Adhyaya 20
Sargaviṣayaka-varṇana — The Topics of Primary Creation (Sarga)
பகவான் அக்னி ‘ஸர்க’ (படைப்பு) பற்றிய ஒழுங்கான வகைப்பாட்டை எடுத்துரைக்கிறார். முதலில் பிராக்ருத ஸர்கம்—பிரம்மாவின் ஆதிச் சிருஷ்டியாக மகத் தத்துவம், பின்னர் தன்மாத்திரைகளின் அடிப்படையில் ஸ்தூல பூதங்களின் தோற்றம், அதன் பின் வைகாரிக/ஐந்திரியக நிலையில் இந்திரியங்களும் அவற்றின் செயல்களும் வளர்தல். தொடர்ந்து ஸ்தாவரங்கள், திர்யக்ஸ்ரோதஸ் (விலங்கு யோனிகள்), ஊர்த்வஸ்ரோதஸ் தேவர்கள், வாக்ஸ்ரோதஸ் மனிதர்கள் என நிலைகள்; இறுதியில் ‘அனுக்ரஹ-ஸர்கம்’ சத்த்வ-தமஸ் குணங்களின் நெறி-ஆன்மீக விளைவைக் காட்டுகிறது. பின்னர் வம்ச எடுத்துக்காட்டு—தக்ஷனின் மகள்கள் மற்றும் ரிஷி பரம்பரைகளால் தெய்வ-ரிஷிகள் தோன்றுதல், ருத்ரனின் பிறப்பும் பெயர்களும், சதி பார்வதியாக மறுபிறப்பு. முடிவில் நாரதாதி ரிஷிகள் போதித்த ஸ்நானபூர்வ ஸ்வாயம்புவ மரபுப் பூஜை—விஷ்ணு முதலிய தெய்வாராதனையால் போகமும் மோட்சமும் பெறும் வழி என நிறுவப்படுகிறது।
Shlokas
Verse 1
इत्य् आदिमाहापुराणे आग्नेये प्रतिसर्गवर्णनं नाम ऊनविंशतितमो ऽध्यायः अथ विंशतितमो ऽध्यायः सर्गविषयकवर्णनं अग्निर् उवाच प्रथमो महतः सर्गो विज्ञेयो ब्रह्मणस्तु सः तन्मात्राणां द्वितीयस्तु भूतसर्गो हि स स्मृतः
இவ்வாறு ஆதிமகாபுராணமான அக்னி புராணத்தில் ‘பிரதிஸர்க வர்ணனம்’ எனும் பத்தொன்பதாம் அத்தியாயம் நிறைவுற்றது. இப்போது இருபதாம் அத்தியாயம்—‘ஸர்க விஷயக வர்ணனம்’ தொடங்குகிறது. அக்னி கூறினார்: முதல் ஸர்கம் மகத் (மஹத்தத்துவம்) சார்ந்தது; அதுவே பிரம்மாவின் சிருஷ்டிப் பிரசவம் என அறியப்பட வேண்டும். தன்மாத்திரைகளிலிருந்து எழும் இரண்டாம் ஸர்கம் பூதஸர்கம் (ஸ்தூல பூதங்களின் படைப்பு) என நினைக்கப்படுகிறது।
Verse 2
वैकारिकस्तृतीयस्तु सर्ग ऐन्द्रियकः स्मृतः इत्येष प्राकृतः सर्गः सम्भूतो बुद्धिपूर्वकः
மூன்றாம் ஸர்கம் ‘வைகாரிக’ எனப்படுகிறது; அதுவே ‘ஐந்திரியக’ (இந்திரிய சார்ந்த) ஸர்கம் என்றும் நினைக்கப்படுகிறது. இவ்வாறு இது பிராக்ருத (பௌதிக) ஸர்கம்; புத்தியை முன்னோடியாகக் கொண்டு உண்டானது।
Verse 3
मुख्यः सर्गश् चतुर्थस्तु मुख्या वै स्थावराः स्मृताः तिर्यक्स्रोतास्तु यः प्रोक्तः स्तैर्यग्योन्यस्ततः स्मृतः
நான்காம் ஸர்கம் ‘முக்கிய’ ஸர்கம் எனப்படுகிறது; அதில் நிலைபெற்ற அசைவற்ற உயிர்கள் (தாவரங்கள் முதலியவை) முதன்மை எனக் கருதப்படுகின்றன. ‘திர்யக்ஸ்ரோதஸ்’ (பக்கவாட்டாக ஓடும் ஓட்டம் உடையது) என உரைக்கப்படும் ஸர்கம், அதனால் ‘ஸ்தைர்யக்யோனி’—விலங்கு யோனிகள்/இனங்கள்—என்று நினைக்கப்படுகிறது।
Verse 4
तथोर्ध्वस्रोतसां षष्ठो देवसर्गस्तु स स्मृतः ततोर्वाक्स्रोतसां सर्गः सप्तमः स तु मानुषः
இவ்வாறு ஊர்த்வஸ்ரோதஸ்களான உயிர்களின் ஆறாம் படைப்பு ‘தேவஸர்க்கம்’ என நினைக்கப்படுகிறது. அதன் பின் வாக்ஸ்ரோதஸ்களான வாணி-உடைய உயிர்களின் ஏழாம் படைப்பு—அதாவது மனிதப் படைப்பு—உண்டாகிறது.
Verse 5
अष्टमोनुग्रहः सर्गैः सात्विकस्तामसश् च यः पञ्चैते वैकृताः सर्गाः प्राकृताश् च त्रयः स्मृताः
எட்டாவது ‘அனுக்ரஹப் படைப்பு’; அது சாத்த்விகமும் தாமசமும் என இருவகை. இவை ஐந்து ‘வைக்ருத’ (மாற்றமடைந்த) படைப்புகள்; மூன்று ‘ப்ராக்ருத’ (மூல) படைப்புகள் என நினைக்கப்படுகின்றன.
Verse 6
प्राकृतो वैकृतश् चैव कौमारो नवमस् तथा ब्रह्मतो नव सर्गास्तु जगतो मूलहेतवः
ப்ராக்ருதப் படைப்பு, வைக்ருதப் படைப்பு, மேலும் ஒன்பதாவது ‘கௌமார’ படைப்பு—இவை பிரம்மாவிலிருந்து தோன்றிய ஒன்பது படைப்புகள்; உலகின் மூலக் காரண ஆதாரங்கள்.
Verse 7
ख्यात्याद्या दक्षकन्यास्तु भृग्वाद्या उपयेमिरे नित्यो नैमित्तकः सर्गस्त्रिधा प्रकथितो जनैः
க்யாதி முதலிய தக்ஷன் மகள்களை ப்ருகு முதலிய ரிஷிகள் மணந்தனர். ‘ஸர்க்கம்’ (படைப்பு) மக்கள் மூன்று வகை எனக் கூறுவர்—நித்யம், நைமித்திகம், ப்ராக்ருதம்.
Verse 8
प्राकृता दैनन्दिनी स्यादन्तरप्रलयादनु जायते यत्रानुदिनं मित्यसर्गो हि सम्मतः
படைப்பு ப்ராக்ருதமும், மேலும் தினந்தோறும் தொடரும் ‘தைனந்தினீ’யுமாகக் கூறப்படுகிறது. அந்தர-ப்ரளயத்திற்குப் பின் அதே ஒழுங்கு மீண்டும் தோன்றுகிறது; நாள்தோறும் நிகழ்வதே ‘நித்ய-ஸர்க்கம்’ என ஏற்கப்படுகிறது.
Verse 9
देवौ धाताविधातारौ भृगोः ख्यातिरसूयत श्रियञ्च पत्नी विष्णोर्या स्तुता शक्रेण वृद्धये
பிருகுவின் மனைவி க்யாதியிடமிருந்து தாதா, விதாதா எனும் இரு தேவர்கள் பிறந்தனர்; மேலும் அவள் விஷ்ணுவின் துணைவியாம் ஸ்ரீயையும் பெற்றாள்; செழிப்பிற்காக சக்ரன் (இந்திரன்) அவளைப் போற்றினான்।
Verse 10
धातुर्विधार्तुर्द्वौ पुत्रौ क्रमात् प्राणो मृकण्डुकः मार्कण्डेयो मृकण्डोश् च जज्ञे वेदशिरास्ततः
தாதா மற்றும் விதாதா முறையே இரண்டு புதல்வர்களைப் பெற்றனர்—பிராணன், ம்ருகண்டுகன். ம்ருகண்டுவிடமிருந்து மார்கண்டேயர் பிறந்தார்; அதன் பின் வேதசிரஸ் பிறந்தார்।
Verse 11
पौर्णमासश् च सम्भूत्यां मरीचेरभवत् सुतः स्मृत्यामङ्गिरसः पुत्राः सिनीवाली कुहूस् तथा
சம்பூதியிடமிருந்து மரீசியின் புதல்வனாக பௌர்ணமாசன் பிறந்தான்; மேலும் ஸ்ம்ருதியிடமிருந்து அங்கிரசருக்கு சினீவாலி மற்றும் குஹூ எனும் பிள்ளைகளும் பிறந்தனர்।
Verse 12
राकाश्चानुमतिश्चात्रेरनसूयाप्यजीजनत् सोमं दुर्वाससं पुत्रं दत्तात्रेयञ्च योगिनम्
ராகா, அனுமதி, மேலும் அத்ரியின் மனைவி அனசூயா—சோமனை, புதல்வன் துர்வாசஸை, மற்றும் யோகியான தத்தாத்ரேயரைப் பெற்றெடுத்தனர்।
Verse 13
प्रीत्यां पुलस्त्यभार्यायां दत्तोलिस्तत्सुतोभवत् क्षमायां पुलहाज्जाताः सहिष्णुः कर्मपादिकाः
புலஸ்த்யரின் மனைவி ப்ரீதியிடமிருந்து தத்தோலி என்ற புதல்வன் பிறந்தான்; புலஹரால் க்ஷமையிடமிருந்து சகிஷ்ணு மற்றும் கர்மபாதிகா பிறந்தனர்।
Verse 14
सन्नत्याञ्च क्रतोरासन् बालिखिल्या महौजसः अङ्गुष्ठपर्वमात्रास्ते ये हि षष्टिसहस्विणः
க்ரதுவின் மனைவி சன்னதியிடமிருந்து மகத்தான தபோதேஜஸுடைய பாலிகில்ய முனிவர்கள் பிறந்தனர். அவர்கள் பெருவிரல் மூட்டு அளவிற்கே சிறியவர்கள்; எண்ணிக்கை அறுபதாயிரம்.
Verse 15
उर्जायाञ्च वशिष्ठाच्च राजा गात्रोर्ध्वबाहुकः सवनश्चालघुः शुक्रः सुतपाः सप्त चर्षयः
ஊர்ஜா மற்றும் வசிஷ்டரிடமிருந்து ராஜரிஷி காத்ரோர்த்வபாஹுகன் தோன்றினான். மேலும் சவனன், ஆலகு, சுக்ரன், சுதபா—இவ்வாறு ஏழு ரிஷிகள் கணிக்கப்படுகின்றனர்.
Verse 16
पावकः पवमानोभूच्छुचिः स्वाहाग्निजोभवत् आर्यामिति ख, चिह्नितपुस्तकपाठः रजोगोत्रोर्ध्वाहुक इति ख, चिह्नितपुस्तकपाठः राजा शात्रोर्ध्वबालक इति ग, चिह्नितपुस्तकपाठः, रजोगोत्रोर्ध्ववाहक इति ङ, चिह्नितपुस्तकपाठः सबलश्चानघः शुक्र इति घ, चिह्नितपुस्तकपाठः अग्निस्वात्ता वर्हिषदो ऽनग्नयः साग्नयो ह्य् अजात्
பாவகன் ‘பவமானன்’ எனப் புகழ்பெற்றான்; சுசி ‘ஸ்வாஹாக்னிஜன்’ என அழைக்கப்பட்டான். சில குறியிடப்பட்ட கைஎழுத்துப் பிரதிகளில் ‘ஆர்யா’, ‘ரஜோகோத்ரோர்த்வாஹுக/ஊர்த்வவாஹக’, ‘ராஜா ஷாத்ரோர்த்வபாலக’, ‘சபல’, ‘அனக’, ‘சுக்ர’ முதலிய பாடவேறுபாடுகள் காணப்படுகின்றன. அக்னிஷ்வாத்த, பர்ஹிஷத் வகுப்புகள் ‘அனக்னி’ (அக்னியற்றோர்) எனச் சொல்லப்பட்டாலும், யாகத்தில் அவர்கள் அக்னியுடன் தொடர்புடையவர்களாக, அக்னியோடு இணைந்து தோன்றியவர்களாகக் கருதப்படுகின்றனர்.
Verse 17
पितृभ्यश् च स्वधायाञ्च मेना वैधारिणी सुते हिंसाभार्या त्वधर्मस्य तयोर्जज्ञे तथानृतम्
பித்ருக்கள் மற்றும் ஸ்வதையிடமிருந்து வைதாரிணியின் மகளான மேனா பிறந்தாள். ஹிம்ஸா அதர்மத்தின் மனைவி; அந்த இருவரிடமிருந்து அன்ருதம் (பொய்) பிறந்தது.
Verse 18
कन्या च निकृतिस्ताभ्यां भयन्नरकेमेव च माया च वेदना चैव मिथुनन्त्विदमेतयोः
கன்யா மற்றும் நிக்ருதி—இவை இரண்டு நரகங்கள்; இவற்றிலிருந்து பயான்-நரகமும் தோன்றுகிறது. மாயா மற்றும் வேதனாவும் நரகங்களே; இவ்விரண்டும் ஒரு ஜோடி (மிதுனம்) எனக் கூறப்படுகிறது.
Verse 19
तयोर्जज्ञेथ वै मायां मृत्युं भूतापहारिणम् वेदना च सुतं चापि दुःखं जज्ञेथ रौरवात्
அவ்விருவரிடமிருந்து மாயையும் உயிர்களைப் பறிக்கும் மிருத்யுவும் நிச்சயமாகப் பிறந்தன; ரௌரவத்திலிருந்து வேதனையும் துக்கமும் பிள்ளைகளாகப் பிறந்தன।
Verse 20
मृत्योर्व्याधिजराशोकतृष्णाक्रोधाश् च जज्ञिरे ब्रह्मणश् च रुदन् जातो रोदनाद्रुद्रनामकः
மிருத்யுவிலிருந்து நோய், முதுமை, சோகம், தாகம் (ஆசை) மற்றும் கோபம் பிறந்தன; பிரம்மாவிலிருந்து ஒருவன் அழுதபடியே பிறந்தான்—அந்த அழுகை (ரோதனம்) காரணமாக அவன் ‘ருத்ர’ எனப் பெயர்பெற்றான்।
Verse 21
भवं शर्वमथेशानं तथा पशुपतिं द्विज भीममुग्रं महादेवमुवाच स पितामहः
அப்போது பிதாமஹன் (பிரம்மா) அவரை ‘பவ’, ‘சர்வ’, ‘ஈசான’ மற்றும் ‘பசுபதி’ என அழைத்தார்; ஓ இருபிறப்பாளனே, ‘பீம’, ‘உக்ர’, ‘மகாதேவ’ என்றும் உரைத்தார்।
Verse 22
दक्षकोपाच्च तद्भार्या देहन्तत्याज सा सती हिमवद्दुहिता भूत्वा पत्नी शम्भोरभूत् पुनः
தக்ஷனின் கோபத்தால் அவன் மகளும் சிவனின் துணைவியுமான சதி தன் உடலைத் துறந்தாள்; ஹிமவத்தின் மகளாகப் பிறந்து மீண்டும் சம்பு (சிவன்) அவர்களின் துணைவியாக ஆனாள்।
Verse 23
ऋषिभ्यो नारदाद्युक्ताः पूजाः स्नानादिपूर्विकाः स्वायम्भुवाद्यास्ताः कृत्वा विष्ण्वादेर्भुक्तिमुक्तिदाः
நாரதர் முதலிய முனிவர்கள் போதித்த, ஸ்நானம் முதலிய முன்னோடிகளுடன் ஸ்வாயம்புவ மரபிலிருந்து தொடங்கும் பூஜை முறைகளைச் செய்தால், விஷ்ணு முதலிய தேவர்களின் அருளால் போகமும் மோட்சமும் ஆகிய இரு பயன்களும் கிடைக்கும்।
Frequently Asked Questions
A formal taxonomy of creation is given—prākṛta (Mahat, tanmātra-to-bhūta, and vaikārika/aindriyaka) and vaikṛta layers (including plant, animal, deva, human, and anugraha categories), concluding with the ninth Kaumāra creation as part of Brahmā’s ninefold sarga.
By linking cosmological order to ritual order: understanding sarga clarifies one’s place in dharma, while the closing instruction on snāna-pūrvaka pūjā (as taught by Nārada and others) frames worship as the practical bridge that yields bhukti (well-being) and mukti (liberation).
Nine sargas proceeding from Brahmā are indicated, with prākṛta and vaikṛta groupings plus the Kaumāra; the count functions as a mnemonic map from subtle principles to embodied beings and finally to grace-oriented fruition.