Adhyaya 341

Verse 1

ईश्वर उवाच । आशापूरं ततो गच्छेद्विघ्नराजमकल्मषम् । शशिभूषण वायव्ये संस्थितं विघ्ननाशनम् । आशां पूरयते यस्मात्तेनाशापूरकः स्मृतः

ईश्वर उवाच—आशापूरं ततो गच्छेद्विघ्नराजमकल्मषम्। शशिभूषणवायव्ये संस्थितं विघ्ननाशनम्। आशां पूरयते यस्मात्तेनाशापूरकः स्मृतः॥

Verse 2

यत्र रामेण देवेशि सीतया लक्ष्मणेन च । समाराध्य च विघ्नेशं प्राप्तं काममभीप्सितम्

यत्र देवेशि रामः सीतया लक्ष्मणेन च सह विघ्नेशं भक्त्या समाराध्याभीप्सितं कामं प्राप्तवान्।

Verse 3

यत्र चंद्रमसा देवि समाराध्य गणाधिपम् । लब्धं तद्वांछितं पूर्वं सर्वकुष्ठविनाशनम्

यत्र देवि चन्द्रमसा गणाधिपं समाराध्य पूर्वं तद्वाञ्छितं लब्धं सर्वकुष्ठविनाशनम्।

Verse 4

चतुर्थ्यां शुक्लपक्षे च मासि भाद्रपदे तथा । तत्र संपूज्य देवेशं मोदकैर्भोजयेद्द्विजान्

चतुर्थ्यां शुक्लपक्षे भाद्रपदमासि तत्र देवेशं विधिवत् संपूज्य मोदकैर्द्विजान् भोजयेत्।

Verse 5

वाञ्छितां लभते सिद्धिं विघ्नराजप्रसादतः । क्षेत्रस्यास्य महादेवि रक्षार्थं तु मया पुरा

विघ्नराजप्रसादतः वाञ्छितां सिद्धिं लभते; महादेवि, अस्य क्षेत्रस्य रक्षार्थं मया पुरा स नियुक्तः।

Verse 6

ततो नियुक्तो देवेशि यायिनां विघ्ननाशनः

ततः देवेशि स विघ्ननाशनः यायिनां विघ्नविनाशायात्र नियुक्तः।

Verse 341

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभास खण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्य आशापूरविघ्नराज माहात्म्यवर्णनंनामैकचत्शरिंशदुत्तर त्रिशततमोऽध्यायः

इति श्रीस्कन्दमहापुराणे एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये “आशापूरविघ्नराजमाहात्म्यवर्णनम्” इति नाम त्रिशतैकचत्वारिंशत्तमोऽध्यायः समाप्तः।