Adhyaya 40

Verse 1

इत्य् आदिमहापुराणे आग्नेये प्रतिष्ठायां भूपरिग्रहो नामोनचत्वारिंशोध्यायः अथ चत्वारिंशो ऽध्यायः अर्घ्यदानविधानं भगवानुवाच पूर्वमासित् महद्भूतं सर्वभूतभयङ्करं तद्देवैर् निहितं भुमौ स वास्तुपुरुषः स्मृतः

இவ்வாறு ஆதிமகாபுராணமான அக்னிபுராணத்தின் பிரதிஷ்டா-பகுதியில் ‘பூ-பரிக்ரஹம்’ எனப்படும் நாற்பதாம் அதிகாரம். இப்போது நாற்பதாம் அதிகாரம்—அர்க்யதான விதி. பகவான் உரைத்தார்—முன்னொரு காலத்தில் எல்லா உயிர்களுக்கும் அச்சமூட்டும் ஒரு மாபெரும் பூதம் இருந்தது; தேவர்கள் அதை பூமியில் படுக்க வைத்தனர்; அதுவே ‘வாஸ்து-புருஷன்’ என நினைவுகூரப்படுகிறது.

Verse 2

चतुःषष्टिपदे क्षेत्रे ईशं कोणार्धसंस्थितं घृताक्षतैस्तर्पयेत्तं पर्जन्यं पदगतं ततः

அறுபத்துநான்கு பதங்களாக அமைந்த க்ஷேத்ர-வின்யாசத்தில் கோணார்த் துறையில் இருப்பவர் ஈசன் (சிவன்); அவரை நெய் மற்றும் அக்ஷதம் கொண்டு தர்ப்பணம் செய்ய வேண்டும். பின்னர் தன் பதத்தில் நிலைபெற்ற பர்ஜன்யன் (மழைத் தெய்வம்) வழிபடப்பட வேண்டும்.

Verse 3

उत्पलादिभिर्जयन्तञ्च द्विपदस्थं पताकया महेन्द्रञ्चैककोष्ठस्थं सर्वरक्तैः पदे रविं

உத்பல முதலியவற்றால் ஜயந்தனை வரைய வேண்டும்—இரு பதங்களில் நிற்பவன், கொடியுடன். மகேந்திரனை ஒரு கோஷ்டத்தில் காட்ட வேண்டும்; ரவியை (சூரியனை) தன் பதத்தில் முழுவதும் செந்நிறங்களால் சித்தரிக்க வேண்டும்.

Verse 4

वितानेनार्धपदगं सत्यं पदे भृशं घृतैः व्योम शाकुनमांसेन कोणार्धपदसंस्थितं

அர்தபதத்தில் விதானத்தை நிறுவ வேண்டும்; பதத்தில் சத்யத்தை வைக்க வேண்டும். ‘வ்யோம’ பகுதியை நெய்யால் மிகுதியாக நிரப்ப/அபிஷேகிக்க வேண்டும்; கோணார்தபதத்தில் பறவிமாம்சத்தை அமைக்க வேண்டும்.

Verse 5

स्रुचा चार्धपदे वह्निं पूषाणं लाजयैकतः स्वर्णेन वितथं द्विष्ठं मथनेन गृहाक्षतं

ஸ்ருசா (ஹோமக் கரண்டி) கொண்டு அர்தபதத்தில் வஹ்னி (அக்னி)யை நிறுவ வேண்டும்; பூஷணனை லாஜ (வறுத்த தானியம்) உடன் ஒன்றாக வைக்க வேண்டும். ஸ்வர்ணம் கொண்டு விதத (பொய்/குறை)யை சாந்தப்படுத்த வேண்டும்; மத்தனக் குச்சி கொண்டு த்விஷ்ட (பகை)யை நீக்க வேண்டும்; கிருஹாக்ஷதம் கொண்டு கர்மத்தை பிரதிஷ்டை செய்ய வேண்டும்.

Verse 6

मांसौदनेन धर्मेशमेकैकस्मिन् स्थितं द्वयं गन्धर्वं द्विपदं गन्धैर् भृशं शाकुनजिह्वया

ஹே தர்மேசா! மாம்சௌதனம் (மாம்சம் சேர்த்துச் சமைத்த அன்னம்) நிவேதனமாக ஒவ்வொரு இடத்திலும் இரண்டு பங்குகள் வைக்கப்பட வேண்டும்—ஒன்று கந்தர்வனுக்காக, மற்றொன்று இருபாத (மனிதாதி) உயிர்க்காக. அவற்றை நறுமணங்களால் நன்கு மணமூட்டிச் ‘சாகுனஜிஹ்வா’ மூலம் அர்ப்பணிக்க வேண்டும்.

Verse 7

एकस्थमूर्ध्वसंस्थञ्च मृगं नीलपटैस् तथा पितॄन् कृशरयार्धस्थं दन्तकाष्ठैः पदस्थितं

அவன் தியானிக்க வேண்டியது—ஒரே இடத்தில் நிலைத்து, தலை உயர்த்திய மான் நீல ஆடையால் மூடப்பட்டுள்ளது; மேலும் பித்ருக்கள் க்ருஷரா (அரிசி-பருப்பு) பாத்திரத்தின் மீது அரை அமர்வாக இருந்து, தந்தகாஷ்டங்களின் மீது பாதம் வைத்த நிலையில் உள்ளனர்.

Verse 8

नृहस्त इति ख, चिह्नितपुस्तकपाठः व्योम शाकुलमांसेनेति ख, चिह्नितपुस्तकपाठः दौवारिकं द्विसंस्थञ्च सुग्रीवं यावकेन तु पुष्पदन्तं कुशस्तम्बैः पद्मैर् वरुणमेकतः

சில குறியிடப்பட்ட கைஎழுத்துப் பிரதிகளில் ‘ந்ருஹஸ்த’ மற்றும் ‘வ்யோம’ எனும் பாடம் உள்ளது. தௌவாரிகன் (வாசல் காவலன்) மற்றும் த்விஸம்ஸ்தன் ஆகியோருக்கு நிவேதனம் செய்ய வேண்டும்; சுக்ரீவனுக்கு யாவகம் (யவம்/பார்லி), புஷ்பதந்தனுக்கு குசஸ்தம்பங்கள், வருணனுக்கு தனியாகத் தாமரை மலர்கள் அர்ப்பணிக்க வேண்டும்.

Verse 9

असुरं सुरया द्विष्ठं पदे शेषं घृताम्भसा यवैः पापं पदार्धस्थं रोगमर्धे च मण्डकैः

சுரா (மதுபானம்) மூலம் தீய அசுரப் பாதிப்பை அகற்ற வேண்டும். பாதத்தில் மீதமுள்ள (சேஷ) மாசை நெய் கலந்த நீரால் சுத்தி செய்ய வேண்டும். அரைபாதப் பகுதியில் உள்ள பாவத்தை யவத்தால் நீக்க வேண்டும்; நடுப்பகுதியில் உள்ள நோயை மண்டகக் கேக்குகளால் தணிக்க வேண்டும்.

Verse 10

नागपुष्पैः पदे नागं मुख्यं भक्ष्यैर् द्विसंस्थितं मुद्गौदनेन भल्लाटं पदे सोमं पदे तथा

நாகப்பூக்களால் குறிப்பிட்ட இடத்தில் நாகதேவனை நிறுவ வேண்டும். மைய இடத்தில் உணவுப் பிரதான நிவேதனத்தை இரண்டு பங்குகளாக வைத்து அமைக்க வேண்டும். முத்கௌதனம் (பாசிப்பருப்பு கலந்த சோறு) மூலம் பல்லாடனுக்கு அர்ப்பணம் செய்ய வேண்டும்; அதுபோல மற்றொரு இடத்தில் சோமனுக்கும் நிறுவ வேண்டும்.

Verse 11

मधुना पायसेनाथ शालूकेन ऋषिं द्वये पदे दितिं लोपिकाभिरर्धे दितिमथापरं

தேன், பாயசம் மற்றும் சாலூக (தாமரைத் தண்டு) ஆகியவற்றை நைவேத்யமாக அர்ப்பணித்தால் ரிஷி-பதம் கிடைக்கும்; அதற்கு இரண்டு படிகள் மேலாக திதி-பதம் அடையப்படும். லோபிகையால் அரை அளவில் திதி பெறப்பட்ட பின், அதன் பின்பு இன்னொரு உயர்ந்த நிலையும் பெறப்படும்.

Verse 12

पूरिकाभिस्ततश्चापमीशाधः पयसा पदे ततोधश्चापवत्सन्तु दध्ना चैकपदे स्थितं

பின்னர் பூரிகா கேக்குகளால் ‘அப்’ (நீர்-நைவேத்யம்) அமைக்க வேண்டும். ஈச-ஸ்தானத்தின் கீழ் குறிப்பிட்ட படியில் பாலை வைக்க வேண்டும். அதற்கும் கீழே ‘ஆபவத்ஸ’ (பால் கலந்த நீர்) இருக்கட்டும்; தயிரை ஒரு படியில் அமைக்க வேண்டும்.

Verse 13

लड्डुकैश् च मरीचिन्तु पूर्वकोष्ठचतुष्टये सवित्रे रक्तपुष्पाणि ब्रह्माधःकोणकोष्ठके

லட்டு மற்றும் மிளகால் கிழக்குப் பக்கத்தின் நான்கு பகுதிகளையும் நிரப்ப வேண்டும். சவித்ருக்காக பிரம்மாவின் கீழ் மூலைப் பகுதியில் சிவப்பு மலர்களை அமைக்க வேண்டும்.

Verse 14

तदधःकोष्ठके दद्यात् सावित्र्यै च कुशोदकं विवस्ते ऽरुणं दद्याच्चन्दनञ्चतुरङ्घ्रिषु

அதற்குக் கீழுள்ள பகுதியில் சாவித்ரீக்கு குசா கலந்த நீரை அர்ப்பணிக்க வேண்டும். ஆடைப் பகுதியில் அருண (சிவப்பு) துணியைச் சமர்ப்பித்து, நான்கு பாதங்களிலும் சந்தனத்தைப் பூசி/அர்ப்பணிக்க வேண்டும்.

Verse 15

रक्षोधःकोणकोष्ठे तु इन्द्रायान्नं निशान्वितं इन्द्रजयाय तस्याधो घृतान्नं कोणकोष्ठके

ராக்ஷஸ திசையின் மூலைப் பகுதியில் இந்திரனுக்காக மஞ்சள் கலந்த அன்ன நைவேத்யத்தை வைக்க வேண்டும். அதன் கீழுள்ள மூலைப் பகுதியில் இந்திரஜயத்திற்காக க்ருதான்னம் (நெய் சாதம்) அமைக்க வேண்டும்.

Verse 16

चतुष्पदेषु दातव्यमिन्द्राय गुडपायसं वाय्वधःकोणदेशे तु रुद्राय पक्वमांसकं

சதுஷ்பத திசைகளில் இந்திரனுக்கு வெல்லம் கலந்த பாயசம் அர்ப்பணிக்க வேண்டும்; மேலும் வாயவ்ய அதோகோணப் பகுதியில் ருத்ரனுக்கு சமைத்த மாம்சத்தை நிவேதிக்க வேண்டும்।

Verse 17

तदधःकोणकोष्ठे तु यक्षायार्द्रं फलन्तथा महीधराय मांसान्नं माघञ्च चतुरङ्घ्रिषु

அந்த அதோகோணக் கோஷ்டத்தில் யக்ஷனுக்கு ஈரப்பசை (ஆர்த்ர) நிறைந்த பழத்தை அளிக்க வேண்டும்; அதுபோல மஹீதரனுக்கு மாம்சமுள்ள அன்னம்; மேலும் சதுரங்க்ரி இடங்களில் மாகனுக்கும் அர்ப்பணிக்க வேண்டும்।

Verse 18

मध्ये चतुष्पदे स्थाप्या ब्रह्मणे तिलतण्डुलाः चरकीं माषसर्पिभ्यां स्कन्दं कृशरयासृजा

நடுவிலுள்ள சதுஷ்பத (சதுரஸ்ர) இடத்தில் பிரம்மாவுக்காக எள்ளும் அரிசித்தானியமும் வைக்க வேண்டும். சரகீயை உளுந்தும் நெய்யும் சேர்த்து அர்ப்பணித்து, ஸ்கந்தனுக்கு கிருஷரையுடன் இரத்தச் சாறும் சேர்த்து நிவேதிக்க வேண்டும்।

Verse 19

रक्तपद्मैर् विदारीञ्च कन्दर्पञ्च पलोदनैः पूतनां पलपित्ताभ्यां मांसासृग्भ्याञ्च जम्भकं

சிவப்பு தாமரைகளுடன் விதாரி மற்றும் கந்தர்ப்பனை பலோதனத்துடன் அர்ப்பணிக்க வேண்டும். பூதனையை பலபித்தத்துடன், ஜம்பகத்தை மாம்சமும் இரத்தமும் சேர்த்து (நிவேதிக்க/பயன்படுத்த) வேண்டும்।

Verse 20

मध्यचतुष्टये इति ख, चिह्नितपुस्तकपाठः पित्तासृगस्थिभिः पापां पिलिपिञ्जं स्रजासृजा ईशाद्यान् रक्तमांसेन अभावादक्षतैर् यजेत्

“நடுவின் சதுஷ்டயத்தில்” என்று பாடபேதம். பித்தம், இரத்தம், எலும்புகள் கொண்டு பாபா (பாப-ரூபிணி)யை வழிபட வேண்டும்; பிலிபிஞ்ஜனை நரம்புகளால் செய்யப்பட்ட மாலையால் வழிபட வேண்டும். ஈசன் முதலிய தேவதைகளை இரத்தமும் மாம்சமும் கொண்டு வழிபட வேண்டும்; அவை இல்லையெனில் அக்ஷதம் (சமைக்காத அரிசி) மாற்றாக வைத்து வழிபட வேண்டும்।

Verse 21

रक्षोमातृगणेभ्यश् च पिशाचादिभ्य एव च पितृभ्यः क्षेत्रपालेभ्यो बलीन् दद्यात् प्रकामतः

ராக்ஷஸர் மற்றும் மாத்ருகணங்களுக்கு, பிசாசாதிகளுக்கும், மேலும் பித்ருக்கள் மற்றும் க்ஷேத்ரபாலர்களுக்கும் விருப்பத்திற்கேற்றவாறு, முறையான அளவில் பலி-அர்ப்பணம் செய்ய வேண்டும்.

Verse 22

आहुत्वैतानसन्तर्प्य प्रासादादीन्न कारयेत् ब्रहमस्थाने हरिं लक्ष्मीं गणं पश्चात् समर्चयेत्

இவர்களுக்கு ஆஹுதி அளித்து திருப்தி செய்யாமல் பிராசாதம் முதலிய கட்டுமானத்தைத் தொடங்கக் கூடாது. பிரஹ்மஸ்தானத்தில் ஹரி (விஷ்ணு), லக்ஷ்மி, பின்னர் கணம் (கணேசன்) ஆகியோரைக் முறையாக வழிபட வேண்டும்.

Verse 23

महीश्वरं वास्तुमयं वर्धन्या सहितं घटं ब्रह्माणं मध्यतः कुम्भे ब्रह्मादींश् च दिगीश्वरान्

கலசம்/கும்பத்தில் வாஸ்துரூபமான மஹீஸ்வரனை வர்தனியுடன் நிறுவ வேண்டும்; மேலும் கும்பத்தின் நடுவில் பிரஹ்மாவையும், பிரஹ்மாதி திகீஸ்வரர்கள் (திக்பாலர்கள்) ஆகியோரையும் ஆவாஹனம் செய்ய வேண்டும்.

Verse 24

दद्यात् पूर्णाहुतिं पश्चात् स्वस्ति वाच्य प्रणम्य च प्रगृह्य कर्करीं सम्यक् मण्डलन्तु प्रदक्षिणं

பின்னர் பூர்ணாஹுதியை அளிக்க வேண்டும். அதன் பின் ஸ்வஸ்திவாசனம் சொல்லச் செய்து வணங்கி, கர்கரியை முறையாக எடுத்துக் கொண்டு மண்டலத்தை வலம்வந்து (பிரதக்ஷிணம்) செய்ய வேண்டும்.

Verse 25

सूत्रमार्देण हे ब्रह्मंस्तोयधाराञ्च भ्रामयेत् पूर्ववत्तेन मार्गेण सप्त वीजानि वापयेत्

ஹே பிராஹ்மணரே! ஈரமான நூலால் நீர்தாரையை வட்டமாகச் சுழலச் செய்ய வேண்டும்; பின்னர் முன் கூறிய அதே பாதையில் ஏழு விதைகளை விதைக்க வேண்டும்.

Verse 26

प्रारम्भं तेन मार्गेण तस्य खातस्य कारयेत् ततो गर्तं खनेन्मध्ये हस्तमात्रं प्रमाणतः

நியமிக்கப்பட்ட மார்க்கரேகையின்படி முதலில் காத்தா (குழி/கால்வாய்) அமைக்கச் செய்ய வேண்டும். பின்னர் அதன் நடுவில் ஒரு ஹஸ்த அளவுள்ள கர்த்தம் (குழி) தோண்ட வேண்டும்.

Verse 27

चतुरङ्गुलकं चाधश्चोपलिप्यार्चयेत्ततः ध्यात्वा चतुर्भुजं विष्णुमर्घ्यं दद्यात्तु कुम्भतः

கீழ்ப்பகுதியை நான்கு அங்குல அளவு வரை பூசி (சுத்தமாக்கி) பின்னர் வழிபாடு செய்ய வேண்டும். நான்கு கரங்களுடைய விஷ்ணுவை தியானித்து கும்பத்திலிருந்து அர்க்யம் அர்ப்பணிக்க வேண்டும்.

Verse 28

कर्कर्या पूरयेत् श्वभ्रं शुक्लपुष्पाणि च न्यसेत् दक्षिणावर्तकं श्रेष्ठं बीजैर् मृद्द्भिश् च पूरयेत्

குழியை சிறுகற்களால் நிரப்பி அங்கே வெள்ளைப் பூக்களை வைக்க வேண்டும். மிகச் சிறந்த மங்களமான தக்ஷிணாவர்த்த சங்கை நிறுவி, அதில் விதைகளும் மண் கட்டிகளும் நிரப்ப வேண்டும்.

Verse 29

अर्घ्यादानं विनिष्पाद्य गोवस्त्रादीन्ददेद्गुरौ कालज्ञाय स्थपतये वैष्णवादिभ्य अर्चयेत्

அர்க்ய தானத்தை முறையாக நிறைவேற்றிய பின், குருவிற்கு பசுக்கள், ஆடைகள் முதலியவற்றை தானமாக அளிக்க வேண்டும். பின்னர் காலஞ்ஞர், ஸ்தபதி (வாஸ்து நிபுணர்), வைஷ்ணவர்கள் முதலியோருக்கு பூஜை செய்து மரியாதை செய்ய வேண்டும்.

Verse 30

ततस्तु खानयेद्यत्नज्जलान्तं यावदेव तु पुरुषाधःस्थितं शल्यं न गृहे दोषदं भवेत्

பின்னர் கவனத்துடன் நீர்மட்டம் வரை தோண்ட வேண்டும்; மனிதனின் கீழே உள்ள சல்யம் (அசுபப் பொருள்) வீட்டில் தங்கி குற்றம்/தோஷம் உண்டாக்காதபடி இருக்க வேண்டும்.

Verse 31

पिलिपिच्छमिति ङ, चिह्नितपुस्तकपाठः महीधरं वास्तुमयमिति ख, ङ, चिह्नितपुस्तकपाठः पुरुषाधिष्ठितं शल्यमिति ग, चिह्नितपुस्तकपाठः अस्थिशल्ये विद्यते वै भित्तिर्वै गृहिणो ऽसुखं यन्नामशब्दं शृणुयात्तत्र शल्यं तदुद्भवं

அஸ்தி-சல்யம் (எலும்புபோன்ற மறைந்த தடையொன்று) இருந்தால் சுவரில் குறைபாடு உண்டாகும்; இல்லத்தரசனுக்கு நிச்சயமாகத் துன்பம் ஏற்படும். எந்தப் பெயர் அல்லது ஒலி சகுனமாகக் கேட்கப்படுகிறதோ, அதிலிருந்தே அங்கு சல்யம் தோன்றியதாக அறிய வேண்டும்।