Adhyaya 70

Verse 1

ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि वरुणेश्वरमुत्तमम् । गौरीतपोवनाग्नेय्यां धनुषां विंशतौ स्थितम् । लिंगं महाप्रभावं हि वरुणेन प्रतिष्ठितम्

ईश्वर उवाच—ततो महादेवि वरुणेश्वरं उत्तमं गच्छेत्। गौरीतपोवनस्याग्नेय्यां दिशि धनुषां विंशतिदूरे वरुणेन प्रतिष्ठितं महाप्रभावं लिङ्गं स्थितम्।

Verse 2

पूर्वं पीतो यदा देवि समुद्रः कुम्भजन्मना । तदा कोपेन सन्तप्तो वरुणः सरितां पतिः

पूर्वं देवि कुम्भजन्मना मुनिना यदा समुद्रः पीतः। तदा सरितां पतिः वरुणः कोપेन सन्तप्तोऽभवत्।

Verse 3

कामिकं तु समाज्ञाय क्षेत्रं प्राभासिकं तदा । तत्रातपद्देवि तपः स वै परमदुश्चरम्

तदा प्राभासिकं क्षेत्रं कामिकं इति सम्यग्ज्ञात्वा। स देवि तत्र परमदुश्चरं तपोऽतपৎ।

Verse 4

प्रतिष्ठाप्य महालिंगं संपूजयति भक्तितः । वर्षाणामयुतं साग्रं पूजितो वृषभध्वजः

महालिङ्गं प्रतिष्ठाप्य स भक्तितः संपूजयत्। वर्षाणामयुतं साग्रं वृषभध्वजः पूजितोऽभवत्।

Verse 5

ततः प्रसन्नो देवेशि निजगंगाजलेन तु । पूरयामास तं रिक्तं समुद्रं यादसांपतिम्

ततः देवेशि प्रसन्नः स निजगङ्गाजलेन। रिक्तं तं समुद्रं यादसां पतिं पूरयामास।

Verse 6

छंदयामास तं लिंगं वरदानैरनेकधा । तत्प्रभृत्येव ते सर्वे समुद्राः परिपूरिताः

स तं लिङ्गं बहुविधैर्वरदानैः सन्तोषयामास। ततः प्रभृति सर्वे समुद्राः परिपूर्णा एवाभवन्॥

Verse 7

वरुणेश्वरनामेति तल्लिंगं तत्प्रभृत्यभूत्

तत्प्रभृत्येव तल्लिङ्गं ‘वरुणेश्वर’ इति नाम्ना प्रसिद्धिमगमत्॥

Verse 8

को ह्यर्थो बहुभिर्लिंगैर्दृष्टैर्वा सुरसुन्दरि । वरुणेशेन दृष्टेन सर्वतीर्थफलं लभेत्

हे सुरसुन्दरि, बहुभिर्लिङ्गैर्दर्शनस्य किं प्रयोजनम्? वरुणेश्वरदर्शनेनैव सर्वतीर्थफलमवाप्यते॥

Verse 9

अष्टम्यां च चतुर्दश्यां तद्दध्ना स्नापयेद्यदि । स ब्राह्मणश्चतुर्वेदो जायते नात्र संशयः

अष्टम्यां च चतुर्दश्यां च तद्दध्ना यः स्नापयेत्। स चतुर्वेदविद् ब्राह्मणो जायते, नात्र संशयः॥

Verse 10

ब्राह्मणाः क्षत्रिया वैश्याः शूद्राश्चान्ये वरानने । मूकांधबधिरा बालाः स्त्रियश्चैव नपुंसकाः

हे वरानने, ब्राह्मणाः क्षत्रिया वैश्याः शूद्राश्चान्ये च; मूका अन्धा बधिरा बालाः स्त्रियश्चैव नपुंसकाः॥

Verse 11

दृष्ट्वा गच्छंति ते देवि स्वर्गं धर्मपरायणाः । स्नानं जाप्यं बलिं होमं पूजां स्तोत्रं च नर्तनम् । तस्मिन्स्थाने तु यः कुर्यात्तत्सर्वं चाक्षयं भवेत्

दृष्ट्वा तं पावनं देवि धर्मपरायणाः स्वर्गं गच्छन्ति। स्नानं जप्यं बलिं होमं पूजां स्तोत्रं च नर्तनं—तस्मिन्स्थाने यत्किञ्चित्कृतं तत्सर्वमक्षयं पुण्यं भवेत्।

Verse 12

हैमं पद्मं मौक्तिकं च दानं तत्रैव दापयेत् । सम्यग्यात्राफलापेक्षी स्वर्गापेक्षी तथा नरः

सम्यग्यात्राफलापेक्षी स्वर्गापेक्षी च नरः। तत्रैव दानं दापयेत्—हैमं पद्मं मौक्तिकं च यथाविधि।

Verse 70

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये वरुणेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनाम सप्ततितमोऽध्यायः

इति श्रीस्कन्दमहापुराणे एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये ‘वरुणेश्वरमाहात्म्यवर्णन’नाम सप्ततितमोऽध्यायः समाप्तः।