Adhyaya 3
Book 1 frames statecraft as disciplined governance (vinaya) rather than mere conquest. In 1.3 Kautilya anchors political order in “Trayī” (the Vedic knowledge-complex) and its auxiliary sciences, then operationalizes it through varṇa-āśrama svadharma. The pragmatic aim is not ritual piety but administrative predictability: fixed duties create legible social roles, stable production, dependable service obligations, and a clear hierarchy for command and adjudication. By enumerating obligations of Brāhmaṇa, Kṣatriya, Vaiśya, Śūdra, and the four āśramas, the text supplies the king with a normative template for appointments, exemptions, discipline, and welfare expectations. The closing warning—transgressing svadharma causes societal extinction through saṅkara—functions as a governance risk statement: role-confusion erodes authority, revenue, defense readiness, and trust. Thus, 1.3 strengthens the Vijigīṣu’s internal base (svāmī + janapada) by converting sacred learning into a policy instrument for cohesion, compliance, and continuity.
Sutras
Sutra 1
सामर्ग्यजुर्वेदास्त्रयस्त्रयी ॥ कZ_०१.३.०१ ॥
சாம, ரிக், யஜுர்—இந்த மூன்று வேதங்களே திரயீ.
Sutra 2
अथर्ववेदेतिहासवेदौ च वेदाः ॥ कZ_०१.३.०२ ॥
அதர்வவேதமும் இதிஹாசவேதமும் கூட (எண்ணப்படுவது) வேதங்களே.
Sutra 3
शिक्षा कल्पो व्याकरणं निरुक्तं छन्दोविचितिर्ज्योतिषमिति चाङ्गानि ॥ कZ_०१.३.०३ ॥
சிக்ஷா, கல்பம், வியாகரணம், நிருக்தம், சந்தோவிசிதி, ஜ்யோதிடம்—இவையே வேதாங்கங்கள்.
Sutra 4
एष त्रयीधर्मश्चतुर्णां वर्णानामाश्रमाणां च स्वधर्मस्थापनादौपकारिकः ॥ कZ_०१.३.०४ ॥
இந்த த்ரயீ (வேதத் திரயம்) நான்கு வர்ணங்களுக்கும் ஆசிரமங்களுக்கும் அவரவர் ச்வதர்மத்தை நிறுவுதல் முதலியவற்றால் பயனளிப்பதாகும்.
Sutra 5
स्वधर्मो ब्राह्मणस्य अध्ययनमध्यापनं यजनं याजनं दानं प्रतिग्रहश्च ॥ कZ_०१.३.०५ ॥
பிராமணனின் ச்வதர்மம்—அध्यயனம், अध्यாபனம், யஜனம் (யாகம் செய்தல்), யாஜனம் (பிறருக்காக யாகம் நடத்துதல்), தானம், பிரதிக்ரஹம் (தானம் ஏற்றல்).
Sutra 6
क्षत्रियस्याध्ययनं यजनं दानं शस्त्राजीवो भूतरक्षणं च ॥ कZ_०१.३.०६ ॥
க்ஷத்திரியனின் (ச்வதர்மம்)—அध्यயனம், யஜனம், தானம், சஸ்த்ராஜீவம் (ஆயுதத்தை ஆதாரமாகக் கொண்ட வாழ்வு/படைத் தொழில்) மற்றும் பூதரக்ஷணம் (உயிர்கள்/பிரஜைகளைப் பாதுகாத்தல்).
Sutra 7
वैश्यस्याध्ययनं यजनं दानं कृषिपाशुपाल्ये वणिज्या च ॥ कZ_०१.३.०७ ॥
வைசியனின் (ச்வதர்மம்)—அध्यயனம், யஜனம், தானம், விவசாயம் மற்றும் கால்நடைப் பராமரிப்பு, மேலும் வாணிகம் (வணிகம்).
Sutra 8
शूद्रस्य द्विजातिशुश्रूषा वार्त्ता कारुकुशीलवकर्म च ॥ कZ_०१.३.०८ ॥
சூத்ரருக்கான (விதிக்கப்பட்ட வழிகள்)—இருமுறை பிறந்தவர்களுக்கு (த்விஜர்களுக்கு) சேவை, வேளாண்மை‑மாட்டுவளர்ப்பு‑வாணிகம் (வார்த்தா), மேலும் கைவினைஞர்கள் மற்றும் கலைஞர்கள்/நடிகர்களின் தொழில்.
Sutra 9
गृहस्थस्य स्वधर्माजीवस्तुल्यैरसमानर्षिभिर्वैवाह्यमृतुगामित्वं देवपित्रतिथिपूजा भृत्येषु त्यागः शेषभोजनं च ॥ कZ_०१.३.०९ ॥
இல்லறத்தார்க்கு—தன் தர்மமும் வாழ்வாதாரமும் ஒத்தவருடன் (ஒத்ததல்லாத ரிஷி/துறவியருடன் அல்ல) திருமணம்; உரிய காலத்தில் மட்டும் தாம்பத்திய உறவு; தேவர்‑பித்ரு‑விருந்தினர் வழிபாடு; பணியாளர்களிடம் தாராளம்; மேலும் பிறருக்கு பரிமாறிய பின் மீதமுள்ள உணவை உண்ணுதல்.
Sutra 10
ब्रह्मचारिणः स्वाध्यायो अग्निकार्याभिषेकौ भैक्षव्रतित्वमाचार्ये प्राणान्तिकी वृत्तिस्तदभावे गुरुपुत्रे सब्रह्मचारिणि वा ॥ कZ_०१.३.१० ॥
பிரம்மச்சாரிக்குப்—சுவாத்யாயம்; அக்னிக்காரியம் மற்றும் அபிஷேகச் சேவை; பிக்ஷாவிரதத்தால் வாழ்தல். அவன் ஒழுக்கம்—ஆசாரியரை உயிர் முடியும் வரை சேவித்தல்; அவர் இல்லையெனில் குருபுத்திரன் அல்லது சகபிரம்மச்சாரியைச் சேவித்தல்.
Sutra 11
वानप्रस्थस्य ब्रह्मचर्यं भूमौ शय्या जटाजिनधारणमग्निहोत्राभिषेकौ देवतापित्रतिथिपूजा वन्यश्चाहारः ॥ कZ_०१.३.११ ॥
வானபிரஸ்தர்க்கு—பிரம்மச்சரியம்; தரையில் உறங்குதல்; ஜடையும் மான் தோலும் அணிதல்; அக்னிஹோத்திரம் மற்றும் அபிஷேகம்; தேவர்‑பித்ரு‑விருந்தினர் வழிபாடு; மேலும் காடில் கிடைக்கும் உணவால் வாழ்தல்.
Sutra 12
परिव्राजकस्य जितेन्द्रियत्वमनारम्भो निष्किंचनत्वं सङ्गत्यागो भैक्षव्रतमनेकत्रारण्ये च वासो बाह्याभ्यन्तरं च शौचम् ॥ कZ_०१.३.१२ ॥
பரிவ்ராஜகர்க்கு—இந்திரியக் கட்டுப்பாடு; புதிய முயற்சிகளைத் தொடங்காமை; சொத்தற்ற நிலை; சங்கத் துறப்பு; பிக்ஷாவிரதம்; பல இடங்களில்—குறிப்பாக காட்டில்—வாசம்; மேலும் வெளிப்புறமும் உள்புறமும் தூய்மை.
Sutra 13
सर्वेषामहिंसा सत्यं शौचमनसूय आनृशंस्यं क्षमा च ॥ कZ_०१.३.१३ ॥
அனைவருக்கும் வேண்டிய நற்குணங்கள்—அஹிம்சை, சத்தியம், சௌசம் (தூய்மை), அனசூயை (பொறாமையின்மை), ஆன்ருஷம்ஸ்யம் (மனிதநேயம்/அக்கிரூரம்) மற்றும் பொறுமை (க்ஷமா)।
Sutra 14
स्वधर्मः स्वर्गायानन्त्याय च ॥ कZ_०१.३.१४ ॥
ச்வதர்மம் சொர்க்கத்திற்கும் நிலையான நன்மைக்கும் வழி காட்டுகிறது।
Sutra 15
तस्यातिक्रमे लोकः संकरादुच्छिद्येत ॥ कZ_०१.३.१५ ॥
அதை (ஒழுங்கு/நியமம்) மீறினால் சமூகக் கலப்பு மற்றும் குழப்பத்தால் சமூகம் அழிந்துவிடும்।
Sutra 16
स्वधर्मं संदधानो हि प्रेत्य चेह च नन्दति ॥ कZ_०१.३.१६च्द् ॥
தன் ச்வதர்மத்தை உறுதியாகக் காத்து நிற்பவன் இவ்வுலகிலும் மறுவுலகிலும் மகிழ்வான்।
Sutra 17
व्यवस्थितार्यमर्यादः कृतवर्णाश्रमस्थितिः ॥ कZ_०१.३.१७अब् ॥
அவனிடம் (அரசன்/அரசில்) ஆரிய (நாகரிக) சமூகத்திற்கான நன்கு நிறுவப்பட்ட நடத்தை நெறிமுறைகள் இருக்க வேண்டும்; மேலும் வர்ண–ஆசிரம அமைப்பு முறையாக நிறுவப்பட்டு நிலைத்திருக்க வேண்டும்.
Sutra 19
त्रय्याभिरक्षितो लोकः प्रसीदति न सीदति ॥ ॥
திரயி (மூன்று வேதங்கள்) காக்கும் போது உலகம் அமைதியும் நிலைத்தன்மையும் பெறுகிறது; அது குழப்பத்தில் வீழ்வதில்லை.
Frequently Asked Questions
Role-clarity yields social cohesion, predictable production and service, lower conflict, and higher compliance—stabilizing revenue, defense readiness, and adjudication capacity (i.e., durable internal security and prosperity).
This passage does not specify a tariffed punishment; it provides the state-logic: svadharma breach produces saṅkara and threatens collective ruin. In Arthashastra practice, such destabilizing deviation authorizes corrective danda through royal officers under general law-and-order and discipline provisions elsewhere.