
अध्यायेऽस्मिन् देवी पूर्वोक्तकथायाः अतिशयमाहात्म्यं प्रशंस्य पृच्छति—किमर्थं सोमेश्वरलिङ्गस्य प्रभावोऽन्येषु लोकप्रसिद्धेषु लिङ्गेषु श्रेष्ठः, तथा प्रभासक्षेत्रस्य विशेषशक्तिः का इति। ईश्वरः प्रत्युवाच—एतदुपदेशं परमं रहस्यं, सर्वतीर्थव्रतजपध्यानयोगेषु प्रभासमाहात्म्यं सर्वोत्तमम् इति। ततः सोमेश्वरलिङ्गस्य परमार्थलक्षणं निरूप्यते—तद्ध्रुवम्, अक्षयम्, अव्ययम्; भयमलपराधीनकल्पनाविस्ताररहितम्; स्तुतिवाक्यगोचरातीतं, वाचामगोचरं च। तथापि साधकानां बोधाय ज्ञानदीपवत् प्रकटं, प्रणव-शब्दब्रह्मस्वरूपं, हृदयपद्मे द्वादशान्ते च निहितमिव, केवलं द्वैतवर्जितं च कथ्यते। वेदवाक्यसदृशेन ‘महान्पुरुषः तमसः परस्तात्’ इति ज्ञेयत्वं सूच्यते, तथा सहस्रवर्षैरपि तस्य माहात्म्यं वक्तुमशक्यमिति निगद्यते। फलश्रुतौ सर्ववर्णानां पाठश्रवणाभ्यां पापनाशः, इष्टसिद्धिश्च प्रतिपाद्यते।
Verse 1
देव्युवाच । अत्यद्भुतं महादेव माहात्म्यं कथितं मम । अपूर्वं देवदेवेश कदाचिन्न श्रुतं मया
देव्युवाच । अत्यद्भुतं महादेव माहात्म्यं कथितं मम । अपूर्वं देवदेवेश कदाचिन्न श्रुतं मया ॥
Verse 2
ब्रह्मांडे यानि लिंगानि कीर्तितानि त्वया मम । तेषां प्रभावेनाधिक्यं सोमेशे तत्कथं वद
ब्रह्मांडे यानि लिंगानि कीर्तितानि त्वया मम । तेषां प्रभावेनाधिक्यं सोमेशे तत्कथं वद ॥
Verse 3
किं प्रभावो महादेव क्षेत्रस्य च सुरेश्वर । तन्मे ब्रूहि सुरेशान याथातथ्यं ममाग्रतः
किं प्रभावो महादेव क्षेत्रस्य च सुरेश्वर । तन्मे ब्रूहि सुरेशान याथातथ्यं ममाग्रतः ॥
Verse 4
ईश्वर उवाच । अतः परं प्रवक्ष्यामि रहस्यं परमं तव । प्रभासक्षेत्रमाहात्म्यं सोमेशस्य वरानने
ईश्वर उवाच । अतः परं प्रवक्ष्यामि रहस्यं परमं तव । प्रभासक्षेत्रमाहात्म्यं सोमेशस्य वरानने ॥
Verse 5
तीर्थानां परमं तीर्थं व्रतानां परमं व्रतम् । जाप्यानां परमं जाप्यं ध्यानानां ध्यानमुत्तमम्
तीर्थानां परमं तीर्थं, व्रतानां परमं व्रतम्। जाप्यानां परमं जाप्यं, ध्यानानां ध्यानमुत्तमम्॥
Verse 6
योगानां परमो योगो रहस्यं परमं महत् । तत्तेहं संप्रवक्ष्यामि शृणु ह्येकमना प्रिये
योगानां परमो योगो रहस्यं परमं महत्। तत्तेऽहं संप्रवक्ष्यामि शृणु ह्येकमना प्रिये॥
Verse 7
सोमेशं परमं स्थानं पंचवक्त्रसमन्वितम् । एतल्लिंगं न मुंचामि सत्यंसत्यं मयोदितम्
सोमेशं परमं स्थानं पञ्चवक्त्रसमन्वितम्। एतल्लिङ्गं न मुञ्चामि सत्यं सत्यं मयोदितम्॥
Verse 8
यच्च तत्परमं देवि ध्रुवमक्षयमव्ययम् । सोमेशं तद्विजानीहि मा विकल्पमना भव
यच्च तत्परमं देवि ध्रुवमक्षयमव्ययम्। सोमेशं तद्विजानीहि मा विकल्पमना भव॥
Verse 9
निर्भयं निर्मलं नित्यं निरपेक्षं निराश्रयम् । निरंजनं निष्प्रपंचं निःसंगं निरुपद्रवम्
निर्भयं निर्मलं नित्यं निरपेक्षं निराश्रयम्। निरञ्जनं निष्प्रपञ्चं निःसङ्गं निरुपद्रवम्॥
Verse 10
तल्लिंगमिति जानीहि प्रभासे संव्यवस्थितम् । अपवर्गमविज्ञेयं मनोरम्यमनामयम्
तल्लिङ्गमिति जानीहि प्रभासे संव्यवस्थितम् । तदेवापवर्गरूपं दुर्विज्ञेयं मनोहरं निरामयम् ॥
Verse 11
नित्यं च कारणं देवं मखघ्नं सर्वतोमुखम् । शिवं सर्वात्मकं सूक्ष्ममनाद्यं यच्च दैवतम्
नित्यं कारणरूपं देवं मखघ्नं सर्वतोमुखम् । शिवं सर्वात्मकं सूक्ष्ममनादिं यच्च दैवतम् ॥
Verse 12
आत्मोपलब्धिविज्ञेयं चित्तचिंताविवर्जितम् । गमागमविनिर्मुक्तं बहिरंतश्च केवलम्
आत्मोपलब्ध्या विज्ञेयं चित्तचिन्ताविवर्जितम् । गमागमविनिर्मुक्तं बहिरन्तश्च केवलम् ॥
Verse 13
आत्मोपलब्धिविषयं स्तुतिगोचरवर्जितम् । निष्कलं विमलात्मानं प्रकटं ज्ञानदीपकम्
आत्मोपलब्धिविषयं स्तुतिगोचरवर्जितम् । निष्कलं विमलात्मानं प्रकटं ज्ञानदीपकम् ॥
Verse 14
तल्लिंगमिति जानीहि प्रभासे सुरसुंदरि । निरावकाशरहितं शब्दं शब्दांतगोचरम्
तल्लिङ्गमिति जानीहि प्रभासे सुरसुन्दरि । निरवकाशरहितं शब्दं शब्दान्तगोचरम् ॥
Verse 15
निष्कलं विमलं देवं देवदेवं सुरात्मकम् । हेतुप्रमाणरहितं कल्पनाभाववर्जितम्
स देवो निष्कलो विमलः, देवदेवः सुरात्मकः। हेतुप्रमाणरहितः, कल्पनाभाववर्जितः॥
Verse 16
चित्तावलोकविषयं बहिरंतरसंस्थितम् । प्रभासे तं विजानीहि प्रणवं लिंगरूपिणम्
चित्तावलोकविषयं बहिरन्तःसंस्थितम्। प्रभासे तं विजानीहि प्रणवं लिङ्गरूपिणम्॥
Verse 17
अनिष्पंदं महात्मानं निरानंदावलोकनम् । लोकावलोकमार्गस्थं विशुद्धज्ञानकेवलम्
अनिष्पन्दं महात्मानं निरानन्दावलोकनम्। लोकावलोकमार्गस्थं विशुद्धज्ञानकेवलम्॥
Verse 18
विद्याविशेषमार्गस्थमनेकाकारसंज्ञितम् । स्वभावभावनाग्राह्यं भावातीतमलक्षणम्
विद्याविशेषमार्गस्थम् अनेकाकारसंज्ञितम्। स्वभावभावनाग्राह्यं भावातीतमलक्षणम्॥
Verse 19
वाक्प्रपंचादिरहितं निष्प्रपञ्चात्मकं शिवम् । ज्ञानज्ञेयावलोकस्थं हेत्वाभासविवर्जितम्
वाक्प्रपञ्चादिरहितं निष्प्रपञ्चात्मकं शिवम्। ज्ञानज्ञेयावलोकस्थं हेत्वाभासविवर्जितम्॥
Verse 20
अनाहतं शब्दगतं शब्दादिगणसंभवम् । एवं सोमेश्वरं विद्धि प्रभासे लिंगरूपिणम्
अनाहतनादरूपं शब्दमध्ये प्रतिष्ठितं शब्दादिगणानां कारणभूतम्। एवं प्रभासे लिङ्गरूपिणं सोमेश्वरं विद्धि॥
Verse 21
शब्दब्रह्मगतं शान्तं स शब्दांतगमास्पदम् । सर्वातिरिक्त विषयं सर्वध्यानपदे स्थितम्
शब्दब्रह्मणि स्थितं शान्तं स शब्दानां अन्तगमस्य परमाश्रयम्। सर्वविषयातीतं सर्वध्यानपदे प्रतिष्ठितम्॥
Verse 22
अनादिमच्युतं दिव्यं प्रमाणातीत गोचरम् । अधश्चोर्ध्वं गतं नित्यं जीवाख्यं देहसंस्थितम्
अनादिमच्युतं दिव्यं प्रमाणातीतगोचरम्। अधोर्ध्वव्यापिनं नित्यं जीवाख्यं देहसंस्थितम्॥
Verse 23
हृदादिद्वादशांतस्थं प्राणापानोदयास्तगम् । अग्राह्यमिन्द्रियात्मानं निष्कलंकात्मकं विभुम्
हृदादिद्वादशान्तस्थं प्राणापानोदयान्तरम्। इन्द्रियैरग्राह्यमात्मानं निष्कलङ्कं विभुं भजे॥
Verse 24
स्वरादिव्यंजनातीतं वर्णादिपरिवर्जितम् । वाचामवाच्यविषयमहंकारार्द्धरूपिणम्
स्वरव्यञ्जनातीतं वर्णरूपविवर्जितम्। वाचामवाच्यविषयं अहङ्कारार्धरूपिणम्॥
Verse 25
अप्रतर्क्यमनुच्चार्यं कलनाकालवर्जितम् । निःशब्दं निश्चलं सौम्यं देहातीतं परात्परम्
अप्रतर्क्यमनुच्चार्यं कलनाकालवर्जितम्। निःशब्दं निश्चलं सौम्यं देहातीतं परात्परम्॥
Verse 26
भूतावग्रहरहितं भावाभावविवर्जितम् । अविज्ञेयं परं सूक्ष्मं पञ्चपञ्चादिसंभवम्
भूतावग्रहरहितं भावाभावविवर्जितम्। अविज्ञेयं परं सूक्ष्मं पञ्चपञ्चादिसंभवम्॥
Verse 27
अप्रमेयमनंताख्यमक्षयं कामरूपिणम् । प्रभवं सर्वभूतानां बीजांकुरसमुद्भवम्
अप्रमेयमनंताख्यमक्षयं कामरूपिणम्। प्रभवं सर्वभूतानां बीजांकुरसमुद्भवम्॥
Verse 28
व्यापकं सर्वकामाख्यमक्षरं परमं महत् । स्थूलसूक्ष्मविभागस्थं व्यक्ताव्यक्तं सनातनम्
व्यापकं सर्वकामाख्यमक्षरं परमं महत्। स्थूलसूक्ष्मविभागस्थं व्यक्ताव्यक्तं सनातनम्॥
Verse 29
कल्पकल्पान्तरहितमनादिनिधनं महत् । महाभूतं महाकायं शिवं निर्वाणभैरवम्
कल्पकल्पान्तरहितमनादिनिधनं महत्। महाभूतं महाकायं शिवं निर्वाणभैरवम्॥
Verse 30
एवं सदाशिवं विद्धि प्रभासे लिंगरूपिणम् । योगक्रिया विनिर्मुक्तं मृत्युंजयमनादिमत्
एवं सदाशिवं विद्धि प्रभासे लिङ्गरूपिणम् । योगक्रियाविनिर्मुक्तं मृत्युंजयमनादिमत् ॥
Verse 31
सर्वोपसर्गरहितं सर्वतोव्यापकं शिवम् । अव्यक्तं परतो नित्यं केवलं द्वैतवर्जितम्
सर्वोपसर्गरहितं सर्वतोव्यापकं शिवम् । अव्यक्तं परतो नित्यं केवलं द्वैतवर्जितम् ॥
Verse 32
अनन्यतेजसाक्रांतं प्रभासक्षेत्रवासिनम् । भूरिस्वयंप्रभप्रख्यं सर्वतेजोऽधिकं हरम्
अनन्यतेजसाक्रान्तं प्रभासक्षेत्रवासिनम् । भूरिस्वयंप्रभप्रख्यं सर्वतेजोऽधिकं हरम् ॥
Verse 33
शरण्यंदेवमीशानमोंकारं शिवरूपिणम् । देवदेवं महादेवं पंचवक्त्रं वृषध्वजम्
शरण्यं देवमीशानमोंकारं शिवरूपिणम् । देवदेवं महादेवं पञ्चवक्त्रं वृषध्वजम् ॥
Verse 34
निर्मलं मानसातीतं भावग्राह्यमनूपमम् । सदा शांतं विरूपाक्षं शूलहस्तं जटाधरम्
निर्मलं मानसातीतं भावग्राह्यमनूपमम् । सदा शान्तं विरूपाक्षं शूलहस्तं जटाधरम् ॥
Verse 35
हृत्पद्मकोशमध्यस्थं शून्यरूपं निरञ्जनम् । एवं सदाशिवं विद्धि प्रभासे लिङ्गरूपिणम्
हृत्पद्मकोशमध्यस्थं शून्यरूपं निरञ्जनम् । एवं सदाशिवं विद्धि प्रभासे लिङ्गरूपिणम् ॥
Verse 36
योऽसौ परात्परो देवो हंसाख्यः परिकीर्तितः । नादाख्यः सुव्रते देवि सोऽस्मिन्स्थाने स्थितः स्वयम्
योऽसौ परात्परो देवो हंसाख्यः परिकीर्तितः । नादाख्यः सुव्रते देवि सोऽस्मिन्स्थाने स्थितः स्वयम् ॥
Verse 37
एतदादिस्वरूपं च मया योगबलेन तु । विज्ञातं देवि गदितं दिव्यमात्मानमात्मना
एतदादिस्वरूपं च मया योगबलेन तु । विज्ञातं देवि गदितं दिव्यमात्मानमात्मना ॥
Verse 38
ऋग्वेदस्थस्तु पूर्वाह्णे मध्याह्ने यजुषि स्थितः । अपराह्णे तु सामस्थो ह्यथर्वस्थो निशागमे
ऋग्वेदस्थस्तु पूर्वाह्णे मध्याह्ने यजुषि स्थितः । अपराह्णे तु सामस्थो ह्यथर्वस्थो निशागमे ॥
Verse 39
वेदाहमेतं पुरुषं महांतमादित्यवर्णं तमसः परस्तात् । तमेव विदित्वा न भवेत्तु मृत्युर्नान्यः पंथा विद्यते वै जनानाम्
वेदाहमेतं पुरुषं महान्तमादित्यवर्णं तमसः परस्तात् । तमेव विदित्वा न भवेत्तु मृत्युर्नान्यः पन्था विद्यते वै जनानाम् ॥
Verse 40
इतीरितस्ते तु महाप्रभावः सोमेशलिंगस्य कृतैकदेशः । वृतं न चाब्दैर्बहुभिः सहस्रैर्वक्तुं च केनापि मुखैर्न शक्यम्
इत्युक्तं ते मया सोमेशलिङ्गस्य महाप्रभावस्यैकदेशमात्रम्। बहुभिः सहस्रैः संवत्सरैः अपि न तस्य परिपूर्णं वर्णनं शक्यं, न च केनापि बहुमुखैः।
Verse 41
ब्राह्मणः क्षत्रियो वैश्यः शूद्रोऽपीदं पठेद्यदि । निर्मुक्तः सर्वपापेभ्यः सर्वान्कामानवाप्नुयात्
ब्राह्मणः क्षत्रियो वैश्यः शूद्रो वा यः कश्चिदिदं पठति। स सर्वपापैर्निर्मुक्तः स्यात्, सर्वान् धर्म्यकामान् चावाप्नुयात्।