Adhyaya 34

Verse 1

इत्य् आदिमहापुराणे आग्नेये पवित्रारोहणे श्रीधरनित्यपूजाकथनं नाम त्रयस्त्रिंशोध्यायः अथ चतुस्त्रिंशो ऽध्यायः होमादिविधिः अग्निर् उवाच विशेदनेन मन्त्रेण यागस्थानञ्च भूषयेत् नमो ब्रह्मण्यदेवाय श्रीधरायाव्ययात्मने

இவ்வாறு ஆதிமகாபுராணமான அக்னிபுராணத்தில் பவித்ராரோஹணப் பகுதியில் ‘ஸ்ரீதரரின் நித்திய பூஜை விளக்கம்’ எனும் முப்பத்துமூன்றாம் அதிகாரம் நிறைவுற்றது. இனி முப்பத்துநான்காம் அதிகாரம்—‘ஹோமம் முதலிய விதி’. அக்னி கூறினார்—விசேதன (சுத்தி/ப்ரோட்சண) மந்திரத்தால் யாகஸ்தலத்தை அலங்கரித்து (சம்ஸ்கரித்து) அமைக்க வேண்டும். பிராமணர்களுக்கு அருள்புரியும் தேவனாகிய, அவ்யய-ஸ்வரூப ஸ்ரீதரருக்கு நமஸ்காரம்।

Verse 2

ॐ क्रीमिति ख, चिह्नितपुस्तकपाठः ऋग्यजुःसामरूपाय शब्ददेहाय विलिख्य मण्डलं सायं यागद्रव्यादि चाहरेत्

‘ஓம் க்ரீம்’—இது பீஜாட்சரம். குறிக்கப்பட்ட பாடத்தின்படி ரிக்‑யஜுஸ்‑சாம வடிவமுடைய, சொல்‑உடலான தெய்வத்திற்காக மண்டலத்தை வரைய்ந்து, மாலையில் யாகத் திரவியங்களையும் உபகரணங்களையும் கொண்டு வர வேண்டும்.

Verse 3

प्रक्षालितकराङ्घ्रिः सन् विन्यस्यार्घ्यकरो नरः अर्घ्यादिभिस्तु शिरः प्रोक्ष्य द्वारदेशादिकं यथा

கைகள்‑கால்களை கழுவிய பின், மனிதன் அர்க்யப் பாத்திரத்தை கையில் எடுத்து; அர்க்யம் முதலான புனித நீர்களால் தெளித்து தன் தலையைத் தூய்மைப்படுத்த வேண்டும்; அதேபோல் வரிசைப்படி வாசற்பகுதி முதலான இடங்களையும் தூய்மைப்படுத்த வேண்டும்.

Verse 4

आरभेद् द्वारयागञ्च तोरणेशान् प्रपूजयेत् अश्वत्थोदुम्बरवटप्रक्षाः पूर्वादिगा नगाः

ஆரம்பத்தில் வாசல்‑யாகத்தைச் செய்து, தோரணத்தின் அதிபதி தெய்வங்களை விதிப்படி வணங்க வேண்டும். அஸ்வத்தம், உதும்பரம், வட்டம், பிரக்ஷா ஆகிய புனித மரங்கள் கிழக்குத் திசை முதலாக வரிசையாக திசைகளில் நிறுவப்பட வேண்டும்.

Verse 5

ऋगिन्द्रशोभनं प्रास्यां युजुर्यमसुभद्रकम् सामापश् च सुधन्वाख्यं सोमाथर्वसुहोत्रकम्

கிழக்குத் திசையில் ரிக் வேதம் ‘இந்திரசோபன’ எனவும், யஜுர் வேதம் ‘யமசுபத்ரக’ எனவும், சாம வேதம் ‘சுதன்வா’ எனவும், சோம மரபுடன் கூடிய அதர்வ வேதம் ‘சுஹோத்ரக’ எனவும் அறியப்படுகிறது.

Verse 6

तोरणान्तः पताकाश् च कुमुदाद्या घटद्वयम् द्वारि द्वारि स्वनाम्नार्च्याः पूर्वे पूर्णश् च पुष्करः

தோரணத்தின் இரு முனைகளிலும் கொடிகள் (பதாகைகள்) நிறுவப்பட வேண்டும். ஒவ்வொரு வாசலிலும் ‘குமுத’ முதலான பெயர்களுடைய இரண்டு கலசங்கள் வைக்கப்பட்டு, அவை தத்தம் பெயரால் அர்ச்சிக்கப்பட வேண்டும். கிழக்கில் ‘பூர்ண’ மற்றும் ‘புஷ்கர’ கலசங்கள் நிறுவப்பட வேண்டும்.

Verse 7

आनन्दनन्दनौ दक्षे वीरसेनः सुषेणकः सम्भवप्रभवौ सौम्ये द्वारपांश् चैव पूजयेत्

வாசலின் வலப்புறத்தில் ஆனந்தன், நந்தனன் ஆகியோரைக் வழிபட வேண்டும்; தெற்கில் வீரசேனன், சுஷேணகன்; இடப்புறத்தில் சம்பவன், பிரபவன்—இவ்வாறு வாயில் காவலர்களை வழிபட வேண்டும்।

Verse 8

अस्त्रजप्तपुष्पक्षेपाद्विघ्नानुत्सार्य संविशेत् भूतशुद्धिं विधायाथ विन्यस्य कृतमुद्रवः

அஸ்திர மந்திரம் ஜபித்த மலர்களை எறிந்து தடைகளை அகற்றி பின்னர் உள்ளே நுழைய வேண்டும். அதன் பின் பூதசுத்தி செய்து, ந்யாசம் நிறுவி, விதிப்படி முத்திரைகளைச் செய்து வழிபாட்டைத் தொடர வேண்டும்।

Verse 9

फट्कारान्तां शिखां जप्त्वा सर्षपान् दिक्षु निक्षिपेत् वासुदेवेन गोमूत्रं सङ्कर्षणेन गोमयम्

‘பட்’ என முடியும் சிகா மந்திரத்தை ஜபித்து, திசைகளில் கடுகு விதைகளைத் தூவ வேண்டும். வாசுதேவ மந்திரத்தால் கோமூத்திரம் தெளிக்கவும், சங்கர்ஷண மந்திரத்தால் கோமயம் பூசவும் வேண்டும்।

Verse 10

प्रद्युम्नेन पयस्तज्जात् दधि नारायणाद् घृतम् एकद्वित्र्यादिवाराणि घृताद्वै भागतोधिकम्

பிரத்யும்னனிடமிருந்து பால் உண்டாகிறது; அதிலிருந்து தயிர் பிறக்கிறது; நாராயணனிடமிருந்து நெய் பெறப்படுகிறது. ஒன்று, இரண்டு, மூன்று முதலிய முறை மத்தனம்/காய்ச்சல் செய்தால் சாதாரண நெய்யை விட பங்குகளால் அதிக விளைவு கிடைக்கும்।

Verse 11

घृतपात्रे तदेकत्र पञ्चगव्यमुदाहृतम् मण्डपप्रोक्षणायैकञ्चापरम्प्राशनाय च

நெய் பாத்திரத்தில் பஞ்சகவ்யத்தை ஒன்றாகச் சேர்த்து தயாரிக்க வேண்டும். அதில் ஒரு பகுதி மண்டபம் தெளித்து புனிதப்படுத்துவதற்கு, மற்றொரு பகுதி பிராசனம்/ஆசமனம் செய்வதற்கு ஒதுக்க வேண்டும்।

Verse 12

आनीय दशकुम्भेषु इन्द्राद्यान् लोकपान् यजेत् पूज्याज्ञां श्रावयेत्तांश् च स्थातव्यं चाज्ञया हरेः

பத்து கும்பங்களை கொண்டு வந்து அவற்றில் இந்திரன் முதலிய லோகபாலர்களை வழிபட வேண்டும். வழிபாட்டிற்குப் பின் போற்றத்தக்க ஆணையை அவர்களுக்கு அறிவித்து, ஹரி (விஷ்ணு) விதிப்படி அவர்கள் தத்தம் இடங்களில் நிலைத்திருக்க வேண்டும்.

Verse 13

यागद्रव्यादि संरक्ष्य विकिरान् विकिरेत्ततः मूलाष्टशतसञ्जप्तान् कुशकूर्चान् हरेश् च तान्

யாகப் பொருட்கள் முதலியவற்றை பாதுகாத்த பின், விகிரம் (சடங்கு துகள்கள்) சிதறச் செய்ய வேண்டும். அதன் பின் மூலமந்திரத்தை எட்டுநூறு முறை ஜபித்து புனிதப்படுத்தப்பட்ட குசகூர்ச்சங்களை அகற்ற வேண்டும்.

Verse 14

ऐशान्यां दिशि तत्रस्थं स्थाप्यं कुम्भञ्च वर्धनीं कुम्भे साङ्गं हरिं प्रार्च्य वर्धन्यामस्त्रमर्चयेत्

ஈசான (வடகிழக்கு) திசையில் அங்கு கும்பமும் வர்தனீ பாத்திரமும் நிறுவ வேண்டும். கும்பத்தில் ஹரியை அங்கங்களுடன் முறையாக வழிபட்டு, வர்தனீயில் அஸ்திர-மந்திரத்தை அர்ச்சிக்க வேண்டும்.

Verse 15

प्रदक्षिणं यागगृहं वर्धन्याच्छिन्नधारया सिञ्चन्नयेत्ततः कुम्भं पूजयेच्च स्थिरासने

யாககிருஹத்தை வலம் வந்து, வர்தனீயிலிருந்து இடையறாத நீர்தாரையால் தெளிக்க வேண்டும். பின்னர் நிலையான ஆசனத்தில் அமர்ந்து கும்பத்தை வழிபட வேண்டும்.

Verse 16

सपञ्चरत्नवस्त्राढ्यकुम्भे गन्धादिभिर्हरिम् वर्धन्यां हेमगर्भायां यजेदस्त्रञ्च वामतः

பஞ்சரத்தினமும் வஸ்திரமும் நிறைந்த கும்பத்தில் கந்தம் முதலிய உபசாரங்களால் ஹரியை வழிபட வேண்டும். மேலும் பொன்னால் உள்ளே நிறைந்த வர்தனீ பாத்திரத்தில் இடப்புறம் வைத்து அஸ்திர-மந்திரத்தையும் வழிபட வேண்டும்.

Verse 17

तत्समीपे वास्तुलक्ष्मीं भूविनायकमर्चयेत् स्रपनं कल्पयेद्विष्णोः सङ्क्रान्त्यादौ तथैव च

அந்த இடத்திற்கருகில் வாஸ்து-லக்ஷ்மியையும் பூ-விநாயகரையும் முறையாக வழிபட வேண்டும். மேலும் சங்க்ராந்தி முதலான சுபநேரங்களில் விஷ்ணுவிற்கு ஸ்ரபணம் (அபிஷேகம்) ஏற்பாடு செய்ய வேண்டும்.

Verse 18

पूर्णकुम्भान् नव स्थाप्य नवकोणेषु निर्ब्रणान्

ஒன்பது பூர்ணகலசங்களை நிறுவி, அவற்றை ஒன்பது மூலைகளிலும் அமைக்க வேண்டும்; அவை அனைத்தும் குறையற்றதும், உடையாததும், சேதமில்லாததும் ஆக இருக்க வேண்டும்.

Verse 19

पूर्वादिकलसेग्न्यादौ पञ्चामृतजलादिकम् दधि क्षीरं मधूष्णीदं पाद्यं स्याच्चतुरङ्गकम्

கிழக்குத் திசையில் கலசநிறுவல், அக்னி ஏற்றுதல் முதலிய கிரியைகள் தொடங்கியபோது பஞ்சாம்ருதம், நீர் முதலியவற்றை அளிக்க வேண்டும். தயிர், பால், தேன், வெந்நீர்—இவை நான்கு வகைப் பாத்யம் (பாதம் கழுவும் நீர்).

Verse 20

पद्मश्यामाकदूर्वाश् च विष्णुपत्नी च पाद्यकम् तथाष्टाङ्गार्घ्यमाख्यातं यवगन्धफलाक्षतम्

பாத்யத்தில் பத்மம், ஷ்யாமாக தானியம், தூர்வா புல், மேலும் விஷ்ணுபத்னி (துளசி) சேர்க்க வேண்டும். அஷ்டாங்க அர்க்யம் என்பது யவம், நறுமணம் (கந்தம்), பழம், அக்ஷதம் ஆகியவற்றால் அமைந்தது என கூறப்படுகிறது.

Verse 21

कुशाः सिद्धार्थपुष्पानि तिला द्रव्याणि चार्हणम् लवङ्गकक्कोलयुते दद्यादाचमनीयकम्

குஷா புல், சித்தார்த்தப் பூக்கள், எள் மற்றும் வழிபாட்டிற்கு உரிய பிற பொருட்களை அர்ப்பணிக்க வேண்டும். மேலும் கிராம்பு மற்றும் கக்கோல சேர்த்து நறுமணமூட்டிய ஆச்சமனீயம் (ஆச்சமன நீர்) வழங்க வேண்டும்.

Verse 22

स्नापयेन्मूलमन्त्रेण देवं पञ्चामृतैर् अपि शुद्धोदं मध्यकुम्भेन देवमूर्ध्नि विनिःक्षिपेत्

மூலமந்திரத்தால் தேவனை ஸ்நானம் செய்யச் செய்து, பஞ்சாமிருதத்தாலும் அபிஷேகம் செய்ய வேண்டும். பின்னர் மத்திய கலசத்தின் தூய நீரை தேவனின் சிரோமுடியில் ஊற்ற வேண்டும்.

Verse 23

कलशान्निःसृतं तोयं कूर्चाग्रं संस्पृशेन्नरः शुद्धोदकेन पाद्यञ्च अर्घ्यमाचमनन्ददेत्

கலசத்திலிருந்து வெளியேறிய நீரை கூர்ச்சம் (குசகொத்து) முனையால் தொட வேண்டும். பின்னர் தூய நீரால் பாத்யம், அர்க்யம், ஆச்சமனீயம் ஆகியவற்றை அர்ப்பணிக்க வேண்டும்.

Verse 24

परिमृज्य पटेनाङ्गं सवस्त्रं मण्डलं नयेत् तत्राभ्यर्च्याचरेद्धोमं कुण्डादौ प्राणसंयमी

துணியால் உடலைத் துடைத்து, ஆடை அணிந்த நிலையிலேயே மண்டலத்திற்குச் செல்ல வேண்டும். அங்கே வழிபாடு செய்து, பிராணனை அடக்கி நிற்கும் சாதகர் குண்டம் முதலிய இடங்களில் ஹோமம் செய்ய வேண்டும்.

Verse 25

प्रक्षाल्य हस्तौ रेखाश् च तिस्रः पूर्वाग्रगामिनीः चार्हणा इति ख, ङ, चिह्नितपुस्तकद्वयपाठः दूर्वाग्रमिति ङ, चिह्नितपुस्तकपाठः दक्षिणादुत्तराश् च तिस्रश् चैवओत्तराग्रगाः

இரு கைகளையும் கழுவி, முனைகள் கிழக்கை நோக்குமாறு மூன்று கோடுகளை வரைய வேண்டும். (சில பிரதிகளில் ‘சார்ஹணா’ என்றும், சிலவற்றில் ‘தூர்வா புல்லின் முனையால்’ என்றும் பாடபேதம் உள்ளது.) அதுபோல தெற்கிலிருந்து வடக்குவரை, முனைகள் வடக்கை நோக்குமாறு மூன்று கோடுகளையும் வரைய வேண்டும்.

Verse 26

अर्घ्योदकेन सम्प्रोक्ष्य योनिमुद्राम्प्रदर्शयेत् ध्यात्वाग्निरूपञ्चाग्निन्तु योन्यां कुण्डे क्षिपेन्नरः

அர்க்ய நீரால் முறையாகத் தெளித்து யோனி முத்திரையை வெளிப்படுத்த வேண்டும். பின்னர் அக்னியின் ரூபத்தைத் தியானித்து, யோனியில் அக்னியை நிறுவி குண்டத்தில் இட வேண்டும்.

Verse 27

पात्राण्यासादयेत् पश्चाद्दर्भश्रुक्श्रुवकादिभिः बाहुमात्राः परिधय इध्मव्रश् चनमेव च

அதன்பின் தர்பை, ஸ்ருக், ஸ்ருவா முதலிய யாக உபகரணங்களுடன் பாத்திரங்களை உரிய இடத்தில் அமைக்க வேண்டும்; மேலும் முன்கை அளவுள்ள பரிதி குச்சிகள், இத்மம் (எரிக்கட்டைகள்) மற்றும் வ்ரஷ்சனம் (சிறுகுச்சி/கிளைச்சரடு) ஆகியவற்றையும் வைக்க வேண்டும்.

Verse 28

प्रणीता प्रोक्षणीपात्रमाज्यस्थाली घृतादिकम् प्रस्थद्वयं तण्डुलानां युग्मं युग्ममधोमुखम्

ப்ரணீதா பாத்திரம், ப்ரோக்ஷணீ பாத்திரம், ஆஜ்யஸ்தாலி மற்றும் நெய் முதலியவற்றை முறையாக அமைக்க வேண்டும். தண்டுலம் (அரிசி) அளவு இரண்டு ப்ரஸ்தம்; பாத்திரங்கள் ஜோடியாக, ஒவ்வொரு ஜோடியும் வாய்தாழ்ந்து வைக்கப்பட வேண்டும்.

Verse 29

प्रणीताप्रोक्षणीपात्रे न्यसेत् प्रागग्रगं कुशम् अद्भिः पूर्यप्रणीतान्तु ध्यात्वा देवं प्रपूज्य च

ப்ரணீதா மற்றும் ப்ரோக்ஷணீ பாத்திரங்களில் கிழக்கை நோக்கிய நுனியுள்ள குசை இலை/தண்டு ஒன்றை வைக்க வேண்டும். பின்னர் ப்ரணீதாவை நீரால் நிரப்பி, தேவனை தியானித்து முறையாகப் பூஜிக்க வேண்டும்.

Verse 30

प्रणीतां स्थापयेदग्रे द्रव्याणाञ्चैव मध्यतः प्रोक्षणीमद्भिः सम्पूर्य प्रार्च्य दक्षे तु विन्यसेत्

ப்ரணீதா பாத்திரத்தை முன்புறம் வைக்க வேண்டும்; திரவியங்களை நடுவில் அமைக்க வேண்டும். பின்னர் ப்ரோக்ஷணீயை நீரால் நிரப்பி, அதனை வழிபட்டு வலப்புறம் (தெற்கு பக்கம்) வைக்க வேண்டும்.

Verse 31

चरुञ्च श्रपयेदग्नौ ब्रह्माणं दक्षिणे न्यसेत् कुशानास्तीर्य पूर्वादौ परिधीन् स्थापयेत्ततः

அக்கினியில் சரு (யாகக் கஞ்சி/பாயசம்) சமைக்க வேண்டும்; ப்ரஹ்மா-ரித்விகை தெற்குப் பக்கத்தில் அமர்த்த வேண்டும். கிழக்கிலிருந்து தொடங்கி குசையைப் பரப்பி, பின்னர் பரிதி மரக்குச்சிகளை உரிய இடங்களில் நிறுவ வேண்டும்.

Verse 32

वैष्णवीकरणं कुर्याद् गर्भाधानादिना नरः गर्भाधानं पुंसवनं सीमन्तोन्नयनञ्जनिः

மனிதன் கர்ப்பாதானம் முதலான ஸம்ஸ்காரங்களால் வைஷ்ணவீகரணம் செய்ய வேண்டும்—கர்ப்பாதானம், புஂஸவனம், சீமந்தோன்னயனம் ஆகியவை।

Verse 33

नामादिसमावर्तनान्तं जुहुयादष्ट चाहुतीः पूर्णाहुतीः प्रतिकर्म श्रुचा स्रुवसुयुक्तया

‘நாம’ முதலான மந்திரங்களிலிருந்து சமாவர்த்தனம் வரை எட்டு ஆஹுதிகளை ஹோமத்தில் செலுத்த வேண்டும்; ஒவ்வொரு கர்மத்திலும் ஸ்ருசுடன் ஸ்ருவம் இணைத்து பூர்ணாஹுதியும் அளிக்க வேண்டும்।

Verse 34

कुण्डमध्ये ऋतुमतीं लक्ष्मीं सञ्चिन्त्य होमयेत् कुण्डलक्ष्मीः समाख्याता प्रकृतिस्त्रिगुणात्मका

குண்டத்தின் நடுவில் ருதுமதி லக்ஷ்மியைத் தியானித்து ஹோமம் செய்ய வேண்டும்; அவள் ‘குண்ட-லக்ஷ்மி’ எனப் பெயர்பெற்ற, முக்குணமயமான பிரக்ருதி।

Verse 35

सा योनिः सर्वभूतानां विद्यामन्त्रगणस्य च विमुक्तेः कारणं वह्निः परमात्मा च मुक्तिदः

வஹ்னி எல்லா உயிர்களுக்கும் யோனி/மூலம்; வித்யை மற்றும் மந்திரக் குழுக்களுக்கும் ஆதாரம்; அக்னி விமோசனத்தின் காரணம், பரமாத்மா, மோட்சதாதா।

Verse 36

प्राच्यां शिरः समाख्यातं बाहू कोणे व्यवस्थितौ ईशानाग्नेयकोणे तु जङ्घे वायव्यनैरृते

கிழக்கு திசையில் தலை எனக் கூறப்படுகிறது; இரு புஜங்களும் மூலைகளில் அமைந்துள்ளன; ஈசானம் மற்றும் ஆக்னேயம் மூலைகளில் ஜங்கைகள், மேலும் வாயவ்யம் மற்றும் நைர்ருதி மூலைகளிலும் (கால்/ஜங்கை அமைப்பு) கூறப்படுகிறது।

Verse 37

उदरं कुण्डमित्युक्तं योनिर्योनिर्विधीयते गुणत्रयं मेखलाः स्युर्ध्यात्वैवं समिधो दश

வயிற்றை குண்டம் என அறிவித்துள்ளனர்; கருப்பையை யோனி-ஆசனமாகக் கருத வேண்டும். மூன்று குணங்களை மேகலையாகத் தியானித்து, அவ்வாறு தியானித்த பின் பத்து சமித்துகளை ஹோமத்தில் அர்ப்பணிக்க வேண்டும்.

Verse 38

पञ्चाधिकांस्तु जुहुयात् प्रणवान्मुष्टिमुद्रया पुनराघारौ जुहुयाद्वाय्वग्न्यन्तं ततः श्रपेत्

குறிப்பிட்ட எண்ணிக்கையை விட ஐந்து அதிகமாக ஆஹுதிகளை அளிக்க வேண்டும்; முஷ்டி-முத்திரையைப் பிடித்து பிரணவம் (ஓம்) உச்சரிக்க வேண்டும். பின்னர் வாயு, அக்னி என்று முடியும் மந்திரங்களால் மீண்டும் இரண்டு ஆகார ஆஹுதிகளைச் செய்து, அதன் பின் சமைத்தல் (ஶ்ரபணம்) செய்ய வேண்டும்.

Verse 39

ईशान्तं मूलमन्त्रेण आज्यभागौ तु होमयेत् उत्तरे द्वादशान्तेन दक्षिणे तेन मध्यतः

ஈசானத்தில் முடியும் மூலமந்திரத்தால் இரண்டு ஆஜ்யபாகங்களை ஹோமம் செய்ய வேண்டும். வடக்கில் ‘த்வாதசாந்த’ சூத்திரத்தால், தெற்கிலும் அதே சூத்திரத்தால், நடுவிலும் அதேபோல் அர்ப்பணிக்க வேண்டும்.

Verse 40

व्याहृत्या पद्ममध्यस्थं ध्यायेद्वह्निन्तु संस्कृतम् वैष्णवं सप्तजिह्वं च सूर्यकोटिसमप्रभम्

வ்யாஹ்ருதிகளை உச்சரித்து, தாமரையின் நடுவில் நிலைத்துள்ள ஸம்ஸ்க்ருத அக்னியைத் தியானிக்க வேண்டும்—அது வைஷ்ணவ இயல்புடையது, ஏழு நாவுகளுடையது, கோடி சூரியர்களைப் போல ஒளிமிக்கது.

Verse 41

चन्द्रवक्त्रञ्च सूर्याक्षं जुहुयाच्छतमष्ट च तदर्धञ्चाष्ट मूलेन अङ्गानाञ्च दशांशतः

‘சந்திரமுக’ மற்றும் ‘சூரியநேத்திர’ தெய்வங்களுக்கு நூற்று எட்டு ஆஹுதிகளை அளிக்க வேண்டும்; பின்னர் அதன் பாதி, அதாவது ஐம்பத்து நான்கு ஆஹுதிகளை அளிக்க வேண்டும். மீண்டும் மூலமந்திரத்தால் அங்கமந்திரங்களுக்கான ஆஹுதிகளை முதன்மை எண்ணிக்கையின் பத்தில் ஒன்றாகச் செய்ய வேண்டும்.