Sukta 9
श्वऽन्वतीरप्सरसो रूपका उतार्बुदे । अन्तःपात्रे रेरिहतीं रिशां दुर्णिहितैषिणीम्। सर्वास्ता अर्बुदे त्वममित्रेभ्यो दृशे कुरूदारांश्च प्र दर्शय
śvànvatīr apsáraso rū́pakā utā́rbude | antáḥ-pā́tre réríhatīṃ riśā́ṃ durnihitáiṣiṇīm | sárvā́s tā́ arbude tvám amítrebhyo dṛśé kúru udārā́ṃś ca prá darśaya ||
Dog-followed Apsarases, shape-wearing, and thou, O Arbuda—her that within the vessel licks again and again, seeking harm, hunting what is ill-bestowed: all those, O Arbuda, make thou visible to our foes; their gaping sores, too, show forth.
நாயால் தொடரப்படும் அப்ஸரஸ்கள், உருவம் தரித்தவைகள்; மேலும், ஓ அர்புத! பாத்திரத்தின் உள்ளே மீண்டும் மீண்டும் நக்கி, தீங்கு தேடி, தீயவாறு வைக்கப்பட்டதை வேட்டையாடும் அவளை வெளிப்படுத்து. ஓ அர்புத, அவை அனைத்தையும் எங்கள் பகைவர்க்கு கண்கூடாகச் செய்; அவர்களின் பிளந்த புண்களையும் வெளிக்காட்டு.
Rishi: Atharvanic tradition (verify Anukramaṇī assignment per edition).
Devata: Apsarases (as malignant spirits) and Arbuda (personified affliction)
Chandas: Mixed/irregular (verify per critical edition)
{"primary_rasa":"bhayankara","secondary_rasa":"raudra","emotional_arc":"Uncanny infiltration imagery → decisive exposure/command.","listener_experience":"Creeping recognition of hidden harm followed by catharsis through revelation.","intensity":7}