Mantra 2
Sukta 117
इहैव सन्तः प्रति दद्म एनज्जीवा जीवेभ्यो नि हराम एनत्। अपमित्य धान्यं१ यज्जघसाहमिदं तदग्ने अनृणो भवामि
iháiva sántaḥ práti dadmá enaj jīvā́ jīvébhyo ní harāma enat | apamítya dhā́nyam yáj jaghā́sā́ham idáṃ tád agne anṛṇó bhavāmi
Here, even here, while yet we live, we pay it back; we living render to the living, and wholly bear away this burden. O Misfortune—this grain which I have eaten—therewith, O Agni, for that very cause, I become discharged from debt.
இங்கேயே—இந்த உலகிலேயே—நாம் உயிருடன் இருக்கும் போதே இதைத் திருப்பிச் செலுத்துகிறோம்; உயிருள்ள நாம் உயிருள்ளவர்களுக்கே (அவர்களுக்குரிய) பங்கை அளித்து, இந்தச் சுமையை முழுவதுமாக அகற்றுகிறோம். ஹே அபமித்யா (துரதிர்ஷ்டம்/அமங்கலம்)! நான் உண்ட தானியம்—அதன் மூலமாகவே, ஹே அக்னியே, அதே காரணத்தால் நான் கடனிலிருந்து விடுபட்டு (அந்ரிணன்) ஆகிறேன்.
Rishi: Atharvanic tradition (Anṛṇya cluster)
Devata: Agni; with apamitya as expelled evil
Chandas: Anuṣṭubh
{"primary_rasa":"shanta","secondary_rasa":"vira","emotional_arc":"From burdened obligation to decisive repayment and calm closure.","listener_experience":"Empowerment through concrete action; relief and restored dignity.","intensity":5}