
Rishi: Uncertain from the excerpt alone (requires Anukramaṇī for AVŚ 9.6).
Devata: Ritual bandhu (sacrificial implements/acts as correlates of cosmic entities).
Chandas: Prose-like yajus-style formulation (not a regular ṛc-meter); often treated as anustubh-deficient/ritual prose in AV ritual sections.
AVŚ 9.6 ஒரு ‘பந்து’‑ஸூக்தம்; இதில் யாகத்தின் பொருட்களும் செயல்களும் அவற்றின் அதிகாரப்பூர்வமான பிரபஞ்ச மற்றும் ஶ்ரௌத ஒப்புமைகளுடன் ‘இணைக்கப்பட்டு’ காட்டப்படுகின்றன; இதனால் இல்லற/தொழில்நுட்பச் செயலும் செல்லுபடியாகும் யாக‑வழியாகிறது. ஒவ்வொரு கருவி, திரவியம் (பர்ஹிஸ், பவித்ர, நீர்கள், துணை‑உற்பத்திகள்/மீதங்கள், பூசல்/பரப்பல்கள் முதலியவை) ஆகியவற்றையும் அதன் ‘உண்மையான’ யாக அடையாளமாகப் பெயரிட்டு, இந்த ஸூக்தம் ṛta (சரியான ஒழுங்கு) நிலைபெறச் செய்து, கிரியை சடங்கியல் ரீதியில் ‘தளர்ந்து’ போகாமல் காக்கிறது. இதன் வலிமை துல்லியமான அடையாளப்படுத்துதலில்தான்: வாக்கு (யஜுஸ்‑போன்ற உரைநடை) மூலம் அர்ப்பணிப்பு‑இடமும் கருவிகளும் பெரிய யாகத்தில் பங்கேற்கின்றன.
Mantra 1
अतिथि-सत्कारः। (१) यो वि॒द्याद् ब्रह्म॑ प्र॒त्यक्षं॒ परूं॑षि॒ यस्य॑ संभा॒रा ऋचो॒ यस्या॑नू॒क्यऽम्
எவன் பிரம்ம-சக்தியை அங்கம் அங்கமாக வெளிப்படையாகத் தோன்றியதாக நேரடியாக அறிகிறானோ; யாருடைய உபகரணங்கள் ருக் (Ṛc) மந்திரங்கள், யாருடைய நியமிக்கப்பட்ட பாராயணம் அனூக்யா (Anūkyā) ஆக உள்ளதோ,—
Mantra 2
सामा॑नि॒ यस्य॒ लोमा॑नि॒ यजु॒र्हृद॑यमु॒च्यते॑ परि॒स्तर॑णा॒मिद्ध॒विः
யாருடைய ரோமங்கள் சாம-கானங்கள், யாருடைய இதயம் யஜுஸ் என அழைக்கப்படுகிறதோ; யாருடைய பரிஸ்தரணங்கள் (விரிப்புகள்) எரியூட்டப்பட்ட ஹவி-ஆஹுதிகளாக உள்ளனவோ,—
Mantra 3
यद् वा अति॑थिपति॒रति॑थीन् प्रति॒पश्य॑ति देव॒यज॑नं॒ प्रेक्ष॑ते
அதிதிபதி (விருந்தினரின் தலைவர்) விருந்தினர்களை நோக்கிப் பார்வை செலுத்தி, தேவயஜனம் (தேவர்களின் யாகம்) நோக்கி நோக்கும்போது, அவன் உண்மையிலேயே தேவர்களின் வழிபாட்டையே நோக்குகிறான்.
Mantra 4
यद॑भि॒वद॑ति दी॒क्षामुपै॑ति॒ यदु॑द॒कं याच॑त्य॒पः प्र ण॑यति
அவன் பக்தியுடன் வணங்கி உரையாடும்போது, தீக்ஷையில் (தீட்சையில்) நுழைகிறான்; அவன் நீரை வேண்டும்போது, ஆபः (நீர்த் தத்துவம்) முன்னே செல்லுமாறு நடத்துகிறான்.
Mantra 5
या ए॒व य॒ज्ञ आपः॑ प्रणी॒यन्ते॒ ता ए॒व ताः
யாகத்தில் முன்னே கொண்டு செல்லப்படும் ஆபः (நீர்)—அவையே, அவையே, இவையே.
Mantra 6
यत् तर्प॑णमा॒हर॑न्ति॒ य ए॒वाग्नी॑षो॒मीयः॑ प॒शुर्ब॒ध्यते॒ स ए॒व सः
அவர்கள் தர்ப்பண-ஆஹுதியை (திருப்தி அளிக்கும் காணிக்கை) கொண்டு வரும்போது, அதுவே உண்மையில் அக்னீஷோமீய யாகத்தின் கட்டப்படும் பலியாகிய பசுவே ஆகும்.
Mantra 7
यदा॑वस॒थान् क॒ल्पय॑न्ति सदोहविर्धा॒नान्ये॒व तत् क॑ल्पयन्ति
அவர்கள் தங்குமிடங்களை ஒழுங்குபடுத்தும்போது, உண்மையில் அவர்கள் ‘ஸதஸ்’ மற்றும் ‘ஹவிர்தான’ ஆகியவற்றையே ஒழுங்குபடுத்துகின்றனர்.
Mantra 8
यदु॑पस्तृ॒णन्ति॑ ब॒र्हिरे॒व तत्
அவர்கள் கீழே விரிப்பது—அதுவே, நிச்சயமாக, பர்ஹிஸ் (யாகப் புல்) ஆகும்.
Mantra 9
यदु॑परिशय॒नमा॒हर॑न्ति स्व॒र्गमे॒व तेन॑ लो॒कमव॑ रुन्द्धे
அவர்கள் கொண்டு வரும் மூடுபொருள்—அதன் மூலம் அவன், நிச்சயமாக, தன்னுக்காக ஸ்வர்கலோகத்தைச் சூழ்ந்து உறுதியாகக் காக்கிறான்.
Mantra 10
यत् क॑शिपूपबर्ह॒णमा॒हर॑न्ति परि॒धय॑ ए॒व ते
அவர்கள் கொண்டு வரும் ஆசனத் திண்டு (கஶிபூ-பூப-பர்ஹண)—அவையே, நிச்சயமாக, பரிதிகள் (பரிதயः) ஆகும்.
Mantra 11
यदा॑ञ्जनाभ्यञ्ज॒नमा॒हर॒न्त्याज्य॑मे॒व तत्
அவர்கள் அஞ்சனத்திற்கான அஞ்சன (லேபம்) கொண்டு வரும்போது—அது உண்மையிலேயே நெய் ஆகும்.
Mantra 12
यत् पु॒रा प॑रि॒वेषात् स्वा॒दमा॒हर॑न्ति पुरो॒डाशा॑वे॒व तौ
பரிவேஷம் (பரிமாறுதல்) முன் அவர்கள் சுவையுள்ள பங்காக கொண்டு வருவது—அந்த இரண்டும் உண்மையிலேயே புரோடாஶ (Puroḍāśa) அப்பங்கள்.
Mantra 13
यद॑शन॒कृतं॒ ह्वय॑न्ति हवि॒ष्कृत॑मे॒व तद्ध्व॑यन्ति
அவர்கள் ‘உண்ணுவதற்காகச் செய்யப்பட்டது’ என்று அழைப்பதையே—உண்மையிலேயே—‘ஹவிஷ்க்ருத’ (ஹவிஸ்-ஆகச் செய்யப்பட்டது) என்றும் அழைக்கிறார்கள்.
Mantra 14
ये व्री॒हयो॒ यवा॑ निरु॒प्यन्तें॒ऽशव॑ ए॒व ते
விதிப்படி நிரூபிக்கப்படும் வ்ரீஹி (அரிசி) மற்றும் யவ (பார்லி) — அவை, உண்மையிலேயே, அஶ்வ (குதிரை) ஆகும்.
Mantra 15
यान्यु॑लूखलमुस॒लानि॒ ग्रावा॑ण ए॒व ते
எந்த எந்த உலூகலமும் முசலும் உள்ளனவோ—அவையே உண்மையாக கிராவாணம் (சோமப் பிழிதல் கற்கள்).
Mantra 16
शूर्पं॑ प॒वित्रं॒ तुषा॑ ऋजी॒षाभि॒षव॑णी॒रापः॑
சூர்ப்பம் (விண்ணோக்கும் விசிறி/சலனி) பவித்ரம் (சுத்திகரிப்பான்); துஷம் (உமி) ர்ஜீஷம்; இங்குள்ள ஆபः (நீர்) அபிஷவணீ-ஆபः (பிழிதல் நீர்).
Mantra 17
स्रुग् दर्वि॒र्नेक्ष॑णमा॒यव॑नं द्रोणकल॒शाः कु॒म्भ्योऽ वाय॒व्या॒ऽनि॒ पात्रा॑णी॒यमे॒व कृ॑ष्णाजि॒नम्
ஸ்ருக், தர்வி, நேக்ஷணப் பாத்திரம், ஆயவனம் (முன்னே கொண்டு செல்லும் கருவி); த்ரோணகலசங்கள் கும்பங்கள்; பாத்திரங்கள் வாயவ்யம் (வாயுவுக்குரியவை); இதுவே உண்மையாக கிருஷ்ணாஜினம் (கருமான் தோல்).
Bandhu is a ritual correspondence: the mantra states that a given tool or action is truly the same as its authoritative sacrificial/cosmic form, so the rite becomes valid and connected to its intended result.
Because ritual efficacy depends on correct sacral framing. By equating the fan with the purifier (pavitra) and husks with ṛjīṣa, the domestic process is aligned with soma-rite purity and order.
Not primarily. Its main function is śānti and ritual-technical correctness—purifying and validating the rite by fixing the identities of implements, spaces, and waters through bandhu statements.
Answers come straight from the texts, with the shlokas they draw on. Ask in your own words.
A free Google sign-in keeps your chat saved across web and the app.
Read Atharva Veda in the Vedapath app
Scan the QR code to open this directly in the app, with word-by-word meanings, Sanskrit recitation where available, and more.