Adhyaya 72
अध्याये ईश्वरः संक्षेपेण धर्म्यं कर्मोपदेशं ददाति। तस्मिन्नेव क्षेत्रे ‘जलवास’ इति विख्यातं विघ्नेश्वरस्य दर्शनं कर्तव्यम् इति निर्दिश्यते; तत् दर्शनं विघ्ननाशनं सर्वकार्यप्रसिद्धिकरं च इति प्रतिपाद्यते। उत्पत्तिनिमित्तं कथ्यते—वरुणः तपसो निर्विघ्नहेतोः जलजैः नैवेद्यैः भक्त्या गणपतिं पूजयामास। चतुर्थ्यां तर्पणं कृत्वा गन्धपुष्पैः मोदकैश्च पूजनं विधीयते; यथाभक्त्यनुसारेण यथाशक्त्या च दत्तं द्रव्यं गणाधिपं तुष्यति इति सारः।
Shlokas
Verse 1
ईश्वर उवाच । तत्रैव संस्थितं पश्येद्विघ्नेशं जलवाससम् । सर्वविघ्नविनाशाय सर्वकार्यप्रसिद्धये
ईश्वर उवाच—तत्रैव जलवाससंज्ञं विघ्नेशं पश्येत्; सर्वविघ्नविनाशाय सर्वकार्यप्रसिद्धये॥
Verse 2
वरुणेन महादेवि तपोनिर्विघ्नहेतवे । पूजितो जलजैर्भक्त्या जलवासास्ततः स्मृतः
वरुणेन महादेवि तपोनिर्विघ्नहेतवे । जलजैः पूजितो भक्त्या तस्माज्जलवासः स्मृतः ॥
Verse 3
चतुर्थ्यां तर्पयेद्भक्त्या गन्धैः पुष्पैः स मोदकैः । यथाभक्त्यनुसारेण तस्य तुष्येद्गणाधिपः
चतुर्थ्यां तर्पयेद्भक्त्या गन्धैः पुष्पैः स मोदकैः । यथाभक्त्यनुसारेण तुष्येद्गणाधिपः ॥
Verse 72
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखंडे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये जलवासगणपतिमाहात्म्यवर्णनंनाम द्विसप्ततितमोऽध्यायः
इति श्रीस्कान्दे महापुराणे एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये जलवासगणपतिमाहात्म्यवर्णनं नाम द्विसप्ततितमोऽध्यायः ॥