திரம் எப்போதும் என் புருவங்களை காக்கட்டும். ‘ஓம் கோவிந்தாய ஸ்வாஹா’ என்ற மந்திரம் இடையறாது என் மூக்கை காக்கட்டும்.

Verse 9

गोपालाय नमो गण्डं पातु मे सततं मनुः / क्लीं कृष्णाय नमः कर्णौं पातु कल्पतरुर्मम

கோபாலனுக்கு நமஸ்காரம்—இந்த மந்திரம் என் கன்னங்களை எப்போதும் காக்கட்டும். ‘க்லீம் கிருஷ்ணாய நமः’—என் காதுகளை கல்பதருவெனப் பாதுகாக்கட்டும்.

Verse 10

श्रीं कृष्णाय नमः पातु नित्यं मे ऽधरयुग्मकम् / ॐ गोपीशाय स्वाहेति दन्तपङ्क्तिं ममावतु

‘ஸ்ரீம் கிருஷ்ணாய நமः’—என் உதடுகளின் இரட்டையை நாள்தோறும் காக்கட்டும். ‘ஓம் கோபீசாய ஸ்வாஹா’—என் பற்கள் வரிசையைப் பாதுகாக்கட்டும்.

Verse 11

श्रीकृष्णेति रदच्छिद्रं पातुमे त्र्यक्षरो मनुः / ॐ श्रीकृष्णाय स्वाहेति जिह्विकां पातु मे सदा

‘ஸ்ரீகிருஷ்ண’—இந்த மூன்றெழுத்து மந்திரம் என் பற்களிடையிலான இடங்களை காக்கட்டும். ‘ஓம் ஸ்ரீகிருஷ்ணாய ஸ்வாஹா’—என் நாவை எப்போதும் காக்கட்டும்.

Verse 12

रामेश्वराय स्वाहेति तालुकं पातु मे सदा / राधिकेशाय स्वाहेति कण्ठं मे पातु सर्वदा

‘ராமேஸ்வராய ஸ்வாஹா’—என் அண்ணத்தை எப்போதும் காக்கட்டும். ‘ராதிகேசாய ஸ்வாஹா’—என் தொண்டையை என்றும் பாதுகாக்கட்டும்.

Verse 13

नमो गोपीगणेशाय ग्रीवां मे पातु सर्वदा / ॐ गोपेशाय स्वाहेति स्कन्धौ पातु सदा मम

கோபீகணேசருக்கு நமஸ்காரம்—என் கழுத்தை என்றும் காக்கட்டும். ‘ஓம் கோபேசாய ஸ்வாஹா’—என் இரு தோள்களையும் எப்போதும் பாதுகாக்கட்டும்.

Verse 14

नमः किशोरवेषाय स्वाहा पृष्ठं ममावतु / उदरं पातु मे नित्यं मुकुन्दाय नमो मनुः

இளமை வேடம் கொண்ட இறைவனுக்கு நமஸ்காரம், ஸ்வாஹா—என் முதுகை அவர் காக்கட்டும். முகுந்தனுக்கு நமோ மனு—என் வயிற்றை அவர் எந்நாளும் காக்கட்டும்.

Verse 15

ह्नीं श्रीङ्क्लीङ्कृष्णाय स्वाहा करौ पातु सदा मम / ॐ विष्णवे नमः स्वाहा बाहुयुग्मं ममावतु

ஹ்நீம் ஸ்ரீம் க்லீம் கிருஷ்ணாய ஸ்வாஹா—என் இரு கைகளையும் எப்போதும் காக்கட்டும். ஓம் விஷ்ணவே நமः ஸ்வாஹா—என் இரு புயங்களையும் காக்கட்டும்.

Verse 16

ॐ ह्रींभगवते स्वाहा नखपङ्क्तिं ममावतु / नमो नारायणायेति नखरन्ध्रं ममावतु

ஓம் ஹ்ரீம் பகவதே ஸ்வாஹா—என் நகங்களின் வரிசையை காக்கட்டும். ‘நமோ நாராயணாய’—என் நகத் துளைகளையும் காக்கட்டும்.

Verse 17

ॐ ह्रींश्रींपद्मनाभाय नाभिं पातु सदा मम / ॐ सर्वेशाय स्वाहेति केशान्मम सदावतु

ஓம் ஹ்ரீம் ஸ்ரீம் பத்மநாபாய—என் நாபியை எப்போதும் காக்கட்டும். ஓம் சர்வேசாய ஸ்வாஹா—என் தலைமுடியை எப்போதும் காக்கட்டும்.

Verse 18

नमः कृष्णाय स्वाहेति ब्रह्मरन्ध्रं सदावतु / ॐ माधवाय स्वाहेति भालं मे सर्वदावतु

‘நமः கிருஷ்ணாய ஸ்வாஹா’—என் பிரஹ்மரந்த்ரத்தை எப்போதும் காக்கட்டும். ‘ஓம் மாதவாய ஸ்வாஹா’—என் நெற்றியை எந்நாளும் காக்கட்டும்.

Verse 19

ॐ ह्रींश्रींरसिकेशाय कटिं मम सदावतु / नमो गोपीजनेशाय ऊरू पातु सदा मम

ஓம் ஹ்ரீம்-ஸ்ரீம் ரசிகேசனுக்கு நமஸ்காரம்; அவர் என் இடுப்பை எப்போதும் காக்கட்டும். கோபீஜனேசனுக்கு நமஸ்காரம்; அவர் என் தொடைகளை என்றும் பாதுகாக்கட்டும்.

Verse 20

ॐ नमो दैत्यनाशाय स्वाहेत्यवतु जानुनी / यशोदानन्दनायेति नमोतो जङ्घके ऽवतु

ஓம் தைத்யநாசனுக்கு நமஸ்காரம்; ‘ஸ்வாஹா’ என என் முழங்கால்களை அவர் காக்கட்டும். யசோதாநந்தனுக்கு நமஸ்காரம்; அவர் என் ஜங்கைகளை பாதுகாக்கட்டும்.

Verse 21

रासारंभप्रियायेति स्वाहान्तो हीं ममावतु / वृन्दाप्रियाय स्वाहेति सकलाङ्गानि मे ऽवतु

‘ராசாரம்பப்ரிய’ என்று ‘ஸ்வாஹா’ முடிவில் ‘ஹீம்’—இந்த ஜபம் என்னை காக்கட்டும். ‘வ்ருந்தாப்ரிய’ என்று ‘ஸ்வாஹா’—அது என் எல்லா அங்கங்களையும் பாதுகாக்கட்டும்.

Verse 22

परिबुर्णमनाः कृष्मः प्राच्यां मां सर्वदावतु / स्वयं गोलोकनाथो मामाग्नेय्यां दिशि रक्षतु

பரிபூர்ண மனத்தையுடைய ஸ்ரீகிருஷ்ணன் கிழக்குத் திசையில் என்னை எப்போதும் காக்கட்டும். தாமே கோலோகநாதன் அக்னேய திசையில் என்னை பாதுகாக்கட்டும்.

Verse 23

पूर्णब्रह्मस्वरूपश्च दक्षिणे मां सदावतु / नैरृत्यां पातु मां कृष्णाः पश्चिमे पातु मां हरिः

பூர்ணபிரம்ம ஸ்வரூபனான பகவான் தெற்குத் திசையில் என்னை எப்போதும் காக்கட்டும். நைர்ருதி திசையில் ஸ்ரீகிருஷ்ணன் என்னை காக்கட்டும்; மேற்குத் திசையில் ஹரி என்னை பாதுகாக்கட்டும்.

Verse 24

गोविन्दः पातु वायव्यामुत्तरे रसिकेश्वरः / ऐशान्यां मे सदा पातु वृन्दावनविहार कृत्

வாயவ்ய திசையில் கோவிந்தன் என்னைக் காக்கட்டும்; வடதிசையில் ரசிகேஸ்வரன். ஈசான்ய திசையில் எப்போதும் விருந்தாவன-விஹாரி இறைவன் என்னைக் காப்பானாக.

Verse 25

वृन्दाप्राणेश्वरः शश्वत्पातु मामूर्द्ध्वदेशतः / सदैव मामधः पातु बलिध्वंसी महाबलः

மேல்திசையிலிருந்து விருந்தா-ப்ராணேஸ்வரன் எப்போதும் என்னைக் காக்கட்டும். கீழ்திசையில் மகாபலன், பலியை அழித்த இறைவன் என்றும் என்னைக் காப்பானாக.

Verse 26

जले स्थले चान्तरिक्षे नृसिंहः पातु मां सदा / स्वप्ने जागरणे चैव पातु मां माधवः स्वयम्

நீரிலும் நிலத்திலும் ஆகாயத்திலும் நரசிம்மன் எப்போதும் என்னைக் காக்கட்டும். கனவிலும் விழிப்பிலும் தாமே மாதவன் என்னைக் காப்பானாக.

Verse 27

सर्वान्तरात्मा निर्लिप्तः पातु मां सर्वतो विभुः / इति ते कथितं भूप सर्वाघौघविनाशनम्

அனைவரின் அந்தராத்மா, பற்றற்ற, எங்கும் நிறைந்த விபு எல்லாத் திசைகளிலும் என்னைக் காக்கட்டும். அரசே! உனக்குச் சொல்லப்பட்டது இதுவே; இது எல்லாப் பாவக் கூட்டத்தையும் அழிப்பது.

Verse 28

त्रैलोक्यविजयं नाम कवचं परमेशितुः / मया श्रुतं शिवमुखात्प्रवक्तव्यं न कस्यचित्

இது பரமேஸ்வரனின் ‘மூவுலக வெற்றி’ எனப்படும் கவசம். இதை நான் சிவனின் வாயிலிருந்து கேட்டேன்; இதை யாரிடமும் சொல்லக் கூடாது.

Verse 29

गुरुमभ्यर्च्य विधिवत्कवचं धारयेत्तु यः / कण्ठे वा दक्षिणे बाहौ सो ऽपि विष्णुर्न संशयः

முறையாக குருவை வழிபட்டு கவசத்தை கழுத்திலோ வலது புயத்திலோ அணிபவன் அவனும் விஷ்ணுவே; இதில் ஐயமில்லை।

Verse 30

स साधको ऽवसद्यत्र तत्र वाणीरमे स्थिते / यदि स्यात्सिद्धकवचो जीवन्मुक्तो न संशयः

அந்த சாதகன் எங்கு தங்கினாலும் அங்கே வாணீரமம் (சரஸ்வதியின் தாமம்) நிலைபெறும்; அவனுக்கு கவசம் சித்தியானால் அவன் ஜீவன்முக்தன்—ஐயமில்லை।

Verse 31

निश्चितं कोटिवर्षाणां पूजायाः फलमाप्नुयात् / राजसूर्यसहस्राणि वाजपेयशतानि च

அவன் உறுதியாக கோடிக்கணக்கான ஆண்டுகளின் பூஜைபலனை அடைவான்; ஆயிரம் ராஜசூயங்களும் நூறு வாஜபேயங்களும் செய்ததற்குச் சமம்।

Verse 32

महादानानि यान्येव भुवश्चापि प्रदक्षिणा / त्रैलोक्यविजयस्यास्य कलां नार्हन्ति षोडशीम्

எத்தனை மகாதானங்களும், பூமியைப் பிரதட்சிணை செய்வதும்—even—இந்த ‘திரைலோக்யவிஜயம்’ என்பதின் பதினாறில் ஒரு கலையிற்கும் ஈடாகாது।

Verse 33

व्रतोपवासनियमाः स्वाध्यायाध्ययने तथा / स्नानं च सर्वतीर्थेषु नास्यार्हन्ति कलामपि

விரதம், உபவாசம், நியமங்கள், ஸ்வாத்யாய-அத்தியயனம், எல்லாத் தீர்த்தங்களிலும் ஸ்நானம்—இவையும் இதன் ஒரு கலையிற்கும் ஈடாகாது।

Verse 34

सिद्धत्वममरत्वं च दासत्वं श्रीहरेरपि / यदि स्यात्सिद्धकवचः सर्वं प्राप्नोति निश्चितम्

சித்தி, அமரத்துவம், மேலும் ஸ்ரீஹரியின் தாசத்துவமும்—யாரிடம் சித்தகவசம் உள்ளதோ, அவர் நிச்சயமாக அனைத்தையும் அடைவார்.

Verse 35

स भवेत्सिद्धकवचो दशलक्षं जपेत्तु यः / यो भवेत्सिद्धकवचो विजयी स भवेद् ध्रुवम्

பத்து இலட்சம் ஜபம் செய்பவனே சித்தகவசம் பெற்றவன்; சித்தகவசம் பெற்றவன் நிச்சயமாக வெற்றியாளன் ஆவான்.

Verse 36

राज्यं देयं शिरो देयं प्राणा देयाश्च भूपते / एतत्तु कवचं वत्स न देयं संकटे ऽपि च

அரசே, அரசையும் கொடுக்கலாம், தலையையும் கொடுக்கலாம், உயிரையும் கொடுக்கலாம்; ஆனால் மகனே, இந்த கவசத்தை ஆபத்திலும் கூட பிறர்க்கு அளிக்காதே.

Verse 37

मया प्रकाशितं यत्ते चैतेषां त्राणकारणात् / ममाज्ञाकरणाच्चैव तद्विद्धि कुलभास्कर / इदं धृत्वा तु कवचं चक्रवर्त्ती भवान्भव

குலபாஸ்கரா, இவர்களை காக்கும் காரணத்தாலும் என் ஆணையை நிறைவேற்றுவதாலும் இதை உனக்கு வெளிப்படுத்தினேன் என்று அறிந்துகொள். இந்த கவசத்தை அணிந்து நீ சக்கரவர்த்தியாக ஆகுக.