Adhyaya 42

Verse 1

इत्य् आदिमहापुराणे आग्नेये पातालयोगकथनं नाम एकचत्वारिंशो ऽध्यायः अथ द्वाचत्वारिंशो ऽध्यायः प्रासादलक्षणकथनं हयग्रीव उवाच प्रासादं सम्प्रवक्ष्यामि सर्वसाधारणं शृणु चतुरस्रीकृतं क्षेत्रं भजेत् षोडशधा बुधः

இவ்வாறு ஆதிமகாபுராணமான ஆக்னேய புராணத்தில் ‘பாதாளயோகக் கதனம்’ எனும் நாற்பத்தொன்றாம் அத்தியாயம் நிறைவுற்றது. இப்போது ‘பிராசாத லக்ஷணக் கதனம்’ எனும் நாற்பத்திரண்டாம் அத்தியாயம் தொடங்குகிறது. ஹயக்ரீவர் கூறினார்— பொதுவாகப் பொருந்தும் பிராசாத விதியை நான் விளக்குகிறேன்; கேளுங்கள். அறிவாளர் சதுரஸ்ரமான நிலத்தை எடுத்து அதை பதினாறு பகுதிகளாகப் பிரிக்க வேண்டும்.

Verse 2

मध्ये तस्य चतुर्भिस्तु कुर्यादायसमन्वितं समप्रासादमानत इति ङ, चिह्नितपुस्तकपाठः द्वदशैव तु भागानि भित्त्यर्थं परिकल्पयेत्

அதன் நடுவில் நான்கு பகுதிகளின் அளவின்படி இரும்பால் உறுதிப்படுத்தப்பட்ட (மைய அமைப்பு/பதிப்பு) அமைக்க வேண்டும்; பிராசாதத்தின் அளவுகள் சமமாக இருக்க வேண்டும். சுவர்களுக்காகத் துல்லியமாக பன்னிரண்டு பகுதிகளை நிர்ணயிக்க வேண்டும்.

Verse 3

जङ्घोच्छ्रायन्तु कर्तव्यं चतुर्भागेण चायतं जङ्घायां द्विगुणोच्छ्रायं मञ्जर्याः कल्पयेद् बुधः

ஜங்கா (கீழ்ப் பகுதி) உயரம் நான்கில் ஒரு பங்கு அளவாக இருக்க வேண்டும். ஜங்காவின் மீது அறிவுடைய சிற்பி அதற்கு இருமடங்கு உயரமுள்ள மஞ்சரி (அலங்காரக் கொத்து) அமைக்க வேண்டும்.

Verse 4

तुर्यभागेन मञ्जर्याः कार्यः सम्यक् प्रदक्षिणः तन्माननिर्गमं कार्यमुभयोः पार्श्वयोः समं

நான்கில் ஒரு பகுதி அளவின்படி மஞ்சரீ-அங்கத்தைச் சுற்றி வலம்வரும் (பிரதக்ஷிண) அமைப்பை முறையாகச் செய்ய வேண்டும்; அந்த அளவின் நீட்டிப்பை இரு பக்கங்களிலும் சமமாக நிறைவேற்ற வேண்டும்।

Verse 5

शिखरेण समं कार्यमग्रे जगति विस्तरं द्विगुणेनापि कर्तव्यं यथाशोभानुरूपतः

முன்புற ஜகதீயின் அகலம் சிகரத்தின் அளவிற்கு சமமாக இருக்க வேண்டும்; அல்லது அழகு-அனுபாத்திற்கு ஏற்றவாறு இரட்டிப்பாகவும் செய்யலாம்।

Verse 6

विस्तारान्मण्डपस्याग्रे गर्भसूत्रद्वयेन तु दैर्घ्यात्पादाधिकं कुर्यान्मध्यस्तम्भैर् विभूषितं

மண்டபத்தின் முன்புறத்தில், இரண்டு கர்பசூத்திரங்களின் ஒழுங்கின்படி, நீளத்தை அகலத்தை விட ஒரு பாதம் அதிகமாகச் செய்து, நடுத்தூண்களால் அலங்கரிக்க வேண்டும்।

Verse 7

प्रासादगर्भमानं वा कुर्वीत मुखमण्डपं एकाशीतिपदैर् व्यास्तुं पश्चात् मण्डपमारभेत्

கோயிலின் கர்ப்பகிரக அளவிற்கு ஏற்ப முகமண்டபத்தை அமைக்க வேண்டும்; பின்னர் 81-பத (ஏகாஷீதி) கட்டவமைப்பில் திட்டத்தை வகுத்து, அதன் பின் மண்டபக் கட்டுமானத்தைத் தொடங்க வேண்டும்।

Verse 8

शुकान् प्राग्द्वारविन्यासे पादान्तःस्थान् यजेत् सुरान् तथा प्राकारविन्यासे यजेद् द्वात्रिंशदन्तगान्

கிழக்கு வாயில் அமைப்பில் சுகர்கள் (சுக-தேவர்கள்) மற்றும் திசைகளின் முடிவுகளில் நிலைபெற்ற தேவர்களை வழிபட வேண்டும்; அதுபோல் பிராகார அமைப்பில் உள்ள்புறத்தில் உள்ள முப்பத்திரண்டு தேவர்களையும் வழிபட வேண்டும்।

Verse 9

सर्वसाधारणं चैतत् प्रासादस्य च लक्षणं मानेन प्रतिमाया वा प्रासादमपरं शृणु

இவை பிராசாதம் (கோவில்) என்பதற்கான பொதுவான இலக்கணங்கள். இப்போது அளவீட்டின்படி—பிரதிமையின் அளவோ அல்லது நிர்ணயிக்கப்பட்ட அளவுக் கோலோ அடிப்படையாக—வேறொரு வகை பிராசாதத்தை கேள்.

Verse 10

प्रतिमायाः प्रमाणन कर्तव्या पिण्डिका शुभा गर्भस्तु पिण्डिकार्धेन गर्भमानास्तु भित्तयः

பிரதிமையின் அளவை முறையாக நிர்ணயிக்க வேண்டும். மங்களமான பிண்டிகை (அடிப்பீடம்) அமைக்க வேண்டும். கர்ப்பகிரகம் பிண்டிகையின் அரை அளவாக இருக்க வேண்டும்; சுவர்கள் கர்ப்பகிரக அளவிற்கு ஏற்ப அளக்கப்பட வேண்டும்.

Verse 11

भित्तेरायाममानेन उत्सेधन्तु प्रकल्पयेत् भित्त्युच्छ्रायात्तु द्विगुणं शिखरं कल्पयेद् बुधः

சுவரின் நீளத்தை அளவாகக் கொண்டு உயரம் (உத்ஸேதம்) நிர்ணயிக்க வேண்டும். மேலும் சுவரின் உயரத்தின் இரட்டிப்பாக சிகரத்தை அறிவுடைய ஸ்தபதி அமைக்க வேண்டும்.

Verse 12

शिखरस्य तु तुर्येण भ्रमणं परिकल्पयेत् शिखरस्य चतुर्थेन व्यग्रतो मुखमण्डपं

சிகரத்தின் நான்கில் ஒரு பங்கு அளவாகச் சுற்றுப்பாதை (பிரமணம்/பிரதட்சிணை வழி) நிர்ணயிக்க வேண்டும். மேலும் சிகரத்தின் நான்கில் ஒரு பங்கு அளவிற்கு முன்புறம் நீளும் முகமண்டபம் அமைக்க வேண்டும்.

Verse 13

चत्युर्भागेण वा युतमिति ख, चिह्नितपुस्तकपाठः चतुर्भागेण संयुतमिति ग, चिह्नितपुस्तकपाठः सम्यक् कुर्यात् प्रदक्षिणमिति ख, चिह्नितपुस्तकपाठः द्वात्रिंशदन्तरे इति ख, चिह्नितपुस्तकपाठः अष्टमांसेन गर्भस्य रथकानान्तु निर्गमः परिधेर्गुणभागेन रथकांस्तत्र कल्पयेत्

‘சதுர்பாகேண வா யுதம்’ என்று ஒரு குறியிடப்பட்ட கைப்பிரதியில் வாசகம்; ‘சதுர்பாகேண ஸம்யுதம்’ என்று மற்றொன்றில். ‘ஸம்யக் குர்யாத் பிரதக்ஷிணம்’ என்றும் ‘த்வாத்ரிம்ʼஷதந்தரே’ என்றும் சில குறியிடப்பட்ட கைப்பிரதிகளில் வாசகம் உள்ளது. கர்ப்பகிரகத்திலிருந்து ரதகப் பகுதிகளின் வெளிப்புறத் தள்ளல் (ஆஃப்செட்) எட்டில் ஒரு பங்கு அளவாக இருக்க வேண்டும்; அங்கு சுற்றளவின் உரிய குண-பாக (பகுத்தளவு)ப்படி ரதக அங்கங்களை அமைக்க வேண்டும்.

Verse 14

तत्तृतीयेण वा कुर्याद्रथकानान्तु निर्गमं वामत्रयं स्थापनीयं रथकत्रितये सदा

அல்லது மூன்றாம் அளவினால் ரதங்களின் நிர்கமம் (வெளிப்புற நீட்டிப்பு) அமைக்க வேண்டும்; மேலும் இடப்புறத்தில் ரதத் திரயத்திற்காக மூன்றின் தொகுதியை எப்போதும் நிறுவ வேண்டும்.

Verse 15

शिखरार्थं हि सूत्राणि चत्वारि विनिपातयेत् शुकनाशोर्ध्वतः सूत्रं तिर्यग्भूतं निपातयेत्

சிகரத்தை நிர்ணயிக்க நான்கு சூத்திரங்கள் (அளவுக் கயிறுகள்) இறக்க வேண்டும்; சுகநாசத்தின் மேலே ஒரு சூத்திரத்தை திர்யக் (கிடைமட்டமாக) இறக்க வேண்டும்.

Verse 16

शिखरस्यार्धभागस्थं सिंहं तत्र तु कारयेत् शुकनासां स्थिरीकृत्य मध्यसन्धौ निधापयेत्

சிகரத்தின் அரைப்பகுதியில் அமைந்த சிங்க வடிவத்தை அங்கே செய்ய வேண்டும்; சுகநாசாவை உறுதிப்படுத்தி மத்திய-சந்தியில் பதிக்க வேண்டும்.

Verse 17

अपरे च तथा पार्श्वं तद्वत् सूत्रं निधापयेत् तदूर्ध्वन्तु भवेद्वेदी सकण्टा मनसारकं

மற்ற பக்கத்திலும் அதேபோல் சூத்திரத்தை நிறுவ வேண்டும்; அதன் மேலே கந்தம் (கழுத்து) உடைய வேதி இருந்து, மனசார வகை அமைப்புடன் கூடியதாக இருக்க வேண்டும்.

Verse 18

स्कन्धभग्नं न कर्तव्यं विकरालं तथैव च ऊर्ध्वं च वेदिकामानात् कलशं परिकल्पयेत्

ஸ்கந்தம் (தோள்/கழுத்து) முறிந்ததுபோல் செய்யக்கூடாது; அதுபோல விகராலமாக (விகாரமாக)வும் செய்யக்கூடாது; வேதியின் அளவின்படி மேலே கலசத்தை அளவோடு அமைக்க வேண்டும்.

Verse 19

विस्ताराद्द्विगुणं द्वारं कर्तव्यं तु सुशोभनं उदुम्बरौ तदूर्ध्वञ्च न्यसेच्छाखां सुमङ्गलैः

வாசல் அகலத்தின் இருமடங்கு உயரமுடன் அழகுற அமைக்கப்பட வேண்டும். உதும்பர மரத்தால் வாசல் தூண்களை அமைத்து, அதன் மேலே பரம மங்களச் சின்னமாகச் சுபக் கிளையை நிறுவ வேண்டும்.

Verse 20

द्वारस्य तु चतुर्थांशे कार्यौ चण्डप्रचण्दकौ विश्वक्सेनवत्सदण्डौ शिखोर्ध्वोडुम्बरे श्रियं

வாசலின் நான்காம் பகுதியில் ரௌத்ர காவலர்கள் சண்டன், பிரசண்டன் ஆகியோரை அமைக்க வேண்டும்; மேலும் விஷ்வக்சேனன் மற்றும் வத்ஸ-தண்டனும் நிறுவப்பட வேண்டும். மேலே சிகரத்தில், உதும்பரப் பட்டையில், மங்களாதிஷ்டாத்ரி ஸ்ரீ (லக்ஷ்மி)யை பிரதிஷ்டை செய்ய வேண்டும்.

Verse 21

दिग्गजैः स्नाप्यमानान्तां घटेः साब्जां सुरूपिकां प्रासादस्य चतुर्थांशैः प्राकारस्योच्छ्रयो भवेत्

இறுதியில், திசை யானைகள் அபிஷேகம் செய்கின்றன எனத் தோன்றுமாறு, தாமரையுடன் கூடிய அழகிய கலசத்தை நிறுவ வேண்டும். மேலும் பிராகாரத்தின் உயரம் பிராசாத உயரத்தின் நான்கில் ஒரு பங்காக இருக்க வேண்டும்.

Verse 22

प्रासादात् पादहीनस्तु गोपुरस्योच्छ्रयो भवेत् पञ्चहस्तस्य देवस्य एकहस्ता तु पीठिका

கோபுரத்தின் (வாசல் கோபுரம்) உயரம் பிராசாத உயரத்திலிருந்து ஒரு பாதம் (நான்கில் ஒரு அளவு) குறைவாக இருக்க வேண்டும். ஐந்து ஹஸ்த அளவுள்ள தெய்வ விக்ரகத்திற்கு பீடிகை ஒரு ஹஸ்த உயரமாக இருக்க வேண்டும்.

Verse 23

गारुडं मण्डपञ्चाग्रे एकं भौमादिधाम च कुर्याद्धि प्रतिमायान्तु दिक्षु चाष्टमासु चोपरि

மண்டபத்தின் பஞ்சாக்ர (ஐந்து பகுதி முன்புறம்) முன்னிலையில் ஒரு காருடச் சின்னம்/உருவத்தை அமைக்க வேண்டும். மேலும் பூமாதி தாமங்கள் (நிலையங்கள்) ஒழுங்குபடுத்தப்பட வேண்டும். உண்மையாக, எட்டு திசைகளிலும் மேலிலும் விதிப்படி உருவங்கள் நிறுவப்பட வேண்டும்.

Verse 24

पूर्वे वराहं दक्षे च नृसिंहं श्रीधरं जले उत्तरे तु हयग्रीवनाग्नेय्यां जामदग्न्यकं

கிழக்கில் வராஹம், தெற்கில் நரசிம்மம், ஜலதிசை (மேற்கு) யில் ஸ்ரீதரன், வடக்கில் ஹயக்ரீவன், மேலும் ஆக்னேய (தென்-கிழக்கு) திசையில் ஜாமதக்ன்யன் (பரசுராமன்) ஆகியோரைக் நிறுவ/தியானிக்க வேண்டும்।

Verse 25

तत्तुरीयेणेति ख, चिह्नितपुस्तकपाठः नैरृत्यां रामकं वायौ वामनं वासुदेवकं ईशे प्रासादरचना देया वस्वर्ककादिभिः द्वारस्य चाष्टमाद्यंशं त्यत्का बेधो न दोषभाक्

‘தத்துரீயேண’—என்று குறிக்கப்பட்ட கைப்பிரதிப் பாடம் உள்ளது. நைர்ருதி (தென்-மேற்கு) திசையில் ‘ராமக’ வகை, வாயவ்ய (வட-மேற்கு) திசையில் ‘வாமன’ வகை மற்றும் ‘வாசுதேவக’ வகையையும் அமைக்க வேண்டும். ஈசான (வட-கிழக்கு) திசையில் வசு, அர்க முதலிய அளவுக் கூறுகளால் பிராசாத அமைப்பு செய்யப்பட வேண்டும். வாயிலின் முதல் எட்டில் ஒரு பகுதியை விட்டு, செய்யப்படும் பேதம் (துளை/திறப்பு) தோஷகரமல்ல।