Adhyaya 330
अध्यायेऽस्मिन् ईश्वरः स्वस्य तात्त्विकोपदेशेनोत्तरदिशि उन्नतस्थलात् प्रायः त्रियोजनपरिमिते देशे एकं पुण्यतीर्थं निर्दिशति। तत्र तप्तोदकसम्बन्धी तप्तकुण्डः तथा देवता तलास्वामी प्रसिद्धौ; पूर्वं च दीर्घकालीनसमरे विष्णुना दैत्यश्रेष्ठो तलास्वामी निहत इति पुरावृत्तं स्मार्यते। एतत्स्मरणं तीर्थविधिं प्रवर्तयति—यात्री तप्तकुण्डे स्नात्वा तलास्वामिनं विधिवदर्चयेत्, पिण्डप्रदानं च कुर्यात्। तस्य फलश्रुतिः महती—कोटियात्राफलतुल्यं पुण्यं लभ्यते इति; एवं देशनिर्देशः, आख्यानप्रमाणं, कर्मविधानं च एकस्मिन् तीर्थे सम्यग् संयोज्यते।
Shlokas
Verse 1
ईश्वर उवाच । तस्मात्तदुन्नतस्थानादुत्तरे योजनत्रयात् । तत्र तप्तोदकस्वामी तलो यत्र हतः पुरा
ईश्वर उवाच । तस्मात्तदुन्नतस्थानादुत्तरे योजनत्रयात् । तत्र तप्तोदकस्वामी तीरथे यत्र तलो हतः पुरा ॥
Verse 2
दैत्यानामधिपो देवि विष्णुना प्रभविष्णुना । कृत्वा वर्षशतं युद्धं तलस्वामी ततोऽभवत्
दैत्यानामधिपो देवि विष्णुना प्रभविष्णुना । कृत्वा वर्षशतं युद्धं तलस्वामी ततोऽभवत् ॥
Verse 3
तप्तकुण्डे नरः स्नात्वा तलस्वामिनमर्चयेत् । हृत्वा पिंडप्रदानं तु कोटियात्राफलं लभेत्
तप्तकुण्डे नरः स्नात्वा तलस्वामिनमर्चयेत् । पिण्डप्रदानं कृत्वा तु कोटियात्राफलं लभेत् ॥
Verse 330
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखंडे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये तलस्वामिमाहात्म्यवर्णनंनाम त्रिंशदुत्तरत्रिश ततमोऽध्यायः
इति श्रीस्कान्दे महापुराणे एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये ‘तलस्वामिमाहात्म्यवर्णनम्’ नाम त्रिंशदुत्तरत्रिशततमोऽध्यायः समाप्तः ॥