Mantra 1
Sukta 117
शत्रुनिवारणम्। आ मन्द्रैरिन्द्र हरिभिर्याहि मयूररोमभिः । मा त्वा के चिद् वि यमन् विं न पाशिनोऽति धन्वेव ताँ इहि
ā mandráir índra háribhir yā́hi mayū́ra-romabhíḥ | mā tvā́ ke cíd ví yaman vím ná pāśíno ’tí dhánveva tā́n ihí
Come, Indra, with gladdening aids, with thy tawny steeds, with peacock-feathers. Let not any noose-bearers check thee asunder; pass beyond them as over a waste, and go upon those foes.
சத்ரு-நிவாரணம். இன்றா, மகிழ்வூட்டும் துணைகளுடன், உன் ஹரி (செம்பொன் நிற) குதிரைகளுடன், மயில் இறகுகளுடன் இங்கே வா. பாசம் ஏந்துவோர் (கயிறு-வலை உடையோர்) எவரும் உன்னைத் தடுத்து பிரிக்க முடியாதபடி; வெறிச்சோடிய நிலத்தைத் தாண்டுவது போல அவர்களைத் தாண்டி, அந்தப் பகைவர்மேல் செல்.
Rishi: Atharvanic tradition (requires Anukramaṇī confirmation).
Devata: Indra (as martial protector).
Chandas: Likely Anuṣṭubh (verification needed due to textual uncertainty in pāda 2).
{"primary_rasa":"vira","secondary_rasa":"adbhuta","emotional_arc":"From summoning confidence → refusal of restraint → decisive advance upon foes.","listener_experience":"A surge of courage and clarity; sense of being escorted by a strong protector.","intensity":7}