Adhyaya 277

Verse 1

इत्य् आग्नेये महापुराणे राजवंशवर्णनं नाम षट्सप्तत्यधिकद्विशततमो ऽध्यायः दधिवामनोभूदिति ख , छ , ञ , च अथ सप्तसप्रत्यधिकद्विशततमो ऽध्यायः पुरुवंशवर्णनं अग्निर् उवाच पुरोर्जनमेजयो ऽभूत्प्राचीन्नन्तस्तु तत्सुतः प्राचीन्नन्तान्मनस्त्युस्तु तस्माद्वीतमयो नृपः

இவ்வாறு அக்னி மகாபுராணத்தில் “ராஜவம்ச வர்ணனம்” எனும் இருநூற்று எழுபத்தேழாம் அதிகாரம் நிறைவுற்றது. (சில பாடங்களில் “ததிவாமனன் தோன்றினான்” எனக் க, ச, ஞ, ச கைப்பிரதிகளில் காணப்படுகிறது.) இப்போது “புரு வம்ச வர்ணனம்” எனும் இருநூற்று எழுபத்தெட்டாம் அதிகாரம் தொடங்குகிறது. அக்னி கூறினார்—புருவிலிருந்து ஜனமேஜயன் பிறந்தான்; அவன் மகன் பிராசீன்னந்தன். பிராசீன்னந்தனிலிருந்து மனஸ்த்யு, அவனிலிருந்து அரசன் வீதமயன் பிறந்தான்.

Verse 2

शुन्धुर्वीतमयाच्चाभूच्छुन्धोर्बहुविधः सुतः बहुविधाच्च संयातिरहोवादी च तत्सुतः

வீதமயனிலிருந்து சுந்து பிறந்தான்; சுந்துவின் மகன் பஹுவிதன். பஹுவிதனிலிருந்து ஸம்யாதி பிறந்தான்; அவன் மகன் அஹோவாதி.

Verse 3

तस्य पुत्रो ऽथ भद्राशोअ भद्राश्वस्य दशात्मजाः ऋचेयुश् च कृषेयुश् च सन्नतेयुस् तथात्मजः

அவனுடைய மகன் பத்ராசன். பத்ராச்வனுக்கு பத்து மகன்கள்—ருசேயு, க்ருஷேயு, மேலும் ஸன்னதேயு முதலியோர்.

Verse 4

घृतेयुश् च चितेयुश् च स्थण्डिलेयुश् च सत्तमः धर्मेयुः सन्नतेयुश् च कृचेयुर्मतिनारकः

நற்குணங்களில் சிறந்தவரே! (இங்கு கூறப்படும் நரகங்களின் பெயர்கள்)—க்ருதேயு, சிதேயு, ஸ்தண்டிலேயு; அதுபோல தர்மேயு, ஸன்னதேயு; மேலும் க்ருசேயு—இவை ‘மதிநாரக’ எனப்படும் நரகப் பிரிவுகள்.

Verse 5

तंसुरोघः प्रतिरथः पुरस्तो मतिनारजाः आसीत्पतिरथात्कण्वः कण्वान्मेधातिथिस्त्वभूत्

தம்ஸுரோக, பிரதிரத, புரஸ்த, மற்றும் மதிநார—இவர்கள் (அந்த வம்சத்தில்) இருந்தனர். பதிரதனிலிருந்து கண்வன் பிறந்தான்; கண்வனிலிருந்து மேதாதிதி பிறந்தான்.

Verse 6

तंसुरोघाच्च चत्वारो दुष्मन्तो ऽथ प्रवीरकः सुमन्तश्चानयो वीरो दुष्मन्ताद्भरतो ऽभवत्

தம்சுரோகாவிலிருந்து நான்கு புதல்வர்கள் பிறந்தனர்—துஷ்மந்தன், ப்ரவீரகன், சுமந்தன்; மேலும் துஷ்மந்தனிடமிருந்து வீரன் பரதன் பிறந்தான்।

Verse 7

शकुन्तलायान्तु बली यस्य नाम्ना तु भारताः सुतेषु मातृकोपेन नष्टेषु भरतस्य च

சகுந்தலையிடத்தில் ஒரு வலிமைமிக்க புதல்வன் பிறந்தான்; அவன் பெயராலேயே மக்கள் ‘பாரதர்’ எனப் புகழ்பெற்றனர். மேலும் பரதனின் புதல்வர்கள் தாயின் கோபத்தால் (சாபத்தால்) அழிந்த செய்தியும் கூறப்படுகிறது।

Verse 8

ततो मरुद्भिरानीय पुत्रः स तु वृहस्पतेः संक्रामितो भरद्वाजः क्रतुभिर्वितथो ऽभवत्

பின்னர் மருதர்கள் கொண்டு வந்த அந்தப் புதல்வன் ப்ருஹஸ்பதியிடம் ஒப்படைக்கப்பட்டான்; மேலும் க்ரதுக்கள் காரணமாக பரத்வாஜன் ‘விதத’ எனப் பெயர்பெற்றான்।

Verse 9

स चापि वितथः पुत्रान् जनयामास पञ्च वै शग्भुर्वीतमयाश्चाभूच्छम्भोर्बहुविध इति ख , ज , च सुहोत्रञ्च सुहोतारङ्गयङ्गर्भन्तथैव च

அந்த விததனும் ஐந்து புதல்வர்களை பெற்றான்—சக்புர்வீதமய; (க, ஜ, ச பாடவேறுபாடுகளின்படி) சம்புவின் பஹுவித; மேலும் சுஹோத்ர, சுஹோதார, கய, கர்ப.

Verse 10

कपिलश् च महात्मानं सुकेतुञ्च सुतद्वयम् कौशिकञ्च गृत्सपतिं तथा गृत्सपतेः सुताः

மேலும் கபிலன், மகாத்மன், சுகேது—இவர்கள் இரு புதல்வர்கள்; கௌசிகன், க்ருத்ஸபதி; அதுபோல க்ருத்ஸபதியின் புதல்வர்களும் (இங்கு) குறிப்பிடப்படுகின்றனர்।

Verse 11

ब्रह्माणाः क्षत्रिया वैश्याः काशे दीर्घतमाःसुताः ततो धन्वन्तरिश्चासीत्तत्सुतो ऽभूच्च केतुमान्

காசியில் தீர்கதமஸின் புதல்வர்கள் பிராமணர், க்ஷத்திரியர், வைசியர் எனப் புகழ்பெற்றனர். அவர்களிடமிருந்து தன்வந்தரி தோன்றினார்; அவருடைய மகன் கேதுமான் ஆவான்.

Verse 12

केतुमतो हेमरथो दिवोदास इतिश्रुतः प्रतर्दनो दिवोदासाद्भर्गवत्सौ प्रतर्दनात्

கேதுமானிடமிருந்து ஹேமரதன்; ஹேமரதனிடமிருந்து திவோதாசன்—என்று மரபில் கேட்கப்படுகிறது. திவோதாசனிடமிருந்து பிரதர்தனன்; பிரதர்தனனிடமிருந்து இரு பார்கவர்கள் தோன்றினர்.

Verse 13

वत्सादनर्क आसीच्च अनर्कात् क्षेमको ऽभवत् क्षेमकद्वर्षकेतुश् च वर्षकेतोर्विभुः स्मृतः

வத்ஸனிடமிருந்து அனர்கன் பிறந்தான்; அனர்கனிடமிருந்து க்ஷேமகன் தோன்றினான். க்ஷேமகனிடமிருந்து வர்ஷகேது; வர்ஷகேதுவிடமிருந்து விபு என நினைவுகூரப்படுகிறான்.

Verse 14

विभोरानर्तः पुत्रो ऽभूद्विभोश् च सुकुमारकः सुकुमारात्सत्यकेतुर्वत्सभूमिस्तु वत्सकात्

விபுவிடமிருந்து ஆனர்தன் எனும் மகன் பிறந்தான்; மேலும் விபுவிடமிருந்து சுகுமாரகனும் தோன்றினான். சுகுமாரகனிடமிருந்து சத்யகேது; வத்ஸகனிடமிருந்து வத்ஸபூமி பிறந்தான்.

Verse 15

सुहोत्रस्य वृहत्पुत्रो वृहतस्तनयास्त्रयः अजमीढो द्विमीढश् च पुरुमीढश् च वीर्यवान्

சுஹோத்ரனுக்கு வ்ருஹத் எனும் மகன் இருந்தான். வ்ருஹத்துக்கு மூன்று புதல்வர்கள்—அஜமீடன், த்விமீடன், மற்றும் வீரமிக்க புருமீடன்—ஆவர்.

Verse 16

अजमीढस्य केशिन्यां जज्ञे जह्नुः प्रतापवान् जह्नोरभूदजकाश्वो बलाकाश्वस्तदात्मजः

அஜமீடனின் மனைவி கேசினியின் கருவில் வீரமிகு ஜஹ்னு பிறந்தான். ஜஹ்னுவிலிருந்து அஜகாஷ்வன், அவனுடைய மகன் பலாகாஷ்வன் ஆனான்.

Verse 17

वलाकाश्वस्य कुशिकः कुशिकात् गाधिरिन्द्रकः गाधेः सत्यवती कन्या विश्वामित्रः सूतोत्तमः

வலாகாஷ்வனிடமிருந்து குஷிகன் பிறந்தான்; குஷிகனிடமிருந்து காதி (இந்திரகன்) தோன்றினான். காதியின் மகள் சத்யவதி; அவள் வம்சத்தில் தேரோட்டர்களில் முதன்மையான விஸ்வாமித்ரன் எழுந்தான்.

Verse 18

देवरातः कतिमुखा विश्वामित्रस्य ते सुताः शुनःशेफो ऽष्टकश्चान्यो ह्य् अजमीढात् सुतो ऽभवत्

தேவராதன், கதிமுகன் ஆகியோர் விஸ்வாமித்ரனின் மகன்கள். சுனஃஷேபனும் மற்றொருவன் அஷ்டகனும்—உண்மையாக—அஜமீட வம்சத்தில் மகன்களாகக் கருதப்பட்டனர்.

Verse 19

नीलिन्यां शान्तिरपरः पुरुजातिः सुशान्तितः काशदीर्घतमा इति ज सुत इति ख , छ , ज , च प्रभाववानिति ख पुरुजातेस्तु वाह्याश्वो वाह्याश्च्वात् पञ्च पार्थिवाः

நீலினியிடமிருந்து இன்னொரு சாந்தி பிறந்தான்; புருஜாதியிடமிருந்து சுசாந்தி தோன்றினான். சில பாடங்களில் அவன் ‘காசதீர்கதமா’, மற்றவற்றில் ‘சுதன்’, வேறொன்றில் ‘பிரபாவவான்’ எனக் குறிப்பிடப்படுகிறான். மேலும் புருஜாதியிலிருந்து வாஹ்யாஷ்வன், வாஹ்யாஷ்வனிடமிருந்து ஐந்து அரசர்கள் வந்தனர்.

Verse 20

मुकुलः सृञ्जयश् चैव राजा वृहदिषुस् तथा यवीनरश् च कृमिलः पाञ्चाला इति विश्रुताः

முகுலன், ஸ்ரிஞ்ஜயன், அரசன் வ்ருஹதிஷு; மேலும் யவீனரன், க்ருமிலன்—இவர்கள் பாஞ்சாலர்கள் எனப் புகழ்பெற்றோர்.

Verse 21

मुकुलस्य तु मौकुल्याः क्षेत्रोपेता द्विजातयः चञ्चाश्वो मुकुलाज्जज्ञे चञ्चाश्वान्मिथुनं ह्य् अभुत्

முகுலனிடமிருந்து மௌகுல்ய வம்சம் தோன்றியது—நிலப்பரப்புடன் கூடிய இருபிறப்பினர். முகுலனிடமிருந்து சஞ்சாஶ்வன் பிறந்தான்; சஞ்சாஶ்வனிடமிருந்து நிச்சயமாக ஒரு மிதுனம் (மகன்‑மகள்) உண்டாயிற்று.

Verse 22

दिवोदासो ह्य् अहल्या च अहल्यायां शरद्वतात् शतानन्दः शतानन्दात् सत्यधृन्मिथुनन्ततः

திவோதாசன் மற்றும் அகல்யை—அகல்யையின் கர்ப்பத்தில் சரத்வதனால் சதானந்தன் பிறந்தான். சதானந்தனிடமிருந்து சத்தியத்ரு பிறந்தான்; பின்னர் வம்சத் தொடர்ச்சி நீடித்தது.

Verse 23

कृपः कृपी किवोदासान्मैत्रेयः सोमपस्ततः सृञ्जयात् पञ्चधनुषः सोमदत्तश् च तत्सुतः

கிவோதாசனிடமிருந்து கிருபன், கிருபி பிறந்தனர்; பின்னர் மைத்ரேயன், அதன் பின் சோமபன். ஸ்ரிஞ்ஜயனிடமிருந்து பஞ்சதனுஷன்; அவனுடைய மகன் சோமதத்தன்.

Verse 24

सहदेवः सोमदत्तात् सहदेवात्तु सोमकः आसीच्च सोमकाज्जन्तुर्जन्तोश् च पृषतः सुतः

சோமதத்தனிடமிருந்து சகதேவன்; சகதேவனிடமிருந்து சோமகன் பிறந்தான். சோமகனிடமிருந்து ஜந்து; ஜந்துவின் மகனாக ப்ருஷதன் பிறந்தான்.

Verse 25

पृषताद्द्रुपदस्तस्माद्धृष्टद्युम्नो ऽथ तत्सुतः धृष्ठकेतुश् च धूमिन्यामृक्षो ऽभूदजमीढतः

ப்ருஷதனிடமிருந்து த்ருபதன் பிறந்தான்; த்ருபதனிடமிருந்து த்ருஷ்டத்யும்னன், பின்னர் அவனுடைய மகன் த்ருஷ்டகேது. மேலும் அஜமீடனிடமிருந்து தூமினியின் கர்ப்பத்தில் ருக்ஷன் பிறந்தான்.

Verse 26

ऋक्षात्सम्वरणो जज्ञे कुरुः सम्वरणात्ततः यः प्रयागादपाक्रम्य कुरुक्षेत्रञ्चकार ह

஋க்ஷனிடமிருந்து ஸம்வரணன் பிறந்தான்; ஸம்வரணனிடமிருந்து மீண்டும் குரு பிறந்தான். அவன் பிரயாகத்தை விட்டு நீங்கி குருக்ஷேத்திரத்தை நிறுவினான்.

Verse 27

कुरोः सुधन्वा सुधनुः परिक्षिच्चारिमेजयः सुधन्वनः सुहोत्रो ऽभूत् सुहोत्राच्च्यवनो ह्य् अभूत्

குருவிலிருந்து சுதன்வா, சுதன்வாவிலிருந்து சுதனு; சுதனுவிலிருந்து பரிக்ஷித், பரிக்ஷித்திலிருந்து ஆரிமேஜயன் பிறந்தான். ஆரிமேஜயனிலிருந்து சுதன்வன், சுதன்வனிலிருந்து சுஹோத்ரன்; சுஹோத்ரனிலிருந்து நிச்சயமாகச் ச்யவனன் பிறந்தான்.

Verse 28

वशिष्ठपरिचाराभ्यां सप्तासन् गिरिकासुताः वृहद्रथः कुशो वीरो यदुः प्रत्यग्रहो बलः

வசிஷ்டரின் இரு பணியாளர்களால் கிரிகைக்கு ஏழு புதல்வர்கள் பிறந்தனர்—வ்ருஹத்ரதன், குசன், வீரன், யது, பிரத்யக்ரஹன், பலன் முதலியோர்.

Verse 29

मत्स्यकाली कुशाग्रो ऽतो ह्य् आसीद्राज्ञो वृहद्रथात् कुशाग्राद्वृषभो जज्ञे तस्य सत्यहितः सुतः

அரசன் வ்ருஹத்ரதனிடமிருந்து குசாக்ரன் பிறந்தான்; அவன் ‘மத்ஸ்யகாலி’ என்றும் அழைக்கப்படுகிறான். குசாக்ரனிடமிருந்து வ்ருஷபன் பிறந்தான்; அவனுடைய மகன் சத்யஹிதன்.

Verse 30

सुधन्वा तत्सुतश्चोर्ज ऊर्जादासीच्च सम्भवः यवीनचश्चेति ख, छ , ञ , च सम्भवाच्च जरासन्धः सहदेवश् च तत्सुतः

சுதன்வாவின் மகன் ஊர்ஜன். ஊர்ஜனிடமிருந்து ஸம்பவனும் (மற்றொருவன்) யவீனசனும்—என்று வம்சம் கூறப்படுகிறது. ஸம்பவனிடமிருந்து ஜராசந்தன் பிறந்தான்; அவனுடைய மகன் சகதேவன்.

Verse 31

सहदेवादुदापिश् च उदापेः श्रुतकर्मकः परिक्षितस्य दायादो धार्मिको जनमेजयः

சஹதேவனில் இருந்து உதாபி பிறந்தான்; உதாபியிலிருந்து ஸ்ருதகர்மகன். பரீக்ஷித்தின் தர்மமிகு வாரிசு ஜனமேஜயன் ஆவான்.

Verse 32

जनमेजयात्त्रसदस्युर्जह्नोस्तु सुरथः सुतः श्रुतसेनोग्रसेनौ च भीमसेनश् च नामतः

ஜனமேஜயனில் இருந்து த்ரஸதஸ்யு பிறந்தான்; ஜஹ்னுவில் இருந்து மகன் சுரதன். மேலும் ஸ்ருதசேனன், உக்ரசேனன், பீமசேனன் என்ற பெயர்களும் இருந்தன.

Verse 33

जनमेजयस्य पुत्रौ तु सुरथो महिमांस् तथा सुरथाद्विदूरथो ऽभूदृक्ष आसीद्विदूरथात्

ஜனமேஜயனுக்கு இரண்டு மகன்கள்—சுரதன் மற்றும் மகிமான். சுரதனில் இருந்து விதூரதன் பிறந்தான்; விதூரதனில் இருந்து ருக்ஷன் பிறந்தான்.

Verse 34

ऋक्षस्य तु द्वितीयस्य भीमसेनो ऽभवत्सुतः प्रतीपो भीमसेनात्तु प्रतीपस्य तु शान्तनुः

ருக்ஷனின் இரண்டாம் வழி/மகனில் இருந்து பீமசேனன் பிறந்தான். பீமசேனனில் இருந்து பிரதீபன்; பிரதீபனில் இருந்து சாந்தனு பிறந்தான்.

Verse 35

देवापिर्वाह्लिकश् चैव सोमदत्तस्तु शान्तनोः वाह्लिकात्सोमदत्तो ऽभुद्भूरिर्भूरिस्रवाः शलः

சாந்தனுவில் இருந்து தேவாபி, பாஹ்லிகன் மற்றும் சோமதத்தன் பிறந்தனர். பாஹ்லிகனில் இருந்து சோமதத்தன்; அவனில் இருந்து பூரி, பூரிஸ்ரவா, சலன் பிறந்தனர்.

Verse 36

गङ्गायां शान्तनोर्भीष्मः काल्यायां विचित्रवीर्यकः कृष्णद्वैपायनश् चैव क्षेत्रे वैचित्रवीर्यके

கங்கையின் வழியாக சாந்தனுவுக்கு பீஷ்மன் பிறந்தான்; கால்யையின் வழியாக விசித்ரவீர்யன் பிறந்தான். மேலும் கிருஷ்ண-த்வைபாயனன் (வ்யாசன்) விசித்ரவீர்யனின் க்ஷேத்திரத்தில் விதைதாரனாக ஆனான்.

Verse 37

धृतरष्ट्रञ्च पाण्डुञ्च विदुरञ्चाप्यजीजनत् पाण्डोर्युधिष्ठिरः कुन्त्यां भीमश् चैवार्जुनस्त्रयः

அவர் திருதராஷ்டிரன், பாண்டு, விதுரன் ஆகியோரையும் பெற்றெடுத்தார். பாண்டுவுக்கு குந்தியின் வழியாக யுதிஷ்டிரன், பீமன், அர்ஜுனன்—இந்த மூவரும் பிறந்தனர்.

Verse 38

नकुलः सहदेवश् च पाण्डोर्माद्य्राञ्च दैवतः अर्जुनस्य च सौभद्रः परिक्षिदभिमन्युतः

நகுலன், சகதேவன் ஆகியோர் பாண்டுவுக்கு மாத்ரியின் வழியாக தெய்வங்களான அஷ்வினி குமாரர்களால் பிறந்தனர். அர்ஜுனனுக்கு சுபத்ரையின் வழியாக அபிமன்யுவின் மகன் பரீக்ஷித் பிறந்தான்.

Verse 39

द्रौपदी पाण्डवानाञ्च प्रिया तस्यां युधिष्ठिरात् प्रतिविन्ध्यो भीमसेनाच्छ्रुतकीर्तिर्धनञ्जयात्

திரௌபதி பாண்டவர்களுக்கு அன்புக்குரியவள். அவளால் யுதிஷ்டிரனிடமிருந்து பிரதிவிந்த்யன், பீமசேனனிடமிருந்து ஸ்ருதகீர்த்தி, தனஞ்சயன் (அர்ஜுனன்) இடமிருந்தும் ஒரு மகன் பிறந்தான்.

Verse 40

सहदेवाच्छ्रुतकर्मा शतानीकस्तु नाकुलिः भीमसेनाद्धिडिम्बायामन्य आसीद् घटीत्कचः

சகதேவனிடமிருந்து ஸ்ருதகர்மா பிறந்தான்; நகுலனிடமிருந்து சதானீகன் (நாகுலி) பிறந்தான். பீமசேனனிடமிருந்து ஹிடிம்பையின் வழியாக இன்னொரு மகன் கடோத்கசனும் இருந்தான்.

Verse 41

एते भूता भविष्याश् च नृपाः संख्या न विद्यते अत्र पाठः पतितः धनञ्जयात् क उत्पन्न इति विशेषाप्राप्तेः गताः कालेन कालो हि हरिस्तं पूजयेद्द्विज होममग्नौसमुद्दिश्य कुरु सर्वप्रदं यतः

இவர்கள் கடந்தவும் வருங்காலமும் உள்ள அரசர்கள்; இவர்களின் எண்ணிக்கை கணிக்க இயலாது. இங்கு தனஞ்சயன் குறிப்பிற்குப் பின் பாடத்தின் ஒரு பகுதி விழுந்துவிட்டது; “அவன் யாரிடமிருந்து பிறந்தான்?” என்ற சிறப்பு விவரம் கிடைக்கவில்லை. அனைவரையும் காலம் எடுத்துச் செல்கிறது; காலமே ஹரி (விஷ்ணு). ஆகவே, ஓ த்விஜா, அவரை வழிபடு; அக்னியை நோக்கி ஹோமம் செய், ஏனெனில் அவர் அனைத்தையும் அருள்பவர்.