Adhyaya 8

Verse 1

श्रीराजोवाच यया गुप्त: सहस्राक्ष: सवाहान् रिपुसैनिकान् । क्रीडन्निव विनिर्जित्य त्रिलोक्या बुभुजे श्रियम् ॥ १ ॥ भगवंस्तन्ममाख्याहि वर्म नारायणात्मकम् । यथाततायिन: शत्रून्येन गुप्तोऽजयन्मृधे ॥ २ ॥

ஸ்ரீ அரசன் கூறினான்—ஓ பகவான், எந்த விஷ்ணு-மந்திரக் கவசத்தால் ஆயிரக்கண் இந்திரன் வாகனங்களுடன் கூடிய பகைவர் படைகளை விளையாட்டுபோல் வென்று, மூவுலகச் செல்வத்தை அனுபவித்தானோ, அதை எனக்குச் சொல்லுங்கள்। அந்த நாராயணாத்மக வर्मத்தை விளக்குங்கள்; அதன் பாதுகாப்பால் இந்திரன் போரில் உயிர்கொல்லும் பகைவர்களை வென்றான்।

Verse 2

श्रीराजोवाच यया गुप्त: सहस्राक्ष: सवाहान् रिपुसैनिकान् । क्रीडन्निव विनिर्जित्य त्रिलोक्या बुभुजे श्रियम् ॥ १ ॥ भगवंस्तन्ममाख्याहि वर्म नारायणात्मकम् । यथाततायिन: शत्रून्येन गुप्तोऽजयन्मृधे ॥ २ ॥

ஸ்ரீ அரசன் கூறினான்—ஓ பகவான், எந்த விஷ்ணு-மந்திரக் கவசத்தால் ஆயிரக்கண் இந்திரன் வாகனங்களுடன் கூடிய பகைவர் படைகளை விளையாட்டுபோல் வென்று, மூவுலகச் செல்வத்தை அனுபவித்தானோ, அதை எனக்குச் சொல்லுங்கள்। அந்த நாராயணாத்மக வर्मத்தை விளக்குங்கள்; அதன் பாதுகாப்பால் இந்திரன் போரில் உயிர்கொல்லும் பகைவர்களை வென்றான்।

Verse 3

श्रीबादरायणिरुवाच वृत: पुरोहितस्त्वाष्ट्रो महेन्द्रायानुपृच्छते । नारायणाख्यं वर्माह तदिहैकमना: श‍ृणु ॥ ३ ॥

ஸ்ரீ சுகதேவ கோஸ்வாமி கூறினார்—தேவர்கள் த்வாஷ்ட்ரரின் மகன் விஷ்வரூபனை புரோஹிதனாக நியமித்தனர். மகேந்திரன் இந்திரன் ‘நாராயண-கவசம்’ பற்றி கேட்டபோது, விஷ்வரூபன் அதை உரைத்தான். ஒருமனத்துடன் கேள்।

Verse 4

श्रीविश्‍वरूप उवाच धौताङ्‌घ्रिपाणिराचम्य सपवित्र उदङ्‍मुख: । कृतस्वाङ्गकरन्यासो मन्त्राभ्यां वाग्यत: शुचि: ॥ ४ ॥ नारायणपरं वर्म सन्नह्येद् भय आगते । पादयोर्जानुनोरूर्वोरुदरे हृद्यथोरसि ॥ ५ ॥ मुखे शिरस्यानुपूर्व्यादोंङ्कारादीनि विन्यसेत् । ॐ नमो नारायणायेति विपर्ययमथापि वा ॥ ६ ॥

விஷ்வரூபன் கூறினான்—பயம் வந்தால் முதலில் கை கால்களைத் தூய்மையாகக் கழுவி ஆச்சமனம் செய்ய வேண்டும்; புனித குச்சைத் தொட்டு வடக்கு நோக்கி அமைதியாகவும் தூய்மையாகவும் அமர வேண்டும். பின்னர் அஷ்டாக்ஷரி ‘ஓம் நமோ நாராயணாய’ மற்றும் த்வாதசாக்ஷரி மந்திரங்களால் அங்க-கரந்யாசம் செய்து நாராயணபரமான கவசத்தை அணிய வேண்டும். பாதங்களில் தொடங்கி முறையே முழங்கால், தொடை, வயிறு, இதயம், மார்பு, வாய், தலை என பிரணவாதி எழுத்துகளை ந்யாசம் செய்து, பின்னர் எதிர்முறையிலும் ந்யாசம் செய்ய வேண்டும்।

Verse 5

श्रीविश्‍वरूप उवाच धौताङ्‌घ्रिपाणिराचम्य सपवित्र उदङ्‍मुख: । कृतस्वाङ्गकरन्यासो मन्त्राभ्यां वाग्यत: शुचि: ॥ ४ ॥ नारायणपरं वर्म सन्नह्येद् भय आगते । पादयोर्जानुनोरूर्वोरुदरे हृद्यथोरसि ॥ ५ ॥ मुखे शिरस्यानुपूर्व्यादोंङ्कारादीनि विन्यसेत् । ॐ नमो नारायणायेति विपर्ययमथापि वा ॥ ६ ॥

ஸ்ரீ விஶ்வரூபர் கூறினார்—பயம் வந்தால் முதலில் கை கால்களைத் தூய்மைப்படுத்தி ஆச்சமனம் செய்து, புனிதனாய் வடதிசை நோக்கி அமர்ந்து குச்சைத் தொட்ந்து மௌனமாக இருக்க வேண்டும். பின்னர் அஷ்டாக்ஷர, த்வாதசாக்ஷர மந்திரங்களால் கர-அங்க ந்யாசம் செய்து ‘ஓம் நமோ நாராயணாய’ என ஜபித்தபடி பாதங்களிலிருந்து முறையே முழங்கால், தொடை, வயிறு, இதயம், மார்பு, வாய், தலை என ந்யாசம் செய்ய வேண்டும்; பின்னர் எதிர்முறையிலும் செய்ய வேண்டும். இதுவே நாராயண கவசம் அணிதல்.

Verse 6

श्रीविश्‍वरूप उवाच धौताङ्‌घ्रिपाणिराचम्य सपवित्र उदङ्‍मुख: । कृतस्वाङ्गकरन्यासो मन्त्राभ्यां वाग्यत: शुचि: ॥ ४ ॥ नारायणपरं वर्म सन्नह्येद् भय आगते । पादयोर्जानुनोरूर्वोरुदरे हृद्यथोरसि ॥ ५ ॥ मुखे शिरस्यानुपूर्व्यादोंङ्कारादीनि विन्यसेत् । ॐ नमो नारायणायेति विपर्ययमथापि वा ॥ ६ ॥

ஸ்ரீ விஶ்வரூபர் கூறினார்—பயத்தின் வேளையில் கை கால்களைத் துவைத்து ஆச்சமனம் செய்து தூய்மையடைந்து, வடதிசை நோக்கி அமர்ந்து குச்சைத் தொட்ந்து மௌனமாக இருக்க வேண்டும். பின்னர் அஷ்டாக்ஷரமும் த்வாதசாக்ஷரமும் மந்திரங்களால் ந்யாசம் செய்து நாராயண கவசத்தை அணிய வேண்டும். ‘ஓம் நமோ நாராயணாய’ என ஜபித்தபடி பாதம் முதல் தலை வரை வரிசையாக ந்யாசம் செய்து, பின்னர் எதிர்வரிசையிலும் செய்ய வேண்டும்.

Verse 7

करन्यासं तत: कुर्याद् द्वादशाक्षरविद्यया । प्रणवादियकारान्तमङ्गुल्यङ्गुष्ठपर्वसु ॥ ७ ॥

பின்னர் த்வாதசாக்ஷர வித்யை ‘ஓம் நமோ பகவதே வாசுதேவாய’ மூலம் கரந்யாசம் செய்ய வேண்டும். ஒவ்வொரு எழுத்துக்கும் முன் ஓங்காரத்தைச் சேர்த்து, வலது கையின் சுட்டுவிரல் முதல் தொடங்கி விரல் நுனிகளில் எழுத்துகளை நிறுவி, இடது கையின் சுட்டுவிரல் வரை நிறைவு செய்ய வேண்டும். மீதமுள்ள நான்கு எழுத்துகளை பெருவிரல் மூட்டுகளில் ந்யாசம் செய்ய வேண்டும்.

Verse 8

न्यसेद्‌धृदय ओंङ्कारं विकारमनु मूर्धनि । षकारं तु भ्रुवोर्मध्ये णकारं शिखया न्यसेत् ॥ ८ ॥ वेकारं नेत्रयोर्युञ्‍ज्यान्नकारं सर्वसन्धिषु । मकारमस्त्रमुद्दिश्य मन्त्रमूर्तिर्भवेद् बुध: ॥ ९ ॥ सविसर्गं फडन्तं तत्सर्वदिक्षु विनिर्दिशेत् । ॐ विष्णवे नम इति ॥ १० ॥

பின்னர் ஆறெழுத்து மந்திரமான ‘ஓம் விஷ்ணவே நமः’ என்பதை ஜபிக்க வேண்டும். ஓங்காரத்தை இதயத்தில், ‘வி’யை தலைமேல், ‘ஷ’யை புருவமத்தியில், ‘ண’யை சிகையில், ‘வே’யை கண்களுக்கிடையில் நிறுவ வேண்டும். பின்னர் ‘ந’யை உடலின் எல்லா மூட்டுகளிலும் ந்யாசம் செய்து, ‘ம’யை ஆயுதமாகத் தியானிக்க வேண்டும்—இவ்வாறு சாதகர் மந்திரமூர்த்தியாகிறார். இறுதியில் விசர்கத்துடன் ‘மஃ அஸ்த்ராய பட்’ என்று கூறி கிழக்கு முதலான எல்லாத் திசைகளிலும் செலுத்த வேண்டும்.

Verse 9

न्यसेद्‌धृदय ओंङ्कारं विकारमनु मूर्धनि । षकारं तु भ्रुवोर्मध्ये णकारं शिखया न्यसेत् ॥ ८ ॥ वेकारं नेत्रयोर्युञ्‍ज्यान्नकारं सर्वसन्धिषु । मकारमस्त्रमुद्दिश्य मन्त्रमूर्तिर्भवेद् बुध: ॥ ९ ॥ सविसर्गं फडन्तं तत्सर्वदिक्षु विनिर्दिशेत् । ॐ विष्णवे नम इति ॥ १० ॥

‘ஓம் விஷ்ணவே நமः’ என்ற ஆறெழுத்து மந்திரத்தை ஜபித்தபடி, ஓங்காரத்தை இதயத்தில், ‘வி’யை தலைமேல், ‘ஷ’யை புருவமத்தியில், ‘ண’யை சிகையில், ‘வே’யை கண்களுக்கிடையில் ந்யாசம் செய்ய வேண்டும். பின்னர் ‘ந’யை எல்லா மூட்டுகளிலும் நிறுவி, ‘ம’யை ஆயுதமாகத் தியானிக்க வேண்டும்; இதனால் சாதகர் மந்திரமூர்த்தியாகிறார். இறுதியில் விசர்கத்துடன் ‘மஃ அஸ்த்ராய பட்’ என்று கூறி கிழக்கு முதலான எல்லாத் திசைகளிலும் உச்சரிக்க வேண்டும்.

Verse 10

न्यसेद्‌धृदय ओंङ्कारं विकारमनु मूर्धनि । षकारं तु भ्रुवोर्मध्ये णकारं शिखया न्यसेत् ॥ ८ ॥ वेकारं नेत्रयोर्युञ्‍ज्यान्नकारं सर्वसन्धिषु । मकारमस्त्रमुद्दिश्य मन्त्रमूर्तिर्भवेद् बुध: ॥ ९ ॥ सविसर्गं फडन्तं तत्सर्वदिक्षु विनिर्दिशेत् । ॐ विष्णवे नम इति ॥ १० ॥

பின்பு ஆறெழுத்து மந்திரமான “ஓம் விஷ்ணவே நமः” என ஜபிக்க வேண்டும். ‘ஓம்’ இதயத்தில், ‘வி’ தலைச்சிகரத்தில், ‘ஷ’ புருவமத்தியில், ‘ண’ சிகையில், ‘வே’ கண்களுக்கிடையில் ந்யாசம் செய்ய வேண்டும். ‘ந’ ஐ உடலின் எல்லா மூட்டு-இணைப்புகளிலும் வைத்து, ‘ம’ ஐ ஆயுதமாகத் தியானித்தால் ஜபிப்பவன் மந்திரமூர்த்தியாகிறான். இறுதியில் விசர்கம் சேர்த்து “மஃ அஸ்த்ராய பத்” என்று கிழக்கிலிருந்து தொடங்கி எல்லாத் திசைகளிலும் உச்சரிக்க; மந்திரக் கவசம் திசைகளைப் பிணைக்கும்.

Verse 11

आत्मानं परमं ध्यायेद् ध्येयं षट्‍‌शक्तिभिर्युतम् । विद्यातेजस्तपोमूर्तिमिमं मन्त्रमुदाहरेत् ॥ ११ ॥

ஜபம் முடிந்த பின், சாதகன் தன்னை குணரீதியாக பரமபுருஷனுடன் ஒன்றெனத் தியானிக்க வேண்டும்—அவர் ஆறுவகை ஐஸ்வர்யங்களால் நிறைந்த, தியானத்திற்குரியவர். அவரை வித்யை, தேஜஸ், தபஸ் ஆகியவற்றின் மூர்த்தியாக மனத்தில் தாங்கி, பின்னர் பகவான் நாராயணனுக்கான இந்த ரட்சாகவசப் பிரார்த்தனை ‘நாராயண-கவசம்’ என்பதை உச்சரிக்க வேண்டும்.

Verse 12

ॐ हरिर्विदध्यान्मम सर्वरक्षां न्यस्ताङ्‌घ्रिपद्म: पतगेन्द्रपृष्ठे । दरारिचर्मासिगदेषुचाप- पाशान् दधानोऽष्टगुणोऽष्टबाहु: ॥ १२ ॥

ஓம் ஹரி எனக்கு எல்லாவித ரட்சையையும் அருள்வாராக. அவர் கருடேந்திரனின் முதுகில் அமர்ந்து, தமது தாமரைத் திருவடிகளை அவன் மீது வைத்துள்ளார்; சங்கம், சக்கரம், கேடயம், வாள், கதா, அம்புகள், வில், பாசம் என எட்டு ஆயுதங்களைத் தாங்குகிறார். எட்டு கரங்களும் அஷ்டசித்திகளும் நிறைந்த அந்த சர்வசக்தி பகவான் எப்போதும் என்னைக் காக்கட்டும்.

Verse 13

जलेषु मां रक्षतु मत्स्यमूर्ति- र्यादोगणेभ्यो वरुणस्य पाशात् । स्थलेषु मायावटुवामनोऽव्यात् त्रिविक्रम: खेऽवतु विश्वरूप: ॥ १३ ॥

நீரில் மತ್ಸ்யமூர்த்தியான பகவான் என்னைக் காக்கட்டும்—வருணனின் பாசத்திலிருந்தும், அச்சமூட்டும் நீர்வாழ் உயிர்களிலிருந்தும். நிலத்தில் மாயாசக்தியை விரித்து வடு-வாமன ரூபம் கொண்ட வாமனதேவன் என்னைக் காக்கட்டும். ஆகாயத்தில் மூவுலகையும் வென்ற விஸ்வரூபத் திரிவிக்ரமப் பெருமான் என்னைக் காக்கட்டும்.

Verse 14

दुर्गेष्वटव्याजिमुखादिषु प्रभु: पायान्नृसिंहोऽसुरयूथपारि: । विमुञ्चतो यस्य महाट्टहासं दिशो विनेदुर्न्यपतंश्च गर्भा: ॥ १४ ॥

காடு, கடினமான இடங்கள், போர்முனை முதலியவற்றில் பிரபு நரசிம்மதேவன் என்னைக் காக்கட்டும்—அசுரத் தலைவன் ஹிரண்யகசிபுவின் பகைவனாகத் தோன்றியவர். அவர் விடுத்த மகா அட்டஹாசம் ஒலித்தவுடன் திசைகள் முழங்கின; அசுரர்களின் கர்ப்பிணிப் பெண்களின் கருக்கள் விழுந்தன. அந்த கருணைமிகு ஆண்டவன் எல்லாத் திசைகளிலும், ஆபத்திடங்களிலும், என்னைக் காக்கட்டும்.

Verse 15

रक्षत्वसौ माध्वनि यज्ञकल्प: स्वदंष्ट्रयोन्नीतधरो वराह: । रामोऽद्रिकूटेष्वथ विप्रवासे सलक्ष्मणोऽव्याद् भरताग्रजोऽस्मान् ॥ १५ ॥

யாகஸ்வரூபமான யஜ்ஞேஸ்வரன் வராஹ பகவான், கூர்மையான தந்தங்களால் பூமியை நீரிலிருந்து உயர்த்தியவர், வீதியில் உள்ள துஷ்டர்களிடமிருந்து என்னைக் காக்கட்டும். மலைச் சிகரங்களில் பரசுராமன் காக்கட்டும்; அந்நாட்டில் பரதனின் அண்ணன் ஸ்ரீராமன் லக்ஷ்மணனுடன் எங்களைப் பாதுகாக்கட்டும்.

Verse 16

मामुग्रधर्मादखिलात्प्रमादा- न्नारायण: पातु नरश्च हासात् । दत्तस्त्वयोगादथ योगनाथ: पायाद्गुणेश: कपिल: कर्मबन्धात् ॥ १६ ॥

கடுமையான பொய்மத வழிகளையும் அலட்சியத்தால் கடமையிலிருந்து வீழ்வதையும் இருந்து நாராயணன் என்னைக் காக்கட்டும்; ‘நர’ அவதாரம் தேவையற்ற அகந்தையிலிருந்து காக்கட்டும். யோகநாதன் தத்தாத்ரேயன் பக்தியோகத்தில் சறுக்குவதிலிருந்து காக்கட்டும்; குணேசன் கபிலன் கர்மப் பந்தத்திலிருந்து என்னை விடுவிக்கட்டும்.

Verse 17

सनत्कुमारोऽवतु कामदेवा- द्धयशीर्षा मां पथि देवहेलनात् । देवर्षिवर्य: पुरुषार्चनान्तरात् कूर्मो हरिर्मां निरयादशेषात् ॥ १७ ॥

சனத்குமாரர் காம ஆசைகளிலிருந்து என்னைக் காக்கட்டும். நல்வினை தொடங்கும் வேளையில் வழியில் பரமனை அவமதிக்கும் குற்றத்திலிருந்து ஹயசீர்ஷன் (ஹயக்ரீவன்) என்னைக் காக்கட்டும். தேவரிஷி நாரதர் தெய்வாராதனையில் ஏற்படும் அபராதங்களிலிருந்து காக்கட்டும்; கூர்ம ரூப ஹரி அளவற்ற நரகங்களில் வீழ்வதிலிருந்து என்னைக் காப்பாற்றட்டும்.

Verse 18

धन्वन्तरिर्भगवान् पात्वपथ्याद् द्वन्द्वाद् भयाद‍ृषभो निर्जितात्मा । यज्ञश्च लोकादवताज्जनान्ताद् बलो गणात् क्रोधवशादहीन्द्र: ॥ १८ ॥

பகவான் தன்வந்தரி தீய உணவுகளிலிருந்தும் நோய்பயத்திலிருந்தும் என்னைக் காக்கட்டும். உள்ளும் புறமும் வென்ற ரிஷபதேவன் குளிர்-வெப்பம் போன்ற இருமைகளால் வரும் பயத்திலிருந்து காக்கட்டும். யஜ்ஞ அவதாரம் மக்கள் நிந்தை மற்றும் பொதுஇடரிலிருந்து காக்கட்டும்; அஹீந்திர ரூப பலராமன் பொறாமை கொண்ட பாம்புகளும் கோபத்தால் எழும் பகைவரும் இருந்து என்னைக் காக்கட்டும்.

Verse 19

द्वैपायनो भगवानप्रबोधाद् बुद्धस्तु पाषण्डगणप्रमादात् । कल्कि: कले: कालमलात् प्रपातु धर्मावनायोरुकृतावतार: ॥ १९ ॥

வேத ஞானம் இல்லாமையால் வரும் அறியாமையிலிருந்து பகவான் த்வைபாயன வியாசர் என்னைக் காக்கட்டும். வேதத்துக்கு எதிரான செயல்களும் பாஷண்டக் கூட்டங்களின் அலட்சியமும் இருந்து புத்ததேவன் காக்கட்டும். மேலும் தர்மத்தைப் பாதுகாக்க வந்த மகா அவதாரம் கல்கி, கலியுகத்தின் களிமையிலிருந்து என்னை மீட்டருளட்டும்.

Verse 20

मां केशवो गदया प्रातरव्याद् गोविन्द आसङ्गवमात्तवेणु: । नारायण: प्राह्ण उदात्तशक्ति- र्मध्यन्दिने विष्णुररीन्द्रपाणि: ॥ २० ॥

நாளின் முதல் பிரஹரத்தில் கதையுடைய கேசவன் என்னைக் காக்கட்டும்; இரண்டாம் பிரஹரத்தில் வேணு வாசிக்கும் கோவிந்தன் காக்கட்டும். மூன்றாம் பிரஹரத்தில் அனைத்துச் சக்திகளும் உடைய நாராயணன், மதியத்தில் பகைவரை அழிக்கும் சக்கரபாணி விஷ்ணு என்னைக் காக்கட்டும்.

Verse 21

देवोऽपराह्णे मधुहोग्रधन्वा सायं त्रिधामावतु माधवो माम् । दोषे हृषीकेश उतार्धरात्रे निशीथ एकोऽवतु पद्मनाभ: ॥ २१ ॥

நாளின் ஐந்தாம் பிரஹரத்தில் அசுரர்களுக்கு அச்சமூட்டும் வில்லைக் கொண்ட மதுஸூதனன் என்னைக் காக்கட்டும். மாலையில் திரிதாம ரூபமான மாதவன் காக்கட்டும்; இரவின் தொடக்கத்தில் ஹ்ருஷீகேசன், நிசீதத்தில் ஒருவனாகிய பத்மநாபன் என்னைக் காக்கட்டும்.

Verse 22

श्रीवत्सधामापररात्र ईश: प्रत्यूष ईशोऽसिधरो जनार्दन: । दामोदरोऽव्यादनुसन्ध्यं प्रभाते विश्वेश्वरो भगवान् कालमूर्ति: ॥ २२ ॥

நள்ளிரவுக்குப் பின் வானம் செம்மையடையும் வரை ஸ்ரீவத்ஸம் தாங்கிய ஈசன் என்னைக் காக்கட்டும். இரவின் முடிவில் வாளை ஏந்திய ஜனார்தனன் காக்கட்டும். விடியற்காலையில் தாமோதரன் காக்கட்டும்; பகல்-இரவு சந்திக்காலங்களில் காலமூர்த்தியான விஸ்வேஸ்வர பகவான் என்னைக் காக்கட்டும்.

Verse 23

चक्रं युगान्तानलतिग्मनेमि भ्रमत् समन्ताद् भगवत्प्रयुक्तम् । दन्दग्धि दन्दग्ध्यरिसैन्यमाशु कक्षं यथा वातसखो हुताश: ॥ २३ ॥

பகவான் இயக்கி நான்கு திசைகளிலும் சுழலும், யுகாந்தத் தீயைப் போல கூர்மையான விளிம்புகள் கொண்ட அந்தச் சக்கரம்—காற்றின் துணையுடன் தீ உலர்ந்த புல்லை சாம்பலாக்குவது போல—சுதர்சனச் சக்கரம் எங்கள் பகைவர் படையை விரைவில் சாம்பலாக்கட்டும்.

Verse 24

गदेऽशनिस्पर्शनविस्फुलिङ्गे निष्पिण्ढि निष्पिण्ढ्यजितप्रियासि । कुष्माण्डवैनायकयक्षरक्षो- भूतग्रहांश्चूर्णय चूर्णयारीन् ॥ २४ ॥

ஓ பரமபுருஷனின் கையில் உள்ள கதையே! நீ இடியெனத் தாக்கும் தீச்சினங்களை உமிழ்வாய்; அஜிதனுக்கு மிகப் பிரியமானவள். அருள்கூர்ந்து என் பகைவரை நசுக்கி நசுக்கி தூளாக்கு; குஷ்மாண்டர், வைநாயகர், யக்ஷர், ராக்ஷசர், பூதர், கிரகங்கள் ஆகிய தீயவர்களைப் பொடியாக்கி விடு.

Verse 25

त्वं यातुधानप्रमथप्रेतमातृ- पिशाचविप्रग्रहघोरद‍ृष्टीन् । दरेन्द्र विद्रावय कृष्णपूरितो भीमस्वनोऽरेर्हृदयानि कम्पयन् ॥ २५ ॥

ஓ சங்கு-சிறந்த பாஞ்சஜன்யா! நீ எப்போதும் ஸ்ரீகிருஷ்ணனின் பிராணனால் நிறைந்தவன். ஆகவே உன் பயங்கர நாதம் ராக்ஷசர், பிரமதர், பிரேதர், மாத்ருக்கள், பிசாசுகள் மற்றும் கொடிய பார்வையுடைய பிராமண-பூதங்கள் போன்ற பகைவர்களின் இதயங்களை நடுங்கச் செய்து அவர்களை விரட்டுகிறது।

Verse 26

त्वं तिग्मधारासिवरारिसैन्य- मीशप्रयुक्तो मम छिन्धि छिन्धि । चक्षूंषि चर्मञ्छतचन्द्र छादय द्विषामघोनां हर पापचक्षुषाम् ॥ २६ ॥

ஓ கூர்மையான வாள்களின் அரசே! நீ பரமேஸ்வரனால் இயக்கப்படுகிறாய்; என் பகைவர்களின் படையை துண்டு துண்டாக வெட்டு, வெட்டு. ஓ நூறு சந்திரச் சின்னங்கள் பொறித்த கேடயமே! பாவிகளான பகைவர்களின் கண்களை மூடி, அவர்களின் பாவக் கண்பார்வையை அகற்று।

Verse 27

यन्नो भयं ग्रहेभ्योऽभूत् केतुभ्यो नृभ्य एव च । सरीसृपेभ्यो दंष्ट्रिभ्यो भूतेभ्योंहोभ्य एव च ॥ २७ ॥ सर्वाण्येतानि भगवन्नामरूपानुकीर्तनात् । प्रयान्तु सङ्‌क्षयं सद्यो ये न: श्रेय:प्रतीपका: ॥ २८ ॥

தீய கிரகங்கள், விண்கற்கள், பொறாமை கொண்ட மனிதர்கள், பாம்பு-தேள் மற்றும் புலி-ஓநாய் போன்ற கொடிய மிருகங்கள், பேய்-பிசாசுகள், மேலும் பூமி-நீர்-அக்னி-காற்று போன்ற தத்துவங்கள், மின்னல் மற்றும் முன்பாவங்கள்—இவற்றால் எமக்கு உண்டாகும் அச்சம்; பகவானின் நாமம், ரூபம், குணங்கள், பரிகரங்கள் ஆகியவற்றின் கீர்த்தனத்தால், எமது நலனுக்கு எதிரான இத்தனை தடைகளும் உடனே அழிந்தொழியட்டும்।

Verse 28

यन्नो भयं ग्रहेभ्योऽभूत् केतुभ्यो नृभ्य एव च । सरीसृपेभ्यो दंष्ट्रिभ्यो भूतेभ्योंहोभ्य एव च ॥ २७ ॥ सर्वाण्येतानि भगवन्नामरूपानुकीर्तनात् । प्रयान्तु सङ्‌क्षयं सद्यो ये न: श्रेय:प्रतीपका: ॥ २८ ॥

தீய கிரகங்கள், விண்கற்கள், பொறாமை கொண்ட மனிதர்கள், பாம்பு-தேள் மற்றும் புலி-ஓநாய் போன்ற கொடிய மிருகங்கள், பேய்-பிசாசுகள், மேலும் பூமி-நீர்-அக்னி-காற்று போன்ற தத்துவங்கள், மின்னல் மற்றும் முன்பாவங்கள்—இவற்றால் எமக்கு உண்டாகும் அச்சம்; பகவானின் நாமம், ரூபம், குணங்கள், பரிகரங்கள் ஆகியவற்றின் கீர்த்தனத்தால், எமது நலனுக்கு எதிரான இத்தனை தடைகளும் உடனே அழிந்தொழியட்டும்।

Verse 29

गरुडो भगवान् स्तोत्रस्तोभश्छन्दोमय: प्रभु: । रक्षत्वशेषकृच्छ्रेभ्यो विष्वक्सेन: स्वनामभि: ॥ २९ ॥

பகவான் விஷ்ணுவின் வாகனமான கருடதேவர்—ஸ்தோத்திரங்களால் போற்றப்படும், வேதமயப் பெருமான்—எங்களை எல்லா அபாயங்களிலிருந்தும் காக்கட்டும்; மேலும் பகவான் விஷ்வக்சேனரும் தமது புனித நாமங்களால் எங்களை எல்லா ஆபத்துகளிலிருந்தும் பாதுகாக்கட்டும்।

Verse 30

सर्वापद्‌भ्यो हरेर्नामरूपयानायुधानि न: । बुद्धीन्द्रियमन:प्राणान् पान्तु पार्षदभूषणा: ॥ ३० ॥

எல்லா அபாயங்களிலிருந்தும் ஹரியின் புனித நாமங்கள், அவரது தெய்வீக ரூபங்கள், அவரது வாகனங்கள் மற்றும் ஆயுதங்கள்—அவை அவரது பரிஷதர்களின் அலங்காரங்கள்—எங்கள் புத்தி, இந்திரியங்கள், மனம், பிராணனைப் பாதுகாக்கட்டும்।

Verse 31

यथा हि भगवानेव वस्तुत: सदसच्च यत् । सत्येनानेन न: सर्वे यान्तु नाशमुपद्रवा: ॥ ३१ ॥

ஸ்தூலமும் சூக்ஷ்மமும் ஆன பிரபஞ்சம் பொருட்சார்ந்ததாயினும், காரணங்களின் காரணமான பகவானிடமிருந்து அது வேறல்ல; இந்த சத்தியத்தின் வலிமையால் எங்கள் எல்லா துன்பங்களும் அழியட்டும்।

Verse 32

यथैकात्म्यानुभावानां विकल्परहित: स्वयम् । भूषणायुधलिङ्गाख्या धत्ते शक्ती: स्वमायया ॥ ३२ ॥ तेनैव सत्यमानेन सर्वज्ञो भगवान् हरि: । पातु सर्वै: स्वरूपैर्न: सदा सर्वत्र सर्वग: ॥ ३३ ॥

ஏகத்துவத்தை அனுபவிக்கும் ஞானிகளுக்குப் பகவான் தாமே வேறுபாடற்றவர்; அவர் தன் மாயாசக்தியால் அலங்காரம், ஆயுதம், குறி, நாமம் எனத் தன் சக்திகளைத் தாங்குகிறார்।

Verse 33

यथैकात्म्यानुभावानां विकल्परहित: स्वयम् । भूषणायुधलिङ्गाख्या धत्ते शक्ती: स्वमायया ॥ ३२ ॥ तेनैव सत्यमानेन सर्वज्ञो भगवान् हरि: । पातु सर्वै: स्वरूपैर्न: सदा सर्वत्र सर्वग: ॥ ३३ ॥

அதே சத்தியத்தின் படி, அனைத்தையும் அறிந்தும் எங்கும் நிறைந்தும் உள்ள பகவான் ஹரி, தமது எல்லா ஸ்வரூபங்களாலும் எப்போதும் எங்கும் எங்களைப் பாதுகாக்கட்டும்।

Verse 34

विदिक्षु दिक्षूर्ध्वमध: समन्ता- दन्तर्बहिर्भगवान्नारसिंह: । प्रहापयँल्लोकभयं स्वनेन स्वतेजसा ग्रस्तसमस्ततेजा: ॥ ३४ ॥

திசைகளிலும் உபதிசைகளிலும், மேலிலும் கீழிலும், சுற்றிலும், உள்ளும் புறமும்—பகவான் நரசிம்ஹர் நிறைந்துள்ளார். தமது கர்ஜனையால் உலகப் பயத்தை அகற்றியும், தமது தெய்வீக தேஜஸால் எல்லாத் தேஜஸையும் விழுங்கியும் உள்ள ஸ்ரீ நரசிம்ஹதேவர் எங்களைப் பாதுகாக்கட்டும்।

Verse 35

मघवन्निदमाख्यातं वर्म नारायणात्मकम् । विजेष्यसेऽञ्जसा येन दंशितोऽसुरयूथपान् ॥ ३५ ॥

விசுவரூபன் கூறினான்—ஓ மகவன் இந்திரா, நாராயணத் தன்மையுடைய இந்தக் கவசத்தை நான் உனக்குச் சொன்னேன். இதை அணிந்தால் அசுரக் கூட்டத் தலைவர்களை நீ எளிதில் வெல்வாய்.

Verse 36

एतद् धारयमाणस्तु यं यं पश्यति चक्षुषा । पदा वा संस्पृशेत् सद्य: साध्वसात् स विमुच्यते ॥ ३६ ॥

இந்தக் கவசத்தை அணிந்தவன் யாரை கண்களால் பார்த்தாலும் அல்லது காலால் தொட்டாலும், அவர் உடனே மேலே கூறிய எல்லா அச்சங்களிலிருந்தும் விடுபடுவார்.

Verse 37

न कुतश्चिद्भ‍यं तस्य विद्यां धारयतो भवेत् । राजदस्युग्रहादिभ्यो व्याध्यादिभ्यश्च कर्हिचित् ॥ ३७ ॥

நாராயண-கவச வித்யையைத் தாங்கியவனுக்கு எங்கிருந்தும் அச்சம் இல்லை. அரசின் துன்புறுத்தல், கொள்ளையர்கள், கொடிய அசுரர்கள், நோய்கள் முதலியவை அவனை ஒருபோதும் பாதிக்காது.

Verse 38

इमां विद्यां पुरा कश्चित्कौशिको धारयन् द्विज: । योगधारणया स्वाङ्गं जहौ स मरुधन्वनि ॥ ३८ ॥

ஓ விண்ணரசே, முற்காலத்தில் கௌசிகன் என்ற ஒரு பிராமணன் இந்த வித்யையைத் தாங்கி, யோகத் தாரணையால் பாலைவனத்தில் தன் உடலைத் துறந்தான்.

Verse 39

तस्योपरि विमानेन गन्धर्वपतिरेकदा । ययौ चित्ररथ: स्त्रीभिर्वृतो यत्र द्विजक्षय: ॥ ३९ ॥

அந்தப் பிராமணன் இறந்த இடத்தின் மேல் ஒருமுறை, கந்தர்வலோகத்தின் அரசன் சித்ரரதன் பல அழகிய பெண்களால் சூழப்பட்டவனாகத் தன் விமானத்தில் பறந்து சென்றான்.

Verse 40

गगनान्न्यपतत् सद्य: सविमानो ह्यवाक् शिरा: । स वालिखिल्यवचनादस्थीन्यादाय विस्मित: । प्रास्य प्राचीसरस्वत्यां स्‍नात्वा धाम स्वमन्वगात् ॥ ४० ॥

உடனே சித்ரரதன் தன் விமானத்துடன் ஆகாயத்திலிருந்து தலைகீழாக விழுந்தான். வாலிகில்ய மகரிஷிகளின் ஆணையால் வியந்து, பிராமணனின் எலும்புகளை எடுத்துப் பிராசீ சரஸ்வதியில் எறிந்து, அங்கே நீராடி பின்னர் தன் தாமத்திற்குச் சென்றான்.

Verse 41

श्रीशुक उवाच य इदं श‍ृणुयात्काले यो धारयति चाद‍ृत: । तं नमस्यन्ति भूतानि मुच्यते सर्वतो भयात् ॥ ४१ ॥

ஸ்ரீசுகதேவ கோஸ்வாமி கூறினார்—பயம் உண்டாகும் வேளையில் பக்தியும் மரியாதையும் கொண்டு இந்தக் கவசத்தை கேட்பவனோ அல்லது தரிப்பவனோ, அவனை எல்லா உயிர்களும் வணங்கும்; அவன் எல்லாத் திசைகளிலிருந்தும் வரும் அச்சத்திலிருந்து உடனே விடுபடுவான்.

Verse 42

एतां विद्यामधिगतो विश्वरूपाच्छतक्रतु: । त्रैलोक्यलक्ष्मीं बुभुजे विनिर्जित्य मृधेऽसुरान् ॥ ४२ ॥

நூறு யாகங்கள் செய்த இந்திரன், இந்த வித்யையை விஸ்வரூபனிடமிருந்து பெற்றான். போரில் அசுரர்களை வென்று, மூன்று உலகங்களின் செல்வ-லட்சுமியை அனுபவித்தான்.