Srimad Bhagavatam — Shashtha Skandha, Shloka 5
Nārāyaṇa-kavaca — The Armor of Lord Nārāyaṇa
श्रीविश्वरूप उवाच धौताङ्घ्रिपाणिराचम्य सपवित्र उदङ्मुख: । कृतस्वाङ्गकरन्यासो मन्त्राभ्यां वाग्यत: शुचि: ॥ ४ ॥ नारायणपरं वर्म सन्नह्येद् भय आगते । पादयोर्जानुनोरूर्वोरुदरे हृद्यथोरसि ॥ ५ ॥ मुखे शिरस्यानुपूर्व्यादोंङ्कारादीनि विन्यसेत् । ॐ नमो नारायणायेति विपर्ययमथापि वा ॥ ६ ॥
śrī-viśvarūpa uvāca dhautāṅghri-pāṇir ācamya sapavitra udaṅ-mukhaḥ kṛta-svāṅga-kara-nyāso mantrābhyāṁ vāg-yataḥ śuciḥ
ஸ்ரீ விஶ்வரூபர் கூறினார்—பயம் வந்தால் முதலில் கை கால்களைத் தூய்மைப்படுத்தி ஆச்சமனம் செய்து, புனிதனாய் வடதிசை நோக்கி அமர்ந்து குச்சைத் தொட்ந்து மௌனமாக இருக்க வேண்டும். பின்னர் அஷ்டாக்ஷர, த்வாதசாக்ஷர மந்திரங்களால் கர-அங்க ந்யாசம் செய்து ‘ஓம் நமோ நாராயணாய’ என ஜபித்தபடி பாதங்களிலிருந்து முறையே முழங்கால், தொடை, வயிறு, இதயம், மார்பு, வாய், தலை என ந்யாசம் செய்ய வேண்டும்; பின்னர் எதிர்முறையிலும் செய்ய வேண்டும். இதுவே நாராயண கவசம் அணிதல்.
FAQs
This verse instructs that when fear arises one should take shelter of the Narayana-centered “armor,” mentally placing divine protection over the body—signifying complete dependence on Nārāyaṇa.
Viśvarūpa teaches this protective discipline as a devotional safeguard in times of danger, directing the practitioner to consciously invoke Nārāyaṇa’s protection through sacred placement (nyāsa).
When anxiety or threat arises, remember Nārāyaṇa, recite His name/mantra, and cultivate mindful God-centered protection—training the mind to respond to fear with surrender rather than panic.