Adhyaya 36

Verse 1

इत्य् आदिमहापुराणे आग्नेये पवित्राधिवासनं नाम पञ्चत्रिंशो ऽध्यायः अथ षट्त्रिंशो ऽध्यायः पवित्रारोपणविधानं अग्निर् उवाच प्रातः स्नानं कृत्वा द्वारपालान् प्रपूज्य च प्रविश्य गुप्ते देशे च समाकृष्याथ धारयेत्

இவ்வாறு ஆதிமகாபுராணமான ஆக்னேய புராணத்தில் முப்பத்தைந்தாம் அதிகாரம் ‘பவித்ராதிவாசனம்’ எனப்படுகிறது. இப்போது முப்பத்தாறாம் அதிகாரம்—‘பவித்ராரோபண விதானம்’. அக்னி கூறினார்: ‘காலை நீராடி, வாயில்காவலர்களை முறையாக வழிபட்டு (ஆலயத்தில்) நுழைந்து; பின்னர் தனிமையான இடத்தில் (பவித்ரப் பொருட்களை) சேர்த்து/ஒழுங்குபடுத்தி, அதன் பின் பவித்ரத்தை அணிய வேண்டும்.’

Verse 2

पूर्वाधिवासितं द्रव्यं वस्त्राभरणगन्धकं निरस्य सर्वनिर्माल्यं देवं संस्थाप्य पूजयेत्

முன் அதிவாசனத்தில் பயன்படுத்தப்பட்ட ஆடை, ஆபரணம், நறுமணப் பொருட்கள் முதலியவற்றை அகற்றி, எல்லா நிர்மால்யத்தையும் (வாடிய/விடப்பட்ட அர்ப்பணங்கள்) நீக்க வேண்டும். பின்னர் தேவனை முறையாக நிறுவி வழிபட வேண்டும்.

Verse 3

पञ्चामृतैः कषायैश् च शुद्धगन्धोदकैस्ततः पूर्वाधिवासितं दद्याद्वस्त्रं गन्धं च पुष्पकं

பின்பு பஞ்சாமிருதம், கஷாயம் மற்றும் தூய நறுமண நீரால் (தெய்வத்தை) சுத்திகரித்து, முன்பே அதிவாசம் செய்யப்பட்ட வஸ்திரம், கந்தம்/லேபனம், மலர்களை அர்ப்பணிக்க வேண்டும்।

Verse 4

अग्नौ हुत्वा नित्यवच्च देवं सम्प्रार्थयेन्नमेत् समर्प्य कर्म देवाय पूजां नैमित्तिकीं चरेत्

அக்னியில் ஹோமம் செய்து, நித்தியக் கடமையைப் போல நடத்தி, தெய்வத்தை மனமார வேண்டி வணங்க வேண்டும். செயலைத் தெய்வத்திற்கே அர்ப்பணித்து, பின்னர் நைமித்திக பூஜையைச் செய்ய வேண்டும்।

Verse 5

द्वारपालविष्णुकुम्भवर्धनीः प्रार्थयेद्धरिं अतो देवेति मन्त्रेण मूलमन्त्रेण कुम्भके

கும்பகத்தில் ‘அதோ தேவ…’ என்ற மந்திரமும் மூலமந்திரமும் கொண்டு, த்வாரபாலர்கள், விஷ்ணு, கும்பவர்தினி தேவதைகளை ஆவாஹனம் செய்து ஹரியை வேண்ட வேண்டும்।

Verse 6

कृष्ण कृष्ण नमस्तुभ्यं गृह्णीष्वेदं पवित्रकं लोकपालानिति ख, चिह्नितपुस्तकपाठः प्रार्थयेन्न्यसेदिति ग, चिह्नितपुस्तकपाठः पवित्रीकरणार्थाय वर्षपूजाफलप्रदं

“கிருஷ்ணா, கிருஷ்ணா! உமக்கு நமஸ்காரம்; இந்த பவித்ரகத்தை ஏற்றுக்கொள்.” (சில குறிக்கப்பட்ட பாடங்களில் ‘லோகபாலர்கள்’ என்றும், சிலவற்றில் ‘வேண்டி வைத்து’ என்றும் உள்ளது.) இது சுத்திகரிப்பிற்காகவும், ஒரு வருட பூஜையின் பலனை அளிப்பதாகவும் கூறப்படுகிறது।

Verse 7

पवित्रकं कुरुध्वाद्य यन्मया दुष्कृतं कृतं शुद्धो भवाम्यहं देव त्वत्प्रसादात् सुरेश्वर

இன்று பவித்ரக விதியைச் செய்யுங்கள்; என்னால் செய்யப்பட்ட எந்தத் தவறும் சுத்தமாகும்படியாக. ஓ தேவா, ஓ சுரேஸ்வரா! உமது அருளால் நான் தூயவனாக ஆகட்டும்।

Verse 8

पवित्रञ्च हृदाद्यैस्तु आत्मानमभिषिच्य च विष्णुकुम्भञ्च सम्प्रोक्ष्य व्रजेद्देवसमीपतः

ஹ்ருத் முதலிய மந்திரங்களால் பவித்ரத்தைச் சுத்திகரித்து, தன்னைப் ப்ரோட்சணம்/அபிஷேகம் செய்து, விஷ்ணு-கும்பத்தையும் முறையாகத் தெளித்து, தேவனின் சந்நிதிக்குச் செல்ல வேண்டும்।

Verse 9

पवित्रमात्मने दद्याद्रक्षाबन्धं विसृज्य च गृहाण ब्रह्मसूत्रञ्च यन्मया कल्पितं प्रभो

அவன் பவித்ரத்தைத் தன்னுக்கே அணிய வேண்டும்; ரக்ஷா-பந்தனத்தை நீக்கி, ஓ பிரபோ, நான் விதித்த பிரஹ்மசூத்திரம் (யஜ்ஞோபவீதம்) ஏற்றுக்கொள்ள வேண்டும்।

Verse 10

कर्मणां पूरणार्थाय यथा दोषो न मे भवेत् द्वारपालासनगुरुमुख्यानाञ्च पवित्रकम्

சடங்குகள் முறையாக நிறைவேற—எனக்கு குற்றம் ஏற்படாதபடி—த்வாரபாலர்கள், ஆசனம் (பூஜை இடம்), குரு மற்றும் முதன்மை பணியாளர்கள்/ஆசாரியர்களுக்கும் பவித்ரகத்தை ஏற்பாடு செய்ய வேண்டும்।

Verse 11

कनिष्टादि च देवाय वनमालाञ्च मूलतः हृदादिविश्वक्सेनान्ते पवित्राणि समर्पयेत्

சிறுவிரல் (கனிஷ்டிகா) முதலாக வரிசையாக தேவனுக்கு பவித்ரத்தை அர்ப்பணித்து, அதன் அடிப்பகுதியில் வனமாலையை நிறுவ வேண்டும். பின்னர் ஹ்ருத் முதலாக விஷ்வக்சேனன் வரை வரிசையாக பவித்ரங்களை சமர்ப்பிக்க வேண்டும்।

Verse 12

वह्नौ हुत्वाग्निवर्तिभ्यो विष्ण्वादिभ्यः पवित्रकम् प्रार्च्य पूर्णाहुतिं दद्यात् प्रायश्चित्ताय मूलतः

அக்னியில் ஆஹுதிகளைச் செலுத்தி, அக்னிவர்த்திகள் மற்றும் விஷ்ணு முதலிய தெய்வங்களைப் பவித்ரகத்தால் முறையாக அர்ச்சித்து; பின்னர் அடிப்படையான பிராயச்சித்தத்திற்காக பூர்ணாஹுதியை அளிக்க வேண்டும்।

Verse 13

अष्टोत्तरशतं वापि पञ्चोपनिषदैस्ततः मणिविद्रुममालाभिर्मन्दारकुसुमादिभिः

அல்லது நூற்று எட்டு முறை ஜபம்/ஆஹுதி செய்ய வேண்டும்; பின்னர் ஐந்து உபநிஷத்துகளின் விதியுடன், மணியும் பவளமும் கொண்ட மாலைகள் மற்றும் மந்தாரப் பூ முதலிய அர்ப்பணங்களால் (இறைவனை) வழிபட வேண்டும்।

Verse 14

इयं सांवत्सरी पूजा तवास्तु गरुडध्वज वनमाला यथा देव कौस्तुभं सततं हृदि

கருடத்வஜனே, இந்த ஆண்டுதோறும் செய்யும் பூஜை உமக்கே ஆகுக; தேவரே, வனமாலையும் கௌஸ்துப மணியும் எப்போதும் உமது இதயத்தில் நிலைத்திருக்கட்டும்।

Verse 15

तद्वत् पवित्रतन्तूंश् च पूजां च हृदये वह कामतो ऽकामतो वापि यत्कृतं नियमार्चने

அதேபோல் பவித்ரத் தந்துகளையும் பூஜையையும் இதயத்தில் தாங்கு; நியமார்ச்சனத்தில் அறிந்தோ அறியாமலோ செய்தது அனைத்தும் உள்ளார்ந்த பூஜையாக ஏற்றுக்கொள்ளப்படட்டும்।

Verse 16

विधिना विघ्नलोपेन परिपूर्णं तदस्तु मे प्रार्थ्य नत्वा क्षमाप्याथ पवित्रं मस्तके ऽर्पयेत्

விதிப்படி, இடையூறுகள் நீங்கச் செய்து “இது எனக்கு நிறைவு பெறுக” என்று வேண்டி; பின்னர் வணங்கி மன்னிப்பு கேட்டுத் பவித்ரத்தைத் தலையில் அணிய/அர்ப்பணிக்க வேண்டும்।

Verse 17

दत्वा बलिं दक्षिणाभिर्वैष्णवन्तोषयेद्गुरुं रक्षाबन्धं विमुच्य चेति ख, चिह्नितपुस्तकपाठः पवित्रं मूलतो दद्याद्रक्षार्थं तद्विसृज्य चेति ङ, चिह्नितपुस्तकपाठः पवित्रकं त्वञ्च पूजायां हृदये वहेति ङ, चिह्नितपुस्तकपाठः विप्रान् भोजनवस्त्राद्यैर् दिवसं पक्षमेव वा

பலியும் தக்ஷிணையும் அளித்து வைஷ்ணவ குருவைத் திருப்திப்படுத்த வேண்டும்; பின்னர் ரக்ஷா-பந்தத்தை அவிழ்க்க வேண்டும்—இது ஒரு பாடம். மற்றொரு பாடம்—“பாதுகாப்பிற்காக பவித்ரத்தை மூலத்தில் அளித்து பின்னர் அதை விட வேண்டும்.” இன்னொரு பாடம்—“பூஜையில் பவித்ரகத்தை இதயத்தில் அணிய வேண்டும்.” மேலும் பிராமணர்களை உணவு, உடை முதலியவற்றால் மரியாதை செய்ய வேண்டும்—ஒரு நாள் அல்லது பதினைந்து நாட்களும் கூட।

Verse 18

पवित्रं स्नानकाले च अवतार्य समर्पयेत् अनिवारितमन्नाद्यं दद्याद्भुङ्क्तेथ च स्वयं

நீராடும் வேளையில் பவித்ரம் (குச/மோதிரம்) இறக்கி முறையாக அர்ப்பணிக்க வேண்டும். தடை இன்றிய அன்னம் முதலியவற்றை தானம் செய்து, பின்னர் தானும் உண்ண வேண்டும்.

Verse 19

विसर्जने ऽह्नि सम्पूज्य पवित्राणि विसर्जयेत् सांवत्सरीमिमां पूजां सम्पाद्य विधिवन्मम

விஸர்ஜன நாளில் தெய்வத்தை முறையாகப் பூஜித்து, பவித்ர நூல்களை விதிப்படி அகற்றி விஸர்ஜிக்க வேண்டும். இவ்வாறு நான் கூறிய ஆண்டு வழிபாட்டை நியமப்படி நிறைவேற்ற வேண்டும்.

Verse 20

व्रज पवित्रकेदानीं विष्णुलोकं विसर्जितः मध्ये सोमेशयोः प्रार्च्य विष्वक्सेनं हि तस्य च

“இப்போது, ஓ பவித்ரகா! முறையாக விஸர்ஜிக்கப்பட்டு விஷ்ணுலோகத்திற்குச் செல். இடையில் முதலில் சோமேசனை வழிபட்டு, அவருடைய (விஷ்ணுவின்) தலைமைப் பரிவாரமான விஷ்வக்சேனனையும் வழிபட வேண்டும்.”

Verse 21

पवित्राणि समभ्यर्च्य ब्राह्मणाय समर्पयेत् यावन्तस्तन्तवस्तस्मिन् पवित्रे परिकल्पिताः

பவித்ர நூல்களை முறையாக அர்ச்சித்து பிராமணருக்கு சமர்ப்பிக்க வேண்டும். அந்த பவித்ரத்தில் எத்தனை இழைகள் அமைக்கப்பட்டுள்ளனவோ, அதற்கேற்ப பலனும் அமையும்.

Verse 22

तावद्युगसहस्राणि विष्णुलोके महीयते कुलानां शतमुद्धृत्य दश पूर्वान् दशापरान् विष्णुलोकं तु संस्थाप्य स्वयं मुक्तिमवाप्नुयात्

அத்தனை ஆயிரம் யுகங்கள் விஷ்ணுலோகத்தில் பெருமைப்படுத்தப்படுவான். குலத்தின் நூறு பேரை உயர்த்தி—பத்து முன்னோர்கள், பத்து பின்வருவோர்—அவர்களை விஷ்ணுலோகத்தில் நிறுவி, இறுதியில் தானும் முக்தியை அடைவான்.