Shloka 33
Vasudeva and Devakī Glorify Kṛṣṇa and Balarāma; The Recovery of Devakī’s Six Sons from Sutala
चिरान्मृतसुतादाने गुरुणा किल चोदितौ । आनिन्यथु: पितृस्थानाद् गुरवे गुरुदक्षिणाम् ॥ ३२ ॥ तथा मे कुरुतं कामं युवां योगेश्वरेश्वरौ । भोजराजहतान् पुत्रान् कामये द्रष्टुमाहृतान् ॥ ३३ ॥
cirān mṛta-sutādāne guruṇā kila coditau āninyathuḥ pitṛ-sthānād gurave guru-dakṣiṇām
குரு தம் நீண்ட காலமாக இறந்த மகனை மீட்டுக் கொண்டு வருமாறு ஆணையிட்டபோது, நீங்கள் பித்ருலோகத்திலிருந்து அவனை அழைத்து வந்து குருதக்ஷிணையாக அர்ப்பணித்தீர்கள் என்று சொல்லப்படுகிறது. ஓ யோகேஸ்வரர்களின் ஈஸ்வரர்களே! அதுபோல என் விருப்பத்தையும் நிறைவேற்றுங்கள்—போஜராஜனால் கொல்லப்பட்ட என் மக்களை மீட்டுக் கொண்டு வாருங்கள்; நான் அவர்களை மீண்டும் காண விரும்புகிறேன்।
FAQs
This verse shows Kṛṣṇa and Balarāma fulfilling their guru’s request as guru-dakṣiṇā, teaching that sincere service to the spiritual master is sacred and central to dharma and bhakti.
Because Sāndīpani Muni instructed Them to do so as his desired guru-dakṣiṇā, and They honored his wish by retrieving the boy from Yama’s abode.
By respecting teachers and mentors, serving with integrity, keeping promises, and placing dharma-filled gratitude above personal convenience.