Adhyaya 79

Verse 1

ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि लकुलीशं महाप्रभम् । तस्य पश्चिमदिग्भागे धनुषां सप्तके स्थितम्

ईश्वर उवाच—ततो हे महादेवि, महाप्रभुं लकुलीशं गच्छेत्। स तस्य पश्चिमदिग्भागे धनुषां सप्तकदूरे स्थितः।

Verse 2

पापघ्नं सर्वजंतूनां शांतं मूर्तिस्थितं प्रभुम् । समायातं महाक्षेत्रे तत्र कायावरोहणात्

पापघ्नः सर्वजन्तूनां शान्तो मूर्तिस्थितः प्रभुः। कायावरोहणात् तस्मात् समायातो महाक्षेत्रे तत्र।

Verse 3

कृत्वा तत्र तपश्चोग्रं दीक्षयित्वात्मशिष्य कान् । कुशकादींश्च चतुर उक्त्वा शास्त्राण्यनेकशः

तत्रोग्रं तपः कृत्वा दीक्षयित्वात्मशिष्यान्। कुशकादीन् चतुरान् उक्त्वा शास्त्राण्यनेकशः॥

Verse 4

न्यायवैशेषिकादीनि ततः सिद्धिं परां गतः । एवं ज्ञात्वा तु यः सम्यक्तं समर्चयते नरः

न्यायवैशेषिकादीनि कृत्वा सिद्धिं परां गतः। एवं ज्ञात्वा तु यः सम्यक् समर्चयते नरः॥

Verse 5

कार्त्तिक्यां तु विशेषेण अयने चोत्तरेपि वा । विद्यादानं च तत्रैव दद्याद्विप्राय शालिने

कार्त्तिक्यां विशेषेण अयने चोत्तरेऽपि वा। विद्यादानं तत्रैव दद्याद्विप्राय शालिने॥

Verse 6

सप्तजन्मानि विप्रस्य धनाढ्यस्य कुले शुभे । जायते मतिमान्धीमाञ्छ्रीमानेवं पुनःपुनः

सप्तजन्मपर्यन्तं विप्रस्य धनाढ्यस्य शुभकुले पुनःपुनर्जायते—मतिमान् धीमान् श्रीमान् च।

Verse 79

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभास क्षेत्रमाहात्म्ये लकुलीश्वरमाहात्म्य वर्णनंनामैकोनाशीतितमोऽध्यायः

इति श्रीस्कन्दमहापुराणे एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये ‘लकुलीश्वरमाहात्म्यवर्णनम्’ नामैकोनाशीतितमोऽध्यायः समाप्तः।