Adhyaya 361
अध्यायः ३६१ ईश्वरदेव्योः संवादरूपेण संक्षिप्तं तीर्थोपदेशं निरूपयति। साधकः हिरण्यातटं गच्छेत् इति निर्देश्यते, तत्र ‘घटिकास्थान’ इति विशिष्टं स्थानं पूर्वं सिद्धर्षिणा सेवितम् इति कथ्यते। तस्य तीर्थस्य माहात्म्यं मृकण्डोः योगसिद्ध्या प्रतिष्ठाप्यते। स ध्यानीयोगेन—एकनाडीपरिमाणे फलसिद्धिं प्राप्य—तस्मिन्नेव देशे लिङ्गं प्रतिष्ठापयामास। तत् लिङ्गं ‘मार्कण्डेश्वर’ इति नाम्ना प्रसिद्धं, यस्य दर्शनपूजनमात्रेण सर्वपापोपशमनं भवतीति प्रतिपाद्यते। एषा कथा तपोन्तरङ्गसाधनस्य लोकभक्तिसुलभतीर्थसेवया सह सम्बन्धं दर्शयति, प्रभासक्षेत्रस्य सूक्ष्ममार्गचित्रं यात्राविधिरूपेण च निर्दिशति।
Shlokas
Verse 1
ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि हिरण्यातटसंस्थितम् । घटिकास्थानमिति च यत्र सिद्धः पुरा ऋषिः
ईश्वर उवाच—ततो, हे महादेवि, हिरण्यातटसंस्थितं घटिकास्थानमिति ख्यातं स्थानं गच्छेत्, यत्र पुरा ऋषिः सिद्धिं प्राप्तवान्।
Verse 2
नाड्यैकया मृकण्डस्तु ध्यानयोगाद्वरानने । तत्रैव स्थापितं लिंगं मार्कंडेश्वरनामतः । सर्वपापोपशमनं दर्शनात्पूजनादपि
नाड्येकया मृकण्डोऽसौ ध्यानयोगबलान्वितः । तत्रैव स्थापितं लिङ्गं मार्कण्डेश्वरसंज्ञितम् । दर्शनात् पूजनाद् वापि सर्वपापोपशान्तिदम् ॥
Verse 360
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये मार्कंडेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनाम षष्ट्युत्तर त्रिशततमोऽध्यायः
इति श्रीस्कान्दे महापुराणे एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये ‘मार्कण्डेश्वरमाहात्म्यवर्णनम्’ नामैकषष्ट्युत्तरत्रिशततमोऽध्यायः समाप्तः ॥