Adhyaya 246

Verse 1

इत्य् आग्नेये महापुराणे रत्नपरीक्षा नाम पञ्चचत्वारिंशदधिकद्विशततमो ऽध्यायः अथ षट्चत्वारिंशदधिकद्विशततमो ऽध्यायः वास्तुलक्षणं अग्निर् उवाच वास्तुलक्ष्म प्रवक्ष्यामि विप्रादीनां च भूरिह श्वेता रक्ता तथा पीता कृष्णा चैव यथाक्रमम्

இவ்வாறு அக்னி மகாபுராணத்தில் ‘ரத்னபரீக்ஷா’ எனும் 245ஆம் அத்தியாயம் நிறைவுற்றது. இப்போது 246ஆம் அத்தியாயம் ‘வாஸ்துலக்ஷணம்’ தொடங்குகிறது. அக்னி கூறினார்—பிராமணர் முதலிய வர்ணங்களுக்கு உரிய வாஸ்து-நிலத்தின் இலக்கணங்களை இங்கே விரிவாக உரைப்பேன்; வரிசையாக நிலத்தின் நிறங்கள் வெள்ளை, சிவப்பு, மஞ்சள், கருப்பு ஆகும்.

Verse 2

घृतरक्तान्नमद्यानां गन्धाढ्या वसतश् च भूः मधुरा च कषाया च अम्लाद्युपरसा क्रमात्

நெய், இரத்தம், சமைத்த உணவு, மதுபானம்—இவை மணம் நிறைந்தவை; பூமியும் இயல்பாகவே மணமுடையது. உபரசங்கள் (துணைச் சுவைகள்) புளிப்பு முதலியவற்றிலிருந்து வரிசையாகத் தோன்றும்; இனிப்பு மற்றும் துவர்ப்பு ஆகிய ரசங்களும் உள்ளன.

Verse 3

कुशैः शरैस् तथाकाशैर् दूर्वाभिर्या च संश्रिता प्रार्च्य विप्रांश् च शिःशल्पां खातपूर्वन्तु कल्पयेत्

குசை, சரம், ஆகாச-தாவரம், தூர்வா முதலிய விதிப்படி கூறப்பட்டவற்றால் முறையாகப் பூஜை செய்து, பின்னர் பிராமணர்களை மரியாதை செய்ய வேண்டும்; அதன் பின் அகழ்தலால் தொடங்கும் ‘ஶிஃஶல்ப’ சடங்கை அமைத்துச் செய்ய வேண்டும்.

Verse 4

चतुःषष्टिपदं कृत्वा मध्ये ब्रह्मा चतुष्पदः प्राक् तेषां वै गृहस्वामी कथितस्तु तथार्यमा

அறுபத்துநான்கு பதங்களைக் கொண்ட வாஸ்து மண்டலத்தை அமைத்து, நடுவில் பிரம்மாவை நான்கு பதங்களின் அதிபதியாக நிறுவ வேண்டும். அவற்றின் கிழக்குப் பகுதியில் இல்லத்தின் அதிபதியாக ஆர்யமன் கூறப்படுகிறார்.

Verse 5

दक्षिणेन विवस्वांश् च मित्रः पश्चिमतस् तथा उदङ्महीधरश् चैव आपवत्सौ च वह्निगे

தெற்கு திசையில் விவஸ்வான்; மேற்குத் திசையில் மித்ரன். வடக்கில் மஹீதரன்; மேலும் அக்னி-கோணத்தில், ஓ அக்னியே, ஆபவத்ஸனும் உரியவன் எனக் கூறப்படுகிறது.

Verse 6

सावित्रश् चैव सविता जयेन्द्रौ नैरृते ऽम्बुधौ भ्राजते स्थितमिति छ , ज च भवेदिति ग , घ च रुद्रव्याधी च वायव्ये पूर्वादौ कोणगाद्वहिः

நைர்ருத (தென்-மேற்கு) திசையில் சாவித்ர, சவிதா, மேலும் ஜயன் மற்றும் இந்திரன் நிறுவப்படுவர்; அங்கேயே அம்புதி (கடல்) மற்றும் ப்ராஜதேயும் இருப்பர்—என்று கூறப்படுகிறது. பாடபேதங்களில் சில இடங்களில் ‘ஜ’, மற்றவற்றில் ‘க/஘’ எனப் படிக்கப்படுகிறது. வாயவ்ய (வட-மேற்கு) திசையில் ருத்ரனும் வ்யாதி (நோய்)யும் உள்ளனர். கிழக்கிலிருந்து தொடங்கி கோணவரிசையில் இத்தெய்வங்களை நிறுவ வேண்டும்।

Verse 7

महेन्द्रश् च रविः सत्यो भृशः पूर्वे ऽथ दक्षिणे गृहक्षतो ऽर्यमधृती गन्धर्वाश्चाथ वारुणे

கிழக்கு திசையில் மகேந்திரன், ரவி (சூரியன்), சத்யன், ப்ருஷன் உள்ளனர். பின்னர் தெற்கு திசையில் க்ருஹக்ஷதன், ஆர்யமன், த்ருதி உள்ளனர். வாருண (மேற்கு) திசையில் கந்தர்வர்களும் இருப்பர்।

Verse 8

पुष्पदन्तो ऽसुराश् चैव वरुणो यक्ष एव च सौम्ये भल्लाटसोमौ च अदितिर्धनदस् तथा

புஷ்பதந்தன், அசுரர்கள், வருணன் மற்றும் யக்ஷன்; மேலும் சௌம்ய திசையில் சௌம்யன், பல்லாடன், சோமன்; அதுபோல அதிதி மற்றும் தனதன் (குபேரன்) ஆகியோரும் (நிறுவப்படுவர்)।

Verse 9

नागः करग्रहश् चैशे अष्टौ दिशि दिशि स्मृताः आद्यन्तौ तु तयोर्देवौ प्रोक्तावत्र गृहेश्वरौ

இந்த வாஸ்து அமைப்பில் நாகன் மற்றும் கரக்ரஹன்—இவர்கள் எட்டு என நினைவுகூரப்படுகின்றனர்; ஒவ்வொரு திசையிலும் ஒருவர். மேலும் இங்கே அவர்களின் தொடக்கமும் முடிவும் ஆகிய இடங்களில் உள்ள இரு தேவர்கள் ‘க்ருஹேஸ்வரர்’ (வீட்டின் அதிபதிகள்) என அறிவிக்கப்படுகின்றனர்।

Verse 10

पर्जन्यः प्रथमो देवो द्वितीयश् च करग्रहः महेन्द्ररविसत्याश् च भृशो ऽथ गगनन्तथा

பர்ஜன்யன் முதல் தெய்வம்; இரண்டாவது கரக்ரஹன். அதுபோல மகேந்திரன், ரவி (சூரியன்), சத்யன், பின்னர் ப்ருஷன், மேலும் ககனம் (ஆகாயம்) ஆகியோரும் (ஆவாஹனம்/நிறுவல் செய்யப்பட வேண்டும்)।

Verse 11

पवनः पूर्वतश् चैव अन्तरीक्षधनेश्वरौ आग्नेये चाथ नैरृत्ये मृगसुग्रीवकौ सुरौ

கிழக்குத் திசையில் பவனன் (வாயுத் தேவன்) நிலைபெறுகிறான்; இடைத் திசைகளில் அந்தரிக்ஷன் மற்றும் தனேஸ்வரன் (குபேரன்) உள்ளனர்; மேலும் ஆக்னேயமும் நைர்ருத்யமும் மிருகன், சுக்ரீவன் எனும் இரு தெய்வங்கள் உள்ளன।

Verse 12

रोगो मुख्यश् च वायव्ये दक्षिणे पुष्पवित्तदौ गृहक्षतो यमभृशौ गन्धर्वो नागपैतृकः

வாயவ்ய (வடமேற்கு) திசையில் ரோகம் மற்றும் முக்கியன்; தெற்கில் புஷ்பன் மற்றும் வித்ததன். மேலும் கிருஹக்ஷதன், யமப்ருஷன்; அதோடு கந்தர்வன், நாகன், பைத்ரிகன்—இவை திசை ஒழுங்கில் குறிப்பிடப்பட்டவை।

Verse 13

आप्ये दौवारिकसुग्रीवौ पुष्पदन्तो ऽसुरो जलं यक्ष्मा रोगश् च शोषश् च उत्तरे नागराजकः

ஆப்ய (நீர்சார்) திசையில் துவாரிகன், சுக்ரீவன் எனும் வாயில் காவலர்கள் நிலைபெறுவர். அங்கே புஷ்பதந்தன் எனும் அசுரனும், ஜலம் (நீர்தத்துவம்) என்பதும் உள்ளது. அங்கேயே யக்ஷ்மா, ரோகம், சோஷம் ஆகியனவும் உள்ளன. வடதிசையில் நாகராஜகன் இருக்கிறான்.

Verse 14

मुख्यो भल्लाटशशिनौ अदितिश् च कुवेरकः नागो हुताशः श्रेष्ठो वै शक्रसूर्यौ च पूर्वतः

கிழக்கை நோக்கி முக்கியன், பல்லாடன், சசி (சந்திரன்), மேலும் அதிதி மற்றும் குபேரன் நினைவு/நிறுவல் செய்யப்பட வேண்டும்; அதுபோல நாகன், ஹுதாசன் (அக்னி), ஸ்ரேஷ்டன், மேலும் கிழக்கிலேயே சக்ரன் (இந்திரன்) மற்றும் சூரியனும் குறிப்பிடப்படுகின்றனர்.

Verse 15

दक्षे गृहक्षतः पुष्प आप्ये सुग्रीव उत्तमः पुष्पदन्तो ह्य् उदग्द्वारि भल्लाटः पुष्पदन्तकः

வலப்புறத்தில் கிருஹக்ஷதன்; ஆப்ய (நீர்) திசையில் புஷ்பன்; ஆக்னேய திசையில் சுக்ரீவன்; மேல்பகுதியில் உத்தமன்; வடவாயிலில் புஷ்பதந்தன்; மேலும் பல்லாடன் மற்றும் புஷ்பதந்தகனும் தொடர்புடைய சன்னிதிகளாக உள்ளனர்.

Verse 16

शिलेष्टकादिविन्यासं मन्त्रैः प्रार्च्य सुरांश् चरेत् नन्दे नन्दय वासिष्ठे वसुभिः प्रजया सह

சிலேஷ்டக முதலிய அமைப்புகளைச் செய்து, மந்திரங்களால் முதலில் தேவர்களை அர்ச்சித்து, பின்னர் பூஜை முறையில் தொடர வேண்டும். நந்தா விதியில், ஓ வாஸிஷ்டா, ‘நந்தய’ என அழைத்து, வசுக்களுடன் சேர்ந்து சந்தான-செழிப்பிற்காகச் செய்ய வேண்டும்.

Verse 17

भृगुरिति ज नागो हुताशनः श्रेष्ठ इति ख , छ च जये भार्गववदायादे प्रजानाञ्जयमाहवे पूर्णे ऽङ्गिरसदायादे पूर्णकामं कुरुध्व मां

‘பிருகு’, ‘நாகன்’, ‘ஹுதாசனன்’, ‘சிரேஷ்டன்’—என்று அவன் அழைக்கப்படுகிறான். ஓ பார்கவ குலத்தோனே, வெற்றியில்; சந்தானப் பெருக்கிலும் சந்தான-ஜயத்திலும்; போரில் வெற்றிக்காக; மேலும் ஆங்கிரச குலத்தின் நிறைவில்—என் ஆசைகளை முழுமையாக நிறைவேற்றுவாயாக.

Verse 18

भद्रे काश्यपदायादे कुरु भद्रां मतिं मम सर्ववीजसमायुक्ते सर्वरत्नौषधैर् वृते

ஓ பத்ரே, காச்யப குல வாரிசே, என் எண்ணத்தை/நியதியை மங்களமாக்கு. எல்லா பீஜமந்திரங்களும் உடையவளே, எல்லா ரத்தினங்களாலும் மருத்துவ மூலிகைகளாலும் சூழப்பட்ட தேவியே!

Verse 19

रुचिरे नन्दने नन्दे वासिष्ठे रम्यतामिह प्रजापतिसुते देवि चतुरस्रे महीमये

ஓ ஒளிமிகுந்தவளே, நந்தன வனத்தின் நந்தையே, ஓ வாஸிஷ்டீ, இங்கே இன்புற்று தங்குவாயாக. ஓ தேவி, பிரஜாபதியின் மகளே, பூமிமயமானவளே, இந்தச் சதுரஸ்ர (சதுரம்) புனித நிலத்தில் நிறுவப்படுவாயாக.

Verse 20

सुभगे सुव्रते भद्रे गृहे कश्यपि रम्यतां पूजिते परमाचार्यैर् गन्धमाल्यैर् अलङ्कृते

ஓ சுபகே, சுவ்ரதே, பத்ரே—இந்த இல்லத்தில் காச்யபி இன்புறத் தங்குவாளாக. இது பரமாசாரியர்களால் பூஜித்து பிரதிஷ்டை செய்யப்பட்டதும், நறுமணங்களாலும் மாலைகளாலும் அலங்கரிக்கப்பட்டதும் ஆகும்.

Verse 21

भवभूतिकरे देवि गृहे भार्गवि रम्यतां अव्यङ्ग्ये चाक्षते पूर्णे मुनेरङ्गिरसः सुते

பவ-பூதி அருளும் தேவியே, பார்கவியே, இவ்வீட்டில் இனிதாய் தங்குவாயாக. அங்கிரச முனிவரின் புதல்வியே, குறையற்ற முழுமையான அக்ஷதம் எல்லா மங்களத்தின் குறியீடாக அர்ப்பணமாகுக.

Verse 22

इष्टके त्वं प्रयच्छेष्टं प्रतिष्टाङ्कारयम्यहं देशस्वामिपुरस्वामिगृहस्वामिपरिग्रहे

ஓ இஷ்டகா (பிரதிஷ்டைச் செங்கல்), வேண்டிய வரத்தை அருள்வாயாக; நாட்டின் அதிபதி, நகரின் அதிபதி, இல்லத்தின் அதிபதி ஆகியோரின் உரிமை-பரிக்ரஹத்தில் நான் உன் பிரதிஷ்டையைச் செய்கிறேன்.

Verse 23

मनुष्यधनहस्त्यश्वपशुवृद्धिकरी भव गृहप्रवेशे ऽपि तथा शिलान्यासं समाचरेत्

இது மனிதர்கள் (ஆச்ரிதர்கள்), செல்வம், யானைகள், குதிரைகள், கால்நடைகள் ஆகியவற்றின் வளர்ச்சியை அளிப்பதாக ஆகுக. மேலும் புதிய இல்லத்தில் குடிபுகும் வேளையில் சிலாந்யாசச் சடங்கையும் முறையாகச் செய்ய வேண்டும்.

Verse 24

उत्तरेण शुभः प्लक्षो वटः प्राक् स्याद् गृहादितः उदुम्वरश् च याम्येन पश्चिमे ऽश्वत्थ उत्तमः

வடக்கில் ப்லக்ஷ மரம் மங்களமானது; வீட்டின் கிழக்கில் வட்ட (ஆல) மரம் இருக்க வேண்டும்; தெற்கில் உதும்பர; மேற்கில் சிறந்த அஸ்வத்த (அரச) மரம் இருக்க வேண்டும்.

Verse 25

वामभागे तथोद्यानं कुर्याद्वासं गृहे शुभं सायं प्रातस्तु घर्माप्तौ शीतकाले दिनान्तरे

வீட்டின் இடப்புறத்தில் தோட்டமும் அமைக்க வேண்டும். வீட்டில் வாழ்தல் மங்களமானது—வெப்ப காலத்தில் மாலை மற்றும் காலை அங்கே தங்க வேண்டும்; குளிர்காலத்தில் பகல் நடுப்பொழுதில் தங்க வேண்டும்.

Verse 26

वर्षारात्रे भुयः शोषे सेक्तव्या रोपितद्रुमाः विडङ्गघृटसंयुक्तान् सेचयेच्छीतवारिणा

மழைக்கால இரவுகளிலும், மீண்டும் கடும் உலர்ச்சி (வறட்சி அழுத்தம்) ஏற்பட்டபோதும், புதிதாக நட்ட மரங்களுக்கு நீர் ஊற்ற வேண்டும். விடங்கமும் நெய்யும் கலந்த குளிர்ந்த நீரால் பாசனம் செய்ய வேண்டும்.

Verse 27

फलनाशे कुलत्थैश् च माषैर् मुद्गैस्तिलैर् यवैः विप्राणां जयमावहेति ख गन्धमाल्यैर् अलङ्कृतैर् इति ग , छ च घृतशीतपयःसेकः फलपुष्पाय दर्वदा

கனிகள் அழிவதோ (அல்லது உதிர்வதோ) நிகழும்போது, குலத்தம், மாஷம், முத்கம், எள், யவம் ஆகியவற்றைப் பயன்படுத்தி, ‘விப்ராணாம் ஜயமாவஹே’ என்று உச்சரித்து, நறுமணப் பொருட்களும் மாலைகளும் அணிந்து விதியைச் செய்ய வேண்டும். கனியும் மலரும் பெருக நெய் மற்றும் குளிர்ந்த பால் தெளிப்பு பாசனம் மீண்டும் மீண்டும் செய்ய வேண்டும்.

Verse 28

मत्स्याम्भसा तु सेकेन वृद्धिर्भवति शाखिनः आविकाजसकृच्चूर्णं यवचूर्णं तिलानि च

மீன்கள் வைத்திருந்த நீரால் பாசனம் செய்தால் மரங்களின் வளர்ச்சி உண்டாகும். மேலும் ஆடு/செம்மறி ஆட்டின் எரு பொடி, யவ மாவு, எள் விதைகளையும் சேர்க்க வேண்டும்.

Verse 29

गोमांसमुदकञ्चेति सप्तरात्रं निधापयेत् उत्सेकं सर्ववृक्षाणां फलपुष्पादिवृद्धिदं

மாட்டிறைச்சியும் நீரும் கலந்த இதை ஏழு இரவுகள் வைத்திருக்க வேண்டும். அந்த திரவத்தை எல்லா மரங்களுக்கும் ஊற்றிப் பாசனம் (உத்சேகம்) செய்தால் கனிகள், மலர்கள் முதலியவை வளர்ச்சி பெறும்.

Verse 30

मत्स्योदकेन शीतेन आम्राणां सेक इष्यते प्रशस्तं चाप्यशोकानां कामिनीपादताडनं

மாமரங்களுக்கு குளிர்ந்த ‘மத்ஸ்யோதகம்’ (மீன் வைத்த நீர்) கொண்டு பாசனம் செய்வது உகந்தது என்று கூறப்படுகிறது. அசோக மரங்களுக்கு அன்புடைய பெண்ணின் பாதத் தட்டுதல் கூட நன்மை தரும் என மதிக்கப்படுகிறது.

Verse 31

खर्जूरनारिकेलादेर्लवणाद्भिर्विवर्धनं विडङ्गमत्स्यमांसाद्भिः सर्वेषु दोहदं शुभं

எல்லா வகை தோஹதம் (ஆசை நிறைவேற்றம்) பற்றியும், பேரீச்சம் பழம், தேங்காய் முதலியவை உப்பு மற்றும் நீர்ச்சத்து உள்ள உணவுகளுடன் எடுத்தால் ஊட்டம் பெருகும். அதுபோல விடங்கம், மீன், மாமிசம் ஆகியவற்றுடன் தோஹதத் திருப்தி மங்களகரமானதாகக் கூறப்படுகிறது।