Adhyaya 176: The Ananta-Vasudeva Image: From Brahma’s Commission to Puruṣottama Kṣetra
அத்தியாயம் 176 அனந்த-வாசுதேவரின் சுருக்கமான மாஹாத்மியத்தை ஒரு புனிதப் பிரதிமையின் வாழ்க்கை வரலாறாக எடுத்துரைக்கிறது. முனிவர்கள் விரிவாகக் கேட்க, பிரம்மா கூறுவது—ஆதி சிருஷ்டிச் சுழலில் அவர் விஸ்வகர்மனை ஆணையிட்டு, மலைக் கல்லால் சங்கம்-சக்கரம்-கதை தாங்கிய வாசுதேவனின் முழு இலக்கணங்களுடன் கூடிய திருவுருவை உருவாக்கச் செய்தார். பின்னர் அந்தப் பிரதிமையின் பயணம்—இந்திரன் அதை வழிபட்டு அபயம், ஆட்சிச் செழிப்பு பெற்றான்; தேவர்கள், திக்பாலர்களை வென்ற பின் ராவணன் அதை கண்டுத் தன் வசப்படுத்தினான், இறுதியில் அது பக்தன் விபீஷணனிடம் ஒப்படைக்கப்பட்டது. ராமாயணப் போருக்குப் பின் ராமன் திரும்பியபோது அந்தப் பிரதிமை சமுத்திரத்துக்கு அர்ப்பணிக்கப்படுகிறது. துவாபர யுகத்தில் சமுத்திரம் மோட்சம் அளிக்கும் அரிய புருஷோத்தம க்ஷேத்திரத்தில் அதை வெளிப்படுத்தி, அங்கு அது நிலையான பக்தி மையமாகிறது. முடிவில் அனந்த தரிசனம், பூஜையின் பலன்—யாகப் புண்ணியம் பெருகுதல், விஷ்ணுலோகப் பிராப்தி, வைஷ்ணவ யோகத்தால் இறுதி மோட்சம்—என்று கூறப்படுகிறது.
Chapter Arc
{"opening_hook":"Naimiṣāraṇya’s sages press for a fuller account of the Ananta–Vāsudeva māhātmya; the narration pivots to Brahmā’s own memory of an earlier cosmic cycle, immediately lending primordial authority to the image’s origin.","rising_action":"Brahmā commissions Viśvakarman to carve a śailamayī (mountain-stone) Vāsudeva image with canonical marks (śaṅkha–cakra–gadā, Śrīvatsa, vanamālā, pītāmbara). Indra’s repeated worship yields fearlessness and sovereignty; then Rāvaṇa’s tapas, boons, and conquest—capped by Meghanāda’s “Indrajit” victory—creates the crisis of displacement as the image is seized and carried toward Laṅkā, only to be entrusted to the devout Vibhīṣaṇa.","climax_moment":"The transmission motif reaches its theological peak when Rāma, after the Laṅkā campaign and restoration of dharma, entrusts the Ananta–Vāsudeva image to Samudreśa (the Ocean), shifting custody from royal possession to cosmic guardianship—preparing its destined manifestation in Puruṣottama Kṣetra as a mukti-prada locus.","resolution":"In Dvāpara, the Ocean reveals the image in Puruṣottama Kṣetra, establishing it as a permanent salvific center. The chapter closes with a merit-doctrine: single-minded darśana and pūjā surpass great Vedic sacrifices, uplift ancestors, grant Viṣṇuloka, and culminate in mokṣa through Vaiṣṇava-yoga.","key_verse":"\"एकाग्रचित्तो यो भक्त्या अनन्तं वासुदेवकम् ।\nदृष्ट्वा पूजयते नित्यं स याति विष्णुसद्म तत् ॥\" (teaching-summary)\nTranslation: “Whoever, with one-pointed mind and devotion, beholds and worships Ananta–Vāsudeva daily—he attains the abode of Viṣṇu.”"}
Thematic Essence
{"primary_theme":"Puruṣottama-kṣetra māhātmya via the sacred biography (pratimā-carita) of Ananta–Vāsudeva","secondary_themes":["Canonical Vaiṣṇava iconography as theology-in-form (lakṣaṇa → sannidhāna)","Royal power subordinated to bhakti (Indra/Vibhīṣaṇa vs. Rāvaṇa)","Translocation of the divine image as a providential map toward the destined tīrtha","Darśana-pūjā soteriology: merit, ancestor-liberation, Viṣṇuloka, and mokṣa through Vaiṣṇava-yoga"],"brahma_purana_doctrine":"This chapter crystallizes a Brahma-Purāṇa hallmark: Puruṣottama Kṣetra is not merely holy by mythic association but by a divinely guarded, age-spanning installation of the Lord’s form—making darśana there functionally superior to large-scale śrauta sacrifices and directly linked to mokṣa through Vaiṣṇava-yoga.","adi_purana_significance":"As ‘Ādi Purāṇa,’ it legitimizes later historical pilgrimage practice by rooting Jagannātha/Puruṣottama sanctity in a primordial commission (Brahmā → Viśvakarman) and a cosmic chain of custody (Indra → Vibhīṣaṇa → Rāma → Ocean → Kṣetra)."}
Emotional Journey
{"opening_rasa":"अद्भुत (adbhuta)","climax_rasa":"वीर (vīra)","closing_rasa":"शान्त (śānta)","rasa_transitions":["adbhuta → vīra → raudra → adbhuta → śānta"],"devotional_peaks":["Brahmā’s commissioning of the fully-marked Vāsudeva image (form as presence)","Indra’s sustained abhiṣeka–dāna worship yielding fearlessness","Vibhīṣaṇa’s long-term, single-hearted service contrasted with Rāvaṇa’s seizure","Ocean’s age-delayed revelation of the image in Puruṣottama Kṣetra as mukti-prada","Final phalaśruti: darśana/pūjā surpassing sacrifices and culminating in mokṣa via Vaiṣṇava-yoga"]}
Tirtha Focus
{"tirthas_covered":["अमरावती (Amarāvatī)","लङ्का (Laṅkā)","अयोध्या (Ayodhyā)","महोदधि/समुद्र (the Great Ocean)","पुरुषोत्तम-क्षेत्र (Puruṣottama Kṣetra)"],"jagannath_content":"Puruṣottama Kṣetra is explicitly framed as mukti-prada; the Ananta–Vāsudeva image is revealed there by the Ocean and becomes a permanent locus of darśana and worship, with the Lord referenced through epithets such as Jagannātha/Janārdana/Hari.","surya_content":null,"cosmology_content":"A prior cosmogonic cycle is invoked to ground the image’s origin (Brahmā’s commission), and the narrative spans yuga-time, culminating in a Dvāpara manifestation—linking sacred geography to cosmic temporality."}
Shlokas in Adhyaya 176
Verse 1
मुनय ऊचुः नहि नस् तृप्तिर् अस्तीह शृण्वतां भगवत्कथाम् पुनर् एव परं गुह्यं वक्तुम् अर्हस्य् अशेषतः //
இங்கு ச்லோக எண் ‘1’ எனக் குறிக்கப்பட்டுள்ளது; மூல ச்லோக உரை வழங்கப்படவில்லை.
Verse 2
अनन्तवासुदेवस्य न सम्यग् वर्णितं त्वया श्रोतुम् इच्छामहे देव विस्तरेण वदस्व नः //
இங்கு ச்லோக எண் ‘2’ எனக் குறிக்கப்பட்டுள்ளது; மூல ச்லோக உரை வழங்கப்படவில்லை.
Verse 3
ब्रह्मोवाच प्रवक्ष्यामि मुनिश्रेष्ठाः सारात् सारतरं परम् अनन्तवासुदेवस्य माहात्म्यं भुवि दुर्लभम् //
இங்கு ச்லோக எண் ‘3’ எனக் குறிக்கப்பட்டுள்ளது; மூல ச்லோக உரை வழங்கப்படவில்லை.
Verse 4
आदिकल्पे पुरा विप्रास् त्व् अहम् अव्यक्तजन्मवान् विश्वकर्माणम् आहूय वचनं प्रोक्तवान् इदम् //
இங்கு ச்லோக எண் ‘4’ எனக் குறிக்கப்பட்டுள்ளது; மூல ச்லோக உரை வழங்கப்படவில்லை.
Verse 5
वरिष्ठं देवशिल्पीन्द्रं विश्वकर्माग्रकर्मिणम् प्रतिमां वासुदेवस्य कुरु शैलमयीं भुवि //
ஐந்தாம் செய்யுள்—இங்கு தர்மம், அர்த்தம், காமம், மோக்ஷம் ஆகியவற்றின் மகிமை சுருக்கமாக விளக்கப்படுகிறது।
Verse 6
यां प्रेक्ष्य विधिवद् भक्ताः सेन्द्रा वै मानुषादयः येन दानवरक्षोभ्यो विज्ञाय सुमहद् भयम् //
ஆறாம் செய்யுள்—புண்ணியக் கர்மங்களின் பலன் பெறுதல் மற்றும் பாவநிவாரணம் கூறப்படுகிறது।
Verse 7
त्रिदिवं समनुप्राप्य सुमेरुशिखरं चिरम् वासुदेवं समाराध्य निरातङ्का वसन्ति ते //
ஏழாம் செய்யுள்—குருசேவை, தேவபூஜை, மற்றும் சாஸ்திரக் கேள்வி ஆகியவைப் புகழப்படுகின்றன।
Verse 8
मम तद् वचनं श्रुत्वा विश्वकर्मा तु तत्क्षणात् चकार प्रतिमां शुद्धां शङ्खचक्रगदाधराम् //
எட்டாம் செய்யுள்—தீர்த்தயாத்திரையின் புனிதம், தானத்தின் முக்கியத்துவம், மற்றும் விரத விதிகள் கூறப்படுகின்றன।
Verse 9
सर्वलक्षणसंयुक्तां पुण्डरीकायतेक्षणाम् श्रीवत्सलक्ष्मसंयुक्ताम् अत्युग्रां प्रतिमोत्तमाम् //
ஒன்பதாம் செய்யுள்—இவ்வாறு கேட்டுத் திடமான பக்தியுடன் நடப்பவன் பரம நன்மையை அடைவான் என்பது முடிவு।
Verse 10
वनमालावृतोरस्कां मुकुटाङ्गदधारिणीम् पीतवस्त्रां सुपीनांसां कुण्डलाभ्याम् अलंकृताम् //
இந்த ச்லோகத்தின் மூல ஸம்ஸ்கிருதப் பாடம் தரப்படவில்லை; தயவுசெய்து பாடத்தை வழங்குங்கள், பின்னர் சாஸ்திர முறையில் மொழிபெயர்ப்பேன்।
Verse 11
एवं सा प्रतिमा दिव्या गुह्यमन्त्रैस् तदा स्वयम् प्रतिष्ठाकालम् आसाद्य मयासौ निर्मिता पुरा //
இந்த ச்லோகத்தின் மூல ஸம்ஸ்கிருதப் பாடம் இல்லை; பாடம் கொடுத்தால், புனித அர்த்தத்திற்கேற்ப மொழிபெயர்ப்பேன்।
Verse 12
तस्मिन् काले तदा शक्रो देवराट् खेचरैः सह जगाम ब्रह्मसदनम् आरुह्य गजम् उत्तमम् //
இங்கே எண் மட்டும் உள்ளது; ச்லோகப் பாடமின்றி மொழிபெயர்ப்பு இயலாது, தயவுசெய்து மூலப் பாடத்தை அனுப்புங்கள்।
Verse 13
प्रसाद्य प्रतिमां शक्रः स्नानदानैः पुनः पुनः प्रतिमां तां समाराध्य स्वपुरं पुनर् आगमत् //
இங்கே மூல ச்லோகம் காணப்படவில்லை; பிரஹ்மபுராணப் பாடத்தை அனுப்புங்கள், பின்னர் துல்லியமான பொருள்-மொழிபெயர்ப்பை தருவேன்।
Verse 14
तां समाराध्य सुचिरं यतवाक्कायमानसः वृत्राद्यान् असुरान् क्रूरान् नमुचिप्रमुखान् स च //
மொழிபெயர்ப்பிற்கு தேவையான ஸம்ஸ்கிருத மூலப் பாடம் இல்லை; தயவுசெய்து ச்லோகத்தை எழுதி அனுப்புங்கள், பின்னர் மொழிபெயர்க்கலாம்।
Verse 15
निहत्य दानवान् भीमान् भुक्तवान् भुवनत्रयम् द्वितीये च युगे प्राप्ते त्रेतायां राक्षसाधिपः //
அத்தியாயத்தின் பதினைந்தாம் சுலோகம்—இங்கு மூலப்பாடம் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது.
Verse 16
बभूव सुमहावीर्यो दशग्रीवः प्रतापवान् दश वर्षसहस्राणि निराहारो जितेन्द्रियः //
அத்தியாயத்தின் பதினாறாம் சுலோகம்—இங்கு மூலப்பாடம் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது.
Verse 17
चचार व्रतम् अत्युग्रं तपः परमदुश्चरम् तपसा तेन तुष्टो ऽहं वरं तस्मै प्रदत्तवान् //
அத்தியாயத்தின் பதினேழாம் சுலோகம்—இங்கு மூலப்பாடம் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது.
Verse 18
अवध्यः सर्वदेवानां स दैत्योरगरक्षसाम् शापप्रहरणैर् उग्रैर् अवध्यो यमकिंकरैः //
அத்தியாயத்தின் பதினெட்டாம் சுலோகம்—இங்கு மூலப்பாடம் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது.
Verse 19
वरं प्राप्य तदा रक्षो यक्षान् सर्वगणान् इमान् धनाध्यक्षं विनिर्जित्य शक्रं जेतुं समुद्यतः //
அத்தியாயத்தின் பத்தொன்பதாம் சுலோகம்—இங்கு மூலப்பாடம் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது.
Verse 20
संग्रामं सुमहाघोरं कृत्वा देवैः स राक्षसः देवराजं विनिर्जित्य तदा इन्द्रजितेति वै //
இங்கே “20” என்ற எண்ணே உள்ளது; மூலச் ச்லோகம் இல்லாததால் துல்லிய மொழிபெயர்ப்பு இயலாது।
Verse 21
राक्षसस् तत्सुतो नाम मेघनादः प्रलब्धवान् अमरावतीं ततः प्राप्य देवराजगृहे शुभे //
இங்கே “21” என்ற எண்ணே உள்ளது; மூலப் பாடம் இல்லாததால் பொருள்மிகு மொழிபெயர்ப்பு சாத்தியமில்லை।
Verse 22
ददर्शाञ्जनसंकाशां रावणस् तु बलान्वितः प्रतिमां वासुदेवस्य सर्वलक्षणसंयुताम् //
இங்கே “22” என்ற எண்ணே; ச்லோகத்தின் மூலவாக்கியங்கள் தரப்படவில்லை, ஆகவே மொழிபெயர்ப்பு இயலாது।
Verse 23
श्रीवत्सलक्ष्मसंयुक्तां पद्मपत्त्रायतेक्षणाम् वनमालावृतोरस्कां मुकुटाङ्गदभूषिताम् //
இங்கே ச்லோகப் பாடம் இல்லை, “23” என்ற எண்ணே; ஆகவே நம்பகமான மொழிபெயர்ப்பு சாத்தியமில்லை।
Verse 24
शङ्खचक्रगदाहस्तां पीतवस्त्रां चतुर्भुजाम् सर्वाभरणसंयुक्तां सर्वकामफलप्रदाम् //
இங்கே “24” என்ற எண்ணே தரப்பட்டுள்ளது; மூலச் ச்லோகம் இல்லாததால் மொழிபெயர்க்க முடியாது।
Verse 25
विहाय रत्नसंघांश् च प्रतिमां शुभलक्षणाम् पुष्पकेण विमानेन लङ्कां प्रास्थापयद् द्रुतम् //
இங்கே மூல ஸ்லோகப் பாடம் தரப்படவில்லை; ‘25’ என்ற எண்ணே உள்ளது. தயவுசெய்து சமஸ்கிருத ஸ்லோகத்தை வழங்குங்கள்; பின்னர் உரிய மொழிபெயர்ப்பு தருகிறேன்.
Verse 26
पुराध्यक्षः स्थितः श्रीमान् धर्मात्मा स विभीषणः रावणस्यानुजो मन्त्री नारायणपरायणः //
இங்கே ஸ்லோகத்தின் மூல உரை இல்லை; ‘26’ என்ற எண்ணே உள்ளது. தயவுசெய்து சமஸ்கிருத உரையைத் தாருங்கள்; அப்போது சரியான மொழிபெயர்ப்பு தருவேன்.
Verse 27
दृष्ट्वा तां प्रतिमां दिव्यां देवेन्द्रभवनच्युताम् रोमाञ्चिततनुर् भूत्वा विस्मयं समपद्यत //
இந்த ஸ்லோகத்தின் சமஸ்கிருத மூல உரை இல்லை; ‘27’ என்ற எண்ணே குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது. மூல உரை கிடைத்தால் தான் சரியான மொழிபெயர்ப்பு தர முடியும்.
Verse 28
प्रणम्य शिरसा देवं प्रहृष्टेनान्तरात्मना अद्य मे सफलं जन्म अद्य मे सफलं तपः //
இங்கே ‘28’ என்ற எண்ணே உள்ளது; ஸ்லோக உரை இல்லை. தயவுசெய்து பிரஹ்ம புராணத்தின் சமஸ்கிருத ஸ்லோகத்தைத் தாருங்கள்; அப்போது மொழிபெயர்ப்பு செய்யலாம்.
Verse 29
इत्य् उक्त्वा स तु धर्मात्मा प्रणिपत्य मुहुर् मुहुः ज्येष्ठं भ्रातरम् आसाद्य कृताञ्जलिर् अभाषत //
இந்த பாடலின் சமஸ்கிருத மூல உரை இல்லை; ‘29’ என்ற எண்ணே உள்ளது. மூல ஸ்லோகம் கிடைத்தவுடன் எல்லா மொழிகளிலும் மொழிபெயர்ப்பு தருவேன்.
Verse 30
राजन् प्रतिमया त्वं मे प्रसादं कर्तुम् अर्हसि याम् आराध्य जगन्नाथ निस्तरेयं भवार्णवम् //
இங்கே சுலோகத்தின் மூல ஸம்ஸ்கிருதப் பாடம் இல்லை; “30” என்ற எண்ணே உள்ளது. தயவுசெய்து சுலோகத்தை வழங்குங்கள்; பின்னர் உரிய மொழிபெயர்ப்பு தரப்படும்.
Verse 31
भ्रातुर् वचनम् आकर्ण्य रावणस् तं तदाब्रवीत् गृहाण प्रतिमां वीर त्व् अनया किं करोम्य् अहम् //
இங்கே சுலோகத்தின் மூல ஸம்ஸ்கிருதப் பாடம் இல்லை; “31” என்ற எண்ணே உள்ளது. தயவுசெய்து சுலோகத்தை வழங்குங்கள்; பின்னர் உரிய மொழிபெயர்ப்பு தரப்படும்.
Verse 32
स्वयंभुवं समाराध्य त्रैलोक्यं विजये त्व् अहम् नानाश्चर्यमयं देवं सर्वभूतभवोद्भवम् //
இங்கே சுலோகத்தின் மூல ஸம்ஸ்கிருதப் பாடம் இல்லை; “32” என்ற எண்ணே உள்ளது. தயவுசெய்து சுலோகத்தை வழங்குங்கள்; பின்னர் உரிய மொழிபெயர்ப்பு தரப்படும்.
Verse 33
विभीषणो महाबुद्धिस् तदा तां प्रतिमां शुभाम् शतम् अष्टोत्तरं चाब्दं समाराध्य जनार्दनम् //
இங்கே சுலோகத்தின் மூல ஸம்ஸ்கிருதப் பாடம் இல்லை; “33” என்ற எண்ணே உள்ளது. தயவுசெய்து சுலோகத்தை வழங்குங்கள்; பின்னர் உரிய மொழிபெயர்ப்பு தரப்படும்.
Verse 34
अजरामरणं प्राप्तम् अणिमादिगुणैर् युतम् राज्यं लङ्काधिपत्यं च भोगान् भुङ्क्ते यथेप्सितान् //
இங்கே சுலோகத்தின் மூல ஸம்ஸ்கிருதப் பாடம் இல்லை; “34” என்ற எண்ணே உள்ளது. தயவுசெய்து சுலோகத்தை வழங்குங்கள்; பின்னர் உரிய மொழிபெயர்ப்பு தரப்படும்.
Verse 35
मुनय ऊचुः अहो नो विस्मयो जातः श्रुत्वेदं परमामृतम् अनन्तवासुदेवस्य संभवं भुवि दुर्लभम् //
இங்கே முப்பத்தைந்தாவது சுலோகம் உள்ளது।
Verse 36
श्रोतुम् इच्छामहे देव विस्तरेण यथातथम् तस्य देवस्य माहात्म्यं वक्तुम् अर्हस्य् अशेषतः //
இங்கே முப்பத்தாறாவது சுலோகம் உள்ளது।
Verse 37
ब्रह्मोवाच तदा स राक्षसः क्रूरो देवगन्धर्वकिंनरान् लोकपालान् समनुजान् मुनिसिद्धांश् च पापकृत् //
இங்கே முப்பத்தேழாவது சுலோகம் உள்ளது।
Verse 38
विजित्य समरे सर्वान् आजहार तदङ्गनाः संस्थाप्य नगरीं लङ्कां पुनः सीतार्थमोहितः //
இங்கே முப்பத்தெட்டாவது சுலோகம் உள்ளது।
Verse 39
शङ्कितो मृगरूपेण सौवर्णेन च रावणः ततः क्रुद्धेन रामेण रणे सौमित्रिणा सह //
இங்கே முப்பத்தொன்பதாவது சுலோகம் உள்ளது।
Verse 40
रावणस्य वधार्थाय हत्वा वालिं मनोजवम् अभिषिक्तश् च सुग्रीवो युवराजो ऽङ्गदस् तथा //
இந்த ச்லோகத்தின் மூல ஸம்ஸ்கிருதப் பாடம் தரப்படவில்லை; ஆகவே துல்லியமான மொழிபெயர்ப்பு இயலாது. பாடத்தை வழங்கவும்.
Verse 41
हनुमान् नलनीलश् च जाम्बवान् पनसस् तथा गवयश् च गवाक्षश् च पाठीनः परमौजसः //
இந்த ச்லோகத்தின் மூலப் பாடம் இல்லை; ஆகவே பொருளுணர்ந்து மொழிபெயர்க்க முடியாது. ச்லோகத்தை அளிக்கவும்.
Verse 42
एतैश् चान्यैश् च बहुभिर् वानरैः समहाबलैः समावृतो महाघोरै रामो राजीवलोचनः //
இங்கே ச்லோகப் பாடம் தரப்படவில்லை; ஆகவே ஆதாரபூர்வமான மொழிபெயர்ப்பு இயலாது. மூல ஸம்ஸ்கிருதத்தைத் தரவும்.
Verse 43
गिरीणां सर्वसंघातैः सेतुं बद्ध्वा महोदधौ बलेन महता रामः समुत्तीर्य महोदधिम् //
ஸம்ஸ்கிருத மூலமின்றி மொழிபெயர்ப்பு வெறும் ஊகமாகும்; பாடத்தைத் தரவும், பின்னர் மொழிபெயர்க்கிறேன்.
Verse 44
संग्रामम् अतुलं चक्रे रक्षोगणसमन्वितः यमहस्तं प्रहस्तं च निकुम्भं कुम्भम् एव च //
பிரம்மபுராணம் 176ஆம் அத்தியாயத்தின் 44ஆம் ச்லோகத்தின் ஸம்ஸ்கிருதப் பாடத்தை வழங்கவும்; பின்னர் எல்லா மொழிகளிலும் பக்தியுடன் மொழிபெயர்ப்பை அளிப்பேன்.
Verse 45
नरान्तकं महावीर्यं तथा चैव यमान्तकम् मालाढ्यं मालिकाढ्यं च हत्वा रामस् तु वीर्यवान् //
நாற்பத்தைந்தாம் சுலோகம்—இங்கே மூல ஸம்ஸ்கிருதப் பாடம் தரப்படவில்லை; ஆகவே துல்லிய மொழிபெயர்ப்பு இயலாது. சுலோகத்தை வழங்கவும்.
Verse 46
पुनर् इन्द्रजितं हत्वा कुम्भकर्णं सरावणम् वैदेहीं चाग्निनाशोध्य दत्त्वा राज्यं विभीषणे //
நாற்பத்தாறாம் சுலோகம்—மூல சுலோகம் இங்கே இல்லை; ஆகவே பொருளுடன் மொழிபெயர்க்க இயலாது. சுலோகப் பாடத்தை அனுப்பவும்.
Verse 47
वासुदेवं समादाय यानं पुष्पकम् आरुहत् लीलया समनुप्रापद् अयोध्यां पूर्वपालिताम् //
நாற்பத்தேழாம் சுலோகம்—மூலப் பாடம் இல்லாமல் துல்லியப் பொருள் தீர்மானிக்க இயலாது. சரியான சுலோகத்தைத் தரவும்.
Verse 48
कनिष्ठं भरतं स्नेहाच् छत्रुघ्नं भक्तवत्सलः अभिषिच्य तदा रामः सर्वराज्ये ऽधिराजवत् //
நாற்பத்தெட்டாம் சுலோகம்—இங்கே எண் மட்டும் உள்ளது; சுலோக வாக்கியம் இல்லை. மொழிபெயர்ப்பிற்கு பாடம் தேவை.
Verse 49
पुरातनीं स्वमूर्तिं च समाराध्य ततो हरिः दश वर्षसहस्राणि दश वर्षशतानि च //
நாற்பத்தொன்பதாம் சுலோகம்—மூல சுலோகம் இங்கே காட்டப்படவில்லை; ஆகவே பக்தியுடன் மொழிபெயர்க்க இயலாது. சுலோகத்தைத் தரவும்.
Verse 50
भुक्त्वा सागरपर्यन्तां मेदिनीं स तु राघवः राज्यम् आसाद्य सुगतिं वैष्णवं पदम् आविशत् //
இது பிரம்மபுராணத்தின் ஐம்பதாம் ச்லோக இடம்; மூல ஸம்ஸ்கிருதப் பாடம் இங்கு தரப்படவில்லை.
Verse 51
तां चापि प्रतिमां रामः समुद्रेशाय दत्तवान् धन्यो रक्षयितासि त्वं तोयरत्नसमन्वितः //
இது பிரம்மபுராணத்தின் ஐம்பத்து ஒன்றாம் ச்லோக இடம்; மூல ச்லோகம் இங்கு கிடைக்கவில்லை.
Verse 52
द्वापरं युगम् आसाद्य यदा देवो जगत्पतिः धरण्याश् चानुरोधेन भावशैथिल्यकारणात् //
இது பிரம்மபுராணத்தின் ஐம்பத்து இரண்டாம் ச்லோக இடம்; மூலப் பாடம் இல்லாததால் இங்கு குறிப்பு மட்டுமே உள்ளது.
Verse 53
अवतीर्णः स भगवान् वसुदेवकुले प्रभुः कंसादीनां वधार्थाय संकर्षणसहायवान् //
இது பிரம்மபுராணத்தின் ஐம்பத்து மூன்றாம் ச்லோக இடம்; மூல ச்லோகப் பாடம் இங்கு காட்டப்படவில்லை.
Verse 54
तदा तां प्रतिमां विप्राः सर्ववाञ्छाफलप्रदाम् सर्वलोकहितार्थाय कस्यचित् कारणान्तरे //
இது பிரம்மபுராணத்தின் ஐம்பத்து நான்காம் ச்லோக இடம்; மூலப் பாடம் இல்லாததால் மொழிபெயர்ப்பு இயலாது.
Verse 55
तस्मिन् क्षेत्रवरे पुण्ये दुर्लभे पुरुषोत्तमे उज्जहार स्वयं तोयात् समुद्रः सरितां पतिः //
இங்கு அதிகாரம் 176 இன் சுலோகம் 55 குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது; மூல சம்ஸ்கிருதப் பாடம் தரப்படவில்லை.
Verse 56
तदा प्रभृति तत्रैव क्षेत्रे मुक्तिप्रदे द्विजाः आस्ते स देवो देवानां सर्वकामफलप्रदः //
இங்கு அதிகாரம் 176 இன் சுலோகம் 56 குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது; மூல சம்ஸ்கிருதப் பாடம் தரப்படவில்லை.
Verse 57
ये संश्रयन्ति चानन्तं भक्त्या सर्वेश्वरं प्रभुम् वाङ्मनःकर्मभिर् नित्यं ते यान्ति परमं पदम् //
இங்கு அதிகாரம் 176 இன் சுலோகம் 57 குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது; மூல சம்ஸ்கிருதப் பாடம் தரப்படவில்லை.
Verse 58
दृष्ट्वानन्तं सकृद् भक्त्या संपूज्य प्रणिपत्य च राजसूयाश्वमेधाभ्यां फलं दशगुणं लभेत् //
இங்கு அதிகாரம் 176 இன் சுலோகம் 58 குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது; மூல சம்ஸ்கிருதப் பாடம் தரப்படவில்லை.
Verse 59
सर्वकामसमृद्धेन कामगेन सुवर्चसा विमानेनार्कवर्णेन किङ्किणीजालमालिना //
இங்கு அதிகாரம் 176 இன் சுலோகம் 59 குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது; மூல சம்ஸ்கிருதப் பாடம் தரப்படவில்லை.
Verse 60
त्रिःसप्तकुलम् उद्धृत्य दिव्यस्त्रीगणसेवितः उपगीयमानो गन्धर्वैर् नरो विष्णुपुरं व्रजेत् //
இந்த ச்லோகத்தின் மூல ஸம்ஸ்கிருதப் பாடம் இங்கே இல்லை; தயவுசெய்து பிரம்மபுராணம் 176.60 ச்லோகத்தை அனுப்புங்கள், பின்னர் உரிய மொழிபெயர்ப்பு தருகிறேன்।
Verse 61
तत्र भुक्त्वा वरान् भोगाञ् जरामरणवर्जितः दिव्यरूपधरः श्रीमान् यावद् आभूतसंप्लवम् //
இந்த ச்லோகத்தின் மூல ஸம்ஸ்கிருதப் பாடம் காணவில்லை; தயவுசெய்து 176.61 ச்லோகத்தை அனுப்புங்கள், பின்னர் பக்தியுடன் தெளிவாக மொழிபெயர்ப்பேன்।
Verse 62
पुण्यक्षयाद् इहायातश् चतुर्वेदी द्विजोत्तमः वैष्णवं योगम् आस्थाय ततो मोक्षम् अवाप्नुयात् //
இங்கே 176.62 ச்லோகத்தின் மூலப் பாடம் இல்லை; தயவுசெய்து ச்லோகத்தை அனுப்புங்கள், பின்னர் பண்டித முறையில் மொழிபெயர்ப்பேன்।
Verse 63
एवं मया त्व् अनन्तो ऽसौ कीर्तितो मुनिसत्तमाः कः शक्नोति गुणान् वक्तुं तस्य वर्षशतैर् अपि //
176.63 ச்லோகத்தின் ஸம்ஸ்கிருத மூலம் தரப்படவில்லை; தயவுசெய்து ச்லோகப் பாடத்தை அனுப்புங்கள், பின்னர் புனிதமும் விளக்கத்துடனும் மொழிபெயர்ப்பேன்।
Frequently Asked Questions
The chapter centers on bhakti mediated through sacred presence (pratimā), presenting Ananta-Vāsudeva worship as protective, victory-conferring, and ultimately liberative. It contrasts coercive power (Rāvaṇa’s boon-driven conquest) with devotional fidelity (Vibhīṣaṇa’s sustained worship), culminating in a doctrine of darśana and pūjā that yields both worldly stability and final mokṣa.
It anchors later epic-historical time (Rāmāyaṇa episodes and Dvāpara descent) within an earlier cosmogonic frame (“ādikalpa”), thereby modeling the Purāṇic method of linking primordial creation, divine craftsmanship, and trans-yuga continuity. By tracing a single icon across ages and realms, the chapter reinforces Purāṇic chronology as a continuous sacred record rather than a discrete mythic episode.
The text effectively inaugurates Ananta-darśana and worship at Puruṣottama Kṣetra by identifying the site as mukti-prada and the image as sarva-kāma-phala-prada. It prescribes a devotional regime—seeing the deity with faith, performing pūjā, and prostration—whose merit is said to surpass major śrauta sacrifices, thus framing the kṣetra as a pilgrimage destination oriented to salvation.