Adhyaya 278

Verse 1

इत्य् आग्नेये महापुराणे पुरुवंशवर्णनं नाम सप्तसप्तत्यधिकद्विशततमो ऽध्यायः अथाष्टसप्तत्यधिकद्विशततमो ऽध्यायः सिद्धौषधानि अग्निर् उवाच आयुर्वेदं प्रवक्ष्यामि सुश्रुताय यमब्रवीत् देवो धन्वन्तरिः सारं मृतसञ्जीवनीकरं

இவ்வாறு அக்னி மகாபுராணத்தில் “புரு வம்ச வர்ணனம்” எனும் 277ஆம் அத்தியாயம் நிறைவுற்றது. இப்போது 278ஆம் அத்தியாயம்—“சித்த மருந்துகள்”—தொடங்குகிறது. அக்னி கூறினார்: யமன் சுஷ்ருதனுக்குச் சொன்ன ஆயுர்வேதத்தை நான் விளக்குவேன்; தெய்வத் தன்வந்தரி வெளிப்படுத்திய சாரம், ‘ம்ருதஸஞ்ஜீவனி’ எனும் உயிர்ப்பிக்கும் தத்துவம்।

Verse 2

सुश्रुत उवाच आयुर्वेदं मम ब्रूहि नराश्वेभरुगर्दनम् सिद्धयोगान्सिद्धमन्त्रान्मृतसञ्जीवनीकरान्

சுஷ்ருதன் கூறினான்: எனக்கு ஆயுர்வேதத்தை அருள்க—மனிதர், குதிரை, யானை ஆகியவற்றின் நோய்களை நீக்கும் அறிவை; மேலும் சித்த யோகங்கள் (மருந்துச் சேர்க்கைகள்) மற்றும் சித்த மந்திரங்களையும் கூறுக; அவை ‘ம்ருதஸஞ்ஜீவனி’யாய் மரித்தவர்க்கும் உயிரளிப்பவை।

Verse 3

धन्वन्तरिर् उवाच रक्षन् बलं हि ज्वरितं लङ्घितं भोजयेद्भिषक् सविश्वं लाजमण्डन्तु तृड्ज्वरान्तं शृतं जलम्

தன்வந்தரி கூறினார்: நோயாளியின் வலிமையைப் பாதுகாத்து, வைத்தியன் ஜ்வரத்தால் பாதிக்கப்பட்டவரை லங்கனம் (உபவாசம்/இலகு உணவு) செய்த பின் உணவளிக்க வேண்டும். ‘விஸ்வ’ (உலர் இஞ்சி) கலந்த லாஜமண்டம் (அரிசி மாறு) கொடுக்க வேண்டும்; தாகமும் ஜ்வரமும் அடங்கச் சுடுநீர் (செய்மருந்து நீர்) அருந்தச் செய்ய வேண்டும்.

Verse 4

मुस्तपर्पटकोशीरचन्दनोदीच्यनागरैः षडहे च व्यतिक्रान्ते तित्तकं पाययेद्ध्रुवं

முஸ்தா, பர்பட, உசீரம், சந்தனம், உதீச்ய, நாகரம் (சுக்கு) ஆகியவற்றுடன்—ஆறு நாட்கள் கடந்த பின்—நிச்சயமாக (நோயாளிக்கு) திக்தகக் கஷாயம் அருந்தச் செய்ய வேண்டும்.

Verse 5

स्नेहयेत्तक्तदोषन्तु ततस्तञ्च विरेचयेत् जीर्णाः षष्टिकनीवाररक्तशालिप्रमोदकाः

மோரால் உண்டாகும் தோஷக் கோளாறால் பாதிக்கப்பட்டவருக்கு முதலில் ஸ்நேஹனம் (எண்ணெய் பூசுதல்) செய்ய வேண்டும்; பின்னர் விரேசனம் (புர்கேஷன்) செய்ய வேண்டும். சிகிச்சைக்குப் பிந்தைய உணவாக பழைய ஷஷ்டிக அரிசி, நீவார அரிசி, சிவப்பு ஷாலி அரிசி மற்றும் இலகு பிரமோதகங்கள் (கேக்) பரிந்துரைக்கப்படுகின்றன.

Verse 6

तद्विधास्ते ज्वरेष्विष्टा यवानां विकृतिस् तथा मुद्गा मसूराश् च णकाः कुलत्थाश् च सकुष्ठकाः

இத்தகைய தயாரிப்புகள் காய்ச்சலில் உகந்தவை; அதுபோல யவத்தின் (பார்லி) சமைத்து/செயலாக்கிய வகைகள், மேலும் பாசிப்பயறு, பருப்பு (மசூர), கொண்டைக்கடலை, கொள்ளு—குஷ்டத்துடன் சேர்த்து தயாரித்தவை—பாராட்டப்படுகின்றன.

Verse 7

पक्वदोषन्त्विति ञ आटक्यो नारकाद्याश् च कर्कोटककतोल्वकम् पटोलं सफलं निम्बं पर्पटं दाडिमं ज्वरे

பக்வதோஷ நிலையிலுள்ள காய்ச்சலில் அறிந்தோர் ஆடகீ-நாரக முதலிய கணத்தையும், கற்கோடக, கடோல்வக ஆகியவற்றையும் கூறுகின்றனர்; மேலும் கனியுடன் கூடிய வேம்பு, படோலம், பர்படம், மாதுளை ஆகியவை காய்ச்சலில் நன்மை தரும்.

Verse 8

अधोगे वमनं शस्तमूर्ध्वगे च विरेचनम् रक्तपित्ते तथा पानं षडङ्गं शुण्ठिवर्जितम्

நோய் கீழ்நோக்கி நகர்ந்தால் வமனம் (வாந்தி உண்டாக்குதல்) சிறந்தது; மேல்நோக்கி நகர்ந்தால் விரேசனம் (புர்கேஷன்). அதுபோல் ரக்தபித்தத்தில் சுண்டி (உலர் இஞ்சி) நீக்கப்பட்ட ஷடங்கக் கலவையைப் பானமாக அளிக்க வேண்டும்.

Verse 9

शक्तुगोधूमलाजाश् च यवशालिमसूरकाः सकुष्ठचणका मुद्गा भक्ष्या गोधूमका हिताः

சத்து (சக்து), கோதுமை, லாஜா (பொரித்த/பொங்கிய அரிசி), மேலும் யவம், ஷாலி அரிசி, மசூர் பருப்பு; குஷ்டத்துடன் தயாரித்த கொண்டைக்கடலை, பாசிப்பயறு—இவை உண்ணத் தகுந்தவை. கோதுமை உணவுகள் நன்மை தரும்.

Verse 10

साधिता घृतदुग्धाभ्यां क्षौद्रं वृषरसो मधु अतीसारे पुराणानां शालीनां भक्षणं हितं

வயிற்றுப்போக்கில் நெய் மற்றும் பால் கலந்து சமைக்கப்பட்ட மருந்து, தேன், ஆடாதோடைச் சாறு மற்றும் பழைய சாலி அரிசி உணவு நன்மை பயக்கும்.

Verse 11

अनभिष्यन्दि यच्चान्नं लोध्रवल्कलसंयुतम् मारुतं वर्जयेद् यत्नः कार्यो गुल्मेषु सर्वथा

உடல் வழிகளை அடைக்காத மற்றும் லோத்ர மரப்பட்டை கலந்த உணவை உண்ண வேண்டும்; குன்ம நோய்களில் வாதத்தை தவிர்க்க அனைத்து முயற்சிகளையும் மேற்கொள்ள வேண்டும்.

Verse 12

वाट्यं क्षीरेण चाश्नीयाद्वास्तूकं घृतसाधितं गोधूमशालयस्तिक्ता हिता जठरिणामथ

வயிற்று நோய் உள்ளவர்கள் பாலுடன் வாத்யம் (பார்லி உணவு) மற்றும் நெய்யில் சமைத்த சக்கரவர்த்திக் கீரையை உண்ண வேண்டும். கோதுமை, சாலி அரிசி மற்றும் கசப்புச் சுவையுள்ளவை இவர்களுக்கு நன்மை பயக்கும்.

Verse 13

गोधूमशालयो मुद्गा ब्रह्मर्क्षखदिरो ऽभया पञ्चकोलञ्जाङ्गलाश् च निम्बधात्र्यः पटोलकाः

கோதுமை, சாலி அரிசி, பாசிப்பயறு, கருங்காலி, கடுக்காய், பஞ்சகோலம், ஜாங்கல (வறண்ட நில) விலங்குகளின் இறைச்சி, வேம்பு, நெல்லிக்காய் மற்றும் புடலங்காய் ஆகியவை சிறந்தவை.

Verse 14

मातुलङ्गरसाजातिशुष्कमूलकसैन्धवाः कुष्ठिनाञ्च तथा शस्तं पानार्थे खदिरोदकं

குஷ்ட நோயாளிகளுக்கு மாதளம்பழச் சாறு, ஜாதிமல்லி, உலர்ந்த முள்ளங்கி, இந்துಪ್ಪು மற்றும் குடிப்பதற்கு கருங்காலி நீர் சிறந்தது.

Verse 15

मसूरसुद्गौ पेयार्थे भोज्या जिर्णाश् च शालयः निम्बपर्पटकैः शाकैर् जाङ्गलानां तथा रसः

பேயா (மெல்லிய கஞ்சி) செய்ய மசூர் பருப்பு, முத்தக (பாசிப்பயறு) ஏற்றவை; பழைய சாலி அரிசியும் உண்ணத் தக்கது. வேம்பு, பர்படக சேர்த்த காய்கறி உணவுகள் பரிந்துரைக்கப்படுகின்றன; மேலும் ஜாங்கல (வறண்ட நில) விலங்குகளின் மாமிசரசம்/சாறு பத்தியம்.

Verse 16

विडङ्गं मरिचं मुस्तं कुष्ठं लोध्रं सुवर्चिका मनःशिला च वालेयः कुष्ठहा मूत्रपेषितः

விடங்கம், மிளகு, முஸ்தா, குஷ்டம், லோத்ரம், சுவர்சிகா, மனஃஷிலா—இவற்றுடன் வாலேயத்தை மூத்திரத்தில் அரைத்து தயாரித்தால் அது குஷ்டம் (நீடித்த தோல் நோய்) அழிக்கும் மருந்தாகும்.

Verse 17

अपूपकुष्ठकुल्माषयवाद्या मेहिनां हिताः यवान्नविकृतिर्मुद्गा कुलत्था जीर्णशालयः

மேஹம் (ப்ரமேஹம்) உள்ளவர்களுக்கு அபூபம் (பணியாரம்/பலகாரம்), குல்மாஷம் (வறுத்த பருப்பு), யவம் முதலியவற்றால் செய்யப்பட்ட உணவுகள் நலம் தரும். மேலும் யவஅன்ன வகைகள், பாசிப்பயறு, கொள்ளு, பழைய சாலி அரிசியும் பத்தியம்.

Verse 18

तिक्तरुक्षाणि शाकानि तिक्तानि हरितानि च तैलानि तिलशिग्रुकविभीतकेङ्गुदानि च

கசப்பும் உலர்ச்சியும் உடைய காய்கறிகள், மேலும் கசப்பான பச்சை இலைக்கறிகள்; அதுபோல எண்ணெய்கள்—எள், சிக்ரு (முருங்கை), விபீதக, இங்குதி எண்ணெய்கள்—பயன்படுத்தத் தக்கவை.

Verse 19

मुद्गाः सयवगोधूमा धान्यं वर्षस्थतञ्च यत् जाङ्गलस्य रसः शस्तो भोजने राजयक्ष्मिणां

ராஜயக்ஷ்மா (க்ஷயம்) உள்ளவர்களுக்கு பாசிப்பயறு, யவம் (பார்லி), கோதுமை ஆகிய தானியங்கள், மேலும் மழைக்காலம் முழுதும் சேமித்து வைத்த தானியமும் நலம் தரும். உணவில் ஜாங்கல (வறண்ட நில) விலங்குகளின் மாமிசரசம்/சாறு கூட உகந்தது.

Verse 20

कौलत्थमौद्गको रास्नाशुष्कमूलकजाङ्गलैः पूपैर् वा विस्करैः सिद्धैर् दधिदाडिमसाधितैः

குலத்தம் மற்றும் முத்கம் (பாசிப்பயறு) ராஸ்னா, உலர்ந்த முள்ளங்கி, ஜாங்கல (வறண்ட வனப்பகுதி) விலங்குகளின் மாம்சத்துடன் சேர்த்து சமைத்த உணவு; அல்லது பூபம் (அப்பம்) அல்லது விஸ்கர (இலகு வனப்பறவிகள்) நன்கு সিদ্ধ செய்து தயிர் மற்றும் தாடிமம் (மாதுளை) சேர்த்து தயாரித்தது—மருத்துவ உணவாகப் பரிந்துரைக்கப்படுகிறது।

Verse 21

मातुलङ्गरसक्षौद्रद्राक्षाव्योषादिसंस्कृतैः यवगोधूमशाल्यन्नैर् भोजयेच्छ्वासकासिनं

மாதுலங்க ரசம், க்ஷௌத்ரம் (தேன்), திராட்சை, வ்யோஷம் (திரிகடு) முதலியவற்றால் சமைத்து/சேர்த்து தயாரித்த யவம், கோதுமை, சாலி அரிசி உணவுகளை சுவாசம்-இருமல் உள்ள நோயாளிக்கு அளிக்க வேண்டும்।

Verse 22

दषमूलवलारास्नाकुलत्थैर् उपसाधिताः पेयाः पूपरसाः क्वाथाः श्वासहिक्कानिवारणाः

தசமூலம், வலா, ராஸ்னா, குலத்தம் ஆகியவற்றுடன் உபசாதித்து தயாரித்த பேயா (கஞ்சி), பூப-ரசம் (அப்பச் சாரம்/சூப்) மற்றும் க்வாதம் (கஷாயம்)—இவை சுவாசம் மற்றும் ஹிக்கா (விக்கல்) நீக்கும் மருந்துணவுகள் ஆகும்।

Verse 23

शुष्कमूलककौलत्थमूलजाङ्गलजैरसैः यवगोधूमशाल्यन्नं जीर्णम् सोशीरमाचरेत्

உலர்ந்த முள்ளங்கி, குலத்தம், மூலங்கள் (மருத்துவ வேர்) மற்றும் ஜாங்கல (வன்ய) விலங்குகளின் மாம்ச-சாறு/சூப் ஆகியவற்றுடன் யவம், கோதுமை, சாலி அரிசி உணவை நன்கு ஜீரணமாகும் வகையில் எடுத்துக் கொள்ள வேண்டும்; மேலும் உஷீரம் (வெட்டிவேர்) உடன் சேர்த்து சேவிக்க வேண்டும்।

Verse 24

सोथवान् सगुडां पथ्यां खादेद्वा गुडनागरम् तक्रञ्च चित्रकञ्चोभौ ग्रहणीरोगनाशनौ

சோதை (வீக்கம்) உள்ளவர் வெல்லம் கலந்த பாத்யா (ஹரீதகி) உண்ண வேண்டும்; அல்லது வெல்லத்துடன் நாகரம் (சுக்கு) எடுத்துக் கொள்ள வேண்டும். தக்ரம் (மோர்) மற்றும் சித்ரகம்—இவ்விரண்டும்—கிரஹணி நோயை அழிப்பவை।

Verse 25

पुराणयवगोधूमशालयो जङ्गलो रसः मुद्गामलकखर्जूरमृद्वीकावदराणि च

பழைய யவம், கோதுமை, சாலி அரிசி; ஜாங்கல (வறண்ட நில) வகை விலங்குகளின் மாமிசச் சாறு; மேலும் பாசிப்பயறு, ஆமலகி, பேரீச்சம், உலர்திராட்சை, இலந்தை—இவை அனைத்தும் பத்தியமான உணவெனப் பாராட்டப்படுகின்றன।

Verse 26

मधु सर्पिः पयः शक्रं निम्बपर्पटकौ वृषम् तक्रारिष्टाश् च शस्यन्ते सततं वातरोगिणाम्

வாத நோயாளிகள் தொடர்ந்து பயன்படுத்தத் தேன், நெய், பால், சக்ரம் (வலுவூட்டும் பானம்), வேம்பு மற்றும் பர்படகம், வ்ருஷ (வாசா), மேலும் மோர் சார்ந்த அரிஷ்டங்கள் (புளிப்பூட்டிய மருந்துகள்) பரிந்துரைக்கப்படுகின்றன।

Verse 27

हृद्रोगिणो विरेच्यास्तु पिप्पल्यो हिक्किनां हिताः तक्रावलालसिन्धूनि मुक्तानि शिशिराम्भसा

இதய நோயாளிகளுக்கு விரேசனம் (சுத்திகரிப்பு) செய்ய வேண்டும்; எக்காளம்/விக்கல் உள்ளவர்களுக்கு பிப்பலி நன்மை தரும். மோர், ஆவலாலா (புளித்த கஞ்சி) மற்றும் சைந்தவ உப்பு—இவற்றை குளிர்ந்த நீரில் கரைத்து அருந்த வேண்டும்।

Verse 28

मुक्ताः सौवर्चलाजादि मद्यं शस्तं मदात्यये सक्षौद्रपयसा लाक्षां पिवेच्च क्षतवान्नरः

அதிக மயக்கம் (மதாத்யய) நீங்க முத்து, சௌவர்சல முதலியவற்றால் சமைக்கப்பட்ட மதுபானம் சிறந்தது. காயமடைந்தவன் தேன் மற்றும் பாலுடன் கலந்த லாக்ஷாவை அருந்த வேண்டும்।

Verse 29

भद्राविष्टाश्चेति ख सदामये इति ञ दमात्यये इति ट क्षयं मांसरसाहारो वह्निसंरक्षणाज्जयेत् शालयो भोजने रक्ता नीवारकलमादयः

பாட வேறுபாடுகள்: ‘பத்ராவிஷ்டாஶ்ச’—(க), ‘சதாமயே’—(ஞ), ‘தமாத்யயே’—(ட). க்ஷய நோய் மாமிசச் சாற்றை உணவாக எடுத்தலும், ஜடராக்னியைப் பாதுகாத்து வளர்த்தலும் மூலம் வெல்லப்படும்; உணவில் சிவப்பு சாலி அரிசி, நீவார, கலம முதலிய தானியங்களைப் பயன்படுத்த வேண்டும்।

Verse 30

यवान्नविकृतिर्मासं शाकं सौवर्चलं शटी पथ्या तथैवार्शसां यन्मण्डं तक्रञ्च वारिणा

அர்ஷஸ் (மூலவியாதி) உள்ளவர்களுக்கு யவ அன்னவிக்ருதி, மாஷ (உளுந்து), கீரை, சௌவர்ச்சல (கருப்பு உப்பு), ஷடீ, பத்யா ஆகியவை உகந்தவை; மேலும் மண்ட (அரிசி மோர்/மாட்) மற்றும் தக்ர (மோர்) நீருடன் எடுத்தால் நன்மை தரும்।

Verse 31

मुस्ताभ्यासस् तथा लेपश्चित्रकेण हरिद्रया यवान्नविकृतिः शालिर्वास्तूकं ससुवर्चलम्

முஸ்தாவை முறையாகப் பயன்படுத்துதல், மேலும் சித்ரகமும் ஹரித்ராவும் சேர்த்த லேபம்; யவ அன்னவிக்ருதி; மற்றும் ஷாலி அரிசி, வாஸ்தூக (பத்துவா கீரை) சுவர்ச்சல (கருப்பு உப்பு) உடன்—இவை நலமளிக்கும் முறைகள்.

Verse 32

त्रपुषर्वारुगोधूमाः क्षीरेक्षुघृतसंयुताः मूत्रकृच्छ्रे च शस्ताः स्युः पाने मण्डसुरादयः

மூத்திரக்ருச்ச்ரம் (சிறுநீர் விடுவதில் வலி/சிரமம்) உள்ளபோது த்ரபுஷ (சுரைக்காய்), ஏர்வாரு (வெள்ளரிக்காய்) மற்றும் கோதூமம் (கோதுமை) பால், கரும்புச்சாறு, நெய் சேர்த்து எடுத்தல் நன்று; குடிப்பதற்கு மண்ட, சுரா முதலிய பானங்கள் விதிக்கப்பட்டுள்ளன.

Verse 33

लाजाः शक्तुस् तथा क्षौद्रं शून्यं मांसं परूषकम् वार्ताकुलावशिखिनश्छर्दिघ्नाः पानकानि च

லாஜா (பொரித்த அரிசி), ஷக்து (வறுத்த தானிய மாவு) மற்றும் க்ஷௌத்ரம் (தேன்); கொழுப்பற்ற மாமிசம், பரூஷகப் பழம்; மேலும் வார்தாக (கத்தரிக்காய்), குலாவ (காடை) மற்றும் ஷிக்ஹின் (மயில்) தயாரிப்புகள், ஏற்ற பானகம்—இவை வாந்தியைத் தணிக்கும்.

Verse 34

शाल्यन्नन्तोयपयसी केवलोष्णे शृते ऽपि वा तृष्णाघ्ने मुस्तगुडयोर्गुटिका वा मुखे धृता

ஷாலி அரிசியை நீரும் பாலும் சேர்த்து சமைத்த அன்னம்—அல்லது வெறும் சூடுநீரில் வேகவைத்தாலும்—தாகத்தைத் தணிக்கும்; அல்லது முஸ்தா மற்றும் வெல்லம் சேர்த்த சிறு உருண்டையை வாயில் வைத்தால் தாகம் அடங்கும்.

Verse 35

यवान्नविकृतिः पूपं शुष्कमूलकजन्तथा शाकं पटोलवेत्राग्रमुरुस्तम्भविनाशनम्

யவ மண்டத்தால் செய்யப்பட்ட உணவு, யவப் பூபம் (கேக்), மேலும் உலர்ந்த முள்ளங்கி; கீரை வகை தயாரிப்புகள்—சிறப்பாக பட்டோல (பாயிண்டட் கோர்ட்) மற்றும் வேத்ராக்ரம் (கரும்பு/வேற்றின் மென்மையான முனை)—தொடைகளின் உறைப்பு (உருஸ்தம்பம்) நீக்கும் என கூறப்படுகிறது।

Verse 36

मुद्गाढकमसूराणां सतिलैर् जाङ्गलैरसैः ससैन्धवघृतद्राक्षाशुण्ठ्यामलककोलजैः

பாசிப்பயறு, கொள்ளு, மசூர் பருப்பு ஆகியவற்றின் யூஷம்/சாறு—எள்ளுடன், மேலும் வறண்ட நில விலங்குகளின் மாமிசச் சாறுடன்—சைந்தவ உப்பு, நெய், திராட்சை, சுக்கு, ஆமலகி, கோல (இலந்தை) சேர்த்து தயாரிக்கப்பட வேண்டும்।

Verse 37

यूषैः पुराणगोधूमयवशाल्यन्नमभ्यसेत् विसर्पी ससिताक्षौद्रमृद्वीकादाडिमोदकम्

விசர்ப்பம் (பரவுகின்ற தோல் நோய்) உள்ளவர் யூஷம் (சூப்) உடன் பழைய கோதுமை, யவம், சாலி அரிசி ஆகியவற்றை தினமும் உணவாக எடுத்துக்கொள்ள வேண்டும். மேலும் சர்க்கரை, தேன், திராட்சை, மாதுளை சேர்த்த பானமும் அருந்த வேண்டும்।

Verse 38

रक्तयष्टिकगोधूमयवमुद्गादिकं लघु काकमारी च वेत्राग्रं वास्तुकञ्च सुवर्चला

ரக்த யஷ்டிகா, கோதுமை, யவம், பாசிப்பயறு முதலியவை லகு (எளிதில் செரியும்). அதுபோல காகமாரி, வேத்ராக்ரம் (கரும்பு/வேற்றின் மென்முனை), வாஸ்துகம் (பத்துவா கீரை) மற்றும் சுவர்சலா ஆகியனவும் லகு.

Verse 39

वातशोणितनाशाय तोयं शस्तं सितं मधु पथ्या तथैव काशस्य मण्डं तक्रञ्च वारुणमिति ख , ञ , च यूषमिति ख , ज च नाशारोगेशु च हितं घृतं दुर्वाप्रसाधितम्

வாத-சோணிதம் (வாதக் கோளாறுடன் கூடிய இரத்தத் துஷ்டி) நீங்க நீர் சிறந்தது; அதுபோல் சர்க்கரை, தேன், பத்தியா (ஹரீதகி)வும். காசம் (அரிசி) மண்டம், மோர், வாருணி (புளிப்புப் பானம்) பயனளிக்கும்—சில பாடங்களில் ‘யூஷ’ (பருப்பு சூப்) என உள்ளது. நாச நோய்களிலும் துர்வா புல்லால் சமைத்த நெய் நன்மை தரும்।

Verse 40

भृङ्गराजरसे सिद्धं तैलं धात्रीरसे ऽपि वा नश्यं सर्वामयेष्विष्टं मूर्धजन्तूद्भवेषु च

பிருங்கராஜச் சாறில் சித்தம் செய்யப்பட்ட எண்ணெய், அல்லது தாத்ரீ (ஆமலகி) சாறில் தயாரிக்கப்பட்ட எண்ணெய், நஸ்யமாகப் பயன்படத் தக்கது; இது எல்லா நோய்களிலும் நன்மை தரும், மேலும் தலைப்பகுதியில் ஜந்து/கிருமி காரணமான குறைகளிலும் பயன் தரும்।

Verse 41

शीततोयान्नपानञ्च तिलानां विप्र भक्षणम् द्विजदार्ढ्यकरं प्रोक्तं तथा तुष्टिकरम्परम्

ஓ விப்ரரே! உணவு-பானத்துடன் குளிர்ந்த நீரை அருந்துதல், மேலும் பிராமணன் எள்ளை உண்ணுதல்—இவை த்விஜர்களுக்கு வலமும் உறுதியும் அளிப்பதாகவும், மிகுந்த திருப்தி (புண்ணியப் பயன்) தருவதாகவும் கூறப்பட்டுள்ளது।

Verse 42

गण्डूषं तिलतैलेन द्विजदार्ढ्यकरं परं विडङ्गचूर्णं गोमूत्रं सर्वत्र कृमिनाशने

எள்ளெண்ணெயால் கண்டுூஷம் (வாயில் வைத்துக் குலுக்குதல்) செய்வது பற்களை உறுதிப்படுத்தும் சிறந்த வழி. விடங்கப் பொடி மற்றும் கோமூத்திரம் எல்லா இடங்களிலும் கிருமி/புழு நாசினிகள் எனக் கூறப்படுகின்றன।

Verse 43

धात्रीफलान्यथाज्यञ्च शिरोलेपनमुत्तमम् शिरोरोगविनाशाय स्निग्धमुष्णञ्च भोजनम्

தாத்ரீப் பழங்கள் (ஆமலகி) மற்றும் நெய்—இவை தலையில் பூசும் லேபனத்திற்கு மிகச் சிறந்தவை. தலைநோய்களை நீக்க எண்ணெய்ச்சத்து கொண்டதும் சூடானதும் ஆன உணவை எடுத்துக்கொள்ள வேண்டும்।

Verse 44

तैलं वा वस्तमूत्रञ्च कर्णपूरणमुत्तमम् कर्णशूलविनाशाय सर्वशुक्तानि वा द्विज

எண்ணெய் அல்லது ஆட்டின் மூத்திரம்—காதில் நிரப்புதல்/சொட்டுதல் (கர்ணபூரணம்) செய்ய மிகச் சிறந்தது. ஓ த்விஜரே! காதுவலி நீங்க இத்தகைய எல்லா முறைகளும் (உகந்த பொருட்களும்) பயன்படும்।

Verse 45

गिरिमृच्चन्दनं लाक्षा मालती कलिका तथा संयोज्या या कृता वर्तिः क्षतशुक्रहरी तु सा

மலைமண் (கனிம மண்), சந்தனம், லாக்ஷா, மாலதி மொட்டுகள்—இவற்றைச் சேர்த்து தயாரிக்கும் மருந்து வर्ति, க்ஷத (காயம்/அரிப்பு) குறையும்; சுக்ரத் தோஷமும் நீங்கும் எனக் கூறப்படுகிறது।

Verse 46

व्योषं त्रिफलया युक्तं तुच्छकञ्च तथा जलम् सर्वाक्षिरोगशमनं तथा चैव रसाञ्जनं

வ்யோஷம் (திரிகடு) திரிபலாவுடன், துச்சகமும் நீரும் சேர்த்த கலவை எல்லா கண் நோய்களையும் தணிக்கும்; அதுபோல ரசாஞ்ஜனமும் அனைத்து நேத்ர நோய்களுக்கும் நிவாரணம் தரும்।

Verse 47

आज्यभृष्टं शिलापिष्टं लोध्रकाञ्जिकसैन्धवैः आश्च्योतनाविनाशाय सर्वनेत्रामये हितम्

நெய்யில் வறுத்து, பின்னர் கல்லில் அரைத்து, லோத்ரம், காஞ்ஜிகம் (புளித்த கஞ்சி) மற்றும் சைந்தவ உப்பு சேர்த்த தயாரிப்பு ஆஶ்ச்யோதனத்திற்குரிய குறைபாட்டை அழித்து, எல்லா கண் நோய்களிலும் நன்மை தரும்।

Verse 48

गिरिमृच्चन्दनैर् लेपो वहिर्नेत्रस्य शस्यते नेत्रामयविघातार्थं त्रिफलां शीलयेत् सदा

கண் நோய்களைத் தடுப்பதற்காக கண் வெளிப்புறத்தில் மலைமண் மற்றும் சந்தன லேபம் செய்வது சிறந்தது; மேலும் நேத்ர நோய்களைத் தடுக்க திரிபலாவை எப்போதும் பயன்படுத்த/உட்கொள்ள வேண்டும்।

Verse 49

रात्रौ तु मधुसर्पिर्भ्यां दीर्घमायुर्जिजीविषुः शतावरीरसे सिद्धौ वृष्यौ क्षीरघृतौ स्मृतौ

நீண்ட ஆயுள் விரும்புபவன் இரவில் தேன் மற்றும் நெய் உட்கொள்ள வேண்டும். சதாவரி சாறில் சித்தமாக்கப்பட்ட பால் மற்றும் நெய் வ்ருஷ்யம் (வீரியவளர்ச்சி) மற்றும் பலம் தருவது என மரபில் கூறப்படுகிறது।

Verse 50

कलम्बिकानि माषाश् च वृष्यौ क्षीरघृतौ तथा सर्वशुक्लान्नीति ख आयुष्या त्रिफला ज्ञेया पूर्ववन्मधुकान्विता

கலம்பிகா தயாரிப்புகளும் மாஷம் (உளுந்து) வృష்யம்; அதுபோல பாலும் நெய்யும் வృష்யம். முழுவதும் ‘வெள்ளை’ உணவுகளைக் கொண்ட உணவுமுறையும் பாராட்டப்படுகிறது. திரிபலா ஆயுஷ்யம் என அறியப்பட வேண்டும்; முன் கூறிய முறையில் செய்து மதுக (யஷ்டிமது) சேர்த்து உண்ண வேண்டும்.

Verse 51

मधुकादिरसोपेता बलीपलितनाशिनी वचासिद्धघृतं विप्र भूतदोषविनाशनम्

ஓ விப்ரரே! மதுக முதலியவற்றின் ரசம் சேர்ந்த வசா-சித்த நெய் சுருக்கங்களையும் நரைத்த முடியையும் நீக்கி, பூததோஷம் (ஆகந்துக/கிரஹஜன்ய துன்பம்) என்பதையும் அழிக்கிறது.

Verse 52

कव्यं बुद्धिप्रदञ्चैव तथा सर्वार्थसाधनम् वलाकल्ककषायेण सिद्धमभ्यञ्जने हितम्

இது புத்தியை அளிப்பதும், எல்லா நோக்கங்களையும் நிறைவேற்றுவதுமாகக் கூறப்படுகிறது. வலா கல்கத்தின் கஷாயத்தில் சித்தமாக்கிய (எண்ணெய்/நெய்) அப்யஞ்ஜனம் (எண்ணெய் தடவி மசாஜ்) செய்ய உகந்தது.

Verse 53

रास्नासहचरैर् वापि तैलं वातविकारिणाम् अनभिष्यन्दि यच्चान्नं तद्ब्रणेषु प्रशस्यते

வாதவிகாரமுள்ளோருக்கு ராஸ்னா, ஸஹசர முதலியவற்றால் சித்தமாக்கிய எண்ணெய் பரிந்துரைக்கப்படுகிறது. மேலும் அனபிஷ்யந்தி (நாடிகளை அடைக்காத) உணவு வ்ரணங்களில் நன்மை தரும் எனப் புகழப்படுகிறது.

Verse 54

शक्तुपिण्डी तथैवाम्ला पाचनाय प्रशस्यते पक्वस्य च तथा भेदे निम्बचूर्णञ्च रोपणे

சக்துபிண்டீ மற்றும் ஆம்லா செரிமானத்திற்குப் பாராட்டப்படுகின்றன. மேலும் பழுத்த புண்/வித்ரதி திறந்து வெடிப்பதற்கும், ரோபணம் (காயம் ஆறுவதற்கும்) வேப்புப் பொடி பரிந்துரைக்கப்படுகிறது.

Verse 55

तथा शूच्युपचारश् च बलिकर्म विशेषतः सूतिका च तथा रक्षा प्राणिनान्तु सदा हिता

அதேபோல் தூய்மைச் சடங்குகள், குறிப்பாக பலிகர்மம், பிரசவித்த பெண்ணுக்கான (சூதிகா) பராமரிப்பு விதி மற்றும் பாதுகாப்பு உபாயங்கள்—இவை அனைத்தும் உயிரினங்களுக்கு எப்போதும் நன்மை தருவன.

Verse 56

भक्षणं निम्बपत्राणां सर्पदष्टस्य भेषजम् तालनिम्बदलङ्केश्यं जीर्णन्तैलं यवाघृतम्

பாம்பு கடித்தவருக்கு வேப்பிலை உண்ணுதல் மருந்தாகும். மேலும் தாள-வேப்பிலையால் செய்த தயாரிப்பு, பழைய எண்ணெய், நெய்யுடன் கலந்த யவம் (பார்லி) ஆகியனவும் அளிக்கப்படுகின்றன.

Verse 57

धूपो वृश्चिकदष्टस्य शिखिपत्रघृतेन वा अर्कक्षीरेण संपिष्टं लोपा वीजं पलाशजं

தேள் கொட்டியவருக்கு தூபம் (மருத்துவப் புகை) அளிக்க வேண்டும்—பலாசத்தில் உண்டாகும் லோபா விதையை, சிகீ இலைகளால் தயாரித்த நெய்யோடு அல்லது அர்க்கத்தின் பால் போன்ற லேடெக்ஸோடு அரைத்து பயன்படுத்த வேண்டும்.

Verse 58

वृश्चिकार्तस्य कृष्णा वा शिवा च फलसंयुता अर्कक्षीरं तिलं तैलं पललञ्च गुडं समम्

தேள் கொட்டலால் பாதிக்கப்பட்டவருக்கு கிருஷ்ணா (கருமிளகு/பிப்பிலி) அல்லது சிவா (ஹரீதகி) அதன் கனியுடன் அளிக்க வேண்டும். மேலும் அர்க்கக் க்ஷீரம், எள், எள்ளெண்ணெய், பலலம் (மீன்/மாமிசக் களி), வெல்லம்—இவற்றை சம அளவில் கலந்து பயன்படுத்த வேண்டும்.

Verse 59

पानाज्जयति दुर्वारं श्वविषं शीघ्रमेव तु पीत्वा मूलं त्रिवृत्तुल्यं तण्डुलीयस्य सर्पिषा

இதனைப் பருகினால் எதிர்க்கக் கடினமான நாய்-விஷமும் விரைவில் அடங்கும். தண்டுலீயத்தின் வேர், திரிவிருத் அளவிற்கு சமமாக, நெய்யுடன் சேர்த்து பருக வேண்டும்.

Verse 60

सर्पकीटविषाण्याशु जयत्यतिबलान्यपि चन्दनं पद्मकङ्कुष्ठं लताम्बूशीरपाटलाः

பாம்பு மற்றும் பூச்சிகளால் உண்டாகும் மிக வலிமையான விஷங்களும் சந்தனம், பத்மகம், காங்குஷ்டம், லதா, அம்பு, உசீரம் (வெட்டிவேர்) மற்றும் பாடலா ஆகியவற்றால் விரைவில் அடக்கப்படும்।

Verse 61

कन्ठ्यं वृद्धिप्रदञ्चैवेति ख प्रत्युपचारैश्चेति ख कलसंयुतेति क निर्गुण्डी शारिवा सेलुर्लूताविषहरो गदः शिरोविरेचनं शस्तं गुडनागरकं द्विज

‘இது தொண்டைக்கு நலம் தரும்; மேலும் ஊட்டவளர்ச்சி அளிக்கும்’—என்று கூறப்படுகிறது. ‘தகுந்த பின்சிகிச்சை (பிரத்யுபசாரம்) உடன் பயன்படுத்த வேண்டும்’—என்று கூறப்படுகிறது. ‘கலசத்துடன் (விதிப்படி) சேர்த்து தயாரித்து/பயன்படுத்த’—என்று கூறப்படுகிறது. நிர்குண்டி, சாரிவா, சேலு ஆகியவற்றின் சேர்க்கை சிலந்தி விஷத்தை அழிக்கும் மருந்தாகும். மேலும் சிரோவிரேசனத்திற்கு வெல்லம்-சுக்கு (குட-நாகரகம்) சிறந்தது, ஓ த்விஜனே।

Verse 62

स्नेहपाने तथा वस्तौ तैलं धृतमनुत्तमम् स्वेदनीयः परो वह्निः शीताम्भःस्तम्भनं परम्

ஸ்நேஹபானம் மற்றும் வஸ்தியில் எண்ணெயும் நெய்யும் ஒப்பற்றவை. ஸ்வேதனத்திற்கு அக்னியே உத்தம சாதனம்; ஸ்தம்பனத்திற்கு (ஓட்டத்தைத் தடுக்க) குளிர்ந்த நீரே சிறந்தது।

Verse 63

त्रिवृद्धि रेचने श्रेष्ठा वमने मदनं तथा वस्तिर्विरेको वमनं तैलं सर्पिस् तथा मधु वातपित्तबलाशानां क्रमेण परमौषधं

விரேசனத்திற்கு திரிவ்ருத் சிறந்தது; வமனத்திற்கு மதனம் (பழம்) அதுபோலவே சிறந்தது. வஸ்தி, விரேசனம், வமனம் ஆகியவற்றில்—வாத, பித்த, ச்லேஷ்ம (கபம்) வலிமைக்கு ஏற்ப முறையே எண்ணெய், நெய், தேன் ஆகியவை உத்தம மருந்துத் துணை (அனுபானம்) ஆகும்।