Adhyaya 369

Verse 1

इत्य् आग्नेये महापुराणे आत्यन्तिकलयगर्भोत्पत्तिनिरूपणं नामाष्टष्ट्यधिकत्रिशततमो ऽध्यायः अथोनसप्तत्यधिकत्रिशततमो ऽध्यायः शरीरावयवाः अग्निर् उवाच श्रोत्रं त्वक् चक्षुषी जिह्वा घ्राणं धीः खुञ्च भूतगं शब्दस्पर्शरूपरमगन्धाः खादिषु तद्गुणाः

இவ்வாறு அக்னி மகாபுராணத்தில் ‘ஆத்தியந்திகப் பிரளயத்தில் கருவின் தோற்றம்’ எனும் 368ஆம் அதிகாரம் நிறைவுற்றது. இப்போது ‘உடல் அவயவங்கள்’ பற்றிய 369ஆம் அதிகாரம் தொடங்குகிறது. அக்னி கூறினார்—காது, தோல், இரு கண்கள், நாக்கு, மூக்கு, மேலும் தீ (புத்தி)—இவை பூதங்களுடன் தொடர்புடையவை; இவற்றின் பொருள்/குணங்கள் முறையே ஒலி, தொடு, உருவம், சுவை, மணம்; அவை தத்தம் இந்திரிய-களங்களில் நிலைகொள்கின்றன.

Verse 2

पायूपस्थौ करौ पादौ वाग्भवेत् कर्मखुन्तथा उत्सर्गानन्दकादानगतिवागादि कर्म तत्

பாயு, உபஸ்தம், இரு கைகள், இரு கால்கள், வாக்கு—இவை கர்மேந்திரியங்கள் எனப்படுகின்றன. இவற்றின் செயல்கள் முறையே மலவிடுதல், ரதி-இன்பம், எடுத்தல்/பற்றுதல், நடமாட்டம், பேச்சு முதலியன.

Verse 3

पञ्चकर्मेन्द्रियान्यत्र पञ्चबुद्धीन्द्रियाणि च इन्द्रियार्थाश् च पञ्चैव महाभूता मनो ऽधिपाः

இங்கே ஐந்து கர்மேந்திரியங்களும் ஐந்து ஞானேந்திரியங்களும் உள்ளன; புலன்களின் ஐந்து பொருள்களும் ஐந்து மஹாபூதங்களும் உள்ளன—இவை அனைத்திற்கும் மேலாக மனமே அதிபதியாக நிற்கிறது।

Verse 4

आत्माव्यक्तश् चतुर्विंशतत्त्वानि पुरुषः परः संयुक्तश् च वियुक्तश् च यथा मत्स्योदके उभे

ஆத்மாவும் அவ்யக்தமும் (பிரக்ருதி), இருபத்திநான்கு தத்துவங்களும் பரம புருஷனும்—இவை இணைந்தவையாகவும் பிரிந்தவையாகவும் கூறப்படுகின்றன; மீனும் நீரும் ஒன்றாக இருந்தும் வேறுபட்டதுபோல்।

Verse 5

अव्यक्तमास्रितानीह रजःसत्त्वतमांसि च आन्तरः पुरुषो जीवः स परं ब्रह्म कारणं

இங்கே அவ்யக்தம் (பிரக்ருதி) இல் ரஜஸ், சத்த்வம், தமஸ் எனும் குணங்கள் தங்கியுள்ளன. உள்ளுறையும் புருஷன் ஆகிய ஜீவன்—அதே பரப்ரஹ்மம், காரணமாகும்।

Verse 6

स याति परमं स्थानं यो वेत्ति पुरुषं परं सप्ताशयाः स्मृता देहे रुधिरस्यैक आशयः

பரம புருஷனை அறிந்தவன் பரம ஸ்தானத்தை அடைகிறான். உடலில் ஏழு ‘ஆசயங்கள்’ கூறப்பட்டுள்ளன; அவற்றில் ஒன்று ருதிரம் (இரத்தம்) சார்ந்த ஆசயம்.

Verse 7

श्लेष्मणश्चामपित्ताभ्यां पक्वाशयस्तु पञ्चमः वायुमूत्राशयः सप्तः स्त्रीणां गर्भाशयो ऽष्टमः

சிலேஷ்மம் (கபம்) மற்றும் ஆம-பித்தத்துடன் தொடர்புடைய பக்வாசயம் ஐந்தாம் ஆசயம். வாயு-ஆசயம் மற்றும் மூத்திர-ஆசயம் ஏழாம் எனக் கணிக்கப்படுகின்றன; பெண்களில் கர்பாசயம் எட்டாம்.

Verse 8

पित्तात्पक्वाशयो ऽग्नेः स्याद्योनिर्विकशिता द्युतौ पद्मवद्गर्भाशयः स्यात्तत्र घत्ते सरक्तकं

பித்தப் பெருக்கத்தால், ஓ அக்னியே, பக்க்வாசயம் (பெருங்குடல்) எரிந்ததுபோல் சூடேறுகிறது; யோனி இயல்புக்கு மாறாக விரிந்து ஒளிவிடுகிறது, கர்ப்பாசயம் தாமரைபோல் எனக் கூறப்படுகிறது; அந்த நிலையில் இரத்தம் கலந்த சுரப்பு உண்டாகிறது।

Verse 9

शुक्रं स्वशुक्रतश्चाङ्गं कुन्तलान्यत्र कालतः न्यस्तं शुक्रमतो योनौ नेति गर्भाशयं मुने

ஓ முனிவரே, தன் சுக்கிரத் தத்துவத்துடன் கூடிய விந்து—உடல் அங்கங்கள் மற்றும் முடிகள் உட்பட—காலத்திற்கேற்ப அங்கே வைக்கப்பட்டால்; அந்த விந்து யோனியில் புகுந்தாலும் உடனே கர்ப்பாசயத்தை அடையாது।

Verse 10

ऋतावपि च योनिश्चेद्वातपित्तकफावृता भवेत्तदा विकाशित्वं नैव तस्यां प्रजायते

கருவுறும் காலத்திலும் யோனி வாதம், பித்தம், கபம் ஆகியவற்றால் மூடப்பட்டு/தடைபட்டால், அதில் உரிய விரிவு (விகாசம்) ஏற்படாது; ஆகவே கருவுறுதல் நிகழாது।

Verse 11

बुक्कात्पुक्कसकप्लीहकृतकोष्ठाङ्गहृद्व्रणाः तण्डकश् च महाभाग निबद्धान्याशये मतः

ஓ மகாபாகனே, மூத்திரப்பை, புக்கசம், மில்தோல், கல்லீரல், கோஷ்டம் (உடற்குழி), அங்கங்கள், இதயம் ஆகியவற்றின் புண்கள்—மேலும் ‘தண்டக’ எனப்படும் நிலை—இவை அனைத்தும் ஆசயத்தில் பதிந்த நோய்களாகக் கருதப்படுகின்றன।

Verse 12

रसस्य पच्यमानस्य साराद्भवति देहिनां प्लीहा यकृच्च धर्मज्ञ रक्तफेणाच्च पुक्कसः

ஓ தர்மஞானியே, உடலுடையோரில் ரசம் பசிக்க (மாற்றமடைய)ும்போது அதன் சாரத்திலிருந்து மில்தோலும் கல்லீரலும் உண்டாகின்றன; மேலும் இரத்தத்தின் நுரை/அழுக்கு பகுதியிலிருந்து புக்கசம் தோன்றுகிறது।

Verse 13

रक्तं पित्तञ्च भवति तथा तण्डकसंज्ञकः मेदोरक्तप्रसाराच्च वुक्कायाः सम्भवः स्मृतः

இது இரத்தமும் பித்தமும் சார்ந்த நோயாகி ‘தண்டக’ என அழைக்கப்படுகிறது. மேதஸும் இரத்தமும் கெட்டு பரவுவதால் ‘வுக்கா’ என்னும் நோய் உண்டாகும் என்று கூறப்படுகிறது.

Verse 14

रक्तमांसप्रसाराच्च भवन्त्यन्त्राणि देहिनां सार्धत्रिव्यामसंख्यानि तानि नॄणां विनिर्दिशेत्

இரத்தமும் மாம்சமும் பரவுவதால் உடலுடையோரின் குடல்கள் உண்டாகின்றன. மனிதரிடத்தில் அவற்றின் அளவு மூன்றரை வ்யாமம் என்று குறிப்பாகச் சொல்ல வேண்டும்.

Verse 15

त्रिव्यामानि तथा स्त्रीणां प्राहुर्वेदविदो जनः रक्तवायुसमायोगात् कामेयस्योद्भवः स्मृतः

வேதம் அறிந்தோர் பெண்களுக்கு மூன்று வ்யாம அளவு என்று கூறுவர். இரத்தமும் வாயுவும் சேர்வதால் காமவேட்கை தோன்றும் என்று ஸ்மிருதி கூறுகிறது.

Verse 16

कफप्रसाराद्भवति हृदयं पद्मसन्निभं अधोमुखं तच्छूषिरं यत्र जीवो व्यवस्थितः

கபம் பரவுவதால் இதயம் தாமரை போன்றதும் கீழ்நோக்கியதும் ஆகிறது. அது உள்ளே வெற்றிடமாய்; அங்கேயே ஜீவன் நிலைகொள்கிறது.

Verse 17

चैतन्यानुगता भावःसर्वे तत्र व्यवस्थिताः तस्य वामे तथा प्लीहा दक्षिणे च तथा यकृत्

செய்தனையைத் தொடரும் எல்லா பாவங்களும் அங்கேயே நிலைபெற்றுள்ளன. அதன் இடப்புறம் ப்ளீஹா (மில்தோல்), வலப்புறம் யக்ருத் (கல்லீரல்) உள்ளது.

Verse 18

दक्षिणे च तथा क्लोम पद्मस्यैवं प्रकीर्तितं श्रोतांसि यानि देहे ऽस्मिन् कफरक्तवहानि च

வலப்புறத்திலும் அதேபோல் கிளோமம் உள்ளது; இவ்வாறு ‘பத்மம்’ (இதயத் தாமரை) விளக்கப்படுகிறது. மேலும் இவ்வுடலில் கபமும் இரத்தமும் எடுத்துச் செல்லும் ஸ்ரோதஸ்கள் (நாடிகள்) என்றும் கூறப்படுகின்றன.

Verse 19

तेषां भूतानुमानाच्च भवतीन्द्रियसम्भवः नेत्रयोर्मण्डलं शुक्लं कफाद्भवति पैतृकं

அவை பஞ்சபூதங்களிலிருந்து தோன்றியதெனும் அனுமானத்தால் இந்திரியங்களின் தோற்றம் அறியப்படுகிறது. கண்களில் உள்ள வெண்மையான மண்டலம் (சுற்றுப் பகுதி) கபத்திலிருந்து உண்டாகி பித்ரு சார்ந்ததாகக் கூறப்படுகிறது.

Verse 20

कृष्णञ्च मण्डलं वातात्तथा मवति मातृकं पित्तात्त्वङ्मण्डलं ज्ञेयं मातापितृसमुद्भवं

கருமையான மண்டலம் வாதத்திலிருந்து உண்டாகிறது; அதுபோல அது மாத்ருக (தாய்சார்ந்த) குறியெனக் கருதப்படுகிறது. பித்தத்திலிருந்து தோல்-மண்டலம் அறியப்பட வேண்டும்; அது தாய்-தந்தை இருவரிடமிருந்தும் தோன்றியது.

Verse 21

मांसासृक्कफजा जिह्वा मेदो ऽसृक्कफमांसजौ वृषाणौ दश प्राणस्य ज्ञेयान्यायतनानि तु

நாக்கு மாம்சம், இரத்தம், கபம் ஆகியவற்றால் ஆனது; மேதஸ் (கொழுப்பு) இரத்தம், கபம், மாம்சம் ஆகியவற்றால் உண்டாகிறது; இரு வృషணங்களும் கொழுப்பு, இரத்தம், கபம், மாம்சம் ஆகியவற்றால் ஆனவை. இவை பிராணனின் பத்து ஆயதனங்கள் (ஆதாரங்கள்) என அறியப்பட வேண்டும்.

Verse 22

मूर्धा हृन्नाभिकण्ठाश् च जिह्वा शुक्रञ्च शोणितं गुदं वस्तिश् च गुल्फञ्च कण्डुराः शोडशेरिताः

தலை, இதயப் பகுதி, நாபி, தொண்டை; நாக்கு; சுக்கிரம் மற்றும் சோணிதம் (இரத்தம்); குதம்; வஸ்தி (மூத்திரப்பை); மேலும் குல்பம் (கணுக்கால்)—இவை அரிப்பு (கண்டு) ஏற்படும் பதினாறு இடங்களென அறிவிக்கப்பட்டுள்ளன.

Verse 23

द्वे करे द्वे च चरणे चतस्रः पृष्ठतो गले देहे पादादिशीर्षान्ते जालानि चैव षोडश

கைகளில் இரண்டு, கால்களில் இரண்டு ‘ஜாலங்கள்’; முதுகிலும் தொண்டையிலும் நான்கு. இவ்வாறு உடலில்—பாதம் முதல் தலை முடிவு வரை—மொத்தம் பதினாறு ஜாலங்கள் (வலைப்பிணைகள்/பிளெக்சஸ்) உள்ளன.

Verse 24

मांसस्नायुशिरास्थिन्यः चत्वारश् च पृथक् पृथक् मणिबन्धनगुल्फेषु निबद्धानि परस्परं

மாம்சம், நரம்புக் கட்டு (ஸ்நாயு), சிரை (நாடி/நரம்பு-நாள்), மற்றும் எலும்பு—இந்நான்கும் தனித்தனியாக இருந்தாலும்—மணிக்கட்டு மூட்டிலும் கணுக்கால் மூட்டிலும் ஒன்றோடொன்று பிணைந்துள்ளன.

Verse 25

षट्कूर्चानि स्मृतानीह हस्तयोः पादयोः पृथक् ग्रीवायाञ्च तथा मेढ्रे कथितानि मनीषिभिः

இங்கே ஆறு ‘கூர்ச்ச’ புள்ளிகள் கூறப்படுகின்றன—கைகளிலும் கால்களிலும் தனித்தனியாக; மேலும் கழுத்திலும் மேத்ரம் (லிங்கம்) இலும்—என்று அறிஞர்கள் உரைத்துள்ளனர்.

Verse 26

पृष्ठवंशस्योपगताश् चतस्रो मांसरज्जवः नवत्यश् च तथा पेश्यस्तासां बन्धनकारिकाः

முதுகுத்தண்டு (ப்ருஷ்டவம்சம்) உடன் இணைந்த நான்கு மாம்ச-ரஜ்ஜுக்கள் உள்ளன; மேலும் தொண்ணூறு ‘பேசி’கள் உள்ளன, அவை அவற்றின் பிணைப்புக் கருவிகளாக (கட்டுப்படுத்தும் பந்தங்கள்) செயற்படுகின்றன.

Verse 27

सीरण्यश् च तथा सप्त पञ्च मूर्धानमाश्रिताः एकैका मेढ्रजिह्वास्ता अस्थि षष्टिशतत्रयं

மேலும் ஏழு ‘சீரண்ய’கள் உள்ளன; தலைப்பகுதியில் அமைந்த ஐந்து உள்ளன. ஒவ்வொன்றும் தனித்தனி; நாவும் மேத்ரமும் (லிங்கமும்) அதே கணக்கில் சேர்க்கப்படுகின்றன. எலும்புகள் முந்நூற்று அறுபது.

Verse 28

सूक्ष्मैः सह चतुःषष्ठिर्दशना विंशतिर्नखाः पाणिपादशलाकाश् च तासां स्थानचतुष्टयं

நுண் பற்களையும் சேர்த்து பற்கள் அறுபத்து நான்கு; நகங்கள் இருபது; கை‑கால்களின் கம்புபோன்ற விரல்களும் உள்ளன—அவற்றின் இடங்கள் நான்கு தொகுதிகளாக அமைந்துள்ளன।

Verse 29

षष्ट्यङ्गुलीनां द्वे पार्ष्ण्योर्गुल्फेषु च चतुष्टयं चत्वार्यरत्न्योरस्थीनि जङ्घयोस्तद्वदेव तु

விரல்களில் அறுபது எலும்புகள்; குதிகால்களில் இரண்டு; கணுக்கால்களில் நான்கு; முன்கைகளில் (அரத்னி) நான்கு எலும்புகள்; அதுபோலவே கீழ்க்கால்களிலும் (ஜங்கா) உள்ளன।

Verse 30

द्वे द्वे जानुकपोलोरुफलकांशसमुद्भवं अक्षस्थानांशकश्रोणिफलके चैवमादिशेत्

அதேபோல் முழங்கால், கன்னம், தொடை‑தட்டு (ஊரு‑பலகம்) பகுதிகளில் தோன்றும் எலும்புகள் தலா இரண்டு; அச்சு‑மூட்டு இடப்பகுதியில் இரண்டு; இடுப்பு‑தட்டு (ச்ரோணி‑பலகம்) பகுதியிலும் இரண்டு எனக் கூற வேண்டும்।

Verse 31

भगास्तोकं तथा पृष्ठे चत्वारिंशच्च पञ्च च ग्रीवायाञ्च तथास्थीनि जत्रुकञ्च तथा हमुः

பகப் பகுதி (இடுப்பு/ச்ரோணி) யில் எலும்புகள் குறைவாக; முதுகில் நாற்பத்தைந்து; கழுத்திலும் எலும்புகள் உள்ளன; மேலும் ஜத்ரு (கழுத்தெலும்பு/காலர்போன்) மற்றும் ஹனு (தாடை) ஆகியனவும் சேர்க்கப்படுகின்றன।

Verse 32

तन्मूलं द्वेललाटाक्षिगण्डनासाङ्घ्य्रवस्थिताः पर्शुकास्तालुकैः सार्धमर्वुदैश् च द्विसप्ततिः

அதன் மூலத்திலிருந்து இரண்டு (தொகுதிகள்) எனக் கூறப்படுகிறது; அவை நெற்றி, கண்கள், கன்னங்கள், மூக்கு மற்றும் பாதங்களில் அமைந்துள்ளன; மேலும் விலா எலும்புகள்—அண்ணம் மற்றும் அர்புதம் (சுரப்பி‑போன்ற வீக்கம்) உடன் சேர்த்து—எழுபத்திரண்டு எனச் சொல்லப்படுகின்றன।

Verse 33

द्वेशङ्खके कपालानि चत्वार्येव शिरस् तथा उरः सप्तदशास्थीनि सन्धीनां द्वे शते दश

மண்டையின் இரு சங்கு-பகுதிகளில் நான்கு கபாலத் தகடுகள் உள்ளன; தலைப்பகுதியிலும் அதுபோல. மார்பில் பதினேழு எலும்புகள்; மூட்டுகள் இருநூற்று பத்து எனக் கூறப்படுகிறது.

Verse 34

अष्टषष्टिस्तु शाखासु षष्टिश् चैकविवर्जिता अन्तरा वै त्र्यशीतिश् च स्नायोर् नवशतानि च

கைகளும் கால்களும் ஆகிய கிளைஅங்கங்களில் அறுபத்தெட்டு (எலும்புகள்) உள்ளன; உடற்பகுதியில் அறுபது—ஒன்றைத் தவிர்த்து. இடைப்பட்ட பகுதிகளில் எண்பத்துமூன்று; நரம்புக் கட்டுகள் (ஸ்நாயு) ஒன்பது நூறு.

Verse 35

त्रिंशाधिके द्वे शते तु अन्तराधौ तु सप्ततिः ऊर्ध्वगाः षट्शतान्येव शाखास्तु कथितानि तु

இருநூற்று முப்பது என்ற தொகுப்பில், இடைநிலைக் கணக்கில் எழுபது. மேலும் உயர்கணக்கில் கிளைகள் (சாகா) துல்லியமாக அறுநூறு என உரைக்கப்படுகிறது.

Verse 36

पञ्चपेशीशतान्येव चत्वारिंशत्तथोर्ध्वगाः चतुःशतन्तु शाखासु अन्तराधौ च षष्टिका

பேசீ (தசைகள்) ஐந்நூறு; மேலும் மேல்பகுதியில் நாற்பது கூடுதல். இவற்றில் நானூறு கிளைஅங்கங்களில், அறுபது இடை/உடற்பகுதியில் உள்ளன.

Verse 37

स्त्रीणाम् चैकाधिका वै स्याद्विंशतिश् चतुरुत्तरा स्तनयोर्दश योनौ च त्रयोदश तथाशये

பெண்களில் எண்ணிக்கை ஒன்று அதிகம்—இருபத்துநான்கு. இரு மார்புகளில் பத்து, யோனியில் பதிமூன்று, மேலும் ஆசயம் (கருப்பை) பற்றியும் அதுபோலக் கூறப்படுகிறது.

Verse 38

गर्भस्य च चतस्रः स्युः शिराणाञ्च शरीरिणां त्रिंशच्छतसहस्राणि तथान्यानि नवैव तु

கருவில் நான்கு முதன்மை சிரைகள் உள்ளன என்று கூறப்படுகிறது. உடலுடைய உயிரினங்களில் சிரைகள் மூன்று இலட்சம்; மேலும் இன்னும் ஒன்பதும் உள்ளன.

Verse 39

षट्पञ्चाशत्सहस्राणि रसन्देहे वहन्ति ताः केदार इव कुल्याश् च क्लेदलेपादिकञ्च यत्

உடலில் ரசத்தை எடுத்துச் செல்லும் சிரைகள் ஐம்பத்தாறு ஆயிரம் என்று கூறப்படுகிறது. வயலில் நீர்ப்பாசனக் கால்வாய்கள் போல அவை எங்கும் ஈரப்பதம், பூச்சு மற்றும் பிற ஊட்ட விளைவுகளைப் பரப்புகின்றன.

Verse 40

द्वासप्ततिस् तथा कोट्यो व्योम्नामिह महामुने मज्जाया मेदसश् चैव वसायाश् च तथा द्विज

ஓ மகாமுனியே! இங்கு ‘வ்யோமன்’ (ஆகாசப் போன்ற இடைவெளிகள்) எழுபத்திரண்டு கோடி என்று கூறப்படுகிறது. ஓ இருபிறப்பனே! அதுபோல மஜ்ஜை, மேதம் (கொழுப்பு) மற்றும் வசை (தாலோ) ஆகியவையும் (எழுபத்திரண்டு கோடி) எனச் சொல்லப்படுகின்றன.

Verse 41

मूत्रस्य चैव पित्तस्य श्लेष्मणः शकृतस् तथा पञ्चपेशीशतान्यत्रेति ख , ञ च रक्तस्य सरसस्यात्र क्रमशो ऽञ्जलयो मताः

இங்கு மூத்திரம், பித்தம், சளி, மலம் ஆகியவற்றின் அளவுகள் முறையே அஞ்சலி அளவாகக் கருதப்படுகின்றன. சில பாடபேதங்களில் (க, ஞ) தசைகள் ஐந்நூறு என்றும் கூறப்படுகிறது. அதுபோல இரத்தம் மற்றும் ரசத்தின் அளவும் இங்கு முறையே அஞ்சலிகளாக வழங்கப்பட்டுள்ளது.

Verse 42

अर्धार्धाभ्यधिकाः सर्वाः पूर्वपूर्वाञ्जलेर्मताः अर्धाञ्जलिश् च शुक्रस्य तदर्धञ्च ततौजसः

முன்னர் கூறப்பட்ட எல்லா அளவுகளும், ஒவ்வொன்றும் முந்தைய அஞ்சலியை விட ஒன்றரை மடங்கு (அரை의 அரை சேர்த்த உயர்வு) எனக் கருதப்படுகின்றன. சுக்ரத்தின் அளவு அரை அஞ்சலி; ஓஜஸின் அளவு அதன் அரை (அதாவது கால் அஞ்சலி) என்று கூறப்படுகிறது.

Verse 43

रजसस्तु तथा स्त्रीणाञ्चतस्रः कथिता बुधैः शरीरं मलदोषादि पिण्डं ज्ञात्वात्मनि त्यजेत्

அதேபோல் பெண்களின் ரஜஸ்ஸிராவிற்கு நான்கு நிலைகள் என ஞானிகள் கூறினர். உடல் மலம்‑தோஷம் முதலிய அசுத்தங்களின் கூட்டு என அறிந்து, ஆத்மாவில் அதனுடன் உள்ள அடையாளத்தைத் துறக்க வேண்டும்।