Adhyaya 346
अस्मिन्नध्याये ईश्वरः प्राभासक्षेत्रस्य आग्नेयदिग्भागे स्थितं कर्कोटकरविनामकं सूर्यस्वरूपं निर्दिशति। तस्य केवलं दर्शनमात्रेण सर्वदेवताः प्रसन्ना भवन्तीति प्रतिपाद्यते, यत् एकस्मिन् देशविशेषे प्रकटितः सविता सर्वदैवतानुग्रहस्य केन्द्रं भवति। अनन्तरं संक्षिप्तो विधिः कथ्यते—यदा सप्तमी तिथिः रविवारेण सह युज्यते तदा धूप-गन्ध-अनुलेपनादिभिः विधिपूर्वकं पूजनं कर्तव्यम्। एवं सम्यक्कालसम्यगुपचारसंयुक्ता आराधना सर्वकिल्बिषविमोचनं ददातीति शुद्धितत्त्वं प्रतिपाद्यते। इति स्कन्दमहापुराणे प्राभासखण्डे प्राभासक्षेत्रमाहात्म्ये ३४६ तमोऽध्यायः।
Shlokas
Verse 1
ईश्वर उवाच । तस्मादाग्नेयदिग्भागे स्थितः कर्कोटको रविः । पूर्वकल्पे महादेवि स्मृतः कर्कोटकान्वितः
ईश्वर उवाच—तस्मादाग्नेयदिग्भागे कर्कोटको नाम रविः स्थितः; पूर्वकल्पे महादेवि स कर्कोटकान्वितः स्मृतः।
Verse 2
तस्य दर्शनमात्रेण प्रीताः स्युः सर्वदेवताः । सप्तम्यां रविवारेण धूप गंधानुलेपनैः । पूजयेद्यो विधानेन मुच्यते सर्वकिल्बिषैः
तस्य दर्शनमात्रेण सर्वदेवताः प्रीताः स्युः। यः सप्तम्यां रविवारे धूपगन्धानुलेपनैः विधिवत् पूजयति, स सर्वकिल्बिषैः प्रमुच्यते।
Verse 346
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये कर्कोटकार्कमाहात्म्यवर्णनंनाम षटचत्वारिंशदुत्तरत्रिशततमोऽध्यायः
इति श्रीस्कन्दमहापुराणे एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये ‘कर्कोटकार्कमाहात्म्यवर्णनम्’ नाम षटचत्वारिंशदुत्तरत्रिशततमोऽध्यायः समाप्तः।