Adhyaya 71
अस्मिन्नध्याये प्रभासक्षेत्रे स्थितस्य लिङ्गस्य परिचयो दीयते। वरुणेश्वरात् दक्षिणदिशि धनुषां त्रितये स्थितं तल्लिङ्गं निर्दिश्यते। वरुणपत्नी उषा भर्तृदुःखपरीता महाघोरं तपः कृत्वा तत्र लिङ्गं प्रतिष्ठापयामास; तदेव “उषेश्वर” इति नाम्ना प्रसिद्धम्। उषेश्वरलिङ्गं सर्वसिद्धिप्रदायकं सर्वसिद्धिप्रपूजितं च कथ्यते। भक्त्या पूजनं पापप्रणाशनं भवति, महापापभारयुक्तानामपि परमां गतिं ददाति इति फलश्रुतिः। विशेषतः स्त्रीणां सौभाग्यफलदं, दुःखदौर्भाग्यनाशनं च इति पुण्यविशेषोऽपि प्रतिपाद्यते।
Shlokas
Verse 1
ततो गच्छेन्महादेवि लिंगं तत्रैव संस्थितम् । दक्षिणे वरुणेशस्य धनुषां त्रितये स्थितम्
ततो महादेवि गच्छेत् तत्रैव संस्थितं लिङ्गम्। वरुणेशस्य दक्षिणे धनुषां त्रितये स्थितम्।
Verse 2
भार्यया वरुणस्यैव उषा नाम्न्या वरानने । कृत्वा तपो महाघोरं भर्तृदुःखपरीतया
वरानने वरुणस्य भार्या उषा नाम्नी भर्तृदुःखपरीतया। महाघोरं तपः कृत्वा दीर्घकालं समास्थिता।
Verse 3
स्थापितं तु महल्लिंगं सर्वसिद्धिप्रदायकम् । उषेश्वरेति विख्यातं सर्वसिद्धिप्रपूजितम्
तत्र महालिङ्गं सर्वसिद्धिप्रदायकं स्थापितम्। तदेव “उषेश्वर” इति विख्यातं सर्वसिद्ध्यर्थं भक्तैः प्रपूजितम्॥
Verse 4
यस्तत्पूजयते भक्त्या लिंगं पापप्रणाशनम् । महापापौघयुक्तोऽपि स गच्छेत्परमां गतिम्
यः भक्त्या तत् पापप्रणाशनं लिङ्गं पूजयति, स महापापौघयुक्तोऽपि परमां गतिं गच्छति॥
Verse 5
स्त्रीणां सौभाग्यफलदं दुःखदौर्भाग्यना शनम्
स्त्रीणां सौभाग्यफलप्रदं दुःखदौर्भाग्यनाशनम्॥
Verse 71
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्य उषेश्वरमाहात्म्यवर्णनं नामैकसप्ततितमोऽध्यायः
इति श्रीस्कन्दमहापुराणे एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे, प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये, “उषेश्वरमाहात्म्यवर्णनम्” नामैकसप्ततितमोऽध्यायः समाप्तः॥