
अध्यायेऽस्मिन् ईश्वरः देव्या उपदिशति यत् प्राभासक्षेत्रे वाडवेश्वरलिङ्गं गन्तव्यम्। तस्य स्थानं पवित्र-भूगोलसम्बन्धेन निर्दिश्यते—लक्ष्मीशस्य उत्तरतः, विशालाक्ष्याः दक्षिणतः इति, यथा यात्रिकः सुगमं मार्गं ज्ञातुं शक्नोति। ततः कारणकथा कथ्यते—कामः (कृतस्मरः) दग्धे सति वाडवाग्निना पर्वतः समीकृतः; तस्मिन्नवसरे वाडवेन लिङ्गं प्रतिष्ठापितं, अतः स स्थानः महाशक्तिमान् इति प्रसिद्धः। भक्तेन विधिपूर्वकं पूजनं कर्तव्यम्, शङ्करस्य दशधा स्नापनं/अभिषेकं च। तत्र वेदविदे ब्राह्मणाय दधिदानं कृत्वा, अग्निलोकप्राप्तिः तथा तीर्थयात्राफलस्य सम्यक् सिद्धिः इति फलश्रुतिः।
Verse 1
ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि लिंगं वै वाडवेश्वरम् । लक्ष्मीशादुत्तरे भागे विशालाक्ष्याश्च दक्षिणे
ईश्वर उवाच—ततः, महादेवि, लक्ष्मीशादुत्तरे भागे विशालाक्ष्याश्च दक्षिणे स्थितं वाडवेश्वराख्यं लिङ्गं गच्छेत्।
Verse 2
स्थितं महाप्रभावं हि वाडवेन प्रतिष्ठितम् । कृतस्मरो यदा दग्धः पर्वतो वाडवाग्निना
वाडवेन प्रतिष्ठितं तद् लिङ्गं महाप्रभावं स्थितम्। यदा कृतस्मरः पर्वतो वाडवाग्निना दग्धः, तदा तस्य माहात्म्यं प्रसिद्धिमगात्।
Verse 3
समीकृत्याखिलं स्थानं तेन लिंगं प्रतिष्ठितम् । पूजयेत्तं विधानेन दश संस्नाप्य शंकरम्
अखिलं स्थानं समीकृत्य तेन तत्र लिङ्गं प्रतिष्ठितम्। विधानेन दशवारं संस्नाप्य शंकरं तं पूजयेत्।
Verse 4
दधि दद्याच्च वै तत्र ब्राह्मणे वेदपारगे । सोऽग्निलोकमवाप्नोति सम्यग्यात्राफलं लभेत्
तत्र वेदपारगे ब्राह्मणे दधि दद्याच्च। सऽग्निलोकमवाप्नोति, सम्यग्यात्राफलं लभेत्।
Verse 65
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये वाडवेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनाम पञ्चषष्टितमोऽध्यायः
इति श्रीस्कान्दे महापुराणे एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये ‘वाडवेश्वरमाहात्म्यवर्णनम्’ नाम पञ्चषष्टितमोऽध्यायः समाप्तः।