Opening the text

Śailārcāsthāpana (Śilā-pratimā-pratiṣṭhā)
Ritual-Manual (Pratiṣṭhā and Temple-Entry Rites)
वराहः पृथिवीं प्रति नारायणस्य शिलामूर्तेः स्थापने–प्रतिष्ठाविधिं क्रमशः उपदिशति। परीक्षितां निर्दोषां शिलां गृहीत्वा कुशलं शिल्पिनं नियोज्य रेखाङ्कनं, प्रदक्षिणां, दीप–बल्यादिभिः पूर्वपूजां च विधत्ते। आवाहन–प्रतिष्ठा–स्नापन–प्रासादप्रवेशार्थं नानामन्त्रान् ददाति; पूर्वाभिमुखस्थापनं, श्वेतवस्त्रधारणं यज्ञोपवीतं च सह रात्रौ नियमपालनं निर्दिशति। निर्दिष्टाहुतिभिः होमं, कालनिर्णयं (पूर्वप्रोष्ठपदादि), गीत–वाद्य–वेदपाठयुक्तं महोत्सवं, प्रतिष्ठोत्तरनैवेद्यादीनि च वर्णयति। राज्य–वृष्टि–कृष्यादि लोककल्याणार्थं शान्तिजपं विधानं च, तथा विधिसम्पत्त्या समुदायस्थैर्यं भूम्याधारितं धर्मक्रमं च भवतीति फलश्रुतिं समापयति।
Verse 1
अथ शैलार्चास्थापनम् ॥ श्रीवराह उवाच ॥ पुनरन्यत्प्रवक्ष्यामि तच्छृणुष्व वसुन्धरे ॥ यथा तिष्ठामि शैलेषु प्रतिमायामितस्ततः ॥
अथ शैलार्चास्थापनम्। श्रीवराह उवाच— पुनरन्यत्प्रवक्ष्यामि, तच्छृणुष्व वसुन्धरे; यथा तिष्ठामि शैलेषु प्रतिमायामितस्ततः।
Verse 2
सुरूपां च शिलां दृष्ट्वा निःशल्यां सुपरिक्षिताम् ॥ तत्र दक्षं रूपकारं शीघ्रं च विनियोजयेत् ॥
सुरूपां च शिलां दृष्ट्वा निःशल्यां सुपरिक्षिताम् । तत्र दक्षं रूपकारं शीघ्रं च विनियोजयेत् ॥
Verse 3
शीघ्रमालिख्य तं तत्र श्वेतवर्तिकया नरः ॥ प्रदक्षिणां ततः कृत्वा पूजयेदक्षतादिभिः ॥
शीघ्रमालिख्य तं तत्र श्वेतवर्तिकया नरः । प्रदक्षिणां ततः कृत्वा पूजयेदक्षतादिभिः ॥
Verse 4
दीपकं च ततो दद्याद्बलिं दध्योदनेन च ॥ नमो नारायणायेति उक्त्वा मन्त्रमुदीरयेत् ॥
दीपकं च ततो दद्याद्बलिं दध्योदनेन च । नमो नारायणायेति उक्त्वा मन्त्रमुदीरयेत् ॥
Verse 5
मन्त्रः— योऽसौ भवान्सर्वजनप्रवीरः सोमाग्नितेजाः सुमतिप्रधानः ॥ एतेन मन्त्रेण तु वासुदेव प्रतिष्ठितो वर्धय कीर्तिराशिम् ॥
मन्त्रः— योऽसौ भवान्सर्वजनप्रवीरः सोमाग्नितेजाः सुमतिप्रधानः । एतेन मन्त्रेण तु वासुदेव प्रतिष्ठितो वर्धय कीर्तिराशिम् ॥
Verse 6
प्रवर अयुतवराह जय जय वर्धस्व ॥ अनेनैव तु मन्त्रेण कर्तव्यं यस्य यादृशम् ॥ एवंरूपं ततः कृत्वा देवं नारायणं प्रभुम् ॥
प्रवर अयुतवराह जय जय वर्धस्व । अनेनैव तु मन्त्रेण कर्तव्यं यस्य यादृशम् । एवंरूपं ततः कृत्वा देवं नारायणं प्रभुम् ॥
Verse 7
ततो वै स्थापयेत् तत्र पूर्वाभिमुखमेव तु ॥ अहोरात्रमुषित्वैवं शुक्लवस्त्रेण भूषितः ॥
ततो वै तत्र पूर्वाभिमुखमेव तु स्थापयेत्। एवं अहोरात्रम् उषित्वा शुक्लवस्त्रेण भूषितः॥
Verse 8
शुक्लयज्ञोपवीती च कृत्वा वै दन्तधावनम् ॥ सर्वगन्धोदकं गृह्य इमं मन्त्रमुदाहरेत् ॥
शुक्लयज्ञोपवीती च कृत्वा वै दन्तधावनम्। सर्वगन्धोदकं गृह्य इमं मन्त्रमुदाहरेत्॥
Verse 9
मन्त्रः— योऽसौ भवांस्तिष्ठति सर्वरूपं मायाबलं सर्वजगत्स्वरूपम् ॥ एतेन मन्त्रेण जगत्स्वरूप सम्पूजितस्तिष्ठसि लोकनाथ ॥
मन्त्रः— योऽसौ भवांस्तिष्ठति सर्वरूपं मायाबलं सर्वजगत्स्वरूपम्। एतेन मन्त्रेण जगत्स्वरूप सम्पूजितस्तिष्ठसि लोकनाथ॥
Verse 10
यो मां संस्थापयेद्भूमे मम कर्मपरायणः ॥ स याति वैष्णवं लोकं नात्र कार्या विचारणा ॥
यो मां संस्थापयेद्भूमे मम कर्मपरायणः। स याति वैष्णवं लोकं नात्र कार्या विचारणा॥
Verse 11
यावकं पायसं भुक्त्वा अहोरात्रं समापयेत् ॥ ततः पश्चिमसन्ध्यायां दद्याच्चत्वारि दीपकान् ॥
यावकं पायसं भुक्त्वा अहोरात्रं समापयेत्। ततः पश्चिमसन्ध्यायां दद्याच्चत्वारि दीपकान्॥
Verse 12
पञ्चगव्यं च गन्धं च वारिणा सह मिश्रयेत् ॥ चतुरः कलशांश्चैव स्थापयेत्पादमूलतः ॥
पञ्चगव्यं च गन्धान् च वारिणा सह सम्यग् मिश्रयेत् । चतुरः कलशांश्चैव देवपादमूलतः स्थापयेत् ॥
Verse 13
गीतवादित्रघोषेण उत्सवं तत्र कारयेत् ॥ ब्राह्मणैः सामगैस्तत्र वेदघोषं तु कारयेत् ॥
गीतवादित्रघोषेण तत्रोत्सवं कारयेत् । ब्राह्मणैः सामगैस्तत्र वेदघोषं तु कारयेत् ॥
Verse 14
ब्रह्माक्षरसहस्राणि पठतां ब्रह्मवादिनाम् ॥ येषां पठितशब्देन शुभगीतस्वरेण च ॥
ब्रह्माक्षरसहस्राणि पठतां ब्रह्मवादिनाम् । येषां पठितशब्देन शुभगीतस्वरेण च ॥
Verse 15
पुनरावाहनं कुर्यान्मन्त्रेणानेन सुव्रतः ॥ आगच्छ हे देव सुमन्त्रयुक्तः पञ्चेन्द्रियैः षट्सु तथा प्रधानः ॥
पुनरावाहनं कुर्यान्मन्त्रेणानेन सुव्रतः । आगच्छ हे देव सुमन्त्रयुक्तः पञ्चेन्द्रियैः षट्सु तथा प्रधानः ॥
Verse 16
एतेषु भूतेषु च संविधाता आवासितस्तिष्ठति लोकनाथ ॥
एतेषु भूतेषु च संविधाता आवासितस्तिष्ठति लोकनाथः ।
Verse 17
अनेनैव तु मन्त्रेण समित्तिलघृतेन च ॥ मधुना चैव होतव्यमष्टोत्तरशताहुतिः ॥
अनेनैव मन्त्रेण समिद्भिः तिलैः घृतेन च तथा मधुना च अष्टोत्तरशतसंख्यकाः आहुतयः होतव्याः।
Verse 18
पञ्चगव्यं ततः प्राश्य मन्त्रेण विधिपूर्वकम् ॥ सर्वगन्धैश्च लाजैश्च पञ्चगव्यजलं तथा ॥
ततः मन्त्रेण विधिपूर्वकं पञ्चगव्यं प्राश्य, सर्वगन्धैः लाजैः च, तथा पञ्चगव्यजलेनापि कर्म प्रवर्तयेत्।
Verse 19
ततः प्रासादे स्थाप्योऽहं गीतवादित्रमङ्गलैः ॥ सर्वगन्धान्स्ततो गृहीत्वा इमं मन्त्रं उदाहरेत् ॥
ततः गीतवादित्रमङ्गलैः सह प्रासादे अहं स्थापनीयः। ततः सर्वगन्धान् गृहीत्वा इमं मन्त्रं उदाहरेत्।
Verse 20
मन्त्रश्च — योऽसौ भवान्लक्षणलक्षितश्च लक्ष्म्या च युक्तः सततं पुराणः ॥ अत्र प्रासादे सुसमिद्धतेजाः प्रवेशमायाहि नमो नमस्ते ॥
मन्त्रः— योऽसौ भवान् लक्षणलक्षितः लक्ष्म्या च सततं युक्तः पुराणः। अत्र प्रासादे सुसमिद्धतेजाः प्रवेशमायाहि, नमो नमस्ते।
Verse 21
तत एतेन मन्त्रेण प्रासादं संप्रवेशयेत् ॥ प्रतिमा स्थापितव्या मे मध्ये न तु विपार्श्वतः ॥
ततः एतेन मन्त्रेण प्रासादं संप्रवेशयेत्। प्रतिमा मे मध्ये स्थापनीया, न तु विपार्श्वयोः।
Verse 22
एवं संस्थापनं कृत्वा दद्यादुद्वर्तनं विभोः ॥ चन्दनं कुङ्कुमं चैव मिश्रं कालेयकेन च ॥
एवं संस्थापनं कृत्वा विभोः उद्वर्तनं दद्यात्। चन्दनं कुङ्कुमं चैव कालेयकेन मिश्रितम्॥
Verse 23
एवं चोद्वर्तनं कृत्वा इमं मन्त्रमुदाहरेत् ॥ योऽसौ भवान्सर्वजगत्प्रधानः सम्पूजितो ब्रह्मबृहस्पतिभ्याम् ॥ प्रवन्दितः कारणं मन्त्रयुक्तः सुस्वागतं तिष्ठ सुलोकनाथ ॥
एवं चोद्वर्तनं कृत्वा इमं मन्त्रमुदाहरेत्। योऽसौ भवान् सर्वजगत्प्रधानः सम्पूजितो ब्रह्मबृहस्पतिभ्याम्॥ प्रवन्दितः कारणं मन्त्रयुक्तः सुस्वागतं तिष्ठ सुलोकनाथ॥
Verse 24
एवं संस्थापनं कृत्वा गन्धमाल्यैश्च पूजयेत् ॥ शुक्लवस्त्राणि मे दद्यादिमं मन्त्रमुदाहरेत् ॥
एवं संस्थापनं कृत्वा गन्धमाल्यैश्च पूजयेत्। शुक्लवस्त्राणि मे दद्याद् इमं मन्त्रमुदाहरेत्॥
Verse 25
मन्त्रः— वस्त्राणि देवेश गृहाण तानि मया सुभक्त्या रचितानि यानि ॥ इमानि सन्धारय विश्वमूर्त्ते प्रसीद मह्यं च नमो नमस्ते ॥
मन्त्रः— वस्त्राणि देवेश गृहाण तानि मया सुभक्त्या रचितानि यानि। इमानि सन्धारय विश्वमूर्त्ते प्रसीद मह्यं च नमो नमस्ते॥
Verse 26
एवं वस्त्राणि मे दद्याद्विधिदृष्टेन कर्मणा ॥ धूपनं मे ततो दद्यात्कुङ्कुमागुरुमिश्रितम् ॥ एवं च धूपनं दद्यादिमं मन्त्रमुदीरयेत् ॥
एवं वस्त्राणि मे दद्याद् विधिदृष्टेन कर्मणा। धूपनं मे ततो दद्यात् कुङ्कुमागुरुमिश्रितम्। एवं च धूपनं दद्याद् इमं मन्त्रमुदीरयेत्॥
Verse 27
एवं पूजां ततः कृत्वा प्रापणं च निवेदयेत् ॥ पूर्वोक्तेन विधानेन प्रापणं चोपकल्प्य च ॥
एवं पूजां ततः कृत्वा प्रापणं च निवेदयेत् । पूर्वोक्तेन विधानेन प्रापणं चोपकल्प्य च ॥
Verse 28
पूर्वोक्तेनैव मन्त्रेण दद्यत्प्रापणकं बुधः ॥ प्रापणान्ते चाचमनं दद्याद्देहविशुद्धये ॥
पूर्वोक्तेनैव मन्त्रेण दद्यत्प्रापणकं बुधः । प्रापणान्ते चाचमनं दद्याद्देहविशुद्धये ॥
Verse 29
शान्तिजापस्ततः कार्यः सर्वकार्यर्थसिद्धिदः ॥ मन्त्रः— त्वं वै सुशान्तिं कुरु लोकनाथ राज्ञः सराष्ट्रस्य च ब्राह्मणानाम् ॥ बालेषु वृद्धेषु गवाङ्गणेषु कन्यासु शान्तिं च पतिव्रतासु ॥
शान्तिजापस्ततः कार्यः सर्वकार्यर्थसिद्धिदः । मन्त्रः— त्वं वै सुशान्तिं कुरु लोकनाथ राज्ञः सराष्ट्रस्य च ब्राह्मणानाम् । बालेषु वृद्धेषु गवाङ्गणेषु कन्यासु शान्तिं च पतिव्रतासु ॥
Verse 30
रोगा विनश्यन्तु च सर्वतश्च कृषीवलानां च कृषिः सदा स्यात् ॥ सुभिक्षयुक्ताश्च सदा हि लोकाः काले सुवृष्टिर्भविता च शान्तिः ॥
रोगा विनश्यन्तु च सर्वतश्च कृषीवलानां च कृषिः सदा स्यात् । सुभिक्षयुक्ताश्च सदा हि लोकाः काले सुवृष्टिर्भविता च शान्तिः ॥
Verse 31
आगमिष्याम्यहं देवि मन्त्रपाठो मम प्रियः ॥ निःशब्दं च ततः कृत्वा स्थाप्यो भागवतैः सह
आगमिष्याम्यहं देवि मन्त्रपाठो मम प्रियः । निःशब्दं च ततः कृत्वा स्थाप्यो भागवतैः सह ॥
Verse 32
एवं विधिं ततः कृत्वा विधिदृष्टेन कर्मणा ॥ सम्पूज्य तत्र देवेशं ब्राह्मणान्भोजयेद्व्रती
एवं विधिं ततः कृत्वा विधिदृष्टेन कर्मणा । तत्र देवेशं सम्पूज्य व्रती ब्राह्मणान् भोजयेत् ॥
Verse 33
दीनानाथान्प्रतर्प्याथ यथाविभवशक्तितः ॥ य एतेन विधानेन कुर्यात्संस्थापनं मम
दीनानाथान् प्रतर्प्याथ यथाविभवशक्तितः । य एतेन विधानेन कुर्यात् संस्थापनं मम ॥
Verse 34
यावन्तो मम गात्रेषु जायन्ते जलबिन्दवः ॥ तावद्वर्षसहस्राणि मम लोकेषु तिष्ठति
यावन्तो मम गात्रेषु जायन्ते जलबिन्दवः । तावद् वर्षसहस्राणि मम लोकेषु तिष्ठति ॥
Verse 35
यो मां संस्थापयेद्भूमे सर्वाहङ्कारवर्जितः ॥ तारितं च कुलं तेन सप्त सप्त च सप्ततिः
यो मां संस्थापयेद् भूमौ सर्वाहङ्कारवर्जितः । तारितं च कुलं तेन सप्त सप्त च सप्ततिः ॥
Verse 36
एतत्ते कथितं भद्रे शैलिकास्थापनं मम ॥ धर्मसन्धारणार्थाय मम भक्तसुखाय च
एतत् ते कथितं भद्रे शैलिकास्थापनं मम । धर्मसन्धारणार्थाय मम भक्तसुखाय च ॥
Verse 37
करणधारणप्रवध्यं उदाहरणम् अपराजितम् अजारामर । सम्पूज्य स्नापयात्मानम् अनेन मन्त्रेण ॐ नमो वासुदेवाय ॥ एवं तु स्थापनं कृत्वा शिलायां मम सुन्दरि ॥ ततोऽधिवासनं कार्यं पूर्वप्रोष्ठपदासु च
करणधारणप्रवध्यं उदाहरणम् अपराजितम् अजारामर । सम्पूज्य स्नापयात्मानम् अनेन मन्त्रेण—ॐ नमो वासुदेवाय । एवं तु स्थापनं कृत्वा शिलायां मम सुन्दरि, ततोऽधिवासनं कार्यं पूर्वप्रोष्ठपदासु च।
Verse 38
एवं कृते विधाने भवामि सन्निहितः स्वयम् ॥ व्यतीतायां तु शर्वर्यां प्रभाते विमले ततः
एवं कृते विधाने भवामि सन्निहितः स्वयम् । व्यतीतायां तु शर्वर्यां प्रभाते विमले ततः।
Verse 39
मन्त्रः — असावनादिः पुरुषः पुराणो नारायणः सर्वजगत्प्रधानः ॥ गन्धं च माल्यानि च धूपदीपौ गृहाण देवेश नमो नमस्ते
मन्त्रः—असावनादिः पुरुषः पुराणो नारायणः सर्वजगत्प्रधानः । गन्धं च माल्यानि च धूपदीपौ गृहाण देवेश नमो नमस्ते।
Varāha, in instruction-mode to Pṛthivī, introduces the need for a correct, rule-bound procedure for installing a stone image of Nārāyaṇa, beginning from the selection of flawless stone and competent craftsmanship.
A sequential pratiṣṭhā manual unfolds: examination and preparation of the stone image, marking/drawing and circumambulation, preliminary worship with lamps and bali, mantra-guided invocation and snāpana, prāsāda-praveśa (temple entry), and an overnight adhivāsana with strict purity observances and prescribed orientation (east-facing placement).
The rite culminates in homa (aṣṭottaraśata āhutis) with specified oblations, accompanied by auspicious soundscape (gīta-vādya, Vedic recitation), followed by post-installation offerings and a śānti-japa explicitly aimed at rāṣṭra-kalyāṇa—health, protection of vulnerable groups, agricultural success, and timely rains—thereby sealing the deity’s stable presence and the community’s ordered well-being.
Merit statements link ritual correctness to durable prosperity and social-ecological stability: proper installation sustains dharma, supports the kingdom’s welfare, and harmonizes Earth’s productivity (subhikṣa, kāle su-vṛṣṭi) with human order.
No explicit historical toponyms are named in the provided manuscript excerpt. Spatial/ritual geography appears as temple-space (prāsāda), directional orientation (pūrvābhimukha/east-facing), and the terrestrial setting addressed through Pṛthivī as the interlocutor.
The text frames correct ritual installation as a mechanism for sustaining dharma and collective stability: the śānti-japa explicitly targets the welfare of the polity (rājñah and rāṣṭra), the protection of vulnerable groups, agricultural success, and timely rains. In this internal logic, temple consecration is not only personal devotion but a public-order practice linking sacred procedure to terrestrial balance addressed through Pṛthivī.
The excerpt specifies timing elements including an overnight observance (ahorātra), evening action at the western twilight (paścima-sandhyā), and a calendrical reference to Pūrvaproṣṭhapadā (noted as a timing for adhivāsana). It also indicates a next-morning sequence after the night has passed (vyatītāyāṃ tu śarvaryāṃ prabhāte vimale).
Environmental and terrestrial balance is expressed through the Pṛthivī-addressed pedagogy and, most concretely, the śānti-japa’s desired outcomes: elimination of disease, agricultural flourishing (kṛṣi), abundance (subhikṣa), and timely rainfall (kāle su-vṛṣṭi). The narrative thus encodes an early ecological ethic where ritual order is mapped onto Earth’s productivity and social resilience.
No royal dynasties or named historical lineages appear in the provided excerpt. The chapter references social and ritual categories—brāhmaṇas (including sāmagas and brahmavādins), the king (rājā), and community groups (children, elders, women, cattle/households)—as recipients of the śānti benefits, but without specific proper names.
Answers come straight from the texts, with the shlokas they draw on. Ask in your own words.
A free sign-in with Google or Apple keeps your chat saved across web and the app.
Read Varaha Purana in the Vedapath app
Scan the QR code to open this directly in the app, with word-by-word meanings, Sanskrit recitation where available, and more.