Adhyaya 77
ईश्वरः महादेवीं प्रति उवाच—प्रभासक्षेत्रे पूर्वोक्तस्थानात् दक्षिणदिशि अल्पदूरे उत्तंकेश्वरं नाम परमं पुण्यतीर्थं विद्यते। तत्र यात्रां कर्तुं निर्देशयामास, मार्गनिर्देशेन तीर्थपर्यटनस्य क्रमं दर्शयन्। तत् लिङ्गं महात्मना भक्तश्रेष्ठेन उत्तङ्केन स्वयमेव भक्त्या स्थापितम् इति कथ्यते। यः कश्चित् सुसमाहितः दर्शनं कृत्वा स्पर्शनं च कृत्वा विधिवत् भक्त्या पूजयति, स सर्वकिल्बिषात् मुच्यते इति फलश्रुतिः। इति स्कन्दमहापुराणे प्रभासखण्डे उत्तंकेश्वरमाहात्म्ये सप्तसप्ततितमोऽध्यायः।
Shlokas
Verse 1
ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि उत्तंकेश्वरमुत्तमम् । तस्यैव दक्षिणे भागे नातिदूरे व्यवस्थितम् । स्थापितं च स्वयं भक्त्या उत्तंकेन महात्मना
ईश्वर उवाच । ततः गच्छेन्महादेवि उत्तङ्केश्वरमुत्तमम् । तस्यैव दक्षिणे भागे नातिदूरे व्यवस्थितम् । स्थापितं च स्वयं भक्त्या उत्तङ्केन महात्मना ॥
Verse 2
तद्दृष्ट्वा तु महादेवि स्पृष्ट्वा च सुसमाहितः । संपूज्य विधिवद्भक्त्या मुच्यते सर्वकिल्बिषात्
तद्दृष्ट्वा तु महादेवि स्पृष्ट्वा च सुसमाहितः । संपूज्य विधिवद्भक्त्या मुच्यते सर्वकिल्बिषात् ॥
Verse 77
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्य उत्तंकेश्वरमाहात्म्य वर्णनंनाम सप्तसप्ततितमोऽध्यायः
इति श्रीस्कान्दमहापुराणे एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये उत्तङ्केश्वरमाहात्म्यवर्णनं नाम सप्तसप्ततितमोऽध्यायः समाप्तः।