Adhyaya 10

Verse 1

इत्य् आदिमहापुराणे आग्नेये रामायणे सुन्दरकाण्डवर्णनं नाम नवमो ऽध्यायः अथ दशमो ऽध्यायः श्रीरामावतारवर्णनं नाराद उवाच रामोक्तश्चाङ्गदो गत्वा रावणं प्राह जानकी दीयतां राघवायाशु अन्यथा त्वं मरिष्यसि

இவ்வாறு ஆதிமகாபுராணமான அக்னிபுராணத்தின் ராமாயணப் பகுதியில் “சுந்தரகாண்ட வர்ணனம்” எனும் ஒன்பதாம் அத்தியாயம் நிறைவுற்றது. இப்போது பத்தாம் அத்தியாயம் “ஸ்ரீ ராமாவதார வர்ணனம்” தொடங்குகிறது. நாரதர் கூறினார்—ராமன் ஆணையின்படி அங்கதன் சென்று இராவணனிடம்: “ஜானகியை உடனே ராகவனுக்கு ஒப்படை; இல்லையெனில் நீ மரணமடைவாய்” என்று சொன்னான்.

Verse 2

रावणो हन्तुमुद्युक्तः सङ्ग्रामोद्धतराक्षसः रामायाह दशग्रीवो युद्धमेकं तु मन्यते

போரால் உந்தப்பட்டு கொல்லத் துணிந்த ராவணன் ராமனிடம் கூறினான்—தசக்ரீவன் இந்த மோதலை ஒரே தீர்மானப் போராகக் கருதுகிறான்।

Verse 3

रामो युद्धाय तच् छ्रुत्वा लङ्कां सकपिराययौ वानरो हनूमान् मैन्दो द्विविदो जाम्बवान्नलः

அதை கேட்ட ராமன் போருக்குப் புறப்பட்டு கபி சேனையுடன் இலங்கையை நோக்கி சென்றான்—அனுமான், மைந்தன், த்விவிதன், ஜாம்பவான், நலன்.

Verse 4

नीलस्तारोङ्गदो धूम्रः सुषेणः केशरी गयः पनसो विनतो रम्भः शरभः क्रथनो बली

நீலன், தாரன், அங்கதன், தூம்ரன், சுஷேணன், கேசரி, கயன், பனசன், வினதன், ரம்பன், சரபன், கிரதனன், பலி—இவை (புனித/காவல்) பெயர்கள்.

Verse 5

गवाक्षो दधिवक्त्रश् च गवयो गन्धमादनः एते चान्ये च सुग्रीव एतैर् युक्तो ह्य् असङ्ख्यकैः

கவாக்ஷன், ததிவக்த்ரன், கவயன், கந்தமாதனன்—இவர்கள் மற்றும் பிறரும், ஓ சுக்ரீவா, எண்ணற்ற (வானர வீரர்களுடன்) இணைந்துள்ளனர்.

Verse 6

रक्षसां वानराणाञ्च युद्धं सङ्कुलमाबभौ राक्षसा वानरान् जघ्नुः शरशक्तिगदादिभिः

ராக்ஷசர்களும் வானரர்களும் நடத்திய போர் மிகக் குழப்பமும் நெருக்கடியுமாக ஆனது. ராக்ஷசர்கள் அம்புகள், சக்தி, கதைகள் முதலிய ஆயுதங்களால் வானரர்களை வீழ்த்தினர்.

Verse 7

वानरा राक्षसाञ् जघ्नुर् नखदन्तशिलादिभिः हस्त्यश्वरथपादातं राक्षसानां बलं हतं

வானரர்கள் நகம், பல், கல் முதலியவற்றால் ராக்ஷசர்களை வதைத்தனர்; யானை, குதிரை, தேர்கள், காலாட்கள் உட்பட ராக்ஷசப் படை அழிந்தது।

Verse 8

हनूमान् गिरिशृङ्गेण धूम्राक्षमबधीद्रिपुम् अकम्पनं प्रहस्तञ्च युध्यन्तं नील आबधीत्

ஹனுமான் மலைச் சிகரத்தால் பகைவர் தூம்ராக்ஷனை வதைத்தார்; போரிடும் அகம்பனனையும் பிரஹஸ்தனையும் நீலன் வீழ்த்தினான்।

Verse 9

इन्द्रजिच्च्छरबन्धाच्च विमुक्तौ रामलक्ष्मणौ तार्क्षसन्दर्शनाद्वाणैर् जघ्नतू राक्षसं बलम्

இந்திரஜித்தின் அம்புக் கட்டிலிருந்து விடுபட்ட ராமன்-லக்ஷ்மணன், தார்க்ஷ்யன் (கருடன்) தரிசனப் பலத்தால் வலிமை பெற்ற அம்புகளால் ராக்ஷசப் படையை அழித்தனர்।

Verse 10

रामः शरैर् जर्जरितं रावणञ्चाकरोद्रणे रावनः कुम्भकर्णञ्च बोधयामास दुःखितः

போரில் ராமன் அம்புகளால் ராவணனைச் சிதைத்தான்; துயருற்ற ராவணன் கும்பகர்ணனையும் எழுப்பினான்।

Verse 11

कुम्भकर्णः प्रबुद्धो ऽथ पीत्वा घटसहस्रकम् मद्यस्य महिषादीनां भक्षयित्वाह रावणम्

அப்போது விழித்த கும்பகர்ணன் மதுவின் ஆயிரம் குடங்களை அருந்தி, எருமை முதலியவற்றை உண்டு, ராவணனை நோக்கி உரைத்தான்।

Verse 12

सीताया हरणं पापं कृतन्त्वं हि गुरुर्यतः अतो गच्छामि युद्धाय रामं हन्मि सवानरम्

சீதையை அபகரித்தல் பாவம்; க்ருதாந்தன் (யமன்) உண்மையில் கடுமையான ஆசான். ஆகவே நான் போருக்கு செல்கிறேன்—வானரர்களுடன் ராமனை வதம் செய்வேன்.

Verse 13

इत्युक्त्वा वानरान् सर्वान् कुम्भकर्णो ममर्द ह गृहीतस्तेन सुग्रीवः कर्णनासं चकर्त सः

இவ்வாறு கூறி கும்பகர்ணன் எல்லா வானரர்களையும் நசுக்கினான். அவனால் பிடிக்கப்பட்ட சுக்ரீவன் அவனுடைய காதுகளையும் மூக்கையும் வெட்டினான்.

Verse 14

कर्णनासाविहीनो ऽसौ भक्षयामास वानरान् रामो ऽथ कुम्भकर्णस्य बाहू चिच्छेद शायकैः

காது-மூக்கு இழந்த அவன் (கும்பகர்ணன்) வானரர்களை விழுங்கத் தொடங்கினான். அப்போது ராமன் அம்புகளால் கும்பகர்ணனின் கரங்களை வெட்டினான்.

Verse 15

ततः पादौ ततश्छित्वा शिरो भूमौ व्यपातयत् अथ कुम्भो निकुम्भश् च मकराक्षश् च राक्षसः

பின்னர் அவனுடைய கால்களை வெட்டி, அவன் தலையை நிலத்தில் வீழ்த்தினான். அப்போது ராட்சசர்கள் கும்பன், நிகும்பன், மேலும் மகராக்ஷனும் முன்னே வந்தனர்.

Verse 16

महोदरो महापार्श्वो मत्त उन्मत्तराक्षसः प्रघसो भासकर्णश् च विरूपाक्षश् च संयुगे

அப்போரில் மகோதரன், மகாபார்ஷ்வன், மத்தன், உன்மத்தராக்ஷசன், பிரகசன், பாசகர்ணன், விரூபாக்ஷன் ஆகியோரும் இருந்தனர்.

Verse 17

देवान्तको नरान्तश् च त्रिशिराश्चातिकायकः रामेण लक्ष्मणेनैते वानरैः सविभीषणैः

தேவாந்தகன், நராந்தகன், திரிசிரன் மற்றும் அதிகாயன்—இம்மகாபல ராட்சசர்கள் ராமன், இலக்குவன் வானர சேனையுடனும் விபீஷணனுடனும் சேர்ந்து வதம் செய்தனர்।

Verse 18

युध्यमानास्तया ह्य् अन्ये राक्षसा भुवि पातिताः इन्द्रजिन्मायया युध्यन् रामादीन् सम्बबन्ध ह

அவளுடன் போரிட்டபோது மற்ற ராட்சசர்களும் தரையில் வீழ்த்தப்பட்டனர்; இந்திரஜித் மாயாபலத்தால் போரிட்டு ராமன் முதலியவர்களை கட்டுப்படுத்தினான்।

Verse 19

वरदत्तैर् नागबाणैः ओषध्या तौ विशल्यकौ विशल्ययाब्रणौ कृत्वा मारुत्यानीतपर्वते

வரம் பெற்ற நாகபாணங்களால் பீடிக்கப்பட்ட அந்த இருவரிடமிருந்து மூலிகையின் சக்தியால் அம்புகளை அகற்றி, அவர்களை அம்புத்துண்டுகளின்றி ஆக்கி; ‘விசல்யா’ மூலிகையால் காயங்களையும் ஆற்றினான்—மாருதி கொண்டு வந்த மலையில்।

Verse 20

हनूमान् धारयामास तत्रागं यत्र संस्थितः निकुम्भिलायां होमादि कुर्वन्तं तं हि लक्ष्मणः

அவன் இருந்த இடத்திலேயே ஹனுமான் அவனைத் தடுத்து நிறுத்தினார்; நிகும்பிலாவில் ஹோமம் முதலிய கருமங்களைச் செய்து கொண்டிருந்த அந்த எதிரியை இலக்குவன் தடுத்தான்।

Verse 21

शरैर् इन्द्रजितं वीरं युद्धे तं तु व्यशातयत् रावणः शोकसन्तप्तः सीतां हन्तुं समुद्यतः

போரில் அவன் அம்புகளால் வீரன் இந்திரஜித்தை வீழ்த்தினான்; பின்னர் துயரால் எரிந்த ராவணன் சீதையை கொல்ல முனைந்தான்।

Verse 22

अविन्ध्यवारितो राजा रथस्थः सबलो ययौ इन्द्रोक्तो मातली रामं रथस्थं प्रचकार तम्

தடையின்றி அரசன் தன் படையுடன் தேரில் அமர்ந்து முன்னே சென்றான். அப்போது இந்திரன் ஆணையின்படி மாதலி ராமனைத் தேரில் ஏற்றி தேரோட்டியாக அமர்த்தினான்.

Verse 23

रामरावणयोर्युद्धं रामरावणयोरिव रावणो वानरान् हन्ति मारुत्याद्याश् च रावणम्

ராமன்–ராவணன் போர் ராம–ராவணப் போரின் புகழ்போலவே கடுமையானது. ராவணன் வானரர்களை வீழ்த்தினான்; மாருதி (அனுமன்) முதலியோர் மறுமுனையில் ராவணனைத் தாக்கினர்.

Verse 24

रामः शस्त्रैस्तमस्त्रैश् च ववर्ध जलदो यथा तस्य ध्वजं स चिच्छेद रथमश्वांश् च सारथिम्

ராமன் ஆயுதங்களும் அஸ்திரங்களும் கொண்டு மழைமேகம் போலப் பெருகி முன்னேறினான். அவன் எதிரியின் கொடியை வெட்டி, தேரையும் குதிரைகளையும் தேரோட்டியையும் துண்டித்தான்.

Verse 25

धनुर्बाहूञ्छिरांस्येव उत्तिष्ठन्ति शिरांसि हि पैतामहेन हृदयं भित्वा रामेण रावणः

வெட்டப்பட்ட தலைகள் வில்லின் கரங்கள் போல மீண்டும் எழுந்தன. ஆனால் ராமன் பைதாமஹ அஸ்திரத்தால் அவன் இதயத்தைத் துளைத்தபோது ராவணன் இறுதியில் வீழ்ந்தான்.

Verse 26

भूतले पातितः सर्वै राक्षसै रुरुदुः स्त्रियः आश्वास्य तञ्च संस्कृत्य रामाज्ञप्तो विभीषणः

அவன் தரையில் வீழ்ந்தபோது, எல்லா ராட்சசர்களும் சூழ்ந்திருந்த பெண்கள் அழுதனர். அப்போது ராமன் ஆணையின்படி விபீஷணன் அவர்களை ஆறுதல் கூறி, அவனுக்குரிய இறுதிச்சடங்குகளை முறையாகச் செய்தான்.

Verse 27

हनूमतानयद्रामः सीतां शुद्धां गृहीतवान् रामो वह्नौ प्रविष्टान्तां शुद्धामिन्द्रादिभिः स्तुतः

அனுமான் கொண்டு வந்த தூய சீதையை ராமன் ஏற்றுக் கொண்டான். அக்னியில் நுழைந்து தூய்மையுடன் வெளிவந்த சீதையை இந்திராதி தேவர்கள் போற்றிய ராமன் அங்கீகரித்தான்.

Verse 28

ब्रह्मणा दशरथेन त्वं विष्णू राक्षसमर्दनः इन्द्रोर्चितो ऽमृतवृष्ट्या जीवयामास वानरान्

நீ விஷ்ணு, ராட்சசங்களை மடக்கும் வீரன்; பிரம்மாவும் தசரதனும் உன்னைப் புகழ்ந்தனர். இந்திரனும் உன்னை வழிபட்டு அமுத மழையால் வானரர்களை உயிர்ப்பித்தான்.

Verse 29

नागपशैर् इति ख, चिह्नितपुस्तकपाठः सुहृन्निवारित इति ख, चिह्नितपुस्तकपाठः रामेण पूजिता जग्मुर् युद्धं दृष्ट्वा दिवञ्च ते रामो विभीषणायादाल् लङ्कामभ्यर्च्य वानरान्

ராமனால் பூஜிக்கப்பட்ட அவர்கள் புறப்பட்டனர்; போரை கண்ட பின் அவர்களும் விண்ணுலகம் சென்றனர். பின்னர் ராமன் லங்கையை முறையாக அப்யர்ச்சனை செய்து வானரர்களை விபீஷணனிடம் ஒப்படைத்தான்.

Verse 30

ससीतः पुष्पके स्थित्वा गतमार्गेण वै गतः दर्शयन् वनदुर्गाणि सीतायै हृष्टमानसः

சீதையுடன் புஷ்பக விமானத்தில் அமர்ந்து ராமன் முன்பு சென்ற அதே வழியிலேயே பயணித்தான். மகிழ்ந்த மனத்துடன் சீதைக்கு வழியிலுள்ள வனக் கோட்டைகளை காட்டினான்.

Verse 31

भरद्वाजं नमस्कृत्य नन्दिग्रामं समागतः भरतेन नतश्चागाद् अयोध्यान्तत्र संस्थितः

பரத்வாஜருக்கு வணங்கி ராமன் நந்திகிராமம் வந்தான். பரதன் வணங்கிய பின் அவன் அயோத்திக்குச் சென்று அங்கே தங்கினான்.

Verse 32

वसिष्ठादीन्नमस्कृत्य कौशल्याञ्चैव केकयीम् सुमित्रां प्राप्तराज्यो ऽथ द्विजादीन् सो ऽभ्यपूजयत्

வசிஷ்ட முதலிய மூத்தோர்களை வணங்கி, கௌசல்யா, கைகேயி, சுமித்ரையையும் நமஸ்கரித்து, அரசாட்சி பெற்ற பின் அவர் பிராமணர் முதலியோரைக் விதிப்படி போற்றினார்।

Verse 33

वासुदेवं स्वमात्मानम् अश्वमेधैर् अथायजत् सर्वदानानि स ददौ पालयामास सः प्रजाः

பின்னர் அவர் வாசுதேவனை—தன் ஆத்மஸ்வரூபமாகக் கருதி—அஸ்வமேத யாகங்களால் வழிபட்டார்; எல்லா வகை தானங்களையும் அளித்து, குடிகளைப் பாதுகாத்தார்।

Verse 34

पुत्रवद्धर्मकामादीन् दुष्टनिग्रहणे रतः सर्वधर्मपरो लोकः सर्वशस्या च मेदिनी नाकालमरणञ्चासीद् रामे राज्यं प्रशासति

ராமன் அரசை ஆளும் போது அவர் தர்மம், காமம் முதலிய புருஷார்த்தங்களை மகனைப் போலப் பேணி வளர்த்தார்; தீயோரைக் கட்டுப்படுத்தி தண்டிப்பதில் உறுதியாயிருந்தார். மக்கள் எல்லா தர்மங்களிலும் நிலைத்தனர்; பூமி எல்லா பயிர்களையும் அளித்தது; அகால மரணம் இல்லை।