Adhyaya 69
अध्यायेऽस्मिन् देवी–ईश्वरयोः संवादरूपेण गौरीश्वरलिङ्गस्य माहात्म्यं पापनाशनं च निरूप्यते। देवी पृच्छति—प्रसिद्धं ‘गौरीश्वर’लिङ्गं कुत्र स्थितं, तस्य पूजनात् किं फलं लभ्यते इति। ईश्वरः तदाख्यानं पापक्षयकरं माहात्म्यं इति प्रतिपाद्य, गौर्या सह सम्बन्धितं प्रसिद्धं तपोवनं वर्णयति; तच्च धनुर्मितपरिमाणेन परिधिवत् पवित्रक्षेत्ररूपेण निर्दिश्यते। तत्र देवी एकपादतपसा स्थितेति चित्र्यते, लिङ्गस्य स्थानं च दिशानिर्देशेन—किञ्चित् उत्तरतः, ईशानकोणे, निर्दिष्टदूरमितिभिः सह—प्रकाश्यते। भक्त्या लिङ्गपूजनं, विशेषतः कृष्णाष्टम्यां, सर्वपापविनाशकं इति फलश्रुतिः कथ्यते। धर्म्यदानानि अपि विधीयन्ते—गोदानं, पात्रब्राह्मणाय सुवर्णदानं, विशेषतः अन्नदानं च दुष्कृतशमनाय। अन्ते दृढं प्रायश्चित्तफलम् उच्यते—अत्यन्तपापिनोऽपि तस्य लिङ्गस्य दर्शनमात्रेण पापात् प्रमुच्यन्ते इति।
Shlokas
Verse 1
देव्युवाच । गौरीश्वरेति विख्यातं यत्त्वया लिंगमुत्तमम् । कुत्र तिष्ठति तल्लिंगं पूजितं यत्फलं लभेत्
देव्युवाच । त्वया ‘गौरीश्वर’ इति विख्यातं यदुत्तमं लिङ्गम् । कुत्र तिष्ठति तल्लिङ्गं, पूजितं यत्फलं लभेत् ॥
Verse 2
ईश्वर उवाच । शृणु देवि प्रवक्ष्यामि माहात्म्यं पापनारानम् । गौरीश्वरस्य देवस्य सर्वकामप्रदस्य वै
ईश्वर उवाच । शृणु देवि, प्रवक्ष्यामि माहात्म्यं पापनाशनम् । गौरीश्वरस्य देवस्य सर्वकामप्रदस्य वै ॥
Verse 3
इदं तपोवनं देवि ख्यातं गौर्या महाप्रभम् । धनुषां पचपंचाशत्समंतात्परिमंडलम्
इदं तपोवनं देवि गौर्या ख्यातं महाप्रभम् । धनुषां पञ्चपञ्चाशत्समन्तात्परिमण्डलम् ॥
Verse 4
तत्र मध्ये स्थिता देवी एकपादा तपोन्विता । तस्या उत्तरतो देवि किंचिदीशानसंस्थितम्
तस्य मध्ये देवी एकपादा तपोन्विता तिष्ठति। तस्या उत्तरदिशि, देवि, किंचिदीशानकोणे स्थितं विद्यते॥
Verse 5
धनुषां चतुरंते च लिंगं पापभयापहम् । यस्तत्पूजयते भक्त्या लिंगं भक्तियुतो नरः । कृष्णाष्टम्यां विशेषेण स मुक्तः पातकैर्भवेत्
धनुषां चतुरन्तरे पापभयापहं लिङ्गं विद्यते। यः भक्त्या तल्लिङ्गं पूजयति, भक्तियुतो नरः, स कृष्णाष्टम्यां विशेषेण पातकैर्मुक्तो भवेत्॥
Verse 6
गोदानं चात्र शंसंति सुवर्णं द्विजपुंगवे । अन्नदानं विशेषेण सर्वपापप्रशांतये
अत्र गोदानं सुवर्णदानं च शंसन्ति, द्विजपुङ्गव। विशेषेण च अन्नदानं सर्वपापप्रशान्तये प्रशस्यते॥
Verse 7
गोघ्नो वा ब्रह्महा वाऽपि तथा दुष्कृतकर्मकृत् । सर्व पापैः प्रमुच्येत तस्य लिंगस्य दर्शनात्
गोघ्नो वा ब्रह्महा वापि तथा दुष्कृतकर्मकृत्। तस्य लिङ्गस्य दर्शनमात्रेण स सर्वपापैः प्रमुच्यते॥
Verse 69
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखंडे प्रथमे प्रभास क्षेत्रमाहात्म्ये गौरीश्वरमाहात्म्यवर्णनंनामैकोनसप्ततितमोऽध्यायः
इति श्रीस्कन्दमहापुराणे एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये ‘गौरीश्वरमाहात्म्यवर्णनम्’ नामैकोनसप्ततितमोऽध्यायः समाप्तः॥