Adhyaya 356
ईश्वरः देवीम् उपदिशति यत् सा प्रभासक्षेत्रस्य हिरण्यापूर्वदिक्भागे स्थितं बहुसुवर्णकं बहुसुवर्णेश्वरं च लिङ्गं प्रति गच्छेत्। तत्र धर्मपुत्रेण परमदुष्करः यज्ञः कृतः, तेनैव बहुसुवर्णनाम महाबलं लिङ्गं प्रतिष्ठापितम् इति क्षेत्रस्य पावनता कथ्यते। तत् लिङ्गं “सर्वेश्वरः” इति प्रसिद्धं, सर्वक्रतुफलदं, सरस्वत्याः सलिलसंबन्धेन च विधिपूर्णं निगद्यते। तत्र स्नानं कृत्वा पिण्डदानं यः करोति, स कुलकोटिपितॄन् उद्धरति, रुद्रलोके च मानं लभते इति विधानम्। गन्धपुष्पादिभिः विधिपूर्वकं भक्त्या पूजनं कृतं चेत्, सदाशिवेन कोटिपूजाफलप्रदं इति निश्चयेन प्रतिपाद्यते। इति स्कन्दपुराणे प्रभासखण्डे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये बहुसुवर्णेश्वरमाहात्म्यवर्णनं समाप्तम्।
Shlokas
Verse 1
ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि देवं बहुसुवर्णकम् । हिरण्यापूर्वदिग्भागे स्थाने बहुसुवर्णके
ईश्वर उवाच—ततः, महादेवि, हिरण्यपूर्वदिग्भागे बहुसुवर्णकस्थाने स्थितं बहुसुवर्णकनामकं देवं गच्छेत्।
Verse 2
धर्मपुत्रेण यत्रैव कृतो यज्ञः सुदुष्करः । नाम्ना बहुसुवर्णेति स्थाप्य लिंगं महाप्रभम्
यत्र धर्मपुत्रेण सुदुष्करो यज्ञः कृतः; तत्र महाप्रभं लिङ्गं स्थाप्य ‘बहुसुवर्ण’ इति नाम चकार।
Verse 3
सर्वक्रतूनां फलदं नाम्ना सर्वेश्वरं विदुः । तत्रैव संस्थितं लिंगं पूर्णं सारस्वतैर्जलैः
सर्वक्रतूनां फलदं तं ‘सर्वेश्वर’ इति नाम्ना विदुः; तत्रैव सारस्वतैर्जलैः पूर्णं पावितं लिङ्गं संस्थितम्।
Verse 4
स्नात्वा तत्र वरारोहे पिण्डदानं ददाति यः । कुलकोटिं समुद्धृत्य रुद्रलोके महीयते
तत्र स्नात्वा, वरारोहे, यः पिण्डदानं ददाति; स कुलकोटिं समुद्धृत्य रुद्रलोके महीयते।
Verse 5
यस्तं पूज यते भक्त्या गन्धपुष्पैर्विधानतः । कोटिपूजाफलं तस्य तथेत्याह सदाशिवः
यस्तं भक्त्या गन्धपुष्पैर्विधानतः पूजयते; तस्य कोटिपूजाफलं भवतीति सदाशिवोऽब्रवीत्।
Verse 355
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये बहुसुवर्णेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनाम पञ्चपञ्चाशदुत्तरत्रिशततमोऽध्यायः
इति श्रीस्कन्दमहापुराणे एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये ‘बहुसुवर्णेश्वरमाहात्म्यवर्णनम्’ इति नाम पञ्चपञ्चाशदुत्तरत्रिशततमोऽध्यायः समाप्तः।