Adhyaya 64
अध्यायेऽस्मिन् ईश्वरः प्रभासक्षेत्रस्य पूर्वदिशि स्थितं पञ्चधन्वन्तरदूरस्थं तीर्थविशेषं वर्णयति। तत्तीर्यं ‘लक्ष्मीश्वर’ इति ख्यातं दारिद्र्यौघविनाशनं च; तत्र देव्या लक्ष्म्या दैत्यवधोत्तरं आगमनं कथ्यते, तथा च स्वयमेव देव्या प्रतिष्ठाकर्मणा ‘लक्ष्मीश्वर’ इति नाम देवस्य स्थापितमिति निदर्श्यते। अनन्तरं श्रीपञ्चम्यां विधिवत् भक्त्या तस्य देवस्य पूजनं कर्तव्यमिति विधानं प्रदीयते। फलश्रुतौ लक्ष्म्याः प्रसादस्य अविच्छेदः प्रतिपाद्यते—उपासकः लक्ष्म्या न वियुज्यते, मन्वन्तरपर्यन्तं दीर्घकालं सौभाग्यसमृद्धिभाग् भवतीति। इति स्कन्दमहापुराणे प्रभासखण्डे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये चतु:षष्टितमोऽध्यायः।
Shlokas
Verse 1
ईश्वर उवाच । तस्यैव पूर्वदिग्भागे धनुषां पंचके स्थितम् । लक्ष्मीश्वरेति विख्यातं दारिद्र्यौघविनाशनम्
ईश्वर उवाच—तस्यैव पूर्वदिग्भागे धनुषां पञ्चके स्थितम्। लक्ष्मीश्वरेति विख्यातं दारिद्र्यौघविनाशनम्॥
Verse 2
यत्र देव्या समानीता लक्ष्मीर्देत्यान्निहत्य च । तेन लक्ष्मीश्वरं नाम स्वयं देव्या प्रतिष्ठितम्
यत्र देव्या समानीता लक्ष्मीर्दैत्यान्निहत्य च। तेन लक्ष्मीश्वरं नाम स्वयं देव्या प्रतिष्ठितम्॥
Verse 3
यस्तं पूजयते भक्त्या श्रीपंचम्यां विधानतः । न विमुक्तो भवेल्लक्ष्म्या यावन्मन्वतरं प्रिये
यस्तं पूजयते भक्त्या श्रीपञ्चम्यां विधानतः। न विमुक्तो भवेल्लक्ष्म्या यावन्मन्वन्तरं प्रिये॥
Verse 64
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीति साहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये लक्ष्मीश्वरमाहात्म्यवर्णनंनाम चतुःषष्टितमोऽध्यायः
इति श्रीस्कान्दे महापुराणे एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये ‘लक्ष्मीश्वरमाहात्म्यवर्णनम्’ इति नाम चतुःषष्टितमोऽध्यायः समाप्तः।