Mantra 1
Sukta 117
आनृण्यम्। अपमित्यमप्रतीत्तं यदस्मि यमस्य येन बलिना चरामि । इदं तदग्ने अनृणो भवामि त्वं पाशान् विचृतं वेत्थ सर्वान्
ā́nṛṇyam | apamítyam ápratīttaṃ yád ásmi yamásya yéna balínā cárāmi | idáṃ tád agne anṛṇó bhavāmi tváṃ pā́śān vicṛ́taṃ véttha sárvān
Freedom from debt. The ill-lot, the unpaid due—whereby I stand within Yama’s sphere and, constrained by force, go my way: even that, O Agni, from this day I make mine own discharge; do thou—who knowest every noose, in all its spread—set me unbound.
கடன்-விடுதலை. அபமித்யம் (துரதிர்ஷ்டம்), அப்ரதீத்தம் (செலுத்தப்படாத பாக்கி)—இதனால் நான் யமனின் வட்டத்தில் நிற்கிறேன்; வலியால் கட்டுண்டவனாய் என் வழி செல்கிறேன். அதையே, அக்னியே, இன்றிலிருந்து நான் தீர்த்து கடனற்றவனாகிறேன். நீ—எல்லாப் பாசங்களையும் (கயிறு/பிணைப்பு), அவற்றின் முழு விரிவிலும் அறிந்தவன்—என் எல்லாப் பிணைப்புகளையும் அறுத்து என்னை அவிழ்த்து விடு.
Rishi: Atharvanic tradition (Anṛṇya-sūkta; specific ṛṣi attribution varies in ancillary lists)
Devata: Agni (as bond-loosener) with implicit reference to Yama’s pāśas
Chandas: Anuṣṭubh (predominant for this cluster)
{"primary_rasa":"shanta","secondary_rasa":"bhayankara","emotional_arc":"From fear of Yama’s sphere and coercive walking to calm discharge and unbinding through Agni.","listener_experience":"Sobering responsibility followed by relief and dignity.","intensity":6}