
अध्यायेऽस्मिन् प्रभासखण्डे ईश्वरः देवीम् उपदिशति—गोṣ्पदनाम्नः स्थानात् उत्तरतः द्विगव्युतिमिते मार्गे वलायाख्यं पुण्यस्थानं गन्तव्यमिति। एषा यात्रा-परिमाणनिर्देशयुक्ता तीर्थयात्राविधिः संक्षेपेण निरूप्यते। तत्र एकादशरुद्राणां स्थानलिङ्गसमूहः कथ्यते; तेषु अजातैकपादः अहिर्बुध्न्यश्चादयः नामतः निर्दिश्यन्ते। तान् लिङ्गान् विधिवत् पूजयेत्; तस्य फलम्—सर्वपातकविनाशः, सर्वशुद्धिश्चेति। इति स्कन्दमहापुराणे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये त्रिषष्ट्यधिकत्रिशततमोऽध्यायः।
Verse 1
ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि गोष्पदस्योत्तरे स्थितम् । गव्यूतिद्वितयेनैव वलाय इति विश्रुतम्
ईश्वर उवाच—ततः, महादेवि, गोष्पदस्योत्तरे स्थितं गव्यूतिद्वितयमात्रेण ‘वलाय’ इति विश्रुतं स्थानं गच्छेत्॥
Verse 2
तत्रैकादशरुद्राणां स्थानलिंगान्यपि प्रिये । अजैकपादहिर्बुध्न्यः संतीत्यादीनि नामतः । पूजयेत्तानि विधिवन्मुच्यते सर्वपातकैः
तत्र, प्रिये, एकादशरुद्राणां स्थानलिङ्गान्यपि सन्ति—अजैकपादहिर्बुध्न्य-संतीत्यादीनि नामतः। तानि विधिवत् पूजयेत्; स सर्वपातकैः प्रमुच्यते॥
Verse 362
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्य एकादशरुद्रलिंगमाहात्म्यवर्णनंनाम द्विषष्ट्युत्तरत्रिशततमोऽध्यायः
इति श्रीस्कान्दमहापुराणे एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये ‘एकादशरुद्रलिङ्गमाहात्म्यवर्णनम्’ नाम द्विषष्ट्युत्तरत्रिशततमोऽध्यायः समाप्तः॥