Adhyaya 11

Verse 1

इति श्रीब्रह्माण्डे महापुराणे वायुप्रोक्ते मध्यभागे तृतीये उपोद्धातपादे पितृराज्य कल्पो नाम दशमो ऽध्यायः // १०// बृहस्पतिरुवाच राजतं राजताक्तं वा पितॄणां पात्रमुच्यते / राजतस्य कथावापि दर्शनं दान मेव वा

இவ்வாறு ஸ்ரீபிரஹ்மாண்ட மகாபுராணத்தில் (வாயு உரைத்தது) நடுப்பகுதி, மூன்றாம் உபோத்தாதபாதத்தில் ‘பித்ருராஜ்யகல்பம்’ எனும் பத்தாம் அதிகாரம். ப்ருஹஸ்பதி கூறினார்—பித்ருக்களுக்கான பாத்திரம் வெள்ளியாலோ அல்லது வெள்ளிப் பூச்சுடனோ இருக்க வேண்டும்; வெள்ளியைப் பற்றிய உரை கேட்பதும், அதைக் காண்பதும், அல்லது அதனைத் தானம் செய்வதும் (புண்ணியமே)।

Verse 2

अनन्तमक्षयं स्वर्गे राजते दानमुच्यते / पितॄनेतेन दानेन सत्पुत्रास्तारयन्त्युत

சுவர்க்கத்தில் வெள்ளித் தானம் அளவற்றதும் அழியாததும் எனப் புகழப்படுகிறது; அந்தத் தானத்தால் நல்ல புதல்வர்கள் தம் பித்ருக்களையும் கரை சேர்க்கின்றனர்।

Verse 3

राजते हि स्वधा दुग्धा पात्रे तैः पृथिवी पुरा / स्वधां वा पार्थिभिस्तात तस्मिन् दत्तं तदक्षयम्

முன்னொரு காலத்தில் பூமியில் அவர்கள் (பித்ருக்கள்) வெள்ளிப் பாத்திரத்தில் ஸ்வதாவை பிழிந்தனர்; தாதா! அரசர்கள் அந்தப் பாத்திரத்தில் ஸ்வதாவைத் தானம் செய்தால் அது அழியாப் பலன் தரும்।

Verse 4

कृष्णाजिनस्य सांनिध्यं दर्शनं दानमेव च / रक्षोघ्नं ब्रह्म वर्चस्यं पशून्पुत्रांश्च तारयेत्

கிருஷ்ணாஜினத்தின் அருகாமை, அதன் தரிசனம் மற்றும் தானம்—இவை ராட்சஸங்களை நீக்கும்; பிரம்மதேஜஸை வளர்க்கும்; மாடுமிருகங்களையும் புதல்வர்களையும் கூட கரைசேர்க்கும்.

Verse 5

कनकं राजतं पात्रं दौहित्रं कुतुपस्तिलाः / वस्तूनि पावनीयानि त्रिदण्डीयोग एव वा

தங்கம், வெள்ளி, பாத்திரம், தௌஹித்ர தானம், குதுபம் மற்றும் எள்—இவை புனிதப்படுத்தும் பொருட்கள்; அல்லது திரிதண்டி யோக அனுஷ்டானமும் (பாவனமே).

Verse 6

श्राद्धकर्मण्ययं श्रेष्ठो विधिर्ब्राह्मः सनातनः / आयुःकीर्तिप्रजैश्वर्यप्रज्ञासंततिवर्द्धनः

ஸ்ராத்தக் கர்மத்தில் இந்தப் பிராஹ்ம, சனாதன விதியே சிறந்தது; இது ஆயுள், புகழ், சந்ததி, ஐஸ்வரியம், ஞானம் மற்றும் வம்சத் தொடர்ச்சியை வளர்க்கும்.

Verse 7

दिशिदक्षिणपूर्वस्यां वेदिस्थानं निवेदयेत् / सर्वतो ऽरत्निमात्रं च चतुरस्रं सुसंस्थितम्

தென்-கிழக்கு திசையில் வேதி இடத்தை நிர்ணயிக்க வேண்டும்; அது எல்லாப் பக்கங்களிலும் ஒரு அரத்தினி அளவாக, சதுரமாக, நன்கு அமைந்ததாக இருக்க வேண்டும்.

Verse 8

वक्ष्यामि विधिवत्स्थानं पितॄणामनुशासितम् / धन्यमायुष्यमारोग्यं बलवर्णविवर्द्धनमा

பித்ருக்கள் விதித்த முறையின்படி அமைந்த இடத்தை நான் கூறுகிறேன்; அது மங்களகரம், ஆயுளும் ஆரோக்கியமும் தருவது, மேலும் பலமும் வர்ணத் தேஜஸும் வளர்ப்பது.

Verse 9

तत्र गर्तास्त्रयः कायार्स्त्रयो दण्डाश्च खादिराः / अरत्निमात्रास्ते कार्या रजतैः प्रविभूषिताः

அங்கே மூன்று குழிகள் அமைக்கப்பட வேண்டும்; மேலும் கதீர மரத்தால் மூன்று தண்டுகளும் செய்யப்பட வேண்டும். அவை ஒரு அரத்தினி அளவாக இருந்து வெள்ளியால் அழகுற அலங்கரிக்கப்பட வேண்டும்.

Verse 10

ते वितस्त्यायता गर्त्ताः सर्वतश्चतुरङ्गुलाः / प्राग्दक्षिणमुखान्कुर्यात्स्थिरानशुषिरांस्तथा

அக்குழிகள் ஒரு விதஸ்தி நீளமாய், எல்லாப் புறமும் நான்கு விரல் அளவாய் இருக்க வேண்டும். அவை கிழக்கு-தெற்கு நோக்கி, உறுதியாய், துளையில்லாமல் செய்யப்பட வேண்டும்.

Verse 11

अद्भिः पवित्रयुक्ताभिः पावयेत्सततं शुचिः / पयसा ह्याज गव्येन शोधनं चाद्भिरेव च

பவித்ரம் சேர்த்த நீரால் தூயவன் எப்போதும் தன்னைப் புனிதப்படுத்த வேண்டும். ஆட்டுப்பாலும் பசுப்பாலும், மேலும் நீராலேயும் சுத்திகரிப்பு செய்ய வேண்டும்.

Verse 12

सततं तर्पणं ह्येतत्तृप्तिर्भवति शास्वती / इह वामुत्र य वशी सर्वकामसमन्वितः

இது இடையறாத தர்ப்பணம்; இதனால் நிலையான திருப்தி உண்டாகும். இவ்வாறு அடக்கமுடையவன் இவ்வுலகிலும் மறுவுலகிலும் எல்லா விருப்பங்களாலும் நிறைவடைவான்.

Verse 13

एवं त्रिषवणस्नातो योर्ऽचयेत्प्रयतः पितॄन् / मन्त्रेण विधिवत्सम्यगश्वमेधफलं लभेत्

இவ்வாறு மூன்று சந்திகளிலும் நீராடி, கட்டுப்பாட்டுடன் மந்திரத்தால் விதிப்படி பித்ருக்களை அர்ச்சிப்பவன், அச்வமேத யாகத்தின் பலனை அடைவான்.

Verse 14

तान्स्थापयेदमावास्यां गर्त्तान्वै चतुरङ्गुलान् / त्रिःसप्तसंस्थास्ते यज्ञास्त्रैलोक्यं धार्यते तु यः

அமாவாசையில் நான்கு விரல் ஆழமுள்ள அந்தக் குழிகளை அமைக்க வேண்டும். இவை மும்முறை-ஏழு (இருபத்தொன்று) அமைப்புகளுடைய யாகங்கள்; இவற்றால் முப்புலகம் தாங்கப்படுகிறது.

Verse 15

तस्य पुष्टिस्तथैश्वर्यमायुः संततिरेव च / दिवि च भ्राजतेलक्ष्म्या मोक्षं च लभते क्रमात्

அவனுக்கு புஷ்டி, ஐஸ்வரியம், ஆயுள், சந்ததி அனைத்தும் பெருகும். விண்ணுலகில் லக்ஷ்மியின் ஒளியால் பிரகாசித்து, படிப்படியாக மோக்ஷத்தையும் அடைவான்.

Verse 16

पाप्मापहं पावनीयं ह्यश्वमेधफलं लभेत् / अश्वमेधफलं ह्येत्तद्द्विजैः संस्कृत्य पूजितम्

அவன் பாவங்களை அகற்றும், பரிசுத்தமான அஷ்வமேதப் பலனை அடைவான். இந்த அஷ்வமேதப் பலன் த்விஜர்களால் விதிப்படி சாஸ்திரச் சடங்குகளுடன் பூஜிக்கப்பட்டதாகும்.

Verse 17

मन्त्रं वक्ष्याम्यहं तस्मादमृतं ब्रह्मनिर्मितम् / देंवतेभ्यः पितृभ्यश्च महायोगिभ्य एव च

ஆகையால் நான் பிரம்மனால் உருவாக்கப்பட்ட அமுதத்தினைப் போன்ற மந்திரத்தை உரைப்பேன்; அது தேவர்களுக்கும், பித்ருக்களுக்கும், மகாயோகிகளுக்கும் உரியது.

Verse 18

नमः स्वाहयै स्वधायै नित्यमेव भवत्युत / आद्धे ऽवसाने श्राद्धस्य त्रिरावृत्तं जपेत्सदा

‘ஸ்வாஹா’க்கும் ‘ஸ்வதா’க்கும் எப்போதும் நமஸ்காரம். ஸ்ராத்தத்தின் தொடக்கத்திலும் முடிவிலும் இதை எப்போதும் மூன்று முறை ஜபிக்க வேண்டும்.

Verse 19

पिण्डनिर्वपणे वापि जपेदेतं समाहितः / क्षिप्रमायान्ति पितरो रक्षांसि प्रद्रवन्ति च

பிண்டநிர்வபணத்தின் போதும் ஒருமனத்துடன் இம்மந்திரத்தை ஜபிப்பவன் பித்ருக்கள் விரைவில் வருவர்; ராட்சசர்கள் ஓடிப்போவர்.

Verse 20

पित्र्यं तु त्रिषु कालेषु मन्त्रो ऽयं तारयत्युत / पठ्यमानः सदा श्राद्धे नियतैर्ब्रह्मवादिभिः

இந்த பித்ரிய மந்திரம் மூன்று காலங்களிலும் ஜபிக்கப்படின் நிச்சயமாகத் தரிக்கும்; மேலும் சிராத்தத்தில் நியமநிஷ்டை உடைய பிரம்மவாதிகள் எப்போதும் இதை ஓதுவர்.

Verse 21

राज्यकामो जपेदेतं सदा मन्त्रमतन्द्रितः / वीर्यशौर्यार्थसत्त्वाशीरायुर्बुद्धिविवर्द्धनम्

அரசாட்சியை விரும்புவன் சோம்பலின்றி எப்போதும் இம்மந்திரத்தை ஜபிக்கட்டும்; இது வீரியம், சௌரியம், செல்வம், சத்துவம், ஆசீர்வாதம், ஆயுள், புத்தியை வளர்க்கும்.

Verse 22

प्रीयन्ते पितरो येन जपेन नियमेन च / सप्तर्चिषं प्रवक्ष्यामि सर्वकामप्रदं शुभम्

எந்த ஜபமும் நியமமும் பித்ருக்களை மகிழ்விக்கிறதோ, அந்த மங்களகரமான எல்லா விருப்பங்களையும் அளிக்கும் ‘சப்தர்சிஷ்’ என்பதை நான் கூறுவேன்.

Verse 23

अमूर्त्तीनां समूर्त्तिनां पितॄणां दीप्ततेजसाम् / नमस्यामि सदा तेषां ध्यानिनां योगचक्षुषाम्

உருவமற்றவரும் உருவமுடையவரும் ஆகிய, ஒளிவீசும் தேஜஸுடன் திகழும் பித்ருக்களை—தியானிகளும் யோகக் கண்களுடையவர்களும் ஆகிய அவர்களை—நான் எப்போதும் வணங்குகிறேன்.

Verse 24

इन्द्रादीनां च नेतारो दशमारीचयोस्तथा / सप्तर्षीणां पितॄणां च तान्नमस्यामि कामदान्

இந்திராதி தலைவர்களையும், தச மாரீசர்களையும், சப்தரிஷிகளின் பித்ருக்களையும்—விருப்பங்களை அருள்வோரை நான் வணங்குகிறேன்।

Verse 25

मन्वादिनां च नेतारः सूर्याचन्द्रमसोस्तथा / तान्नमस्कृत्य सर्वान्वै पितृमत्सु विधिष्वपि

மனு முதலியோரின், மேலும் சூரிய-சந்திரரின் தலைவர்களையும்—அவர்களையெல்லாம் வணங்கி, பித்ரு சம்பந்தமான விதிகளிலும் நான் ஈடுபடுகிறேன்।

Verse 26

नक्षत्राणां ग्रहाणां च वाय्वग्न्योश्च पितॄनथ / द्यावापृथिव्योश्च सदा नामस्यामि कृताञ्जलिः

நட்சத்திரங்களின், கிரகங்களின், வாயு-அக்னியின், மேலும் த்யாவா-பிருதிவியின் பித்ருக்களை நான் எப்போதும் கைகூப்பி வணங்குகிறேன்।

Verse 27

देवर्षीणां च नेतारः सर्वलोकनमस्कृताः / त्रातारः सर्वभूतानां नमस्यामि पितामहान्

தேவரிஷிகளின் தலைவர்கள், எல்லா உலகங்களாலும் வணங்கப்படுவோர், எல்லா உயிர்களுக்கும் காப்பாளர்கள்—அந்த பிதாமஹர்களை நான் வணங்குகிறேன்।

Verse 28

प्रजापतेर्गवां वह्नेः सोमाय च यमाय च / योगेश्वरेभ्यश्च सदा नमस्यामि कृताञ्जलिः

பிரஜாபதி, பசுக்கள், அக்னி, சோமன், யமன், மேலும் யோகேஸ்வரர்கள்—இவர்களை நான் எப்போதும் கைகூப்பி வணங்குகிறேன்।

Verse 29

पितृगणेभ्यः सप्तभ्यो नमो लोकेषु सप्तसु / स्वयंभुवे नमश्चैव ब्रह्मणे योगचक्षुषे

ஏழு உலகங்களிலும் உள்ள ஏழு பித்ருகணங்களுக்கு வணக்கம். சுயம்புவும் யோகக் கண்களையுடைய பிரம்மனுக்கும் நமோ நமः.

Verse 30

एतदुक्तं च सप्तार्चिर्ब्रह्मर्षिगणसेवितम् / पवित्रं परमं ह्येतच्छ्रीमद्रोगविनाशनम्

இது ‘சப்தார்சி’ என உரைக்கப்பட்டது; பிரம்மரிஷிகள் போற்றிச் சேவித்தது. இது மிகப் புனிதம், செல்வமிக்கது, நோய்களை அழிப்பது.

Verse 31

एतेन विधिना युक्तस्त्रीन्वरांल्लभते नरः / अन्नमायुः सुताश्चैव ददते पितरो भुवि

இந்த முறையுடன் இணைந்த மனிதன் மூன்று வரங்களைப் பெறுவான். பூமியில் பித்ருக்கள் அவனுக்கு அன்னம், ஆயுள், புதல்வர்களை அளிப்பர்.

Verse 32

भक्त्या परमया युक्तः श्रद्धधानो जितेन्द्रियः / सप्तार्चि षं जपेद्यस्तु नित्यमेव समाहितः

மிகுந்த பக்தியுடன், நம்பிக்கையுடன், இந்திரியங்களை வென்றவனாய், தினமும் ஒருமனத்துடன் ‘சப்தார்சி’யை ஜபிப்பவன்,

Verse 33

सप्तद्वीपसमुद्रायां पृथिव्यामेकराड् भवेत् / यत्किञ्चित्पच्यते गेहे भक्ष्यं वा भोज्यमेव वा

ஏழு தீவுகளும் கடல்களும் சூழ்ந்த பூமியில் அவன் ஒரே அரசனாகிறான். அவன் வீட்டில் எது சமைக்கப்படினும்—தின்னத்தக்கதோ உணவோ—

Verse 34

अनिवेद्य न भोक्तव्यं तस्मिन्नयतने सदा / क्रमशः कीर्तयिष्यामि बलिपात्राण्यतः परम्

அந்த அயோக்ய இடத்தில் எப்போதும் அர்ப்பணிக்காமல் உண்ணக் கூடாது; இனி பலி-பாத்திரங்களை வரிசையாக நான் கூறுவேன்।

Verse 35

येषु यच्च फलं प्रोक्तं तन्मे निगदतः श्रुणु / पलाशे ब्रह्मवर्चस्त्वमश्वत्थे वसुभावना

எவற்றில் எத்தகைய பலன் கூறப்பட்டதோ அதை என் சொல்லால் கேள்; பலாசத்தில் பிரம்மதேஜஸ், அசுவத்தத்தில் செல்வ-வளத்தின் எண்ணம் உள்ளது।

Verse 36

सर्वभूताधिपत्यं च प्लक्षे नित्यभुदात्दृतम् / पुष्टिः प्रजाश्च न्यग्रोधे बुद्धिः प्रज्ञा धृतिः स्मृतिः

ப்லக்ஷத்தில் எல்லா உயிர்களின்மேல் ஆட்சி என்றும் கூறப்படுகிறது; ந்யக்ரோதத்தில் புஷ்டி, சந்ததி, மேலும் புத்தி, பிரஞ்ஞை, திடத்தன்மை, ஸ்மৃতি।

Verse 37

रशोध्नं च यशस्यं च काश्मरीपात्रमुच्यते / सौभाग्यमुत्तमं लोके माधूके समुदात्दृतम्

காஷ்மரீப் பாத்திரம் நோய்நீக்கும், புகழ்தரும் எனப்படுகிறது; மாதூகத்தில் உலகில் உயர்ந்த சௌபாக்கியம் கூறப்படுகிறது।

Verse 38

फलगुपात्रेषु कुर्वाणः सर्वान्कामानवाप्नुयात् / परां द्युतिमथार्केतु प्राकाश्यं च विशेषतः

பல்கு பாத்திரங்களில் செய்பவன் எல்லா விருப்பங்களையும் அடைவான்; அர்க்கத்தில் பரம ஒளியும் சிறப்பான பிரகாசமும் கிடைக்கும்।

Verse 39

बैल्वे लक्ष्मीन्तथा मेधां नित्यमायुस्तथैव च / क्षेत्रारामतडागेषु सर्वसस्येषु चैव ह

பில்வ மரத்தின் அருகில் லக்ஷ்மி, மேதை, நித்திய ஆயுள் வளர்கின்றன; வயல்கள், தோட்டங்கள், குளங்கள் மற்றும் எல்லா தானியங்களிலும் மங்களம் பெருகும்।

Verse 40

वर्षत्य जस्रं पर्जन्यो वेणुपात्रेषु कुर्वतः / एतेष्वेव सुपात्रेषु भोजनाग्रमशेषतः

மூங்கில் பாத்திரங்களில் அன்ன நைவேத்யத்தை அமைப்பவர்க்கு பர்ஜன்யன் இடையறாது மழை பொழிகிறான்; இத்தகைய நற்பாத்திரங்களில் உணவின் முதல் பங்கினை முழுமையாக அர்ப்பணிக்க வேண்டும்।

Verse 41

सदा दद्यात्स यज्ञानां सर्वेषां फलमाप्नुयात् / पितृभ्यः पुष्पमाल्यानि सुगन्धानि च तत्परः

எப்போதும் தானம் செய்பவன் எல்லா யாகங்களின் பலனையும் அடைவான்; பித்ருக்களுக்குப் பூமாலைகளும் நறுமணப் பொருட்களும் அர்ப்பணிக்கத் துடிப்புடன் இருப்பான்।

Verse 42

सदा दद्यात्क्रियायुक्तः श विभाति दिवाकरः / गुग्गुलादींस्तथा धूपान्पितृभ्यो यः प्रयच्छति

விதிமுறையுடன் எப்போதும் தானம் செய்பவன் சூரியனைப் போல ஒளிர்வான்; பித்ருக்களுக்கு குக்குலு முதலிய தூபங்களை அளிப்பவன்।

Verse 43

संयुक्तान्मधुसर्पिर्भ्यं सो ऽग्निष्टोमफलं लभेत् / धूपं गन्धगुणोपेतं कृत्वा पितृपरायणः

தேன் மற்றும் நெய் கலந்து அர்ப்பணிப்பவன் அக்னிஷ்டோம யாகத்தின் பலனை அடைவான்; நறுமணக் குணம் நிறைந்த தூபத்தைச் செய்து பித்ருபக்தியில் பராயணனாக இருப்பவன்।

Verse 44

लभते च सुशर्माणि इह चामुत्र चोभयोः / दद्यादेवं पितृभ्यास्तु नित्यमेव ह्यतन्द्रितः

சோர்வின்றி எப்போதும் இவ்விதமாக பித்ருக்களுக்கு தானம் அளிப்பவன், இவ்வுலகிலும் மறுவுலகிலும் இரண்டிலும் நன்மையும் நலனும் பெறுவான்.

Verse 45

दीपं पितृभ्यः प्रयतः सदा यस्तु प्रयच्छति / गतिं चाप्रतिमं चक्षुस्तस्मात्सलभते शुभम्

தூய மனத்துடன் எப்போதும் பித்ருக்களுக்கு தீபம் அர்ப்பணிப்பவன், ஒப்பற்ற கதியும் தெய்வீகக் கண்களையும் பெறுவான்; ஆகவே அவனுக்கு நன்மை கிடைக்கும்.

Verse 46

तेजसा यशसा चैव कान्त्या चापि बलेन च / भुवि प्रकाशो भवति ब्राजते च त्रिविष्टपे

தேஜஸ், புகழ், காந்தி, வலிமை ஆகியவற்றால் அவன் பூமியில் ஒளிர்வான்; திரிவிஷ்டபம் (ஸ்வர்க்கம்) இலும் பிரகாசித்து விளங்குவான்.

Verse 47

अप्सरोभिः परिवृतो विमानाग्रे च मोदते / गन्धपुष्पैश्च धूपैश्व जपाहुतिभिरेव च

அப்ஸரஸ்களால் சூழப்பட்டு அவன் விமானத்தின் முன்பகுதியில் மகிழ்வான்; நறுமணம், மலர்கள், தூபம், ஜபம் மற்றும் ஆஹுதி ஆகியவற்றாலும் நிறைவு பெறுவான்.

Verse 48

फलमूलनमस्कारैः पितॄणां प्रयतः शुचिः / पूजां कृत्वा द्विजान्पश्चात्पूजयेदन्नसंपदा

தூய்மையுடனும் கட்டுப்பாட்டுடனும் பழம், கிழங்கு (மூலம்) மற்றும் வணக்கத்தால் பித்ருக்களைப் பூஜிக்க வேண்டும்; பின்னர் த்விஜர்களை பூஜித்து அன்னச் செல்வத்தால் அவர்களை உபசரிக்க வேண்டும்.

Verse 49

श्राद्धकालेषु नियतं वायुभूताः पितामहाः / आविशन्ति द्विजाञ्छ्रेष्ठांस्तस्मादेतद्ब्रवीमि ते

சிராத்தக் காலங்களில் பிதாமகர்கள் வாயுரூபமாய் நிச்சயமாகச் சிறந்த த்விஜர்களுள் புகுகின்றனர்; ஆகையால் இதை உனக்குச் சொல்கிறேன்।

Verse 50

वस्त्रै रत्नप्रदानैश्च भक्ष्यैः पेयैस्तथैव च / गोभिरश्वैस्तथा ग्रामैः पूजयेद्द्विजसत्तमान्

ஆடைகள், ரத்தினத் தானங்கள், உணவுப் பொருட்கள், பானங்கள், மேலும் பசுக்கள், குதிரைகள், கிராமங்கள் முதலியவற்றால் உயர்ந்த த்விஜர்களை வழிபட வேண்டும்।

Verse 51

भवन्ति पितरः प्रीताः पूजितेषु द्विजातिषु / तस्माद्यत्नेन विधिवत्पूजयेत द्विजान्सदा

த்விஜர்கள் பூஜிக்கப்படும்போது பித்ருக்கள் மகிழ்வடைகின்றனர்; ஆகவே முயற்சியுடன் விதிப்படி எப்போதும் த்விஜர்களை வழிபட வேண்டும்।

Verse 52

सव्योत्तराभ्यां पाणिभ्यां कुर्यादुल्लेखनं द्विजाः / प्रोक्षणं च ततः कुर्याच्छ्राद्धकर्मण्यतन्द्रितः

த்விஜன் இடது-வலது இரு கைகளாலும் ‘உல்லேகனம்’ செய்ய வேண்டும்; பின்னர் சிராத்தக் கர்மத்தில் சோர்வின்றி ‘ப்ரோக்ஷணம்’ செய்ய வேண்டும்।

Verse 53

दर्भान्पिण्डांस्तथा भक्ष्यान्पुष्पाणि विविधानि च / गन्धदानमलङ्कारमेकैकं निर्वपेद् बुधः

தர்பை, பிண்டம், உணவுப் பொருட்கள், பலவகை மலர்கள், நறுமணத் தானம், அலங்காரங்கள்—இவற்றை அறிவுடையவன் ஒன்றொன்றாக அர்ப்பணிக்க வேண்டும்।

Verse 54

पेषयित्वाञ्जनं सम्यग्विश्वेषामुत्तरोत्तरम् / अभ्यङ्गं दर्भविञ्जूलैस्त्रिभिः कुर्याद्यथाविधि

அஞ்சனத்தை நன்றாக அரைத்து, விஸ்வேதேவர்களுக்காக முறையே விதிப்படி செயல்களைச் செய்ய வேண்டும். பின்னர் தர்பையின் மூன்று கட்டுகளால் யதாவிதியாக அப்யங்கம் செய்ய வேண்டும்.

Verse 55

अपसव्यं वितृभयश्च दद्यादञ्जनमुत्तमम् / निपात्य जानु सर्वेषां वस्त्रार्थं सूत्रमेव वा

அபசவ்யமாக இருந்து, பயநிவாரணச் செயலைச் செய்து, சிறந்த அஞ்சனத்தை அளிக்க வேண்டும். பின்னர் அனைவர்முன் முழங்கால் மடக்கி, ஆடைக்காக நூல் அல்லது வெறும் தந்தியையே வழங்க வேண்டும்.

Verse 56

खण्डनं प्रोक्षणं चैव तथैवोल्लेखनं द्विजः / सकृद्देवपितॄणां स्यात्पितॄणां त्रिभिरुच्यते

த்விஜன் கண்டனம், ப்ரோக்ஷணம், அதுபோல உல்லேகனம் ஆகியவற்றைச் செய்ய வேண்டும். தேவர்பித்ருக்களுக்காக ஒருமுறை; பித்ருக்களுக்காக மூன்றுமுறை என கூறப்படுகிறது.

Verse 57

एकं पवित्रं हस्तेन पितॄनसर्वान्सकृत्सकृत् / चैलमन्त्रेण पिण्डेभ्यो दत्त्वादर्शाञ्जिने हि तम्

கையில் ஒரு பவித்ரம் (குச வளையம்) அணிந்து, எல்லாப் பித்ருக்களையும் மீண்டும் மீண்டும் தொட வேண்டும். பின்னர் ‘சைல மந்திரம்’ சொல்லி பிண்டங்களுக்கு அளித்து, அதை தர்ஷாஞ்சலியில் நிறுவ வேண்டும்.

Verse 58

सदा सर्पिस्तिलैर्युक्तांस्त्रीन्पिण्डान्निर्वपेद्भुवि / जानु कृत्वा तथा सव्यं भूमौ पितृपरायणः

பித்ருபராயணனாக இருந்து, நெய் மற்றும் எள்ளுடன் கூடிய மூன்று பிண்டங்களை எப்போதும் நிலத்தில் வைக்க வேண்டும். பின்னர் முழங்கால் மடக்கி, சவ்யபாவத்துடன் நிலத்தில் விதியை நிறைவேற்ற வேண்டும்.

Verse 59

पितॄन्पितामहांश्चैव तथैव प्रपितामहान् / आहूय च पितॄन्प्राञ्चः पितृतीर्थेन यत्नतः

தந்தை, பிதாமகர், ப்ரபிதாமகர் ஆகிய பித்ருக்களை கிழக்குநோக்கி பித்ருதீர்த்தத்தால் முயற்சியுடன் அழைக்க வேண்டும்.

Verse 60

पिण्डान्परिक्षिपेत्सम्यगपसव्यमतन्द्रितः / अन्नाद्यैरेव मुख्यैश्चभक्ष्यैश्चैव पृथग्विधैः

சோர்வின்றி அபசவ்யமாக பிண்டங்களை முறையாக வைத்து, முதன்மையான அன்னம் முதலியனவும் பலவகை உணவுப்பண்டங்களும் அர்ப்பணிக்க வேண்டும்.

Verse 61

पृथङ्मातामहानां तु केचिदिच्छन्ति मानवाः / त्रीन्पिण्डानानुपूर्व्येण सांगुष्ठान्पुष्टिवर्द्धनान्

சிலர் மாதாமகர்களுக்குப் தனித்த பிண்டங்களை விரும்புவர்; அவர்கள் வரிசையாக, பெருவிரல் அளவான, புஷ்டியை வளர்க்கும் மூன்று பிண்டங்களை அர்ப்பணிப்பர்.

Verse 62

जान्वन्तराभ्यां यत्नेन पिण्डान्दद्याद्यथाक्रमम् / सव्योत्तराभ्यां पाणिभ्यां धारार्थं मन्त्रमुच्चरन्

இரு முழங்கால்களுக்கிடையில் முயற்சியுடன் வரிசையாக பிண்டங்களை அளிக்க வேண்டும்; சவ்யோத்தரமாக இரு கைகளாலும் தாங்கி மந்திரம் உச்சரிக்க வேண்டும்.

Verse 63

नमो वः पितरः शोषायेति सर्वमतन्द्रितः / दक्षिणस्यां तु पाणिभ्यां प्रथमं पिण्डमुत्सृजेत्

‘நமோ வः பிதரः ஶோஷாய’ என்று சோர்வின்றி அனைத்தையும் கூறி, வலது கையால் முதல் பிண்டத்தை விடுத்து அர்ப்பணிக்க வேண்டும்.

Verse 64

नमो वः पितरः सौम्यः पठन्नेवमतन्द्रितः / सव्योत्तराभ्यां पाणिभ्यां धर्मेर्ऽधं समतन्द्रितः

பித்ருக்களே, உங்களுக்கு நமஸ்காரம். சௌம்யன் இவ்வாறு மந்திரம் பாராயணம் செய்து சோர்வின்றி இருக்க வேண்டும்; இடது மற்றும் உயர்த்திய இரு கைகளால் தர்மகிரியையில் அர்க்யம் அர்ப்பணிக்க வேண்டும்.

Verse 65

उलूखलस्य लेखायामुदपात्रावसेचनम् / क्षौमं सूत्रं नवं दद्याच्छाणं कार्पासकं तथा

உலூகலத்தின் கோட்டின் மீது நீர்பாத்திரத்தால் நீர் தெளிக்க வேண்டும். பின்னர் புதிய க்ஷௌம நூல், அதுபோல சணல் மற்றும் பருத்தி நூலையும் தானமாக அளிக்க வேண்டும்.

Verse 66

पत्रोर्णं पट्टसूत्रं च कौशेयं परिवर्जयेत् / वर्जयेद्यक्षणं यज्ञे यद्यप्यहतवस्त्रजाम्

பத்திரோர்ணம், பட்டநூல், கௌசேயம் (பட்டு) ஆகியவற்றை விலக்க வேண்டும். யாகத்தில் அவற்றைத் தவிர்க்க வேண்டும்; அவை புதியதும் துவைக்காத துணியுமானாலும் கூட.

Verse 67

न प्रीणन्ति तथैतानि दातु श्चाप्यहितं भवेत् / श्रेष्ठमाहुस्त्रिककुदमञ्जनं नित्यमेव च

அவை அவ்வளவு திருப்தி அளிக்காது; தானம் செய்பவருக்கும் தீங்காகலாம். சிறந்தது என்று கூறப்படுவது—திரிககுத அஞ்சனம்; அதையும் தினந்தோறும்.

Verse 68

कृष्णेभ्यश्च तेलैस्तैलं यत्नात्सुपरिरक्षितम् / चन्दनागुरुणी चोभे तमालोशीरपद्मकम्

கிருஷ்ணர்களுக்காக (கருநிற தெய்வ/பித்ரு) எண்ணெய்களில் முயன்று நன்றாகக் காக்கப்பட்ட எண்ணெயை அர்ப்பணிக்க வேண்டும். மேலும் சந்தனம், அகுரு இரண்டும்; தமாலம், உசீரம், பத்மகம் ஆகியனவும்.

Verse 69

धूपश्च गुग्गलः श्रेष्टस्तुरुष्कः श्वेत एव च / शुक्लाः सुमनसः श्रेष्ठास्तथा पद्मोत्पलानि च

தூபங்களில் குக்குலு சிறந்தது; வெண்துருஷ்கமும் அதுபோல. வெண்சுமனப் பூக்கள் சிறந்தவை; தாமரை, உத்பலமும் கூட.

Verse 70

गन्धरूपोपपन्नानि चारण्यानि च कृत्स्नशः / तथा हि सुमना नाडीरूपिकास्मकुरण्डिका

மணம் மற்றும் அழகுடன் கூடிய காட்டு மலர்களும் அனைத்தும். அதுபோல சுமனா, நாடீரூபிகா, அஸ்மகுரண்டிகா ஆகியவையும்.

Verse 71

पुष्पाणि वर्जनीयानि श्राद्धकर्मणि नित्यशः / यथा गन्धादपेतानि चोग्रगन्धानि यानि च

சிராத்தக் கர்மத்தில் எப்போதும் சில மலர்கள் தவிர்க்கப்பட வேண்டும்—மணம் அற்றவை, மேலும் மிகக் கடும் மணமுள்ளவையும்.

Verse 72

वर्जनीयानि पुष्पाणि पुष्टिमन्विच्चता सदा / द्विजातयो यथोद्दिष्टा नियताः स्युरुदङ्मुखाः

புஷ்டியை நாடுபவன் எப்போதும் தவிர்க்க வேண்டிய மலர்களை விலக்க வேண்டும். கூறியபடி த்விஜர்கள் நியமத்துடன் வடமுகமாக அமர வேண்டும்.

Verse 73

पूजयेद्यजमानस्तु विधिवद्यक्षिणामुखः / तेषामभिमुखो दद्याद्दर्भत्पिण्डांश्च यत्नतः

யஜமானன் விதிப்படி தென்முகமாக இருந்து பூஜை செய்ய வேண்டும். மேலும் அவர்களின் முன்னிலையில் முயற்சியுடன் தர்பையுடன் கூடிய பிண்டங்களை அளிக்க வேண்டும்.

Verse 74

अनेन विधिना साक्षादर्चिताः स्युः पितामहाः / हरिता वै स पिञ्जालाः पुष्टाः स्निग्धाः समाहिताः

இந்த முறையால் பிதாமஹர்கள் (முன்னோர்) நேரடியாகப் பூஜிக்கப்படுவர். அவர்கள் பசுமை-மஞ்சள் நிறமுடன், செழுமையுடன், மென்மையுடன், ஒருமனத்துடன் பிரசன்னமாவர்.

Verse 75

रत्निमात्राः प्रमाणेन वितृतीर्थेन संस्मृताः / उपमूले तथा नीला विष्टरार्थं कुशोत्तमाः

கைஅளவு (ரத்னி) அளவின்படி, ‘வித்ருதீர்த்த’மாக நினைவுகூரப்படுகின்றன. வேரருகே நீல நிறமாய் இருக்கட்டும்; விரிவிற்காகச் சிறந்த குசை பயன்படுத்தப்படட்டும்.

Verse 76

तथा श्यामाकनीवारा दूर्वा च समुदाहृता / पूर्वं कीर्त्तिमतां श्रेष्ठो बभूवाश्वः प्रजापतिः

அதேபோல் ஷ்யாமாகம், நீவாரம், தூர்வையும் கூறப்பட்டுள்ளது. முற்காலத்தில் புகழ்மிக்கவர்களில் சிறந்த பிரஜாபதி ‘அஷ்வ’ன் ஆனான்.

Verse 77

तस्य बाला निपतिता भूमौ काशत्वामागताः / तस्माद्देयाः सदा काशाः श्राद्धकर्मसु पूजिताः

அவனுடைய முடிகள் நிலத்தில் விழுந்து காசு (புல்) ஆகின. ஆகவே, ஸ்ராத்தக் கிரியைகளில் பூஜிக்கப்படும் காசுப்புல் எப்போதும் அர்ப்பணிக்கத் தக்கது.

Verse 78

पिण्डनिर्वपणं तेषु कर्त्तव्यं भूतिमिच्छता / प्रजाः पुष्टिद्युतिप्रज्ञाकीर्त्तिकान्तिसमन्विताः

நலன் விரும்புவோர் அவற்றில் பிண்ட நிர்வபணம் செய்யவேண்டும். அப்பொழுது மக்கள் செழிப்பு, ஒளி, ஞானம், புகழ், காந்தி ஆகியவற்றுடன் விளங்குவர்.

Verse 79

भवन्ति रुचिरा नित्यं विपाप्मानो ऽघवर्जिताः / सकृदेवास्तरेद्यर्भान्पिण्डार्थे दक्षिणामुखः

அவர்கள் எப்போதும் அழகியவர்களாய், பாவமற்றவர்களாய், அ஘ம் விலகியவர்களாய் இருப்பர். பிண்டத்திற்காக தெற்குமுகமாக இருந்து ஒருமுறை தர்ப்பைப் பரப்ப வேண்டும்.

Verse 80

प्राग्दक्षिणाग्रान्नियतो विधि चाप्यत्र वक्ष्यति / न दीनो नापि वा क्रुद्धो न चैवान्यमना नरः / एकत्र चाधाय मनः श्राद्धं कुर्यात्समाहितः

இங்கே விதி: தர்ப்பையின் முனைகள் கிழக்கு-தெற்கு நோக்கி நிலைத்திருக்க வேண்டும். மனிதன் தாழ்வு மனமோ கோபமோ சிதறிய மனமோ இன்றி, ஒருமுகமாகச் சிராத்தம் செய்ய வேண்டும்.

Verse 81

निहन्मि सर्वं यदमेध्यवद्भवेद्धतश्च सर्वे सुरदानवा मया / रक्षांसि यक्षाः सपिशाचसंघा हता मया यातुधानाश्च सर्वे

அசுத்தம் போன்றதெல்லாம் நான் அழிக்கிறேன்; என் மூலம் தேவர்க்கு விரோதமான தானவர்கள் கொல்லப்பட்டனர். ராட்சசர், யட்சர், பிசாசுக் கூட்டங்கள், எல்லா யாதுதானரும் என் மூலம் ஒழிந்தனர்.

Verse 82

एतेन मन्त्रेण तु संयतात्मा तां वै वेदिं सकृदुल्लिख्य धीरः / शिवां हि बुद्धिं ध्रुवमिच्छमानः क्षिपेद्द्विचातिर्दिशमुत्तरां गतः

இந்த மந்திரத்தால் கட்டுப்பட்ட மனத்துடன் உள்ள திடமுடையவன் அந்த வேதியை ஒருமுறை உரித்து/வரைய, நன்மை தரும் நிலையான புத்தியை விரும்பி, வடதிசை நோக்கிச் சென்று இருமுறைத் தெளிக்க வேண்டும்.

Verse 83

एवं पित्र्यं दृष्टमन्त्रं हि यस्यतस्यासुरा वर्जयन्तीह सर्वे / यस्मिन्देशे पठ्यते मन्त्र एष तं वै देशं राक्षसा वर्जयन्ति

இவ்வாறு பித்ருக்களுக்குரிய सिद्ध மந்திரம் யாரிடம் உள்ளதோ, அவனை இங்கே எல்லா அசுரரும் விலக்குவர். எந்த நாட்டில் இந்த மந்திரம் பாராயணம் செய்யப்படுகிறதோ, அந்த நாட்டை ராட்சசரும் விட்டு விலகுவர்.

Verse 84

अन्नप्रकारानशुचीनसाधून्संवीक्षते नो स्पृशंश्वापि दद्यात् / पवित्रपाणिश्च भवेन्न वा हि यः पुमान्न कार्यस्य फलं समश्नुते

அசுத்தமும் தகாததுமான அன்ன வகைகளைப் பார்க்கவும் வேண்டாம், தொடவும் வேண்டாம்; நாய்க்கும் கூட அளிக்க வேண்டாம். கை புனிதமாக இருக்க வேண்டும்; அப்படியில்லாதவன் செயல் பலனை அடையான்.

Verse 85

अनेन विधिना नित्यं श्राद्धं कुर्याद्धि यः सदा / मनसा काङ्क्षते यद्यत्तत्तद्यद्युः पितमहाः

இந்த விதிப்படி எவன் எப்போதும் நித்தியமாக ஸ்ராத்தம் செய்கிறானோ, அவன் மனத்தில் எதை எதை விரும்புகிறானோ, அதையதையே பிதாமகர்கள் அருளுகின்றனர்.

Verse 86

पितरो हृष्टमनसो रक्षांसि विमनांसि च / भवन्त्येवं कृते श्राद्धे नित्यमेव प्रयत्नतः

இவ்வாறு முயற்சியுடன் நித்தியமாக ஸ்ராத்தம் செய்தால் பித்ருக்கள் மகிழ்வுறுவர்; ராட்சசர்கள் மனம் தளர்வர்.

Verse 87

शूद्राः श्राद्धेष्वविक्षीरं बल्वजा उपलास्तथा / विरणाश्चोतुवालाश्च लड्वा वर्ज्याश्च नित्यशः

ஸ்ராத்தங்களில் சூத்ரர், வடிகட்டாத பால், பல்வஜா, உபலா, விரண, ஓதுவால, லட்டு ஆகியவை எப்போதும் விலக்கத்தக்கவை.

Verse 88

एवमादीन्ययज्ञानि तृणानि परिवर्जयेत् / अञ्जनाभ्यजनं गन्धान्सूत्रप्रणयनं तथा

இவ்வாறான யாகத்திற்குத் தகாத புல் முதலியவற்றை விலக்க வேண்டும்; மேலும் அஞ்சனம் இடுதல், எண்ணெய் தடவுதல், நறுமணம் பூசுதல், யஜ்ஞோபவீதம் அணிதலும் (அந்நேரம்) விலக்கத்தக்கது.

Verse 89

काशेः पुनर्भवैः कार्यमश्वमेधफलं लभेत् / काशाः पुनर्भवा ये च बर्हिणो ह्युपबर्हिणः

காசியில் மறுபிறவி ஏற்பட்டால் அச்வமேத யாகத்தின் பலன் கிடைக்கும். காசியின் மறுபிறவியினர் ‘பர்ஹிணர்’ ‘உபபர்ஹிணர்’ என அழைக்கப்படுவர்.

Verse 90

इत्येते पितरो देवा देवाश्च पितरः पुनः / पुष्पगन्धविभूषाणामेष मन्त्र उदाहृतः

இவ்வாறு பித்ருக்கள் தேவர்களே; தேவர்களும் மீண்டும் பித்ருக்களே. மலர், நறுமணம், அலங்காரம் அர்ப்பணிக்க இம்மந்திரம் உரைக்கப்பட்டது.

Verse 91

आहृत्य दक्षिणाग्निं तु होमार्थं वै प्रयत्नतः / अन्यार्थे लौकिकं वापि जुहुयात्कर्मसिद्धये

ஹோமத்திற்காக முயற்சியுடன் தக்ஷிணாக்னியை கொண்டு வர வேண்டும். பிற நோக்கங்களிலும் கர்மசித்திக்காக லௌகிக அக்கினியிலும் ஆஹுதி செலுத்தலாம்.

Verse 92

अन्तर्विधाय समिधस्ततो दीप्तो विधीयते / समाहितेन मनसा प्रणीयाग्निं समन्ततः

சமித்களை உள்ளே வைத்து பின்னர் அக்கினி தீப்தமாக்கப்படுகிறது. ஒருமித்த மனத்துடன் அக்கினியைச் சுற்றிலும் விதிப்படி நடத்த வேண்டும்.

Verse 93

अग्नये कव्यवाहाय स्वधा अङ्गिरसे नमः / सोमाय वै पितृमते स्वधा अङ्गिरसे पुनः

கவ்யவாஹன அக்னிக்கு ‘ஸ்வதா’ உடன் வணக்கம்—அங்கிரஸருக்கு நமஸ்காரம். பித்ருமதி சோமனுக்கும் ‘ஸ்வதா’ உடன் வணக்கம்—அங்கிரஸருக்கு மீண்டும் நமஸ்காரம்.

Verse 94

यमाय वैवस्वतये स्वधानम इति ध्रुवम् / इत्येते होममन्त्रास्तु त्रयाणामनुपूर्वशः

யமன் (வைவஸ்வதன்) பொருட்டு ‘ஸ்வதாநம்’—இது உறுதி; இவை மூவருக்கும் வரிசையாக ஹோம மந்திரங்கள்.

Verse 95

दक्षिणेनाग्नये नित्यं सोमायोत्तरतस्तथा / एतयोरन्तरे नित्यं जुहुयाद्वै विवस्वते

தெற்கில் அக்னிக்காகவும், வடக்கில் சோமனுக்காகவும் தினமும் ஆஹுதி அளிக்க; இவ்விரண்டிற்கும் நடுவில் தினமும் விவஸ்வதனுக்கே ஆஹுதி செலுத்த வேண்டும்.

Verse 96

उपहारः स्वधाकारस्तथैवोल्लेखनं च यत् / होमजप्ये नमस्कारः प्रोक्षणं च विशेषतः

உபஹாரம், ‘ஸ்வதா’ எனும் உச்சரிப்பு, மேலும் உல்லேகனம்; ஹோமம்-ஜபத்தில் நமஸ்காரம், குறிப்பாக ப்ரோக்ஷணம்—இவை அனைத்தும் விதிகள்.

Verse 97

बहुहव्येन्धने चाग्नौ सुसमिद्धे तथैव च / अञ्जनाब्यञ्जनं चैव पिण्डनिर्वपणं तथा

பல ஹவ்யங்களும் எரிபொருளும் கொண்டு நன்கு எரியும் அக்னியில்; அஞ்சன-வ்யஞ்சனம் மற்றும் பிண்ட நிர்வபணமும் செய்யப்பட வேண்டும்.

Verse 98

अश्वमेधफलं चैतत्समिद्धे यत्कृतं द्विजैः / क्रिया सर्वा यथोद्दिष्टाः प्रयत्नेन समाचरेत्

நன்கு எரியும் அக்னியில் த்விஜர்கள் செய்த இச்செயல் அஸ்வமேதத்தின் பலனை அளிக்கும்; ஆகவே கூறப்பட்ட எல்லா கிரியைகளையும் முயற்சியுடன் மேற்கொள்ள வேண்டும்.

Verse 99

बहुहव्येन्धने चाग्नौ सुसमिद्धे विशेषतः / विधूमे लेलिहाने च होतव्यं कर्मसिद्धये

பல ஹவ்ய எரிபொருளால், சிறப்பாக நன்கு எரியும், புகையில்லாமல் நாக்குபோல் லேலிஹானமாகத் திகழும் அக்னியில் கర్మசித்திக்காக ஹோமம் செய்ய வேண்டும்.

Verse 100

अप्रबुद्धे समिद्धे वा जुहुयाद्यो हुताशने / यजमानो भवे दन्धः सो ऽमुत्रेति हि नः श्रुतम्

முழுதாக விழித்தெழாத அல்லது வெறும் சுடர்ந்து கொண்டிருக்கும் ஹுதாசனத்தில் ஆஹுதி இடுபவன் யஜமானன் தாழ்வும் மயக்கமும் அடைவான்; அவன் அப்புறத்தில் வீழ்வான் என்று நாம் கேட்டோம்.

Verse 101

अल्पेन्धनो वा रूक्षो ऽग्निर्वस्फुलिङ्गश्च सर्वशः / ज्वालाधूमापसव्यश्च स तु वह्निरसिद्धये

எரிபொருள் குறைந்து, உலர்ந்ததாக இருந்து, எங்கும் சினுக்குகளைச் சிதறவிட்டு, ஜ்வாலையும் புகையும் இடப்புறமாகச் சுழன்றால்—அத்தகைய அக்னி சித்திக்கல்ல.

Verse 102

दुर्गन्धश्चैव नीलश्च कृष्णश्चैव विशेषतः / भूमिं वगाहते यत्र तत्र विद्यात्पराभवत्

அக்னி துர்நாற்றமுடன், நீலமாக அல்லது குறிப்பாக கருப்பாக இருந்து, எங்கு அது நிலத்திற்குள் மூழ்குவது போலத் தோன்றுகிறதோ—அங்கு பராபவம், அதாவது அசுப விளைவு, என்று அறிய வேண்டும்.

Verse 103

अर्चिष्मान् पिण्डितशिखः सर्प्पिकाञ्जनसन्निभः / स्निग्धः प्रदक्षिणश्चैव वह्निः स्यात्कार्यसिद्धये

ஒளிமிக்கதாக, சுருங்கிய சிகையுடன், நெய் கலந்த அஞ்சனம் போலப் பிரகாசித்து, மென்மையுடன், வலப்புறமாக (பிரதக்ஷிண) செல்லும் அக்னி காரியசித்திக்குரியது.

Verse 104

नरनारीगणेभ्यश्च पूजां प्राप्नोति शाश्वतीम् / अक्षयं पूजितास्तेन भवन्ति पितरो ऽग्नयः

அவன் ஆண்-பெண் கூட்டத்தினரிடமிருந்து நிலையான பூஜையைப் பெறுகிறான்; அவனால் பூஜிக்கப்பட்ட பித்ருக்கள் மற்றும் அக்னிதேவன் அழியாத பலன் அளிப்பவர்களாவர்.

Verse 105

बिल्वोदुंबरपत्राणि फलानि समिधस्तथा / श्राद्धे महापवित्राणि मेध्यानि च विशेषतः

பில்வம், உதும்பரம் இலைகள், பழங்கள் மற்றும் சமிதைகள்—ஸ்ராத்தத்தில் மிகப் புனிதமானவை; குறிப்பாகத் தூய்மையளிப்பவை எனக் கூறப்படுகின்றன.

Verse 106

पवित्रं च द्विजश्रेष्ठाः शुद्धये जन्मकर्मणाम् / पात्रेषु फलमुद्दिष्टं यन्मया श्राद्धकर्मणि

ஓ த்விஜச்ரேஷ்டர்களே! பிறப்பு-கர்மங்களின் தூய்மைக்காகப் புனிதப் பொருளும், பாத்திரங்களில் அர்ப்பணிக்க வேண்டிய பழமும்—இவற்றை நான் ஸ்ராத்தக் கிரியையில் விதித்தேன்.

Verse 107

तदेव कृत्स्नं विज्ञेयं समित्सु च यथाक्रमम् / कृत्वा समाहितं चित्तमाग्नेयं वै करोम्यहम्

அதே முறையை சமிதைகளிலும் வரிசையாக முழுமையாக அறிந்துகொள்ள வேண்டும்; மனத்தை ஒருமுகப்படுத்தி நான் அக்னிய சார்ந்த விதியையே செய்கிறேன்.

Verse 108

अनुज्ञातः कुरुष्वेति तथैव द्विजसत्तमैः / घृतमादाय पात्रे च जुहुयाद्धव्यवाहने

த்விஜசத்தமர்களால் ‘செய்’ என்று அனுமதி பெற்றபின், பாத்திரத்தில் நெய் எடுத்து ஹவ்யவாஹன அக்னியில் ஆஹுதி செலுத்த வேண்டும்.

Verse 109

पलाशप्लक्षन्यग्रोधप्लक्षाश्वत्थविकङ्कताः / उदुंबरस्तथाबिल्वश्चन्दनो यज्ञियाश्च ये

பலாசம், ப்லக்ஷம், ந்யக்ரோதம் (ஆல்), ப்லக்ஷம், அஸ்வத்தம் (அரசு), விகங்கடம், உதும்பரம், பில்வம், சந்தனம் மற்றும் யஜ்ஞத்திற்குரிய மரங்கள்.

Verse 110

सरलो देवदारुश्च शालश्च कदिरस्तथा / समिदर्थे प्रशस्ताः स्युरेते वृक्षा विशेषतः

சரளம், தேவதாரு, சாலம், கதீரம்—இம்மரங்கள் குறிப்பாக சமிதிற்காகப் புகழப்பட்டவை.

Verse 111

ग्राम्याः कण्टकिनश्चैव याज्ञिया ये च केचन / पूजिताः समिदर्थं ते पितॄणां वचनं यथा

கிராமியமானவை, முள்ளுள்ளவை, மேலும் எத்தகைய யாஜ்ஞிக மரங்களாயினும்—சமிதிற்காக அவை பித்ருக்களின் வாக்கின்படி பூஜிக்கப்படுகின்றன.

Verse 112

समिद्भिः षट्फलेयाभिर्जुहुयाद्यो हुताशनम् / फलं यत्कर्मणस्तस्य तन्मे निगदतः शृणु

ஷட்பலேய சமித்களால் ஹுதாசனனில் ஆஹுதி செலுத்துவோனின் கர்மபலன் என்னவோ, அதை நான் கூறுவதை கேள்.

Verse 113

अक्षयं सर्वकामीयमश्वमेधफलं हि तत् / श्लेष्मान्तको नक्तमालः कपित्थः शाल्मलिस्तथा

அந்த பலன் அழியாதது, எல்லா விருப்பங்களையும் அளிப்பது; உண்மையில் அது அஸ்வமேத யாகத்தின் பலனுக்கு ஒப்பானது. (சமித்கள்:) ஷ்லேஷ்மாந்தக, நக்தமால, கபித்த, ஷால்மலி ஆகியனவும்.

Verse 114

नीपो विभीतकश्चैव श्राद्धकर्मणि गर्हिताः / चिरबिल्वस्तथा कोलस्तिदुकः श्राद्धकर्मणि

ஸ்ராத்தக் கர்மத்தில் நீபமும் விபீதகமும் கண்டிக்கப்படுகின்றன; அதுபோல் சிரபில்வம், கோலம், திதுகமும் ஸ்ராத்தத்தில் விலக்கத்தக்கவை.

Verse 115

बल्वजः कोविदारश्च वर्जनीयाः समन्ततः / शकुनानां निवासांश्च वर्जयेत महीरुहान्

பல்வஜமும் கோவிதாரமும் எங்கும் விலக்கத்தக்கவை; மேலும் பறவைகள் தங்கும் இடமாகிய பெரிய மரங்களையும் தவிர்க்க வேண்டும்.

Verse 116

अन्यांश्चैवंविधान्सर्वान्नयज्ञीयांश्च वर्जयेत् / स्वधेति चैव मन्त्राणां पितॄणां वचनं यथा / स्वाहेति चैव देवानां यज्ञकर्मण्युदाहृतम्

இவ்வாறான யாகத்திற்குத் தகாத அனைத்தையும் விலக்க வேண்டும். பித்ருக்களுக்கான மந்திரங்களில் ‘ஸ்வதா’ என்றும், தேவர்களுக்கான யாகக் கர்மத்தில் ‘ஸ்வாஹா’ என்றும் கூறப்படுகிறது.