
अस्मिन्नध्याये ईश्वरः प्रभासक्षेत्रे “उत्तमस्थान” नाम प्रसिद्धं पुण्यतीर्थं निर्दिशति। तत् कस्यचित् दिव्यपरिसरस्य उत्तरदिशि देशमानपरिमाणेन स्थितमिति कथ्यते। ततः परं द्वादशधन्वन्तरं उत्तरतः “उन्नतविघ्नराजः” प्रतिष्ठितः, यः सर्वप्रत्यूहनाशनः सर्वविघ्नहरश्च। चतुर्थ्यां गन्धद्रव्यैः फलैः मोदकैर्मधुरोपहारैश्च तस्य पूजनं विधीयते। एवं कृतपूजायाः फलम्—वाञ्छितकामप्राप्तिः, तथा “त्रैलोक्यविजय” इति सिद्धिमन्त्रवत् जयप्रदं फलश्रुतिरूपेण प्रतिपाद्यते।
Verse 1
ईश्वर उवाच । अथोत्तरे देवकुलात्तत्र गव्यूतिमात्रतः । उत्तमस्थानमिति च प्रख्यातं धरणीतले
ईश्वर उवाच—अथोत्तरे देवकुलात् तत्र गव्यूतिमात्रतः। ‘उत्तमस्थानम्’ इति नाम्ना धरणीतले प्रख्यातं पुण्यस्थानं वर्तते॥
Verse 2
तस्योत्तरे तु दिग्भागे धनुर्द्वादशकांतरे । उन्नतो विघ्नराजस्तु सर्वप्रत्यूहनाशनः
तस्योत्तरे तु दिग्भागे धनुर्द्वादशकान्तरे । उन्नतो विघ्नराजोऽस्ति सर्वप्रत्यूहनाशनः ॥
Verse 3
चतुर्थ्यां पूजितः सम्यक्सुगंधैः फलमोदकैः ददाति वांछितान्कामांस्त्रैलोक्ये विजयी भवेत्
चतुर्थ्यां पूजितः सम्यक्सुगन्धैः फलमोदकैः । ददाति वाञ्छितान्कामान् त्रैलोक्ये विजयी भवेत् ॥
Verse 329
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभास खण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्य उन्नतविनायकमाहात्म्यवर्णनंनामैकोनत्रिंशदुत्तरत्रिशततमोऽध्यायः
इति श्रीस्कन्दमहापुराणे एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये उन्नतविनायकमाहात्म्यवर्णनं नामैकोनत्रिंशदुत्तरत्रिशततमोऽध्यायः ॥