
अध्यायेऽस्मिन् शिवदेव्योः संवादरूपेण प्रथमं कपिलेश्वरस्य कपिलक्षेत्रस्य च दिग्देश-तीर्थसंबद्धा स्थितिः कथ्यते। ततः महर्षेः कपिलस्य दीर्घतपसा महेश्वरप्रतिष्ठा च पुरावृत्तेन क्षेत्रस्य माहात्म्यं निबध्यते। समुद्रसंबद्धा पुण्यप्रवाहा ‘कपिलधारा’ इति ख्याता, सा पुण्यवतां प्रत्यक्षीभवतीति निरूप्यते। अथ ‘कपिलाषष्ठी’ नाम व्रतं दुर्लभकालसंयोगविशिष्टं प्रतिपाद्यते। क्षेत्रे वा सूर्यसंबद्धे स्थाने स्नानं, जपः, निर्दिष्टद्रव्यैः सूर्याय अर्घ्यदानं, प्रदक्षिणा, कपिलेश्वरसमीपे पूजनं च क्रमशः विधीयते। अनन्तरं कुम्भविन्यास-सूर्यप्रतिमोपेतं दानविधानं वेदविदे ब्राह्मणाय प्रदेयमिति कथ्यते। अन्ते फलश्रुतौ संचितपापक्षयः, महायज्ञतुल्यं पुण्यं, बहुतीर्थदानसमं च महत्फलं प्रशंस्यते।
Verse 1
ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि कपिलेश्वरमुत्तमम् । शीराभूषणपूर्वेण कोटितीर्थाच्च पश्चिमे
ईश्वर उवाच—ततो गच्छेन्महादेवि कपिलेश्वरमुत्तमम्। शीराभूषणपूर्वेण कोटितीर्थाच्च पश्चिमे॥
Verse 2
जरद्गवेशाद्दक्षिणे समुद्रोत्तरतस्तथा । एतद्वै कापिलं क्षेत्रं नापुण्यैः प्राप्यते नरैः
जरद्गवेशाद्दक्षिणे समुद्रोत्तरतस्तथा। एतद्वै कापिलं क्षेत्रं नापुण्यैः प्राप्यते नरैः॥
Verse 3
कपिलेन पुरा देवि यत्र तप्तं तपो महत् । वर्षाणामयुतं साग्रं प्रतिष्ठाप्य महेश्वरम्
कपिलेन पुरा देवि यत्र तप्तं तपो महत्। वर्षाणामयुतं साग्रं प्रतिष्ठाप्य महेश्वरम्॥
Verse 4
समाहूता तत्र देवी कपिलधारा महानदी । समुद्रमध्ये साऽद्यापि पुण्यवद्भिः प्रदृश्यते
समाहूता तत्र देवी कपिलधारा महानदी। समुद्रमध्ये साऽद्यापि पुण्यवद्भिः प्रदृश्यते॥
Verse 5
तत्र स्नात्वा महादेवि कपिलाषष्ठ्यां विशेषतः । कपिलां दापयेत्तत्र गोकोटिफलभाग्भवेत्
तत्र स्नात्वा महादेवि विशेषतः कपिलाषष्ठ्यां कपिलां गां तत्र दापयेत्; गोकोटिदानफलभागी भवति।
Verse 6
सर्वेषां चैव पापानां प्रायश्चित्तमिदं स्मृतम् । कपिलेश्वरं तु संपूज्य कन्याकोटिफलं लभेत्
सर्वपापानां प्रायश्चित्तमिदं स्मृतम्; कपिलेश्वरं सम्यक् संपूज्य कन्याकोटिदानफलम् लभेत्।
Verse 7
देव्युवाच । आश्चर्यं मम देवेश कपिलषष्ठ्या महेश्वर । विधानं श्रोतुमिच्छामि दानमन्त्रादि पूर्वकम्
देव्युवाच—आश्चर्यं मम देवेश महेश्वर कपिलषष्ठी; तस्या विधानं श्रोतुमिच्छामि दानमन्त्रादिपूर्वकम्।
Verse 8
ईश्वर उवाच । जन्मजीवितमध्ये तु यद्येका लभ्यते नरैः । संयोगयुक्ता सा षष्ठी तत्किं देवि ब्रवीम्यहम्
ईश्वर उवाच—जन्मजीवितमध्ये नरैः यदि एका अपि संयोगयुक्ता षष्ठी लभ्यते, तर्हि देवि किं भूयः ब्रवीमि?
Verse 9
प्रौष्ठपद्यसिते पक्षे षष्ठ्यामंगारको यदि । व्यतीपातश्च रोहिण्यां सा षष्ठी कपिला स्मृता
प्रौष्ठपद्यां शुक्लपक्षे षष्ठ्यां यदि भौमवारः; रोहिण्यां व्यतीपातश्च सैव षष्ठी ‘कपिला’ स्मृता।
Verse 10
तत्र क्षेत्रे नरः स्नात्वा अथवार्कस्थले शुभे । मृदा शुक्ल तिलैश्चैव कपिलासंगमे शुभे
तत्र क्षेत्रे नरः स्नात्वा, अथवा शुभेऽर्कस्थले; कपिलासङ्गमे शुभे शुक्लतिलैः शुद्धमृदा च कर्म कुर्यात्।
Verse 11
कृतस्नानजपः पश्चात्सूर्यायार्घ्यं निवेदयेत् । रक्तचंदनतोयेन करवीरयुतेन च । कृत्वार्घपात्रं शिरसि मंत्रेणानेन दापयेत्
कृतस्नानजपः पश्चात् सूर्यायार्घ्यं निवेदयेत्। रक्तचन्दनतोयेन करवीरयुतेन च; अर्घपात्रं शिरसि कृत्वा मन्त्रेणानेन समर्पयेत्।
Verse 12
नमस्त्रैलोक्यनाथाय उद्भासितजगत्त्रय । वेदरश्मे नमस्तुभ्यं गृहाणार्घ्यं नमोऽस्तु ते
नमस्त्रैलोक्यनाथाय, उद्भासितजगत्त्रय। वेदरश्मे नमस्तुभ्यं, गृहाणार्घ्यं नमोऽस्तु ते॥
Verse 13
सूर्यं प्रदक्षिणीकृत्य संपूज्य कपिलेश्वरम् । उपलिप्ते शुभे देशे पुष्पाक्षतविभूषिते
सूर्यं प्रदक्षिणीकृत्य संपूज्य कपिलेश्वरम्। उपलिप्ते शुभे देशे पुष्पाक्षतविभूषिते॥
Verse 14
स्थापयेदव्रणं कुम्भं चन्दनोदकपूरितम् । पंचरत्नसमायुक्तं दूर्वापुष्पाक्षतान्वितम्
स्थापयेदव्रणं कुम्भं चन्दनोदकपूरितम्। पञ्चरत्नसमायुक्तं दूर्वापुष्पाक्षतान्वितम्॥
Verse 15
रक्तवस्त्रयुगच्छन्नं ताम्रपात्रेण संयुतम् । रथो रुक्मफलस्यैव एकचित्रविचित्रितः
रुक्मफलार्पणार्थं रक्तवस्त्रयुगच्छन्नं ताम्रपात्रसमन्वितम् । एकचित्रविचित्रितं रथं सम्यक् कारयेत् ॥
Verse 16
सौवर्णपलसंयुक्तां मूर्तिं सूर्यस्य कारयेत् । कुंभस्योपरि संस्थाप्य गंधपुष्पैः समर्चयेत्
सौवर्णपलसंयुक्तां सूर्यस्य मूर्तिं कारयेत् । कुम्भस्योपरि संस्थाप्य गन्धपुष्पैः समर्चयेत् ॥
Verse 17
कपिलेश्वरसान्निध्ये मण्डपे होमसंस्कृते । आदित्यं पूजयेद्देवं नामभिः स्वैर्यथोदितैः
कपिलेश्वरसान्निध्ये मण्डपे होमसंस्कृते । आदित्यं पूजयेद्देवं स्वनामभिर्यथोदितैः ॥
Verse 18
आदित्यभास्कर रवे भानो स्वयं दिवाकर । प्रभाकर नमस्तुभ्यं ससारान्मां समुद्धर
आदित्य भास्कर रवे भानो स्वयं दिवाकर । प्रभाकर नमस्तुभ्यं संसारान्मां समुद्धर ॥
Verse 19
भुक्तिमुक्तिप्रदो यस्मात्तस्माच्छांतिं प्रयच्छ नः
भुक्तिमुक्तिप्रदो यस्मात् तस्माच्छान्तिं प्रयच्छ नः ॥
Verse 20
प्रार्थनामन्त्रः । नमोनमस्ते वरद ऋक्सामयजुषांपते । नमोऽस्तुविश्वरूपाय विश्वधाम्ने नमोऽस्तु ते
प्रार्थनामन्त्रः—नमो नमस्ते वरद, ऋक्सामयजुषां पते। नमोऽस्तु विश्वरूपाय, विश्वधाम्ने नमोऽस्तु ते॥
Verse 21
अमृतं देवि ते क्षीरं पवित्रमिह पुष्टिदम् । त्वत्प्रसादात्प्रमुच्यंते मनुजाः सर्वपातकैः
अमृतं देवि ते क्षीरं पवित्रमिह पुष्टिदम्। त्वत्प्रसादात् प्रमुच्यन्ते मनुजाः सर्वपातकैः॥
Verse 22
ब्रह्मणोत्पादिते देवि वह्निकुण्डान्महाप्रभे । नमस्ते कपिले पुण्ये सर्वदेवनमस्कृते
ब्रह्मणोत्पादिते देवि वह्निकुण्डान्महाप्रभे। नमस्ते कपिले पुण्ये सर्वदेवनमस्कृते॥
Verse 23
सर्वदेवमये देवि सर्वतीर्थमये शुभे । दातारं पूजयानं मां ब्रह्मलोकं नय स्वयम्
सर्वदेवमये देवि सर्वतीर्थमये शुभे। दातारं पूजयन् मां ब्रह्मलोकं नय स्वयम्॥
Verse 24
पूजामंत्रः । एवं संपूज्य कपिलां कुम्भस्थं च दिवाकरम् । ब्राह्मणे वेदविदुष उभयं प्रतिपादयेत्
पूजामन्त्रः—एवं संपूज्य कपिलां कुम्भस्थं च दिवाकरम्। ब्राह्मणे वेदविदुष उभयं प्रतिपादयेत्॥
Verse 25
व्यासाय सूर्यभक्ताय मंत्रेणानेन दापयेत्
अनेनैव मन्त्रेण सूर्यभक्ताय व्यासाय तदर्पणं दापयेत्।
Verse 26
दिव्यमूर्त्तिर्जगच्चक्षु र्द्वादशात्मा दिवाकरः । कपिलासहितो देवो मम मुक्तिं प्रयच्छतु
दिव्यमूर्तिर्जगच्चक्षुर्द्वादशात्मा दिवाकरः । कपिलासहितो देवो मम मुक्तिं प्रयच्छतु ॥
Verse 27
यस्मात्त्वं कपिले पुण्या सर्वलोकस्य पावनी । प्रदत्ता सह सूर्येण मम मुक्तिप्रदा भव
यस्मात्त्वं कपिले पुण्या सर्वलोकस्य पावनी । प्रदत्ता सह सूर्येण मम मुक्तिप्रदा भव ॥
Verse 28
पलेन दक्षिणा कार्या तदर्धार्धेन वा पुनः । शक्तितो दक्षिणायुक्तां तां धेनुं प्रतिपादयेत्
पलेन दक्षिणा कार्या तदर्धार्धेन वा पुनः । शक्तितो दक्षिणायुक्तां तां धेनुं प्रतिपादयेत् ॥
Verse 29
योऽनेन विधिना कुर्या त्षष्ठीं कपिलसंज्ञिताम् । सोऽश्वमेधसहस्रस्य फलं प्राप्नोति मानवः
योऽनेन विधिना कुर्यात् षष्ठीं कपिलसंज्ञिताम् । सोऽश्वमेधसहस्रस्य फलं प्राप्नोति मानवः ॥
Verse 30
यत्फलं सर्वतीर्थेषु सर्वदानेषु यत्फलम् । तत्फलं सर्वमाप्नोति यः षष्ठीं कपिलां चरेत्
सर्वतीर्थेषु यत्फलं सर्वदानेषु यत्फलम् । तत्सर्वं फलमाप्नोति यः कपिलाषष्ठीं समाचरेत् ॥
Verse 31
कपिलाकोटिसहस्राणि कपिलाकोटिशतानि च । सूर्यपर्वणि यद्दत्त्वा तत्फलं कोटिशो भवेत्
सूर्यपर्वणि यद्दत्त्वा कपिलासंबन्धिदानकम् । कपिलाकोटिसहस्रैश्च कोटिशतैश्च तत्फलं कोटिशो भवेत् ॥
Verse 32
कोटिगोरोम संख्यानि वर्षाणि वरवर्णिनि । तावत्स वसते स्वर्गे यः षष्ठीं कपिलां चरेत्
कोटिगोरोमसंख्यानि वर्षाणि वरवर्णिनि । तावत्स वसते स्वर्गे यः कपिलाषष्ठीं समाचरेत् ॥
Verse 33
ज्ञानतोऽज्ञानतो वापि यत्पापं पूर्वसंचितम् । तत्सर्वं नाशमायाति इत्याह कपिलो मुनिः
ज्ञानतोऽज्ञानतो वापि यत्पापं पूर्वसञ्चितम् । तत्सर्वं नाशमायाति इत्याह कपिलो मुनिः ॥
Verse 343
इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये कपि लधाराकपिलेश्वरमाहात्म्ये कपिलाषष्ठीव्रतविधानमाहात्म्यवर्णनंनाम त्रिचत्वारिंशदुत्तरत्रिशततमोऽध्यायः
इति श्रीस्कान्दमहापुराणे एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये कपिलधाराकपिलेश्वरमाहात्म्ये ‘कपिलाषष्ठीव्रतविधानमाहात्म्यवर्णनम्’ नाम त्रिचत्वारिंशदुत्तरत्रिशततमोऽध्यायः ॥