Adhyaya 260

Verse 1

इत्य् आगेनेये महापुराणे यजुर्विधानं नामोनषष्ट्यधिकद्विशततमो ऽध्यायः अथ षष्ठ्यधिकद्विशततमो ऽध्यायः सामविधानं पुष्कर उवाच युजुर्विधानङ्कथितं वक्ष्ये साम्नां विधानकं संहितां वैष्णवीञ्जप्त्वा हुत्वा स्यात् सर्वकामभाक् शान्तातीयं गणं हुत्वा शान्तिमाप्नोति मानवः

இவ்வாறு ஆக்நேய மகாபுராணத்தில் ‘யஜுர்விதானம்’ எனும் அதிகாரம் (இருநூற்று ஐம்பத்தொன்பதாம்) நிறைவு பெற்றது. இப்போது இருநூற்று அறுபதாம் அதிகாரம் ‘சாமவிதானம்’ தொடங்குகிறது. புஷ்கரர் கூறினார்—யஜுர் வேத விதி கூறப்பட்டது; இனி சாமன் பாடல்களின் விதியை உரைக்கிறேன். வைஷ்ணவீ ஸம்ஹிதையை ஜபித்து ஹோமம் செய்தால் எல்லா விருப்பங்களும் நிறைவேறும். சாந்தாதீய கணத்திற்கு ஆஹுதி அளித்தால் மனிதன் சாந்தியை அடைவான்.

Verse 2

संहिताञ्छान्दसीं साधु जप्त्वा प्रीणाति शङ्करं स्कन्दीं पैत्र्यां संहिताञ्च जप्त्वा स्यात्तु प्रसादवान् भैषज्यञ्च गणं हुत्वा सर्वान्रोगान् व्यापोहति त्रिसप्तीयं गणं हुत्वा सर्वपापैः प्रमुच्यते

சாந்தஸீ ஸம்ஹிதையை முறையாக ஜபித்தால் சங்கரன் (சிவன்) மகிழ்வான். ஸ்கந்தீ மற்றும் பைத்ர்யா ஸம்ஹிதைகளை ஜபித்தால் அருள் பெற்றவனாகிறான். பைஷஜ்ய கணத்திற்கு ஆஹுதி அளித்தால் எல்லா நோய்களும் நீங்கும். திரிஸப்தீய கணத்திற்கு ஆஹுதி அளித்தால் எல்லாப் பாவங்களிலிருந்தும் விடுதலை கிடைக்கும்.

Verse 3

भागत इति क , ग , छ , ञ च प्रवादीशं सोपदितीति ख , छ च सर्वशान्तिकरन्तथेति घ , ञ च यत इन्द्र भजामहे हिंसादोषविनाशनं अवकीर्णी मुच्यते च अग्निस्तिग्मेति वै जपन् क्वचिन्नाप्नोति च भयं हुत्वा चैवाभयङ्गणं न क्वचिज्जायते राम गणं हुत्वा पराजितं

மந்திர வேறுபாடுகள்: ‘பாகத’ என்பது க, க, ச, ஞ சாகைகளில்; ‘ப்ரவாதீசம் ஸோபதிதீ’ என்பது க்ஹ மற்றும் ச சாகைகளில்; ‘ஸர்வசாந்திகரம்’ என்பது க்ஹ மற்றும் ஞ சாகைகளில். ‘யத இந்த்ர பஜாமஹே’ என்பது ஹிம்ஸா-தோஷத்தை அழிப்பது; பெரும் குற்றம் செய்தவனும் விடுதலை பெறுவான். ‘அக்னிஸ்திக்மே’ என்று ஜபித்தால் எங்கும் பயம் இல்லை. அபய-கணத்திற்கு ஆஹுதி அளித்தால், ஓ ராமா, எங்கும் பயம் எழாது; கணத்திற்கு ஆஹுதி அளித்தால் தோற்ற பகைவனும் அடக்கப்படுவான்.

Verse 4

सर्वपापहरं ज्ञेयं परितोयञ्च तासु च अविक्रेयञ्च विक्रीय जपेद्घृतवतीति च आयुष्यञ्च गणं हुत्वा अपमृत्युं व्यपोहति स्वस्तिमाप्नोति सर्वत्र हुत्वा स्वस्त्ययनङ्गणं

இது எல்லாப் பாவங்களையும் அகற்றுவது என அறிய வேண்டும்; அவற்றில் ‘பரிதோய’ என்ற (மந்திரமும்) உள்ளது. விற்கத் தகாததை தானமாக அளித்து ‘க்ருதவதீ’ என்று ஜபிக்க வேண்டும். ஆயுஷ்ய கணத்திற்கு ஆஹுதி அளித்தால் அகால மரணம் நீங்கும். ஸ்வஸ்த்யயன கணத்திற்கு எங்கும் ஆஹுதி அளித்தால் எங்கும் நலன் கிடைக்கும்.

Verse 5

अयानो देव सवितुर्ज्ञेयन्दुःस्वप्ननाशनं अबोध्यग्निरितिमन्त्रेण घृतं राम यथाविधि श्रेयसा योगमाप्नोति शर्मवर्मगणन्तथा वास्तोष्पत्यगणं हुत्वा वास्तुदोषान् व्यपोहति

‘அயானோ தேவ ஸவிதுஃ’ என்பது தீய கனவுகளை அழிக்கும் மந்திரம் என அறிய வேண்டும். ‘அபோத்தியக்னிஃ’ மந்திரத்தால், ஓ ராமா, விதிப்படி நெய் ஆஹுதி அளிக்க வேண்டும்; அதனால் ஷ்ரேயஸ் (நன்மை) பெறப்படும். அதுபோல ஷர்ம-கணம், வர்ம-கணம் மற்றும் வாஸ்தோஷ்பதி-கணத்திற்கு ஆஹுதி அளித்தால் வீடு/வாஸ்து தோஷங்கள் நீங்கும்.

Verse 6

अभ्युक्ष्य घृतशेषेण मेखलाबन्ध इष्यते स्त्रीणां यासान्तु गर्भाणि पतन्ति भृगुसत्तम तथा रौद्रगणं हुत्वा सर्वान् दोषान् व्यपोहति एतैर् दशगुणैर् होमी ह्य् अष्टादशसु शान्तिषु

மீதமுள்ள நெய்யால் அப்யுக்ஷணம் செய்து மேகலா-பந்தம் (பாதுகாப்புக் கட்டு) செய்ய வேண்டும். ஓ ப்ருகு-சிறந்தவரே, கருக்கலைவு ஏற்படும் பெண்களுக்காக ரௌத்ர-கணத்திற்கு ஆஹுதி அளித்தால் எல்லா தோஷங்களும் நீங்கும். இவ்விதமாக அஷ்டாதச சாந்திகளில் ஹோமம் பத்துமடங்கு செய்ய வேண்டும்.

Verse 7

मणिं जातस्य बालस्य वध्नीयात्तदनन्तरं सोमं राजानमेतेन व्याधिभिर्विप्रमुच्यते वैष्णवी शान्तिरैन्द्री च ब्राह्मी रौद्री तथैव च वायव्या वारुणी चैव कौवेरी भार्गवी तथा

அதன் பின்னர் உடனே புதிதாகப் பிறந்த குழந்தைக்கு ரக்ஷாமணி (தாயத்து) கட்ட வேண்டும். இதனால் மற்றும் சோமராஜன் (சந்திரன்) ஆவாஹனம் செய்வதால் நோய்களிலிருந்து முழுமையாக விடுபடுவர். சாந்திகள்: வைஷ்ணவீ, ஐந்த்ரீ, ப்ராஹ்மீ, ரௌத்ரீ, வாயவ்யா, வாருணீ, கௌவேரீ, பார்கவீ.

Verse 8

सर्पसाम प्रयुञ्जीनो नाप्नुयात् सर्पजम्भयं माद्य त्वा वाद्यतेत्येतद्धुत्वा विप्रः सहस्रशः प्राजापत्या तथा त्वाष्ट्री कौमारी वह्निदेवता मारुद्गणा च गान्धारी शान्तैर् नैरृतकी तथा

சர்பசாமத்தைப் பயன்படுத்துபவன் பாம்பு காரணமான துன்பத்தை அடையான். ‘மாத்ய த்வா வாத்யதே’ என்ற மந்திரத்தால் ஆயிரம் முறை ஆஹுதி அளித்து, ப்ராஜாபத்யா, த்வாஷ்ட்ரீ, கௌமாரீ (அக்னி தேவதை), மாருத்-கணா, காந்தாரீ மற்றும் நைர்ருதகீ ஆகிய சாந்திகளாலும் சாந்தி ஹோமம் செய்ய வேண்டும்.

Verse 9

शतावरिमणिबद्ध्वा नाप्नुयाच्छस्त्रतो भयं दीर्घतमसोर्क इति हुत्त्वान्नं प्राप्नुयाद्बहु शान्तिराङ्गिरसी याम्या पार्थिवी सर्वकामदा यस्त्वां मृत्युरिति ह्य् एतज्जप्तं मृत्युविनाशनं

சதாவரீ-மணி தாயத்தை கட்டினால் ஆயுதங்களால் பயம் ஏற்படாது. ‘தீர்கதமஸோர்க’ என்ற மந்திரத்தால் ஆஹுதி அளித்தால் மிகுந்த அன்னம் கிடைக்கும். சாந்தி ஆங்கிரஸீ வகை; மேலும் யாம்யா, பார்த்திவீ—எல்லா விருப்பங்களையும் அளிப்பவை. ‘யஸ்த்வாம் ம்ருத்யுஃ…’ என்ற மந்திர ஜபம் மரணத்தைத் தடுக்கிறது.

Verse 10

स्वमध्यायन्तीति जपन्न म्रियेत पिपासया त्वमिमा ओषधी ह्य् एतज्जप्त्वा व्याधिं न वाप्नुयात् सुपर्णस्त्वेति हुत्वा च भुजगैर् नैव बाध्यते इन्द्रेण दत्तमित्येतत् सर्वकामकरम्भवेत्

‘ஸ்வமத்யாயந்தீ…’ என்ற மந்திரத்தை ஜபித்தால் தாகத்தால் மரணம் ஏற்படாது. ‘த்வமிமா ஓஷதீ…’ ஜபித்தால் நோய் வராது. ‘ஸுபர்ணஸ்த்வம்…’ என்ற மந்திரத்தால் ஆஹுதி அளித்தால் பாம்புகள் எந்தத் தீங்கும் செய்யாது. ‘இந்த்ரேண தத்தம்…’ மந்திரம் எல்லா விருப்பங்களையும் நிறைவேற்றும்.

Verse 11

पथि देवव्रतञ्जप्त्वा भयेभ्यो विप्रमुच्यते यदिन्द्रो मुनये त्वेति हुतं सौभाग्यवर्धनं इन्द्रेण दत्तमित्येतत् सर्वबाधाविनाशनं इमा देवीति मन्त्रश् च सर्वशान्तिकरः परः

பயணப் பாதையில் ‘தேவவ்ரத’ மந்திரத்தை ஜபித்தால் எல்லாப் பயங்களிலிருந்தும் முழுமையாக விடுபடுவர். ‘யதிந்த்ரோ முனயே த்வா’ என்ற வாக்கியத்துடன் அளிக்கும் ஹோம ஆஹுதி நல்வாழ்வை (சௌபாக்யம்) வளர்க்கும். ‘இந்த்ரேண தத்தம்’ மந்திரம் எல்லா தடைகளையும் அழிக்கும்; ‘இமா தேவீḥ’ மந்திரம் உலகளாவிய சாந்தியை அளிப்பதில் உத்தமமானது.

Verse 12

भगो न चित्र इत्य् एवं नेत्रयो रञ्जनं हितं सौभाग्यवर्धनं राम नात्र कार्य विचारणा देवा मरुत इत्य् एतत् सर्वकामकरम्भवेत् यमस्य लोकादित्येतत् दुःस्वप्नशमनम्परं

‘பகோ ந சித்ர…’ என்று இவ்வாறு ஜபித்து கண்களில் அஞ்சனம் இடுதல் நன்மை தரும்; சௌபாக்யத்தையும் வளர்க்கும், ஓ ராமா; இதில் ஐயம் வேண்டாம். ‘தேவா மருத…’ மந்திரம் எல்லா விருப்பங்களையும் அளிப்பதாகும். ‘யமஸ்ய லோகாத்…’ மந்திரம் தீய கனவுகளைத் தணிப்பதில் உத்தமம்.

Verse 13

जपेन्द्रेति वर्गञ्च तथा सौन्भाग्यवर्धनं परितोयं युतायुतमिति ज , ट च पिपासित इति घ , ञ च परि प्रिया हि वः कारिः काम्यां संश्रावयेत् स्त्रियं इन्द्रश् च पञ्चबणिजेति हुतं स्त्रीणां सौभाग्यवर्धनं कामो मे वाजीति हुतं स्त्रीणां सौभाग्यवर्धनं

‘ஜபேந்த்ர…’ என்று தொடங்கும் மந்திரக் குழுவையும், ‘சௌபாக்ய-வர்தன’ எனப்படும் முறையையும் பயன்படுத்த வேண்டும். ‘பரிதோயம் யுதாயுதம்’ என்பதை ‘ஜ’ மற்றும் ‘ட’ எழுத்துகளுடன், ‘பிபாஸித’ என்பதை ‘க’(஘) மற்றும் ‘ஞ’ எழுத்துகளுடன் ஜபிக்க வேண்டும். காம்யச் செயலில் பெண்ணின் காதில் ‘பரி பிரியா ஹி வஃ காரிஃ…’ என்று கேட்கச் செய்ய வேண்டும். ‘இந்த்ரஶ்ச பஞ்சபணிஜ…’ மந்திரத்துடன் அளிக்கும் ஹோம ஆஹுதி பெண்களின் சௌபாக்யத்தை வளர்க்கும்; ‘காமோ மே வாஜீ…’ மந்திரத்துடன் அளிக்கும் ஆஹுதியும் அதையே வளர்க்கும்.

Verse 14

सा तङ्कामयते राम नात्र कार्या विचारणा रथन्तरं वामदेव्यं ब्रह्मवर्चसवर्धनं तुभ्यमेव जवीमन्नित्ययुतन्तु हुतम्भवेत् अग्ने गोभिन्न इत्य् एतत् मेधावृद्धिकरम्परं

ஓ ராமா, அவள் அதே பலனை விரும்புகிறாள்; இதில் ஆலோசனை தேவையில்லை. ‘ரதந்தர’ மற்றும் ‘வாமதேவ்ய’ (சாமகானங்கள்) பாராயணம் செய்ய வேண்டும்; அவை பிரஹ்மவர்சஸ் (ஆன்மீக ஒளி) வளர்க்கும். விதிப்படி தினமும் ஹோம ஆஹுதி அளிக்க வேண்டும்—‘துப்யமேவ ஜவீமன்…’ என்று உச்சரித்து. ‘அக்னே கோபின்ன…’ மந்திரம் மேதா (அறிவு) வளர்ச்சிக்கு உத்தமம்.

Verse 15

प्राशयेद्बालकं नित्यं वचाचूर्णं घृतप्लुतं इन्द्रमिद्गाथिनं जप्त्वा भवेच्छ्रुतिधरस्त्वसौ ध्रुवं ध्रुवेणेति हुतं स्थानलाभकरं भवेत् अलक्तजीवेति शुना कृषिलाभकरं भवेत्

குழந்தைக்கு தினமும் நெய்யில் கலந்த வசா (வச) பொடியை உண்ணச் செய்ய வேண்டும். ‘இந்த்ரமித் காதினம்’ மந்திரத்தை ஜபித்தால் அந்தக் குழந்தை நிச்சயமாக ‘ஸ்ருதிதர’ (கேட்டதைத் தக்கவைக்கும், நினைவாற்றல் உடையவன்) ஆகும். ‘த்ருவம் த்ருவேண’ மந்திரத்துடன் அளிக்கும் ஆஹுதி பதவி/நிலையினைப் பெறச் செய்யும். மேலும் ‘அலக்தஜீவ’ மந்திரத்துடன் நாய் (ஶுனா) தொடர்பாகச் செய்யும் செயல் வேளாண் லாபத்தைத் தரும்.

Verse 16

हुत्वा रथन्तरञ्जप्त्वा पुत्रमाप्नोत्यसंशयं मयि श्रीरिति मन्त्रोयं जप्तव्यः श्रीविवर्धनः अहन्ते भग्न इत्य् एतत् भवेत्सौभाग्यवर्धनं ये मे पाशस् तथाप्येतत् बन्धनाम्नोक्षकारणं

ஹோமம் செய்து ரதந்தரத்தை ஜபித்தால் ஐயமின்றி புத்திரப் பெறுதல் உண்டாகும். “மயி ஸ்ரீ:” என்ற மந்திரத்தை ஜபிக்க வேண்டும்; அது ஸ்ரீ-வளத்தை வளர்க்கும். “அஹம் தே பக்ந:” என்ற வாக்கியம் சௌபாக்கியத்தைப் பெருக்கும். மேலும் “யே மே பாஷாஃ” என்ற உச்சரிப்பும் பந்தனமோட்சத்திற்குக் காரணமாகும்.

Verse 17

वैरूप्यस्याष्टकं नित्यं प्रयुञ्जानः श्रियं लभेत् सप्ताष्टकं प्रयुञ्जानः सर्वान् कामानवाप्नुयात् शपन्त्वहन्निति रिपून् नाशयेद्धोमजाप्यतः इन्द्र वनं वनिक् चेतीति घ , ज च अग्ने सौभाग्य इत्य् एतदिति ज त्वमुत्तममितीत्येतद्यशोबुद्धिविवर्धनं

விகார/வைகல்ய நிவாரணத்துடன் தொடர்புடைய ‘அஷ்டகம்’ என்பதை தினமும் பயின்றால் ஸ்ரீ-செல்வம் கிடைக்கும். ‘சப்தாஷ்டகம்’ பயின்றால் எல்லா விருப்பங்களும் நிறைவேறும். “ஷபந்த்வஹன் …” என்ற மந்திரத்தை ஜபமும் ஹோமமும் செய்து பகைவரை அழிக்கலாம். “இந்த்ர வனம் வனிக் …”, “அக்னே சௌபாக்ய …”, “த்வமுத்தமம் …” போன்ற பாடங்களும் உண்டு; இதில் கடைசியது புகழும் புத்தியும் வளர்க்கும் என கூறப்படுகிறது.

Verse 18

गव्येषुणेति यो नित्यं सायं प्रातरतन्त्रितः उपस्थानं गवां कुर्यात्तस्य स्युस्ताः सदा गृहे यथा मृगमतीत्येतत् स्त्रीणां सौभाग्यवर्धनं येन चेहदिदञ्चैव गर्भलाभकरं भवेत्

மாலை மற்றும் காலை கவனச் சிதறலின்றி தினமும் “கவ்யேஷுணே” என்று ஜபித்து, பசுக்களுக்கு மரியாதையுடன் உபஸ்தானம் செய்பவனின் இல்லத்தில் பசுக்கள் எப்போதும் தங்கும். “யதா ம்ருகமதீ” எனப்படும் இந்த அனுஷ்டானம் பெண்களின் சௌபாக்கியத்தை வளர்க்கும் என்று கூறப்படுகிறது; இதனால் இவ்வுலகிலும் மறுலகிலும் கர்ப்பலாபம்/சந்தானலாபம் உண்டாகும்.

Verse 19

घृताक्तन्तु यवद्रोणं वात आवातु भेषजं अनेन विधिवत् सर्वां मायां व्यपोहति अयन्ते योनिरित्येतत् पुत्रलाभकरं भवेत् शिवः शिवाभिरित्येतत् भवेत्सौभाग्यवर्धनं

நெய் தடவிய யவத்தின் ஒரு த்ரோண அளவை “வாத ஆவாது பேஷஜம்” என்ற மந்திரத்துடன் விதிப்படி பயன்படுத்தினால் எல்லா (விரோத) மாயை/அபிசாரமும் அகலும். “அயந்தே யோனிஃ” என்ற மந்திரம் புத்திரலாபம் தரும் என கூறப்படுகிறது. “சிவः சிவாபிஃ” என்ற மந்திரம் சௌபாக்கியத்தை வளர்க்கும் என சொல்லப்படுகிறது.

Verse 20

प्रदेवो दासेन तिलान् हुत्वा कार्मणकृन्तनं अभि त्वा पूर्वपीतये वषट्कारसमन्वितं वृहस्पतिर् नः परिपातु पथि स्वस्त्ययनं भवेत् मुञ्चामि त्वेति कथितमपमृत्युनिवारणं

ஒரு பணியாளன் மூலம் எள்ளை ஹோமத்தில் ஆஹுதி செய்து, விரோத அபிசாரத்தை வெட்டும் கர்மத்தைச் செய்ய வேண்டும்—“அபி த்வா பூர்வபீதயே” என்ற மந்திரத்தை வஷட்காரத்துடன். “வ்ருஹஸ்பதிர் நஃ பரிபாது பதி” என்பதால் பயணத்திற்கு ஸ்வஸ்த்யயனம் உண்டாகும். “முஞ்சாமி த்வா” என்ற மந்திரம் அபம்ருத்யு (அகால மரணம்) நிவாரணம் என கூறப்படுகிறது.

Verse 21

वासकेध्मसहस्रन्तु हुतं युद्धे जयप्रदं हस्त्यश्वपुरुषान् कुर्याद्बुधः पिष्टमयान् शुभान् अथर्वशिरसो ऽध्येता सर्वपापैः प्रमुच्यते प्राधान्येन तु मन्त्राणां किञ्चित् कर्म तवेरितं

வாசக மரவிறகின் ஆயிரம் துண்டுகளை அக்னியில் ஹோமமாக அர்ப்பணித்தால் போரில் வெற்றி கிடைக்கும். பண்டிதன் மாவால் யானை, குதிரை, மனிதன் ஆகியவற்றின் மங்கள வடிவங்களைச் செய்ய வேண்டும். அதர்வசிரஸ் ஓதுபவன் எல்லாப் பாவங்களிலிருந்தும் விடுபடுவான். மந்திரங்களின் முதன்மையை வலியுறுத்தி உனக்கு ஒரு குறிப்பிட்ட கர்மம் கூறப்பட்டது.

Verse 22

परकीयानथोद्देश्य प्रधानपुरुषांस् तथा सुस्विन्नान् पिष्टकवरान् क्षुरेणोत् कृत्य भागशः वृक्षाणां यज्ञियानान्तु समिधः प्रथमं हविः आज्यञ्च व्रीहयश् चैव तथा वै गौरसर्षपाः

பிறரின் சார்பினருக்காகவும் முதன்மை யாககாரர்களுக்காகவும் பங்குகளை ஒதுக்கி, நன்றாக வேகவைத்த பிஷ்டகக் கேக்குகளை கத்தியால் பகுதிகளாக வெட்ட வேண்டும். பின்னர் யாகத்திற்குத் தகுந்த மரங்களின் சமித் முதற் ஹவிஸ்; மேலும் நெய், அரிசித் துகள்கள், அதுபோல வெள்ளை கடுகும் ஹவியப் பொருட்கள்.

Verse 23

अभि त्वा शूर णोनुमो मन्त्रेणानेन मन्त्रवित् कृत्वा सर्षपतैलाक्तान् क्रोधेन जुहुयात्ततः अक्षतानि तिलाश् चैव दधिक्षीरे च भार्गव दर्भास्तथैव दूर्वाश् च विल्वानि कमलानि च

‘ஓ வீரனே, இந்த மந்திரத்தினால் உன்னை எதிர்த்து நாம் அழைக்கிறோம்.’ இவ்வாறு செய்து மந்திரம் அறிந்தவன் கோபத்துடன் (தீவிரச் சடங்கில்) கடுகு எண்ணெய் பூசி கடுகுத் துகள்கள் கலந்த ஹவியை ஹோமம் செய்ய வேண்டும். பின்னர், ஓ பார்கவா, அக்ஷத அரிசி, எள், தயிர் மற்றும் பால், மேலும் தர்பை, தூர்வை, பில்வ இலைகள், தாமரை மலர்களையும் அர்ப்பணிக்க வேண்டும்.

Verse 24

परिप्रियादेव कारिरिति ख , छ च परिप्रियादेव कविरिति घ , ञ च मन्त्रेणेति ख , छ , ज च एतत् कृत्वा बुधः कर्म संग्रामे जयमाप्नुयात् गारुडं वामदेव्यञ्च रथन्तरवृहद्रथौ शान्तिपुष्टिकराण्याहुर्द्रव्याण्येतानि सर्वशः तैलङ्कणानि धर्मज्ञ राजिका रुधिरं विषं

‘பரிப்ரியாதேவ காரிஃ’—க, ச பாடங்களில்; ‘பரிப்ரியாதேவ கவிஃ’—க, ஞ பாடங்களில்; மேலும் ‘மந்திரேண’—க, ச, ஜ பாடங்களில் எனப் படிக்கப்படுகிறது. இச்சடங்கைச் செய்தால் அறிவுடையவன் போரில் வெற்றி பெறுவான். காருடம், வாமதேவம் (மந்திரங்கள்), ரதந்தர, வ்ருஹத்ரத (சாமகானங்கள்) அனைத்தும் அமைதி மற்றும் புஷ்டி தருவன எனக் கூறப்படுகின்றன. தர்மஞானியே, பயன்படும் பொருட்கள்: எண்ணெய், பூச்சுகள்/அஞ்சனம், ராஜிகா (கடுகு), இரத்தம், விஷம்.

Verse 25

सर्वपापप्रशमनाः कथिताः संशयं विना समिधः कण्टकोपेता अभिचारेषु योजयेत् आर्षं वै दैवतं छन्दो विनियोगज्ञ आचरेत्

இந்த சமித்துகள் சந்தேகமின்றி எல்லாப் பாவங்களையும் தணிப்பவை எனக் கூறப்பட்டுள்ளன. அபிசாரச் சடங்குகளில் முள் கொண்ட சமித்துகளைப் பயன்படுத்த வேண்டும். வினியோகத்தை (பயன்பாட்டு விதியை) அறிந்தவன் ரிஷி, தேவதை, சந்தஸ் ஆகியவற்றை முறையாகக் குறிப்பிட்டு சடங்கை நடத்த வேண்டும்.