Adhyaya 349
अस्मिन्नध्याये ईश्वरः देवीं प्रति उपदिशति—भीमेश्वरस्य समीपे स्थितां “देवीं मन्त्रविभूषणां” विशेषरूपेण ध्येयामिति। सा पूर्वं सोमेन सम्यगर्चिता इति तस्याः देव्या महिमा तथा तीर्थस्य निकटवृत्तान्तश्च कथ्यते। अथ व्रतविधानं कालनिर्णयश्च निर्दिश्यते—श्रावणमासे शुक्लपक्षस्य तृतीयायां विधिपूर्वकं तां देवीं योषिदर्चयेत्, सा सर्वशोकविनिर्मुक्ता भवतीति फलश्रुतिः। एवं स्थलमहात्म्यं, भक्तपरम्परा, व्रतकालः च संक्षेपेण फलकाम्योपदेशरूपेण निरूप्यते।
Shlokas
Verse 1
ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि देवीं मंत्रविभूषणाम् । भीमेश्वरस्य सान्निध्ये सोमेनाराधितां पुरा
ईश्वर उवाच—ततः, हे महादेवि, मन्त्रविभूषणां देवीं गच्छेत्। सा भीमेश्वरस्यान्तिके वसति, या पुरा सोमेन सम्यगाराधिता।
Verse 2
श्रावणे मासि विधिना या नारी तां प्रपूजयेत् । तृतीयायां शुक्लपक्षे सा दुःखैर्मुच्यतेऽखिलैः
श्रावणमासे विधिना या नारी तां प्रपूजयेत्। शुक्लपक्षस्य तृतीयायां सा सर्वदुःखैः प्रमुच्यते।
Verse 348
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये मन्त्रविभूषणागौरी माहात्म्यवर्णनंनामाष्टाचत्वारिंशदुत्तरत्रिशततमोऽध्यायः
इति श्रीस्कन्दमहापुराणे एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये “मन्त्रविभूषणागौरीमाहात्म्यवर्णनम्” नाम नवचत्वारिंशदधिकत्रिशततमोऽध्यायः समाप्तः।