परिव्राजिका लब्धविश्वासान्तःपुरे कृतसत्कारा महामात्रमेकैकमुपजपेत् राजमहिषी त्वां कामयते कृतसमागमोपाया महानर्थश्च ते भविष्यति इति ॥ कZ_०१.१०.०७ ॥
parivrājikā labdhaviśvāsā antaḥpure kṛtasatkārā mahāmātram ekaikam upajapet: rājamahiṣī tvāṃ kāmayate; kṛtasamāgamopāyā mahān arthaś ca te bhaviṣyati iti
அந்தப்புரத்தில் நம்பிக்கையும் மரியாதையும் பெற்ற பரிவ்ராஜிகை ஒவ்வொரு மகாமாத்திரனையும் தனித்தனியாக இரகசியமாகத் தூண்ட வேண்டும்— “ராணி உன்னை விரும்புகிறாள்; சந்திப்புக்கான ஏற்பாடு செய்தால் உனக்கு பெரிய லாபம் உண்டாகும்” என்று.
She can plausibly move across social spaces, gain trust as a 'non-political' religious figure, and access the inner palace without triggering immediate suspicion.