Adhyaya 10
Deva–Asura Battle after the Nectar; Bali’s Illusions and Hari’s Intervention
க்ஷீரசாகர மந்தனத்திற்குப் பின் தேவர்களுக்கு அமிர்தம் கிடைத்ததும், உழைத்தும் அமிர்தம் பெறாத அசுரர்கள் பொறாமையால் ஆயுதம் ஏந்தி முன்னேறினர். அமிர்தப் பலத்தால் வலிமைபெற்று நாராயணன் சரணத்தில் நிலைத்த தேவர்கள் எதிர்த்தாக்கினர்; சமமான படைப்பிரிவுகள், விசித்திர வாகனங்கள், போர் வாத்தியங்களின் முழக்கம் ஆகியவற்றுடன் பெரும் சமர் விரிந்தது. இந்த அத்தியாயம் மகாராஜ பலியின் கீழ் உள்ள முக்கிய அசுரத் தளபதிகளை பட்டியலிடுகிறது; பலி மாயையின் அதிசயமான, இடையிடையே தோன்றி மறையும் விமானத்தில் தோன்றுகிறான்; இந்திரன் ஐராவதத்தின் மீது நிற்கிறான். சூரியன், சந்திரன், வாயு, வருணன், சிவன், பிரகஸ்பதி, சுக்ரன், துர்கா/பத்ரகாளி முதலிய பதவிகளுக்கேற்ப ஜோடி ஜோடியாக द्वந்த்வப் போர்கள் அமைக்கப்படுகின்றன—உலக நிர்வாக சக்திகள் மோதுவது போல. பலி இந்திரனுடன் நேரடியாகப் போரிட்டு, மாயையால் அச்சமூட்டும் மாயக்காட்சிகளை உருவாக்குகிறான்—அக்னிவீழ்ச்சி, வெள்ளம், விழும் மிருகங்கள், அரக்கத் தோற்றங்கள்—தேவர்கள் எதிர்க்க இயலாமல் பரம்பொருளைத் தியானிக்கின்றனர். அப்போது கருடாரூடனான ஸ்ரீஹரி வந்து, தன் சன்னிதியாலேயே கனவு விழித்ததுபோல் மாயையை கரைக்கிறார். பின்னர் பகவான் முக்கிய அசுரர்களை வதம் செய்யத் தொடங்கி, தெய்வப் பாதுகாப்பை மீண்டும் உறுதிப்படுத்தி, தைத்யப் படையின் தொடர்ந்த தோல்விக்கான மேடையை அமைக்கிறார்.
Shlokas
Verse 1
श्रीशुक उवाच इति दानवदैतेया नाविन्दन्नमृतं नृप । युक्ता: कर्मणि यत्ताश्च वासुदेवपराङ्मुखा: ॥ १ ॥
ஸ்ரீசுகர் கூறினார்—அரசே! தானவர்கள், தைத்யர்கள் கடல் மத்தனத்தில் முழு முயற்சியுடன் ஈடுபட்டிருந்தாலும், வாசுதேவன் (ஸ்ரீகிருஷ்ணன்) மீது பக்தியின்றி விமுகமாக இருந்ததால் அமிர்தத்தைப் பெறவில்லை।
Verse 2
साधयित्वामृतं राजन्पाययित्वा स्वकान्सुरान् । पश्यतां सर्वभूतानां ययौ गरुडवाहन: ॥ २ ॥
அரசே! ஆண்டவன் கடல் மத்தனப் பணியை நிறைவு செய்து, தன் அன்புப் பக்தர்களான தேவர்களுக்கு அமிர்தம் அருந்தச் செய்தார்; எல்லா உயிர்களும் பார்த்திருக்க, கருட வாகனமாகத் தன் தாமத்திற்குப் புறப்பட்டார்।
Verse 3
सपत्नानां परामृद्धिं दृष्ट्वा ते दितिनन्दना: । अमृष्यमाणा उत्पेतुर्देवान्प्रत्युद्यतायुधा: ॥ ३ ॥
எதிரிகளான தேவர்களின் பேர்வளத்தைப் பார்த்த திதியின் புதல்வர்களான தைத்யர்கள் பொறுக்கமுடியாத பொறாமை-கோபத்தால் கொதித்து, உயர்த்திய ஆயுதங்களுடன் தேவர்களை நோக்கி முன்னேறினர்।
Verse 4
तत: सुरगणा: सर्वे सुधया पीतयैधिता: । प्रतिसंयुयुधु: शस्त्रैर्नारायणपदाश्रया: ॥ ४ ॥
பின்னர் அமுதம் அருந்தி உற்சாகமடைந்த தேவர்கள் அனைவரும், நாராயணனின் திருவடித் தாமரைகளின் சரணத்தில் இருந்து, பலவகை ஆயுதங்களால் அசுரர்களை எதிர்த்து தாக்கினர்।
Verse 5
तत्र दैवासुरो नाम रण: परमदारुण: । रोधस्युदन्वतो राजंस्तुमुलो रोमहर्षण: ॥ ५ ॥
அரசே, பாற்கடலின் கரையில் தேவர்களுக்கும் அசுரர்களுக்கும் இடையில் மிகக் கொடூரமான போர் எழுந்தது; அது அத்தனைத் தும்மளமாக, கேட்பதுமே உடலெங்கும் ரோமஞ்சம் எழும்.
Verse 6
तत्रान्योन्यं सपत्नास्ते संरब्धमनसो रणे । समासाद्यासिभिर्बाणैर्निजघ्नुर्विविधायुधै: ॥ ६ ॥
அப்போரில் இரு தரப்பும் பகை உணர்வால் உள்ளம் கொந்தளித்து, ஒருவரை ஒருவர் நேரில் எதிர்த்து வாள்கள், அம்புகள் மற்றும் பலவகை ஆயுதங்களால் தாக்கினர்।
Verse 7
शङ्खतूर्यमृदङ्गानां भेरीडमरिणां महान् । हस्त्यश्वरथपत्तीनां नदतां निस्वनोऽभवत् ॥ ७ ॥
சங்கு, தூரியம், மிருதங்கம், பேரி, டமரி ஆகியவற்றின் ஒலி, மேலும் யானைகள், குதிரைகள், ரத வீரர்கள் மற்றும் காலாட் படையினரின் முழக்கம்—இவை அனைத்தும் பெரும் கலகலப்பான பேரொலியாக எழுந்தது।
Verse 8
रथिनो रथिभिस्तत्र पत्तिभि: सह पत्तय: । हया हयैरिभाश्चेभै: समसज्जन्त संयुगे ॥ ८ ॥
அந்தப் போர்க்களத்தில் ரத வீரர் ரத வீரருடன், காலாட் படை காலாட் படையுடன், குதிரை வீரர் குதிரை வீரருடன், யானை வீரர் யானை வீரருடன் சமமாக மோதினர்; இவ்வாறு சமநிலையோரிடையே போர் நடந்தது।
Verse 9
उष्ट्रै: केचिदिभै: केचिदपरे युयुधु: खरै: । केचिद्गौरमुखैरृक्षैर्द्वीपिभिर्हरिभिर्भटा: ॥ ९ ॥
சில வீரர்கள் ஒட்டகங்களின் மேல் ஏறி போரிட்டனர்; சிலர் யானைகளின் மேல், சிலர் கழுதைகளின் மேல். சிலர் வெண்முகக் குரங்குகள், சிலர் புலிகள், சிலர் சிங்கங்கள் மீது அமர்ந்து யுத்தத்தில் ஈடுபட்டனர்।
Verse 10
गृध्रै: कङ्कैर्बकैरन्ये श्येनभासैस्तिमिङ्गिलै: । शरभैर्महिषै: खड्गैर्गोवृषैर्गवयारुणै: ॥ १० ॥ शिवाभिराखुभि: केचित् कृकलासै: शशैर्नरै: । बस्तैरेके कृष्णसारैर्हंसैरन्ये च सूकरै: ॥ ११ ॥ अन्ये जलस्थलखगै: सत्त्वैर्विकृतविग्रहै: । सेनयोरुभयो राजन्विविशुस्तेऽग्रतोऽग्रत: ॥ १२ ॥
அரசே, சிலர் கழுகுகள், கங்குகள், கொக்குகள், பருந்துகள், பாஸப் பறவைகள் மீது ஏறி போரிட்டனர். சிலர் திமிங்கிலம் விழுங்கும் திமிங்கிலைகள், சிலர் சரபங்கள், சிலர் எருமை, காண்டாமிருகம், மாடு, காளை, காட்டுமாடு, அருணம் ஆகியவற்றின் மேல் அமர்ந்து யுத்தத்தில் இறங்கினர்।
Verse 11
गृध्रै: कङ्कैर्बकैरन्ये श्येनभासैस्तिमिङ्गिलै: । शरभैर्महिषै: खड्गैर्गोवृषैर्गवयारुणै: ॥ १० ॥ शिवाभिराखुभि: केचित् कृकलासै: शशैर्नरै: । बस्तैरेके कृष्णसारैर्हंसैरन्ये च सूकरै: ॥ ११ ॥ अन्ये जलस्थलखगै: सत्त्वैर्विकृतविग्रहै: । सेनयोरुभयो राजन्विविशुस्तेऽग्रतोऽग्रत: ॥ १२ ॥
சிலர் நரிகளின் மேல், சிலர் எலிகளின் மேல், சிலர் பல்லிகளின் மேல், சிலர் முயல்களின் மேல், சிலர் மனிதர்களின் மேல் ஏறி போரிட்டனர். சிலர் ஆடுகள், சிலர் கிருஷ்ணசார மான்கள், சிலர் அன்னங்கள், சிலர் பன்றிகள் மீது அமர்ந்து யுத்தத்தில் ஈடுபட்டனர்।
Verse 12
गृध्रै: कङ्कैर्बकैरन्ये श्येनभासैस्तिमिङ्गिलै: । शरभैर्महिषै: खड्गैर्गोवृषैर्गवयारुणै: ॥ १० ॥ शिवाभिराखुभि: केचित् कृकलासै: शशैर्नरै: । बस्तैरेके कृष्णसारैर्हंसैरन्ये च सूकरै: ॥ ११ ॥ अन्ये जलस्थलखगै: सत्त्वैर्विकृतविग्रहै: । सेनयोरुभयो राजन्विविशुस्तेऽग्रतोऽग्रत: ॥ १२ ॥
அரசே, நீர்-நிலம்-வானம் ஆகியவற்றின் உயிரினங்கள் மீது—விகார உடலுடையவைகளையும் சேர்த்து—ஏறிய இரு படைகளும் ஒருவரை ஒருவர் எதிர்கொண்டு முன்னே முன்னே நகர்ந்தன।
Verse 13
चित्रध्वजपटै राजन्नातपत्रै: सितामलै: । महाधनैर्वज्रदण्डैर्व्यजनैर्बार्हचामरै: ॥ १३ ॥ वातोद्धूतोत्तरोष्णीषैरर्चिर्भिर्वर्मभूषणै: । स्फुरद्भिर्विशदै: शस्त्रै: सुतरां सूर्यरश्मिभि: ॥ १४ ॥ देवदानववीराणां ध्वजिन्यौ पाण्डुनन्दन । रेजतुर्वीरमालाभिर्यादसामिव सागरौ ॥ १५ ॥
அரசே, பாண்டுவின் புதல்வனே! தேவர்கள் மற்றும் தானவர்கள் ஆகிய இரு படைகளும் வண்ணமயமான கொடிப்பட்டைகளாலும், தூய வெண்மையான குடைகளாலும் அலங்கரிக்கப்பட்டிருந்தன; மதிப்புமிக்க ரத்தினமுத்துகளால் செய்யப்பட்ட கைப்பிடிகளுடன் குடைகள், மயிலிறகுப் பங்குகள், சாமர விசிறிகள் அசைந்தன. காற்றில் அவர்களின் மேலாடை-கீழாடைகள் அலைந்தன; சூரிய ஒளியில் அவர்களின் கேடயங்கள், ஆபரணங்கள், தூய கூர்மையான ஆயுதங்கள் மின்னின. இவ்வாறு இரு படைவரிசைகளும் நீர்வாழ் கூட்டங்களால் நிறைந்த இரு கடல்களைப் போல ஒளிர்ந்தன।
Verse 14
चित्रध्वजपटै राजन्नातपत्रै: सितामलै: । महाधनैर्वज्रदण्डैर्व्यजनैर्बार्हचामरै: ॥ १३ ॥ वातोद्धूतोत्तरोष्णीषैरर्चिर्भिर्वर्मभूषणै: । स्फुरद्भिर्विशदै: शस्त्रै: सुतरां सूर्यरश्मिभि: ॥ १४ ॥ देवदानववीराणां ध्वजिन्यौ पाण्डुनन्दन । रेजतुर्वीरमालाभिर्यादसामिव सागरौ ॥ १५ ॥
ஓ அரசே, பாண்டுநந்தனே! தேவர்கள் மற்றும் தானவர்கள் ஆகிய இரு தரப்பின் சேனைகளும் வண்ணமயமான கொடிப்படைகள், தூய வெண்மையான குடைகள், ரத்தினமுத்து பதித்த தண்டுகளுள்ள ஆட்குடைகள், மயிலிறகுச் சாமரங்கள் மற்றும் விசிறிகளால் அலங்கரிக்கப்பட்டிருந்தன. காற்றில் அவர்களின் மேலாடை, தலைப்பாகை அலைந்தன; சூரிய ஒளியில் அவர்களின் கவசம், ஆபரணம், தூய கூரிய ஆயுதங்கள் மின்னின. ஆகவே அந்த இரு படைவரிசைகளும் நீர்வாழ் உயிர்களின் மாலைகளுடன் இரு சமுத்திரங்கள் போல ஒளிர்ந்தன।
Verse 15
चित्रध्वजपटै राजन्नातपत्रै: सितामलै: । महाधनैर्वज्रदण्डैर्व्यजनैर्बार्हचामरै: ॥ १३ ॥ वातोद्धूतोत्तरोष्णीषैरर्चिर्भिर्वर्मभूषणै: । स्फुरद्भिर्विशदै: शस्त्रै: सुतरां सूर्यरश्मिभि: ॥ १४ ॥ देवदानववीराणां ध्वजिन्यौ पाण्डुनन्दन । रेजतुर्वीरमालाभिर्यादसामिव सागरौ ॥ १५ ॥
ஓ அரசே, பாண்டுநந்தனே! தேவர்-தானவர் வீரர்களின் இரு படைவரிசைகளும் வண்ணக் கொடிகளாலும் தூய வெண்குடைகளாலும் அலங்கரிக்கப்பட்டிருந்தன; காற்றில் ஆடைகள், தலைப்பாகைகள் அலைந்தன; சூரிய ஒளியில் கவசம், ஆபரணம், தூய கூரிய ஆயுதங்கள் மின்னின. அந்த இரு சேனாசமுத்திரங்களும் நீர்வாழ் உயிர்களின் மாலைகளுடன் இரு கடல்கள் போல ஒளிர்ந்தன।
Verse 16
वैरोचनो बलि: सङ्ख्ये सोऽसुराणां चमूपति: । यानं वैहायसं नाम कामगं मयनिर्मितम् ॥ १६ ॥ सर्वसाङ्ग्रामिकोपेतं सर्वाश्चर्यमयं प्रभो । अप्रतर्क्यमनिर्देश्यं दृश्यमानमदर्शनम् ॥ १७ ॥ आस्थितस्तद् विमानाग्र्यं सर्वानीकाधिपैर्वृत: । बालव्यजनछत्राग्र्यै रेजे चन्द्र इवोदये ॥ १८ ॥
அந்தப் போரில் விரோசனனின் மகன் மகாராஜா பலி—அசுரர்களின் தலைமைத் தளபதி—மய தானவன் உருவாக்கிய, விருப்பம்போல் செல்லும் ‘வைஹாயச’ எனும் அதிசய விமானத்தில் ஏறினான். ஓ அரசே, அது எல்லா வகை யுத்த ஆயுதங்களாலும் நிறைந்த, மிகுந்த ஆச்சரியமுடைய, சிந்திக்க இயலாததும் வர்ணிக்க இயலாததும்; சிலவேளை காணப்பட்டு சிலவேளை காணாமற்போயிற்று. சிறந்த குடையின் கீழ், உத்தம சாமரங்களால் விசிறப்பட்டு, தன் படைத்தலைவர்களால் சூழப்பட்ட பலி, மாலையில் உதிக்கும் சந்திரனைப் போல எல்லாத் திசைகளையும் ஒளிரச் செய்து பிரகாசித்தான்।
Verse 17
वैरोचनो बलि: सङ्ख्ये सोऽसुराणां चमूपति: । यानं वैहायसं नाम कामगं मयनिर्मितम् ॥ १६ ॥ सर्वसाङ्ग्रामिकोपेतं सर्वाश्चर्यमयं प्रभो । अप्रतर्क्यमनिर्देश्यं दृश्यमानमदर्शनम् ॥ १७ ॥ आस्थितस्तद् विमानाग्र्यं सर्वानीकाधिपैर्वृत: । बालव्यजनछत्राग्र्यै रेजे चन्द्र इवोदये ॥ १८ ॥
ஓ அரசே! மய தானவன் உருவாக்கிய, விருப்பம்போல் செல்லும் ‘வைஹாயச’ எனும் விமானம் எல்லா வகை யுத்த உபகரணங்களாலும் நிறைந்த, மிகுந்த ஆச்சரியமுடையது. அது சிந்திக்க இயலாததும் வர்ணிக்க இயலாததும்; சிலவேளை காணப்பட்டு சிலவேளை காணாமற்போயிற்று।
Verse 18
वैरोचनो बलि: सङ्ख्ये सोऽसुराणां चमूपति: । यानं वैहायसं नाम कामगं मयनिर्मितम् ॥ १६ ॥ सर्वसाङ्ग्रामिकोपेतं सर्वाश्चर्यमयं प्रभो । अप्रतर्क्यमनिर्देश्यं दृश्यमानमदर्शनम् ॥ १७ ॥ आस्थितस्तद् विमानाग्र्यं सर्वानीकाधिपैर्वृत: । बालव्यजनछत्राग्र्यै रेजे चन्द्र इवोदये ॥ १८ ॥
அந்தச் சிறந்த விமானத்தில் அமர்ந்த பலி, எல்லா படைத்தலைவர்களாலும் சூழப்பட்டிருந்தான். உத்தம குடையின் கீழ், மென்மையான விசிறிகளாலும் சிறந்த சாமரங்களாலும் விசிறப்பட்டு, உதிக்கும் சந்திரனைப் போல எல்லாத் திசைகளையும் ஒளிரச் செய்து பிரகாசித்தான்।
Verse 19
तस्यासन्सर्वतो यानैर्यूथानां पतयोऽसुरा: । नमुचि: शम्बरो बाणो विप्रचित्तिरयोमुख: ॥ १९ ॥ द्विमूर्धा कालनाभोऽथ प्रहेतिर्हेतिरिल्वल: । शकुनिर्भूतसन्तापो वज्रदंष्ट्रो विरोचन: ॥ २० ॥ हयग्रीव: शङ्कुशिरा: कपिलो मेघदुन्दुभि: । तारकश्चक्रदृक् शुम्भो निशुम्भो जम्भ उत्कल: ॥ २१ ॥ अरिष्टोऽरिष्टनेमिश्च मयश्च त्रिपुराधिप: । अन्ये पौलोमकालेया निवातकवचादय: ॥ २२ ॥ अलब्धभागा: सोमस्य केवलं क्लेशभागिन: । सर्व एते रणमुखे बहुशो निर्जितामरा: ॥ २३ ॥ सिंहनादान्विमुञ्चन्त: शङ्खान्दध्मुर्महारवान् । दृष्ट्वा सपत्नानुत्सिक्तान्बलभित् कुपितो भृशम् ॥ २४ ॥
மஹாராஜா பலியைச் சுற்றிலும் அசுர சேனாதிபதிகள் தேர்களில் அமர்ந்திருந்தனர். அவர்களில் நமுசி, சம்பரன், பாணன், விப்ரசித்தி மற்றும் அயோமுகன் ஆகியோர் இருந்தனர்.
Verse 20
तस्यासन्सर्वतो यानैर्यूथानां पतयोऽसुरा: । नमुचि: शम्बरो बाणो विप्रचित्तिरयोमुख: ॥ १९ ॥ द्विमूर्धा कालनाभोऽथ प्रहेतिर्हेतिरिल्वल: । शकुनिर्भूतसन्तापो वज्रदंष्ट्रो विरोचन: ॥ २० ॥ हयग्रीव: शङ्कुशिरा: कपिलो मेघदुन्दुभि: । तारकश्चक्रदृक् शुम्भो निशुम्भो जम्भ उत्कल: ॥ २१ ॥ अरिष्टोऽरिष्टनेमिश्च मयश्च त्रिपुराधिप: । अन्ये पौलोमकालेया निवातकवचादय: ॥ २२ ॥ अलब्धभागा: सोमस्य केवलं क्लेशभागिन: । सर्व एते रणमुखे बहुशो निर्जितामरा: ॥ २३ ॥ सिंहनादान्विमुञ्चन्त: शङ्खान्दध्मुर्महारवान् । दृष्ट्वा सपत्नानुत्सिक्तान्बलभित् कुपितो भृशम् ॥ २४ ॥
த்விமூர்தா, காலநாபன், பிரஹேதி, ஹேதி, இல்வலன், சகுனி, பூதசந்தாபன், வஜ்ரதம்ஷ்ட்ரன் மற்றும் விரோசனன் ஆகியோரும் அங்கு இருந்தனர்.
Verse 21
तस्यासन्सर्वतो यानैर्यूथानां पतयोऽसुरा: । नमुचि: शम्बरो बाणो विप्रचित्तिरयोमुख: ॥ १९ ॥ द्विमूर्धा कालनाभोऽथ प्रहेतिर्हेतिरिल्वल: । शकुनिर्भूतसन्तापो वज्रदंष्ट्रो विरोचन: ॥ २० ॥ हयग्रीव: शङ्कुशिरा: कपिलो मेघदुन्दुभि: । तारकश्चक्रदृक् शुम्भो निशुम्भो जम्भ उत्कल: ॥ २१ ॥ अरिष्टोऽरिष्टनेमिश्च मयश्च त्रिपुराधिप: । अन्ये पौलोमकालेया निवातकवचादय: ॥ २२ ॥ अलब्धभागा: सोमस्य केवलं क्लेशभागिन: । सर्व एते रणमुखे बहुशो निर्जितामरा: ॥ २३ ॥ सिंहनादान्विमुञ्चन्त: शङ्खान्दध्मुर्महारवान् । दृष्ट्वा सपत्नानुत्सिक्तान्बलभित् कुपितो भृशम् ॥ २४ ॥
ஹயக்ரீவன், சங்குசிரன், கபிலன், மேகதுந்துபி, தாரகன், சக்ரத்ருக், சும்பன், நிசும்பன், ஜம்பன் மற்றும் உத்கலன் ஆகியோரும் இருந்தனர்.
Verse 22
तस्यासन्सर्वतो यानैर्यूथानां पतयोऽसुरा: । नमुचि: शम्बरो बाणो विप्रचित्तिरयोमुख: ॥ १९ ॥ द्विमूर्धा कालनाभोऽथ प्रहेतिर्हेतिरिल्वल: । शकुनिर्भूतसन्तापो वज्रदंष्ट्रो विरोचन: ॥ २० ॥ हयग्रीव: शङ्कुशिरा: कपिलो मेघदुन्दुभि: । तारकश्चक्रदृक् शुम्भो निशुम्भो जम्भ उत्कल: ॥ २१ ॥ अरिष्टोऽरिष्टनेमिश्च मयश्च त्रिपुराधिप: । अन्ये पौलोमकालेया निवातकवचादय: ॥ २२ ॥ अलब्धभागा: सोमस्य केवलं क्लेशभागिन: । सर्व एते रणमुखे बहुशो निर्जितामरा: ॥ २३ ॥ सिंहनादान्विमुञ्चन्त: शङ्खान्दध्मुर्महारवान् । दृष्ट्वा सपत्नानुत्सिक्तान्बलभित् कुपितो भृशम् ॥ २४ ॥
அரிஷ்டன், அரிஷ்டநேமி, மயன், திரிபுராதிபன் மற்றும் பௌலோமர்கள், காலேயர்கள், நிவாதகவசர்கள் போன்ற பிற அசுரர்களும் இருந்தனர்.
Verse 23
तस्यासन्सर्वतो यानैर्यूथानां पतयोऽसुरा: । नमुचि: शम्बरो बाणो विप्रचित्तिरयोमुख: ॥ १९ ॥ द्विमूर्धा कालनाभोऽथ प्रहेतिर्हेतिरिल्वल: । शकुनिर्भूतसन्तापो वज्रदंष्ट्रो विरोचन: ॥ २० ॥ हयग्रीव: शङ्कुशिरा: कपिलो मेघदुन्दुभि: । तारकश्चक्रदृक् शुम्भो निशुम्भो जम्भ उत्कल: ॥ २१ ॥ अरिष्टोऽरिष्टनेमिश्च मयश्च त्रिपुराधिप: । अन्ये पौलोमकालेया निवातकवचादय: ॥ २२ ॥ अलब्धभागा: सोमस्य केवलं क्लेशभागिन: । सर्व एते रणमुखे बहुशो निर्जितामरा: ॥ २३ ॥ सिंहनादान्विमुञ्चन्त: शङ्खान्दध्मुर्महारवान् । दृष्ट्वा सपत्नानुत्सिक्तान्बलभित् कुपितो भृशम् ॥ २४ ॥
இந்த அசுரர்கள் அனைவருக்கும் அமிர்தத்தின் பங்கு கிடைக்கவில்லை, உழைப்பின் துன்பம் மட்டுமே கிடைத்தது. இவர்கள் போரில் தேவர்களைப் பலமுறை வென்றிருந்தனர்.
Verse 24
तस्यासन्सर्वतो यानैर्यूथानां पतयोऽसुरा: । नमुचि: शम्बरो बाणो विप्रचित्तिरयोमुख: ॥ १९ ॥ द्विमूर्धा कालनाभोऽथ प्रहेतिर्हेतिरिल्वल: । शकुनिर्भूतसन्तापो वज्रदंष्ट्रो विरोचन: ॥ २० ॥ हयग्रीव: शङ्कुशिरा: कपिलो मेघदुन्दुभि: । तारकश्चक्रदृक् शुम्भो निशुम्भो जम्भ उत्कल: ॥ २१ ॥ अरिष्टोऽरिष्टनेमिश्च मयश्च त्रिपुराधिप: । अन्ये पौलोमकालेया निवातकवचादय: ॥ २२ ॥ अलब्धभागा: सोमस्य केवलं क्लेशभागिन: । सर्व एते रणमुखे बहुशो निर्जितामरा: ॥ २३ ॥ सिंहनादान्विमुञ्चन्त: शङ्खान्दध्मुर्महारवान् । दृष्ट्वा सपत्नानुत्सिक्तान्बलभित् कुपितो भृशम् ॥ २४ ॥
மகாராஜா பலியைச் சுற்றிலும் தத்தம் ரதங்களில் அமர்ந்த அசுர சேனாதிபதிகளும் தலைவர்களும் இருந்தனர்—நமுசி, ஷம்பர், பாணன், விப்ரசித்தி, அயோமுகன், த்விமூர்தா, காலநாபன், பிரஹேதி, ஹேதி, இல்வலன், சகுனி, பூதசந்தாபன், வஜ்ரதம்ஷ்ட்ரன், விரோசனன், ஹயக்ரீவன், சங்குஷிரா, கபிலன், மேகதுந்துபி, தாரகன், சக்ரத்ருக், ஷும்பன், நிஷும்பன், ஜம்பன், உத்கலன், அரிஷ்டன், அரிஷ்டநேமி, திரிபுராதிப மயன், பௌலோமர், காலேயர், நிவாதகவசர் முதலியோர்। அமிர்தப் பங்கின்றி கடல் மத்தனத்தின் துன்பமே பெற்ற இவர்கள், போர்முனையில் தேவர்களை பலமுறை வென்றவர்கள்। படையை ஊக்குவிக்க சிங்ககர்ஜனை செய்து, பெருஞ்சத்தத்துடன் சங்குகளை ஊதினர்। இவ்வாறு அகந்தையுற்ற பகைவரைக் கண்டு பலபித் இந்திரன் மிகக் கோபமடைந்தான்।
Verse 25
ऐरावतं दिक्करिणमारूढ: शुशुभे स्वराट् । यथा स्रवत्प्रस्रवणमुदयाद्रिमहर्पति: ॥ २५ ॥
எல்லாதிசைகளிலும் செல்லவல்ல திக்கானை ஐராவதத்தின் மேல் அமர்ந்த ஸ்வர்கராஜன் இந்திரன், நீர்த்தேக்கங்களும் அருவிகளும் நிறைந்த உதயகிரியில் இருந்து சூரியன் உதிப்பதுபோல் ஒளிர்ந்தான்।
Verse 26
तस्यासन्सर्वतो देवा नानावाहध्वजायुधा: । लोकपाला: सहगणैर्वाय्वग्निवरुणादय: ॥ २६ ॥
ஸ்வர்கராஜன் இந்திரனைச் சுற்றிலும் தேவர்கள் பலவகை வாகனங்களில் அமர்ந்து, கொடிகளும் ஆயுதங்களும் தாங்கி அலங்கரித்திருந்தனர். வாயு, அக்னி, வருணன் முதலிய லோகபாலர்கள் தங்கள் பரிவாரங்களுடன் அங்கே இருந்தனர்।
Verse 27
तेऽन्योन्यमभिसंसृत्य क्षिपन्तो मर्मभिर्मिथ: । आह्वयन्तो विशन्तोऽग्रे युयुधुर्द्वन्द्वयोधिन: ॥ २७ ॥
தேவர்களும் அசுரர்களும் ஒருவரை ஒருவர் எதிர்கொண்டு, இதயத்தைத் துளைக்கும் வார்த்தைகளால் பரஸ்பரம் இகழ்ந்தனர். பின்னர் அருகே வந்து ஜோடி ஜோடியாக நேருக்கு நேர் போரிட்டனர்।
Verse 28
युयोध बलिरिन्द्रेण तारकेण गुहोऽस्यत । वरुणो हेतिनायुध्यन्मित्रो राजन्प्रहेतिना ॥ २८ ॥
அரசே, பலி இந்திரனுடன் போரிட்டான்; குகன் (கார்த்திகேயன்) தாரகனுடன்; வருணன் ஹேதியுடன்; மித்ரன் பிரஹேதியுடன் யுத்தம் செய்தான்।
Verse 29
यमस्तु कालनाभेन विश्वकर्मा मयेन वै । शम्बरो युयुधे त्वष्ट्रा सवित्रा तु विरोचन: ॥ २९ ॥
யமராஜன் காலநாபனுடன் போரிட்டான்; விஸ்வகர்மா மய தானவனுடன்; த்வஷ்டா சம்பரனுடன்; சூரியதேவன் விரோசனனுடன் சமரிட்டான்.
Verse 30
अपराजितेन नमुचिरश्विनौ वृषपर्वणा । सूर्यो बलिसुतैर्देवो बाणज्येष्ठै: शतेन च ॥ ३० ॥ राहुणा च तथा सोम: पुलोम्ना युयुधेऽनिल: । निशुम्भशुम्भयोर्देवी भद्रकाली तरस्विनी ॥ ३१ ॥
அபராஜிதன் நமுசியுடன் போரிட்டான்; இரு அஸ்வினிகுமாரர்கள் வ்ருஷபர்வாவுடன் போரிட்டனர். சூரியதேவன், பாணன் முதலான பலிராஜாவின் நூறு புதல்வர்களுடன் சமரிட்டான்; சந்திரதேவன் ராகுவுடன் போரிட்டான். வாயுதேவன் புலோமாவுடன் போரிட்டான்; மிகப் பராக்கிரமமிக்க துர்காதேவி—பத்ரகாளி—சும்பன் நிசும்பனுடன் சமரிட்டாள்.
Verse 31
अपराजितेन नमुचिरश्विनौ वृषपर्वणा । सूर्यो बलिसुतैर्देवो बाणज्येष्ठै: शतेन च ॥ ३० ॥ राहुणा च तथा सोम: पुलोम्ना युयुधेऽनिल: । निशुम्भशुम्भयोर्देवी भद्रकाली तरस्विनी ॥ ३१ ॥
அபராஜிதன் நமுசியுடன் போரிட்டான்; இரு அஸ்வினிகுமாரர்கள் வ்ருஷபர்வாவுடன் போரிட்டனர். சூரியதேவன், பாணன் முதலான பலிராஜாவின் நூறு புதல்வர்களுடன் சமரிட்டான்; சந்திரதேவன் ராகுவுடன் போரிட்டான். வாயுதேவன் புலோமாவுடன் போரிட்டான்; மிகப் பராக்கிரமமிக்க துர்காதேவி—பத்ரகாளி—சும்பன் நிசும்பனுடன் சமரிட்டாள்.
Verse 32
वृषाकपिस्तु जम्भेन महिषेण विभावसु: । इल्वल: सह वातापिर्ब्रह्मपुत्रैररिन्दम ॥ ३२ ॥ कामदेवेन दुर्मर्ष उत्कलो मातृभि: सह । बृहस्पतिश्चोशनसा नरकेण शनैश्चर: ॥ ३३ ॥ मरुतो निवातकवचै: कालेयैर्वसवोऽमरा: । विश्वेदेवास्तु पौलोमै रुद्रा: क्रोधवशै: सह ॥ ३४ ॥
எதிரிகளை அடக்கும் பரீக்ஷித் மகாராஜாவே! வ்ருஷாகபி எனும் சிவன் ஜம்பனுடன் போரிட்டார்; விபாவசு (அக்னிதேவன்) மகிஷாசுரனுடன் போரிட்டான். இல்வலன் தன் சகோதரன் வாதாபியுடன் பிரம்மபுத்திரர்களுடன் சமரிட்டான். துர்மர்ஷன் காமதேவனுடன், தானவன் உத்கலன் மாத்ருகா தேவிகளுடன், ப்ருஹஸ்பதி உஷனஸ் (சுக்ராசார்யர்) உடன், சனைஸ்சரன் (சனி) நரகாசுரனுடன் போரிட்டான். மருதர்கள் நிவாதகவசர்களுடன், வசுக்கள் காலகேயர்களுடன், விஸ்வேதேவர்கள் பௌலோமர்களுடன், ருத்ரர்கள் க்ரோதவசர்களுடன் போரிட்டனர்.
Verse 33
वृषाकपिस्तु जम्भेन महिषेण विभावसु: । इल्वल: सह वातापिर्ब्रह्मपुत्रैररिन्दम ॥ ३२ ॥ कामदेवेन दुर्मर्ष उत्कलो मातृभि: सह । बृहस्पतिश्चोशनसा नरकेण शनैश्चर: ॥ ३३ ॥ मरुतो निवातकवचै: कालेयैर्वसवोऽमरा: । विश्वेदेवास्तु पौलोमै रुद्रा: क्रोधवशै: सह ॥ ३४ ॥
எதிரிகளை அடக்கும் பரீக்ஷித் மகாராஜாவே! வ்ருஷாகபி எனும் சிவன் ஜம்பனுடன் போரிட்டார்; விபாவசு (அக்னிதேவன்) மகிஷாசுரனுடன் போரிட்டான். இல்வலன் தன் சகோதரன் வாதாபியுடன் பிரம்மபுத்திரர்களுடன் சமரிட்டான். துர்மர்ஷன் காமதேவனுடன், தானவன் உத்கலன் மாத்ருகா தேவிகளுடன், ப்ருஹஸ்பதி உஷனஸ் (சுக்ராசார்யர்) உடன், சனைஸ்சரன் (சனி) நரகாசுரனுடன் போரிட்டான். மருதர்கள் நிவாதகவசர்களுடன், வசுக்கள் காலகேயர்களுடன், விஸ்வேதேவர்கள் பௌலோமர்களுடன், ருத்ரர்கள் க்ரோதவசர்களுடன் போரிட்டனர்.
Verse 34
वृषाकपिस्तु जम्भेन महिषेण विभावसु: । इल्वल: सह वातापिर्ब्रह्मपुत्रैररिन्दम ॥ ३२ ॥ कामदेवेन दुर्मर्ष उत्कलो मातृभि: सह । बृहस्पतिश्चोशनसा नरकेण शनैश्चर: ॥ ३३ ॥ मरुतो निवातकवचै: कालेयैर्वसवोऽमरा: । विश्वेदेवास्तु पौलोमै रुद्रा: क्रोधवशै: सह ॥ ३४ ॥
எதிரிகளை அழிப்பவரே! பரீக்ஷித் மகாராஜாவே! சிவபெருமான் ஜம்பனுடனும், அக்னிதேவன் மகிஷாசுரனுடனும் போரிட்டனர். இல்வலனும் வாதாபியும் பிரம்மாவின் புதல்வர்களுடன் போரிட்டனர். துர்மர்ஷன் காமதேவனுடனும், உத்கலன் மாத்ருகாக்களுடனும், பிரகஸ்பதி சுக்கிராச்சாரியாருடனும், சனீஸ்வரன் நரகாசுரனுடனும் போரிட்டனர். மருத்துக்கள் நிவாதகவசர்களுடனும், வசுக்கள் காலக்கேயர்களுடனும், விஸ்வேதேவர்கள் பௌலோமர்களுடனும், ருத்திரர்கள் குரோதவசர்களுடனும் போரிட்டனர்.
Verse 35
त एवमाजावसुरा: सुरेन्द्रा द्वन्द्वेन संहत्य च युध्यमाना: । अन्योन्यमासाद्य निजघ्नुरोजसा जिगीषवस्तीक्ष्णशरासितोमरै: ॥ ३५ ॥
இவ்வாறு தேவர்களும் அசுரர்களும் போர்க்களத்தில் ஒன்று கூடி, வெற்றி வேட்கையுடன் ஒருவரையொருவர் தாக்கினர். அவர்கள் இரட்டையர்களாகப் போரிட்டு, கூர்மையான அம்புகள், வாள்கள் மற்றும் ஈட்டிகளால் ஒருவரையொருவர் கடுமையாகத் தாக்கினர்.
Verse 36
भुशुण्डिभिश्चक्रगदर्ष्टिपट्टिशै: शक्त्युल्मुकै: प्रासपरश्वधैरपि । निस्त्रिंशभल्लै: परिघै: समुद्गरै: सभिन्दिपालैश्च शिरांसि चिच्छिदु: ॥ ३६ ॥
அவர்கள் புசுண்டி, சக்கரம், கதை, ரிஷ்டி, பட்டிசம், சக்தி, உல்முகம், பிராசம், பரசுவதம், நிஸ்த்ரிம்சம், பல்லம், பரிகம், முத்கரம் மற்றும் பிந்திபாலம் போன்ற ஆயுதங்களைப் பயன்படுத்தி ஒருவருக்கொருவர் தலைகளைத் துண்டித்தனர்.
Verse 37
गजास्तुरङ्गा: सरथा: पदातय: सारोहवाहा विविधा विखण्डिता: । निकृत्तबाहूरुशिरोधराङ्घ्रय- श्छिन्नध्वजेष्वासतनुत्रभूषणा: ॥ ३७ ॥
யானைகள், குதிரைகள், தேர்கள், தேரோட்டிகள், காலாட்படை வீரர்கள் மற்றும் பல்வேறு வகையான வாகனங்கள், அவற்றின் ஓட்டிகளுடன் துண்டு துண்டாக வெட்டப்பட்டன. வீரர்களின் கைகள், தொடைகள், கழுத்துகள் மற்றும் கால்கள் துண்டிக்கப்பட்டன, மேலும் அவர்களின் கொடிகள், வில், கவசங்கள் மற்றும் ஆபரணங்கள் சிதறடிக்கப்பட்டன.
Verse 38
तेषां पदाघातरथाङ्गचूर्णिता- दायोधनादुल्बण उत्थितस्तदा । रेणुर्दिश: खं द्युमणिं च छादयन् न्यवर्ततासृक् स्रुतिभि: परिप्लुतात् ॥ ३८ ॥
அசுரர்கள் மற்றும் தேவர்களின் கால்கள் மற்றும் தேர்களின் சக்கரங்கள் தரையில் மோதியதால், புழுதிப் படலம் வானத்தில் எழுந்து சூரியன் உட்பட அனைத்து திசைகளையும் மறைத்தது. ஆனால் அந்தப் புழுதியின் மீது ரத்தத் துளிகள் தெளிக்கப்பட்டபோது, அந்தப் புழுதி மேகம் வானத்தில் மிதக்க முடியாமல் அடங்கியது.
Verse 39
शिरोभिरुद्धूतकिरीटकुण्डलै: संरम्भदृग्भि: परिदष्टदच्छदै: । महाभुजै: साभरणै: सहायुधै: सा प्रास्तृता भू: करभोरुभिर्बभौ ॥ ३९ ॥
போரின் போது, போர்க்களம் வீரர்களின் வெட்டப்பட்ட தலைகளால் நிரம்பியிருந்தது; அவர்களின் கண்கள் இன்னும் முறைத்துப் பார்த்துக் கொண்டிருந்தன, கோபத்தில் பற்கள் உதடுகளைக் கடித்துக் கொண்டிருந்தன. இந்தத் தலைகளிலிருந்து கிரீடங்களும் குண்டலங்களும் சிதறிக் கிடந்தன. அவ்வாறே, அணிகலன்களும் ஆயுதங்களும் கொண்ட பல கைகளும், யானையின் துதிக்கையைப் போன்ற தொடைகளும் ஆங்காங்கே சிதறிக் கிடந்தன.
Verse 40
कबन्धास्तत्र चोत्पेतु: पतितस्वशिरोऽक्षिभि: । उद्यतायुधदोर्दण्डैराधावन्तो भटान् मृधे ॥ ४० ॥
அந்தப் போர்க்களத்தில் தலை இல்லாத பல உடல்கள் (கபந்தங்கள்) எழுந்தன. கைகளில் ஆயுதங்களை ஏந்தியவாறு, கீழே விழுந்த தங்கள் தலைகளின் கண்கள் மூலம் பார்க்க முடிந்த அந்த உடல்கள், எதிரி வீரர்களைத் தாக்கின.
Verse 41
बलिर्महेन्द्रं दशभिस्त्रिभिरैरावतं शरै: । चतुर्भिश्चतुरो वाहानेकेनारोहमार्च्छयत् ॥ ४१ ॥
பலி மகாராஜா பின்னர் இந்திரனைப் பத்து அம்புகளாலும், இந்திரனின் வாகனமான ஐராவதத்தை மூன்று அம்புகளாலும் தாக்கினார். ஐராவதத்தின் கால்களைக் காத்து நின்ற நான்கு குதிரைவீரர்களை நான்கு அம்புகளாலும், யானைப் பாகனை ஒரு அம்பாலும் தாக்கினார்.
Verse 42
स तानापतत: शक्रस्तावद्भि: शीघ्रविक्रम: । चिच्छेद निशितैर्भल्लैरसम्प्राप्तान्हसन्निव ॥ ४२ ॥
பலி மகாராஜாவின் அம்புகள் தன்னை அடைவதற்கு முன்பே, அம்பு எய்வதில் வல்லவரான சொர்க்கத்தின் அரசன் இந்திரன் புன்னகைத்து, 'பல்ல' எனப்படும் மிகக் கூர்மையான அம்புகளால் அந்த அம்புகளைத் துண்டித்தார்.
Verse 43
तस्य कर्मोत्तमं वीक्ष्य दुर्मर्ष: शक्तिमाददे । तां ज्वलन्तीं महोल्काभां हस्तस्थामच्छिनद्धरि: ॥ ४३ ॥
பலி மகாராஜா இந்திரனின் திறமையான போர்த்திறனைக் கண்டபோது, தன் கோபத்தைக் கட்டுப்படுத்த முடியவில்லை. எனவே அவர் 'சக்தி' எனப்படும் மற்றொரு ஆயுதத்தை எடுத்தார்; அது ஒரு பெரிய எரிகல்லைப் போல எரிந்து கொண்டிருந்தது. ஆனால் இந்திரன் அந்த ஆயுதம் பலியின் கையில் இருக்கும்போதே அதைத் துண்டித்தார்.
Verse 44
तत: शूलं तत: प्रासं ततस्तोमरमृष्टय: । यद् यच्छस्त्रं समादद्यात्सर्वं तदच्छिनद् विभु: ॥ ४४ ॥
அதன்பின் பலி மகாராஜன் ஒன்றன்பின் ஒன்றாக சூலம், பிராசம், தோமரம், ருஷ்டி முதலிய ஆயுதங்களை எடுத்தான்; அவன் எதை எடுத்தாலும் இந்திரன் உடனே அதை வெட்டி துண்டுகளாக்கினான்।
Verse 45
ससर्जाथासुरीं मायामन्तर्धानगतोऽसुर: । तत: प्रादुरभूच्छैल: सुरानीकोपरि प्रभो ॥ ४५ ॥
என் அரசே, அப்போது பலி மகாராஜன் மறைந்து அசுர மாயையை நாடினான். அந்த மாயையால் உருவான ஒரு பெரும் மலை தேவர்களின் படைத்தலைகளின் மேல் தோன்றியது।
Verse 46
ततो निपेतुस्तरवो दह्यमाना दवाग्निना । शिला: सटङ्कशिखराश्चूर्णयन्त्यो द्विषद्बलम् ॥ ४६ ॥
அந்த மலையிலிருந்து காட்டுத்தீயில் எரியும் மரங்கள் விழுந்தன. கொத்தாளைப் போல கூர்மையான முனைகள் கொண்ட கல் துண்டுகளும் விழுந்து தேவர்களின் படைத்தலைகளை நசுக்கின।
Verse 47
महोरगा: समुत्पेतुर्दन्दशूका: सवृश्चिका: । सिंहव्याघ्रवराहाश्च मर्दयन्तो महागजा: ॥ ४७ ॥
பின்னர் பெரும் பாம்புகள், தந்தசூகங்கள், விஷச் சுள்ளிகள் (தேள்கள்) எழுந்தன. சிங்கம், புலி, வராகம் மற்றும் மாபெரும் யானைகளும் விழுந்து தேவர்களின் படையை மிதித்தன।
Verse 48
यातुधान्यश्च शतश: शूलहस्ता विवासस: । छिन्धि भिन्धीति वादिन्यस्तथा रक्षोगणा: प्रभो ॥ ४८ ॥
அரசே, அப்போது நூற்றுக்கணக்கான ஆண்-பெண் யாதுதானர்களும் ராட்சசக் கூட்டங்களும் தோன்றின—முழு நிர்வாணமாக, கைகளில் திரிசூலம் ஏந்தி—“வெட்டுங்கள்! குத்துங்கள்!” என்று கூச்சலிட்டனர்।
Verse 49
ततो महाघना व्योम्नि गम्भीरपरुषस्वना: । अङ्गारान्मुमुचुर्वातैराहता: स्तनयित्नव: ॥ ४९ ॥
அப்போது வானில் பெரும் கருமேகங்கள் வலிய காற்றால் தாக்கப்பட்டு, ஆழ்ந்த இடியொலியுடன் முழங்கி, எரியும் அங்காரங்களை மழையென பொழியத் தொடங்கின।
Verse 50
सृष्टो दैत्येन सुमहान्वह्नि: श्वसनसारथि: । सांवर्तक इवात्युग्रो विबुधध्वजिनीमधाक् ॥ ५० ॥
பலியால் உருவாக்கப்பட்ட மிகப் பெரும் தீ, புயல் காற்றைத் துணையாகக் கொண்டு, பிரளய கால சாம்வர்த்தகத் தீ போலக் கொடூரமாய் தேவர்களின் படையை எரிக்கத் தொடங்கியது।
Verse 51
तत: समुद्र उद्वेल: सर्वत: प्रत्यदृश्यत । प्रचण्डवातैरुद्धूततरङ्गावर्तभीषण: ॥ ५१ ॥
பின்னர் கடல் கொந்தளித்து எழுந்தது; கடும் காற்றால் தூக்கப்பட்ட அலைகளும் பயங்கர சுழல்களும் உடன், அது எங்கும் அனைவரின் கண்முன் தோன்றியது।
Verse 52
एवं दैत्यैर्महामायैरलक्ष्यगतिभीरणे । सृज्यमानासु मायासु विषेदु: सुरसैनिका: ॥ ५२ ॥
இவ்வாறு கண்களுக்கு எட்டாத இயக்கமுடைய, மஹாமாயையில் தேர்ந்த அசுரர்கள் போரில் உருவாக்கிய மாயைகளால் தேவர்களின் வீரர்கள் மனம் தளர்ந்தனர்।
Verse 53
न तत्प्रतिविधिं यत्र विदुरिन्द्रादयो नृप । ध्यात: प्रादुरभूत् तत्र भगवान्विश्वभावन: ॥ ५३ ॥
அரசே, இந்திரன் முதலிய தேவர்கள் அசுரர்களின் செயல்களுக்கு எதிர்வழி காண இயலாதபோது, அவர்கள் உலகை உருவாக்கி வளர்க்கும் பகவானை முழு மனத்துடன் தியானித்தனர்; அப்பொழுது அந்த பகவான் அங்கே உடனே தோன்றினார்।
Verse 54
तत: सुपर्णांसकृताङ्घ्रिपल्लव: पिशङ्गवासा नवकञ्जलोचन: । अदृश्यताष्टायुधबाहुरुल्लस- च्छ्रीकौस्तुभानर्घ्यकिरीटकुण्डल: ॥ ५४ ॥
அப்போது கருடனின் முதுகில் அமர்ந்து, கருடனின் தோள்களில் தமது தாமரைமொட்டு போன்ற திருவடிகளை விரித்து, பீதாம்பரத்துடன், புதிதாய் மலர்ந்த தாமரை போன்ற கண்களையுடைய ஸ்ரீஹரி தேவர்களுக்கு தென்பட்டார். கௌஸ்துப மணியும் திருமகளின் ஒளியும், அரிய கிரீடக் குண்டலங்களும், எட்டு கரங்களில் பல ஆயுதங்களும் அவரை அலங்கரித்தன.
Verse 55
तस्मिन्प्रविष्टेऽसुरकूटकर्मजा माया विनेशुर्महिना महीयस: । स्वप्नो यथा हि प्रतिबोध आगते हरिस्मृति: सर्वविपद्विमोक्षणम् ॥ ५५ ॥
பரம மகிமையுடைய பகவான் போர்க்களத்தில் நுழைந்தவுடன், அசுரர்களின் கபடச் செயல்களால் எழுந்த மாயை உடனே அழிந்தது—எழுந்தவுடன் கனவின் அபாயங்கள் மறைவதுபோல். உண்மையில் ஸ்ரீஹரியின் ஸ்மரணமே எல்லா ஆபத்துகளிலிருந்தும் விடுதலை அளிக்கிறது.
Verse 56
दृष्ट्वा मृधे गरुडवाहमिभारिवाह आविध्य शूलमहिनोदथ कालनेमि: । तल्लीलया गरुडमूर्ध्नि पतद् गृहीत्वा तेनाहनन्नृप सवाहमरिं त्र्यधीश: ॥ ५६ ॥
அரசே, சிங்கத்தை வாகனமாகக் கொண்ட அசுரன் காலநேமி, போரில் கருடவாகனனாகிய மூவுலகத் தலைவன் பகவானைக் கண்டவுடன், தன் திரிசூலத்தைச் சுழற்றி கருடனின் தலைமேல் எறிந்தான். ஆனால் ஸ்ரீஹரி அதை விளையாட்டாகப் பிடித்து, அதே ஆயுதத்தால் அந்தப் பகைவனை அவன் வாகனமான சிங்கத்துடன் சேர்த்து அழித்தார்.
Verse 57
माली सुमाल्यतिबलौ युधि पेततुर्य च्चक्रेण कृत्तशिरसावथ माल्यवांस्तम् । आहत्य तिग्मगदयाहनदण्डजेन्द्र तावच्छिरोऽच्छिनदरेर्नदतोऽरिणाद्य: ॥ ५७ ॥
பின்னர் மிக வலிமைமிக்க மாலி, சுமாலி ஆகியோர் பகவானின் சக்கரத்தால் தலை துண்டிக்கப்பட்டு போரில் வீழ்ந்தனர். அதன் பின் மற்றொரு அசுரன் மால்யவான், சிங்கம் போல கர்ஜித்து கூர்மையான கதையால் முட்டையிலிருந்து பிறந்த பறவைகளின் அரசன் கருடனைத் தாக்கினான். ஆனால் ஆதிபுருஷனான ஸ்ரீஹரி சுதர்சனச் சக்கரத்தால் அந்தப் பகைவனின் தலையையும் துண்டித்தார்.
Frequently Asked Questions
The chapter states the theological reason: they were not devotees of Vāsudeva. In Bhāgavata logic, eligibility for the highest fruit is not based on labor alone but on consciousness and surrender. The asuras’ participation is instrumental, yet their intent is exploitative; thus providence (poṣaṇa) ensures amṛta serves the Lord’s devotees and cosmic order.
Bali employs māyā—battlefield jugglery producing mountains, fire, floods, beasts, and terror—to destabilize the devas’ morale. These effects succeed only while the devas lack a countermeasure within their own power. They fail the moment Hari appears, because the Lord’s transcendental potency is ontologically prior to material illusion; His presence nullifies māyā just as awakening ends a dream.
The text pairs major devas with major asuras (e.g., Bali–Indra; Kārttikeya–Tāraka; Varuṇa–Heti; Mitra–Praheti; Yama–Kālanābha; Viśvakarmā–Maya; Bṛhaspati–Śukra; Śiva–Jambha; moon–Rāhu; Durgā/Bhadrakālī vs Śumbha–Niśumbha). The purpose is to portray the entire cosmic administration engaged, emphasizing that dharma’s defense involves all levels of universal governance, yet remains ultimately dependent on Bhagavān’s intervention.
Hari’s arrival marks the turning point from contested power to decisive protection (poṣaṇa). Garuḍa symbolizes swift, sovereign intervention, and the Lord’s appearance demonstrates that remembrance and surrender invoke divine presence. The narrative underscores that when devotees are overwhelmed, the Supreme Lord personally dispels fear and restores order.
Kālanemi is an asura who attacks Garuḍa with a trident. Hari catches the weapon and kills Kālanemi with it, along with his lion mount. The episode illustrates the futility of aggression against the Supreme: the asura’s own instrument becomes the means of his defeat, highlighting the Lord’s mastery over all weapons and all worlds.