Adhyaya 55
ईश्वरः देवीं उपदिशति—गौरीसमीपे नैऋत्यदिशि अल्पदूरे स्थितं विमलेश्वरं गच्छेति। तत्स्थानं “पापप्रणाशन” इति ख्यातं, स्त्रीपुंसयोः सर्वेषां तथा देहक्षयपीडितानामपि पापहरं दुःखनिवर्तकं च। भक्तियुक्ता अर्चना एव तत्र मुख्योपायः; तया शोकदुःखक्षयः, निश्चलशान्तिः, तथा “निर्मल” पदप्राप्तिः कथ्यते। गन्धर्वसेनायाः वimalायाश्च कारणकथया भूमौ लिङ्गस्य “विमलेश्वर” इति नामप्रसिद्धिः निरूप्यते। अन्ते एषा कथा माहात्म्यक्रमे चतुर्थी इति निर्दिश्य, सर्वपापविनाशकत्वं पुनः प्रतिपाद्यते।
Shlokas
Verse 1
ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि तत्पूर्वे विमलेश्वरम् । गौर्याः पूर्वं समीपस्थं नातिदूरे व्यवस्थितम्
ईश्वर उवाच—ततः, महादेवि, तत्पूर्वदिशि विमलेश्वरं गच्छेत्; गौर्याः पूर्वे समीपस्थं नातिदूरे व्यवस्थितम्॥
Verse 2
गुरोर्नैरृत्यदिग्भागे स्थितं पापप्रणाशनम् । अपि कृत्वा महापापं नारी वा पुरुषोऽपि वा
गुरोर्नैरृत्यदिग्भागे स्थितं तत् पापप्रणाशनम्। महापापं कृत्वापि नारी वा पुरुषोऽपि वा…॥
Verse 3
क्षयाभिभूतदेहो वा तं समभ्यर्च्य भक्तितः । सर्वदुःखान्तगो भूत्वा निर्मलं पदमाप्नुयात्
क्षयाभिभूतदेहोऽपि यः तं भक्त्या समभ्यर्चयेत् । स सर्वदुःखान्तगो भूत्वा निर्मलं पदमाप्नुयात् ॥
Verse 4
गंधर्वसेना यत्रैव विमलाऽभूत्क्षया न्विता । विमलेश्वरनाम्ना वै तल्लिंगं प्रथितं क्षितौ
यत्रैव गन्धर्वसेना विमलाऽभूत् क्षयान्विता । तल्लिङ्गं विमलेश्वरनाम्ना क्षितौ प्रथितं ध्रुवम् ॥
Verse 5
इति ते कथितं सर्वं विमलेश्वरसूचकम् । माहात्म्यं सर्वपापघ्नं तुरीयं भवसुन्दरि
इति ते कथितं सर्वं विमलेश्वरसूचकम् । माहात्म्यं सर्वपापघ्नं तुरीयं भवसुन्दरि ॥
Verse 55
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखंडे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये विमलेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनाम पञ्चपञ्चाशोऽध्यायः
इति श्रीस्कान्दे महापुराणे एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये ‘विमलेश्वरमाहात्म्यवर्णनम्’ नाम पञ्चपञ्चाशोऽध्यायः समाप्तः ॥