
अस्मिन्नध्याये प्रभासक्षेत्रे हाटकेश्वरनाम लिङ्गस्य माहात्म्यं संक्षेपेण निरूप्यते, तस्य पूर्वदिशि नलेश्वराख्यं देवायतनं स्थितमिति च कथ्यते। ईश्वरः देवीं प्रति दिशानिर्देशं परिमाणयुक्तं च मार्गविवरणं दत्त्वा तत्र तीर्थस्य स्थानं प्रकाशयति। नलः दमयन्त्या सह नलेश्वरं प्रतिष्ठापितवानिति श्रूयते; आदर्शराजदम्पत्योः कृत्या क्षेत्रस्य महिमानं प्रमाणीकृत्य दर्श्यते। ततः फलश्रुतिः—यो मनुष्यः विधिवत् दर्शनपूजनादिभिः तं लिङ्गं समर्चयति, स कलिदोषैः प्रमुच्यते, तथा द्यूते विजयफलमपि लभते इति विशेषः।
Verse 1
ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि लिंगं वै हाटकेश्वरम् । जरद्गवात्पूर्वभागे धनुषां षष्टिभिस्त्रिभिः
ईश्वर उवाच—ततो महादेवि जरद्गवात् पूर्वभागे धनुषां त्रिषष्ट्या लिङ्गं हाटकेश्वरसंज्ञितं गच्छेत्।
Verse 2
नाम्ना नलेश्वरं देवि स्थापितं तु नलेन वै । दमयन्तीयुतेनैव ज्ञात्वा क्षेत्रं तदुत्तमम्
देवि! तन्नलेश्वरमिति नाम्ना ख्यातम्; नलेनैव दमयन्तीयुतेन तदुत्तमं क्षेत्रं ज्ञात्वा स्थापितं हि।
Verse 3
तं दृष्ट्वा मानवो देवि पूजयित्वा विधानतः कलिभिर्मुच्यते जंतुर्द्यूते च विजयी भवेत्
तं दृष्ट्वा मानवो देवि विधिवत् पूजयित्वा कलिदोषैः प्रमुच्यते; द्यूतेऽपि स विजयी भवेत्।
Verse 345
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखंडे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये नलेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनाम पञ्चचत्वारिंशदुत्तरत्रिशततमोऽध्यायः
इति श्रीस्कन्दमहापुराणे एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये ‘नलेश्वरमाहात्म्यवर्णनम्’ नाम पञ्चचत्वारिंशदुत्तरत्रिशततमोऽध्यायः समाप्तः।