Mantra 27
Sukta 5
२॥ विष्णोः क्रमोऽसि सपत्नहा द्यौसंशितः सूर्यतेजाः । दिवमनु वि क्रमेऽहं दिवस्तं निर्भजामो यो३स्मान् द्वेष्टि यं वयं द्विष्मः। स मा जीवीत् तं प्राणो जहातु
víṣṇoḥ krámo ’si sapatná-hā dyáu-saṃśitaḥ sū́rya-tejāḥ | divám ánu ví krame ’háṃ divás táṃ nírbhajāmo yó ’smā́n dvéṣṭi yáṃ vayáṃ dvíṣmaḥ | sá mā́ jī́vit táṃ prāṇó jahātu
Thou art Viṣṇu’s Stride, the slayer of rivals, whetted with the Heaven, possessed of the Sun’s splendour. Along the Heaven I stride forth; from Heaven we thrust him out—who hateth us, whom we do hate. Let him not live: let Life-breath abandon him.
நீ விஷ்ணுவின் ‘க்ரம’ம்—பகைவரை அழிப்பவன்; த்யௌ (வானம்) கொண்டு கூர்மையாக்கப்பட்டவன்; சூரியத் தேஜஸால் ஒளிர்வவன். நான் த்யௌவின் வழியே முன்னே நடக்கிறேன்; த்யௌவிலிருந்து அவனை நாம் வெளியே தள்ளுகிறோம்—எங்களை வெறுப்பவன், நாம் வெறுப்பவன். அவன் வாழாதிருக்கட்டும்; அவனைப் பிராணன் விட்டு நீங்கட்டும்.
Rishi: Atharvanic tradition (specific ṛṣi not stated in the provided excerpt; commonly treated as Atharvan/Angiras-type for such charms)
Devata: Viṣṇu (as Krama/Trivikrama-power); secondarily Prāṇa as executable agent
Chandas: Mixed prose-like triṣṭubh/jagatī tendency in Atharvanic style (needs full hymn metrical audit; this verse is not a strict anuṣṭubh)
{"primary_rasa":"raudra","secondary_rasa":"vira","emotional_arc":"Cosmic empowerment → forceful expulsion → lethal imprecation.","listener_experience":"A sense of overwhelming, punitive authority; suited to aggressive rites rather than devotional calm.","intensity":9}