Adhyaya 67
अध्यायेऽस्मिन् शिवः देव्या उपदिशति यत् प्रभासक्षेत्रे ‘कामेश्वर’ इति विख्यातं महालिङ्गं वर्तते। दैत्यसूदनस्य पश्चिमदिशि, सप्तधनुर्मात्रे अन्तरे स्थितं तद् लिङ्गं पूर्वं कामेन पूजितमिति निर्दिश्य तीर्थयात्रिणं तत्र गन्तुं प्रेरयति। अनन्तरं तृतीयनेत्राग्निना शिवेन कामो दग्धः, ततोऽनङ्गत्वस्मृतिं धारयन् सहस्रवर्षाणि महेश्वरं समाराध्य कामनासर्गसमर्थ्यं पुनरवापेति कथ्यते। एतत् लिङ्गं भुवि प्रसिद्धं सर्वपापनाशनं सर्वाभीष्टफलप्रदं च। माधवमासे (वैशाखे) शुक्लपक्षस्य त्रयोदश्यां विधिपूर्वकं कामेश्वरपूजनं कर्तव्यमिति व्रतं निर्दिश्यते; तस्य फलरूपेण सर्वकामसिद्धिः, सौभाग्यसमृद्धिः, स्त्रीणां काम्यसमृद्धिश्च पुराणोक्तपुण्यभाषया प्रतिपाद्यते।
Shlokas
Verse 1
ईश्वर उवाच । ततो गछेन्महालिंगं कामेश्वरमिति श्रुतम् । कामेनाराधितं पूर्वं दैत्यसूदनपश्चिमे
ईश्वर उवाच—ततो महालिङ्गं गच्छेत्, कामेश्वरमिति श्रुतम्; दैत्यसूदनस्य पश्चिमे स्थितं, पूर्वं कामेनाराधितं च।
Verse 2
धनुषां सप्तके तत्र स्थितं देवि महाप्रभम् । निर्दग्धस्तु यदा काम स्तृतीयेनाग्निना मम
देवि, तत्र धनुषां सप्तके स्थितं महाप्रभं (लिङ्गम्)। यदा तु मम तृतीयेनाग्निना कामो निर्दग्धः।
Verse 3
तदा वर्षसहस्रं तु समाराध्य महेश्वरम् । प्रपेदे कामनासर्गं यत्रानंगः पुरा किल
तदा सहस्रवर्षं महेश्वरं समाराध्य, यत्र पुरा किल अनङ्गः, तत्रैव कामनासर्गं प्रपेदे।
Verse 4
तेन कामेश्वरंनाम ख्यातं लिंगं धरातले । सर्वपापहरं देवि सर्वकामफलप्रदम्
तेन कामेश्वरं नाम ख्यातं लिङ्गं धरातले । सर्वपापहरं देवि सर्वकामफलप्रदम् ॥
Verse 5
त्रयोदश्यां विधानेन शुक्लायां मासि माधवे । संपूज्य तं विधानेन स स्त्रीणां कामवद्भवेत्
त्रयोदश्यां विधानेन शुक्लायां मासि माधवे । संपूज्य तं विधानेन स स्त्रीणां कामवद्भवेत् ॥
Verse 67
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्या संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये कामेश्वरमाहात्म्यवर्णनं नाम सप्तषष्टितमोऽध्यायः
इति श्रीस्कांदे महापुराणे एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये कामेश्वरमाहात्म्यवर्णनं नाम सप्तषष्टितमोऽध्यायः ॥